Αύρα του Λελάντου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση


Στην Ελληνική Μυθολογία η λεγόμενη Αύρα του Λελάντου ήταν μία από τις συντρόφους της θεάς Άρτεμης, κόρη του Λελάντου, μυθικού βασιλιά της Αρκαδίας και της νύμφης Περιβοίας, φρυγικής καταγωγής.

Η νύμφη Αύρα λέγονταν πως ήταν τόσο γρήγορη ("ταχύπους") στο δρόμο ώστε κανένα ζώο ακόμη και από τα θηρία δεν μπορούσε να την φθάσει, αντίθετα αυτή συνελάμβανε τρέχοντας όποιο ζώο ήθελε, συνήθως ελάφια και ζαρκάδια. Αυτήν την νύμφη αγάπησε παράφορα ο θεός Βάκχος τον οποίο όμως εκείνη περιφρόνησε, μέχρι που η θεά Αφροδίτη, μετά από παράκληση του Βάκχου, της ενέπνευσε στον ύπνο της ερωτική απόκριση προς τον θεό εραστή της. Καρπός του έρωτα αυτού υπήρξαν "δίδυμα" τέκνα το ένα από τα οποία έφαγε η μητέρα τους σε κάποια κατάσταση παραφροσύνης. Όταν η Αύρα συν αισθάνθηκε τι είχε συμβεί ρίχθηκε στον ποταμό Σαγγάριο για ν΄ αυτοκτονήσει αλλά ο Δίας την ευσπλαχνίσθηκε και την μεταμόρφωσε σε πηγή.
Άλλη παραλλαγή του μύθου, περί της Αύρας, την παρουσιάζει ως να έχει εξοργίσει την Άρτεμη, διότι δεν διαφύλαξε την παρθενία της με συνέπεια να υποστεί στη συνέχεια δίωξη από εκείνη από τον Πόντο μέχρι πάνω από το όρος της Κυζίκου όπου εκεί γέννησε τον καρπό του έρωτά της τα "Δίδυμα" εξ ου και το δίκορφο όρος «Δίδυμο» της περιοχής.

Σαφής είναι η σχέση του μύθου με την εξάπλωση των αρχαίων Ελλήνων στη περιοχή της τότε Ιωνίας και της ονοματοδοσίας των περιοχών.