Μετάβαση στο περιεχόμενο

Αόρατη κλωστή

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Αόρατη κλωστή
Phantom Thread
ΣκηνοθεσίαΠολ Τόμας Άντερσον
ΠαραγωγήΠολ Τόμας Άντερσον
Τζοάν Σέλαρ
Μέγκαν Έλισον
Ντάνιελ Λούπι
ΣενάριοΠολ Τόμας Άντερσον
ΗθοποιοίΝτάνιελ Ντέι-Λιούις
Βίκι Κριπς
Λέσλι Μάνβιλ
ΜουσικήΤζόνι Γκρίνγουντ
ΦωτογραφίαΠολ Τόμας Άντερσον
ΜοντάζΝτίλαν Τίσενορ
ΕνδυματολόγοςΜαρκ Μπρίτζες
Εταιρεία παραγωγήςFocus Features
Annapurna Pictures[1]
Ghoulardi Film Company
Perfect World Pictures
ΔιανομήUniversal Pictures
Πρώτη προβολή11 Δεκεμβρίου, 2017 (ΗΠΑ)
Διάρκεια130 λεπτά
ΠροέλευσηΗνωμένες Πολιτείες[2]
ΓλώσσαΑγγλικά
Προϋπολογισμός$35.000.000[3]
Ακαθάριστα έσοδα$52.200.000[4]
Βραβεύσειςβραβείο Όσκαρ καλύτερου σχεδιασμού κοστουμιών[5], Εθνικό Συμβούλιο Αναθεώρησης:Καλύτερες Δέκα Ταινίες, FIPRESCI Grand Prix[6] και APRECI Award for Best International Premiere[7]
δεδομένα (π • σ • ε )

Το Αόρατη Κλωστή (αγγλ.: Phantom Thread), είναι ψυχολογική δραματική ταινία εποχής, παραγωγής 2017 σε σκηνοθεσία Πολ Τόμας Άντερσον και με πρωταγωνιστές τους Ντάνιελ Ντέι-Λιούις, Λέσλι Μάνσβιλ και Βίκι Κριπς. Το σενάριο της ταινίας γράφτηκε από τον ίδιο τον Πολ Τόμας Άντερσον και εξιστορεί την πολύπλοκη σχέση ενός μόδιστρου υψηλής ραπτικής και της μούσας του, πρώην σερβιτόρας, την οποία συνάντησε σε ένα εστιατόριο του 1950[8]. Πρόκειται για την πρώτη ταινία του Άντερσον που γυρίστηκε εκτός Ηνωμένων Πολιτειών και τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Ιανουάριο του 2017 στο Λάιθ, της Αγγλίας. Σηματοδότησε επίσης τη δεύτερη συνεργασία μεταξύ των Άντερσον και Ντέι-Λιούς, με πρώτη εκείνη για την ταινία Θα χυθεί αίμα (There Will Be Blood) το 2007.

Η πρεμιέρα της ταινίας έγινε στη Νέα Υόρκη στις 11 Δεκεμβρίου του 2017 και ακολούθησε ευρεία προβολή της στις ΗΠΑ δυο εβδομάδες αργότερα[9]. Έλαβε την επευφημία των κριτικών για τις ερμηνείες, τη σκηνοθεσία, τη μουσική της επένδυση, τα κοστούμια και την γενική της παραγωγή. Το National Board of Review την επέλεξε ως μια από τις καλύτερες ταινίες του 2017[10] και πλέον θεωρείται ως μια από τις καλύτερες ταινίες της δεκαετίας του 2010 και του 21ου αιώνα[11][12].

Η ταινία έλαβε πέντε υποψηφιότητες για Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και Καλύτερης Σκηνοθεσίας, ενώ κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερων Κοστουμιών. Ήταν επίσης υποψήφιο για τέσσερα Βραβεία BAFTA[13] και για δυο Χρυσές Σφαίρες[14].

Πλοκή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο Λονδίνο του 1954, ο εργένης Ρέινολντς Γούντκοκ (Ντάνιελ Ντέι-Λιούις) είναι ένας διάσημος σχεδιαστής ρούχων υψηλής ραπτικής και περιζήτητος εργένης. Τα ρούχα του είναι περιζήτητα στην υψηλή κοινωνία της βρετανικής επικράτειας, αλλά η ιδιοφυΐα του δεν αντέχει καμία διάσπαση προσοχής, γι' αυτό το λόγο φροντίζει να ζει σε ένα χώρο που να του επιτρέπει να εργάζεται αδιάκοπα και όπου να είναι σε θέση να ελέγχει τις ευαισθησίες του. Η αδελφή του Σέριλ Γούντκοκ (Λέσλι Μάνβιλ), που είναι γεροντοκόρη μένει μαζί του, είναι επαγγελματική του συνεργάτιδα, φροντίζει το σπίτι και έχει τα πάντα σε τάξη, ώστε ο Ρέινολντς να μπορεί να μεγαλουργεί. Δεν πρόκειται να αφήσει τίποτα να ανατρέψει τα σχέδια του αδελφού της και φροντίζει όλοι οι πελάτες του Ρέινολντς να μένουν ευχαριστημένοι από τα ρούχα τους, μεταφέροντάς του τις παραγγελίες τους και το προσωπικό τους γούστο ώστε να σχεδιάζει ρούχα αποκλειστικά για τον καθένα από αυτούς. Αυτή η ισορροπία στην σχέση και τη συνεργασία τους κινδυνεύει να ανατραπεί όταν ο Ρέινολντς γνωρίζει και ερωτεύεται σε ένα εστιατόριο με την σερβιτόρα Άλμα Έλσον (Βίκι Κριπς). Η Άλμα σύντομα γίνεται μούσα, βοηθός και ερωμένη του. Η είσοδος της Άλμα στη ζωή του αλλάζει τις ισορροπίες στη σχέση μεταξύ του Ρέινολντς και της αδελφής του. Η νεαρή αυτή γυναίκα έχει τις δικές τις ευαισθησίες σχετικά με τον Ρέινολντς, τη θέση της στη ζωή και στην επιχειρησή του που έρχεται σε σύγκρουση με τον έλεγχο που ο Ρέινολντς και η Σέριλ έχουν πασχίσει χρόνια να διατηρήσουν.

Διανομή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ηθοποιός Ρόλος
Ντάνιελ Ντέι-Λιούις Ρέινολντς Γούντκοκ
Βίκι Κριπς Άλμα Έλσον
Λέσλι Μάνβιλ Σέριλ Γούντκοκ
Μπράιαν Γκλίσον Δρ. Ρόμπερτ Χάρντι
Χάριετ Σάνσομ Χάρις Μπάρμπαρα Ρόουζ
Τζίνα ΜακΚι Κόμισσα Χενριέτα Χάρντινγκ
Καμίλα Ράδερφορντ Τζοάνα
Τζορτζ Γλάσγκοου Νάιτζελ Τσένταρ-Γκουντ
Έρικ Σίγκμουντσον Καλ Ρόουζ
Λουίζα Ρίχτερ Πριγκίπισσα Μόνα Μπραγκάντσα
Τζούλια Ντέιβις Λαίδη Μπάλτιμορ
Νίκολας Μάντερ Λόρδος Μπάλτιμορ
Φίλιπ Φρανκς Πιτ Μάρτιν
Φίλις ΜακΜέιχον Τίπι
Σάιλας Κάρσον Ρούμπιο Γκουρέρο
Ρίτσαρντ Γκρέιαμ Τζόρτζ Ρίλεϊ
Τζέιν Πέρι Κυρία Βον
Ίαν Χάροντ Ληξίαρχος

Πληροφορίες παραγωγής

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Πολ Τόμας Άντερσον άρχισε να ενδιαφέρεται για τη βιομηχανία της μόδας, αφού διάβασε τη βιογραφία του σχεδιαστή μόδας Κριστόμπαλ Μπαλενθιάγα[15]. Η εμμονική ενόχληση του ήρωα της ταινίας, Ρέινολντς Γούντκοκ είναι ελαφρώς βασισμένη στο χαρακτήρα του σχεδιαστή μόδας Τσαρλς Τζέιμς[16]. Ο Ντάνιελ Ντέι-Λιούις, ηθοποιός ο οποίος χρησιμοποιεί την τεχνική της μεθόδου του Στανισλάφσι για να μπαίνει στο πετσί του ρόλου, πέρασε ένα χρόνο όπου έμαθε την τέχνη της υψηλής ραπτικής από τον Μαρκ Χάπελ κατά την προετοιμασία του για την ταινία. Έγινε τόσο ικανός που κατάφερε να ξανασχεδιάσει ένα θρυλικό φόρεμα του Μπαλενθιάγκα[17].

Γυρίσματα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα γυρίσματα της ταινίας ξεκίνησαν στα τέλη του Ιανουαρίου του 2017 στο Λάιθ, στην Αγγλία[18][19]. Τα εξωτερικά γυρίσματα έλαβαν χώρα στο Νότιο Γιορκ, στην Ακτή Ρόμπιν Χουντ και στο Στέιθς[20]. Γυρίσματα έγιναν επίσης στο Λονδίνο, ενώ το πρωτοχρονιάτικο πάρτι γυρίστηκε στην αίθουσα χορού του Μπλάκπουλ Τάουερ[21]. Η ομάδα των ηθοποιών έμενε σε σύμπλεγμα διαμερισμάτων στην πλατεία Φίτσροϊ[22]. Ο Ντέι-Λιούις που βρισκόταν βυθισμένος στο ρόλο καθ' όλη τη διάρκεια των γυρισμάτων παρατήρησε αργότερα ότι επρόκειτο για μια απαίσια εμπειρία εφόσον έμενε ο ένας απάνω στον άλλον και δεν υπήρχε χώρος, ενώ τα διαμερίσματα ήταν γεμάτα τερμίτες[22].

Φωτογραφία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ενώ ο Ρόμπερτ Έλσγουιτ ήταν διευθυντής φωτογραφίας στις περισσότερες από τις προηγούμενες ταινίες του Άντερσον, στην περίπτωση της Αόρατης Κλωστής ανέλαβε ο ίδιος ο σκηνοθέτης και τη φωτογραφία[23]. Στους τίτλους της ταινίας δεν αναγράφεται το ονομα κανενός άλλου κινηματογραφιστή. Ωστόσο ο Μάικλ Μπάουμ, ο οποίος στο παρελθόν είχε εργαστεί ως τεχνικός φωτισμού των Άντερσον και Έλσγουιτ, αναφέρεται ως "καμεραμάν φωτισμού". Ο Άντερσον και ο Μπάουμαν γέμισαν το κάδρο της ταινίας με ομίχλη καθιστώντας το ύφος της ονειρικό. Σύμφωνα με τον Μπάουμαν, ένα από τα πρώτα πράγματα που του είπε ο Άντερσον είναι ότι εφόσον επρόκειτο να δημιουργήσουν μια ταινία εποχής, θα έπρεπε η φωτογραφία να δίνει την αίσθηση του παλιού και έφερε ως παράδειγμα τη σειρά Το στέμμα (The Crown), που έχει τέλεια φωτογραφία και φωτισμό παρά το γεγονός ότι αναφέρεται σε γεγονότα του παρελθόντος[24]. Το 2020, ο Έλσγουιτ επέκρινε δημόσια τη φωτογραφία της Αόρατης Κλωστής, λέγοντας σε συνέντευξή του: Απλά έριξε πολύ καπνό στο δωμάτιο. Πράγμα που ποτέ δεν με άφηνε να κάνω, ποτέ δεν με άφησε να θολώσω τη φωτογραφία ενός σετ... Απόλαυσα την ταινία, αλλά αν ήμουν εγώ διευθυντής φωτογραφίας της, δεν θα ήμουν ευχαριστημένος με αυτό το αποτέλεσμα[23].

Μουσική επένδυση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Τζόνι Γκρίνγουντ συνέθεσε τη μουσική για την Αόρατη Κλωστή, έχοντας προηγουμένως συνεργαστεί με τον Άντερσον για τις ταινίες: Θα χυθεί αίμα (There Will Be Blood, 2007), The Master, (2012) και Έμφυτο ελάττωμα (Inherent Vice, 2014). Ήταν υποψήφια για το Όσκαρ Καλύτερης Μουσικής Επένδυσης, χαρίζοντας στον Γκρίνγουντ την πρώτη του υποψηφιότητα για βραβείο Όσκαρ[25]. Το soundtrack παίζει καθοριστικό ρόλο στην ταινία, με σχεδόν 90 λεπτά μουσικής κατά τη διάρκεια των 130 λεπτών της ταινίας[26][27].

Υποδοχή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εισπράξεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Αόρατη Κλωστή συνολικές εισπράξεις 52.200.000 δολαρίων, έναντι προϋπολογισμού παραγωγής 35.000.000 δολαρίων[4].

Κριτικές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο τύπος υποδέχτηκε την ταινία με διθυραμβικές κριτικές.

Ο Α.Α. Ντάουντ της διαδικτυακής εφημερίδας "A.V. Club's" έδωσε στην ταινία βαθμολογία Α−, λέγοντας ότι πρόκειται για μια ταινία που αναφέρεται στη φιλανθρωπεία, με ιδιαίτερα ελπιδοφόρο τρόπο, καθώς και στη δυσκολία του να βρίσκεται κανείς σε σχέση με καλλιτέχνη. Αναφέρθηκε επίσης στο απλό, εκλεπτυσμένο και διαχρονικό ύφος της ταινίας, που αποτελεί πρακτικά ένα ερωτικό γράμμα στις κλασικές αισθητικές αξίες - ψυχικές, ενδυματολογικές ή άλλες[28].

Ο κριτικός της εφημερίδας Observer Μαρκ Κερμόουντι έδωσε στην ταινία πέντε αστέρια από τα πέντε, αποκαλώντας την "ένα επιδέξιο νήμα" και επαίνεσε την ερμηνεία του Ντέι-Λιούις, λέγοντας ότι υποδύθηκε το ρόλο του με υπέροχο τρόπο, όπως θα άρμοζε σε μια ταινία που αναφέρεται στην υψηλή ραπτική της δεκαετίας του 1950[29].

Η Κρίστι Λεμάιρε της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες τοποθέτησε την ταινία στη δεύτερη θέση στη λίστα της με τις δέκα καλύτερες ταινίες του 2017, χαρακτηρίζοντάς την "καθηλωτική" και ως "μία από τις καλύτερες του Πολ Τόμας Άντερσον". Χαρακτήρισε επίσης το μουσικό θέμα της ταινίας μεθυστικό[30].

Στον ιστότοπο Rotten Tomatoes η ταινία έχει βαθμολογία έγκρισης 91% με βάση 358 κριτικές. Εκεί αναφέρεται ότι: Η Αόρατη Κλωστή έχει αριστοτεχνικά πλεγμένη αφήγηση, χιούμορ, ερωτικές εντάσεις που καθηλώνουν και ακόμα μια εξαιρετική ερμηνεία από τον Ντάνιελ Ντέι-Λιούις[31].

Το 2021, τα μέλη του Συνδικάτου Σεναριογράφων της Αμερικής, ψήφισαν το σενάριο της ταινίας 87ο, ανάμεσα στα 101 Καλύτερα σενάρια του 21ου αιώνα (μέχρι στιγμής)[32][33]. Τον Ιούνιο του 2025, η ταινία κατέλαβε την 25η θέση στη λίστα των "New York Times" με τις "100 καλύτερες ταινίες του 21ου αιώνα" και 45η θέση στην έκδοση "Επιλογή των αναγνωστών" της λίστας[34][35]. Τον Ιούλιο του 2025, κατέλαβε την 35η θέση στη λίστα του περιοδικού "Rolling Stone" με τις "100 Καλύτερες Ταινίες του 21ου Αιώνα"[36].

Βραβεία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία ήταν υποψήφια για τέσσερα βραβεία Όσκαρ και κέρδισε μόνο Όσκαρ Καλύτερων Κοστουμιών. Ο Πολ Τόμας Άντερσον έχασε το Όσκαρ Σκηνοθεσίας από τον Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο που αναδείχθηκε νικητής για την ταινία Η μορφή του νερού (The Shape of Water, 2017). Η μορφή του νερού βραβεύτηκε επίσης με το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Ο Ντάνιελ Ντέι-Λιούις έχασε το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου από τον Γκάρι Όλντμαν που υπερίσχυσε για την ταινία Η πιο σκοτεινή ώρα (The Darkest Hour, 2017), ενώ η Λέσλι Μάνσβιλ έχασε το Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου από την Άλισον Τζάνεϊ, νικήτρια για το Εγώ, η Τόνια (I, Tonya, 2017).

Βραβείο Κατηγορία Υποψήφιος Αποτέλεσμα
Όσκαρ[37]Καλύτερη ΤαινίαΠολ Τόμας Άντερσον, Τζοάν Σέλαρ, Μέγκαν Έλισον και Ντάνιελ ΛούπιΥποψηφιότητα
ΣκηνοθεσίαςΠολ Τόμας ΆντερσονΥποψηφιότητα
Α' Ανδρικού ΡόλουΝτάνιελ Ντέι-ΛιούιςΥποψηφιότητα
Β' Γυναικείου ΡόλουΛέσλι ΜάνσβιλΥποψηφιότητα
ΚοστουμιώνΜαρκ ΜπρίτζεςΝίκη
ΜουσικήΤζον ΓκρίνγκουντΥποψηφιότητα
Χρυσές Σφαίρες του 2017[38]ΜουσικήΤζον ΓκρίνγκουντΥποψηφιότητα
Α' Ανδρικού Ρόλου - ΔράμαΝτάνιελ Ντέι-ΛιούιςΥποψηφιότητα
BAFTA[39]Α' Ανδρικού ΡόλουΝτάνιελ Ντέι-ΛιούιςΥποψηφιότητα
Β' Γυναικείου ΡόλουΛέσλι ΜάνσβιλΥποψηφιότητα
ΚοστουμιώνΜαρκ ΜπρίτζεςΝίκη
ΜουσικήΤζον ΓκρίνγκουντΥποψηφιότητα

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ «Film releases». Variety Insight. Variety Media. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Δεκεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2017.
  2. ↑ «Phantom Thread (2017)». British Film Institute. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Δεκεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2017.
  3. ↑ Hooton, Christopher (31 Μαρτίου 2017). «Paul Thomas Anderson's next film with Daniel Day-Lewis gets release date». The Independent. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Φεβρουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2017.
  4. 1 2 «Phantom Thread (2017)». Box Office Mojo. IMDb. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2018.
  5. ↑ www.oscars.org/oscars/ceremonies/2018.
  6. ↑ www.screendaily.com/news/phantom-thread-wins-fipresci-grand-prix/5131969.article.
  7. ↑ apreci.org/premios-apreci/premios-al-cine-peruano-del-ano/. Ανακτήθηκε στις 5  Φεβρουαρίου 2025.
  8. ↑ Modell, Josh (31 Ιανουαρίου 2017). «Paul Thomas Anderson movie begins filming, might have a name». The A.V. Club. The Onion. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2017.
  9. ↑ Goldberg, Matt (30 Μαρτίου 2017). «Paul Thomas Anderson's New Film Gets a Release Date». Collider. Complex Media. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2018.
  10. ↑ «National Board of Review Announces 2017 Award Winners». National Board of Review. 28 Νοεμβρίου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2017.
  11. ↑ «The 50 Best Movies of the 2010s». Rolling Stone. December 18, 2019. https://www.rollingstone.com/movies/movie-lists/best-movies-decade-2010s-910770/phantom-thread-2017-910947/. Ανακτήθηκε στις December 30, 2021.
  12. ↑ «The Best Films of the 2010s». RogerEbert.com. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2021.
  13. ↑ «The Shape of Water leads Bafta nominations». BBC News. BBC. 9 Ιανουαρίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιανουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2018.
  14. ↑ Rubin, Rebecca (11 Δεκεμβρίου 2017). «Golden Globe Nominations: Complete List». Variety. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιανουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2017.
  15. ↑ Sullivan, Kevin P. (November 2, 2017). «Paul Thomas Anderson opens up about Phantom Thread for the first time». Entertainment Weekly. https://ew.com/movies/2017/11/02/phantom-thread-paul-thomas-anderson-interview/. Ανακτήθηκε στις November 3, 2017.
  16. ↑ Sharma, Jeena (25 Απριλίου 2018). «A brief history of Charles James, the designer who inspired Phantom Thread». Interview. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2018.
  17. ↑ Moss, Jack (2 Φεβρουαρίου 2018). «The Real-Life Couturiers Who Inspired Phantom Thread». AnOther. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2022.
  18. ↑ Hall, Jacob (1 Φεβρουαρίου 2017). «Paul Thomas Anderson's New Movie Has Begun Filming [UPDATED]». /Film. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιανουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 1 Φεβρουαρίου 2017.
  19. ↑ «New Paul Thomas Anderson Film Begins Production». ComingSoon.net. Mandatory. 1 Φεβρουαρίου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 1 Φεβρουαρίου 2017.
  20. ↑ «TV and film locations». North York Moors National Park. North York Moors National Park Authority. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιανουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 2018.
  21. ↑ «Sir Daniel Day-Lewis' phantom [[:Πρότυπο:As written]] at Blackpool's Tower Ballroom»Δωρεάν πρόσβαση υπoκείμενη σε περιορισμένη δοκιμή, συνήθως απαιτείται συνδρομή. Blackpool Gazette. 13 Απριλίου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουνίου 2019. URL–wikilink conflict (βοήθεια)
  22. 1 2 «Daniel Day-Lewis on 'Phantom Thread': Why His Final Movie Was a 'Nightmare' to Film». Indiewire. 27 Νοεμβρίου 2017.
  23. 1 2 Sharf, Zack (21 Οκτωβρίου 2020). «Paul Thomas Anderson's Former DP Robert Elswit Doesn't Like the Way 'Phantom Thread' Looked». IndieWire. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2025.
  24. ↑ O'Falt, Chris (20 Δεκεμβρίου 2017). «How Paul Thomas Anderson Dirtied-Up 'Phantom Thread' to Avoid the Polish of 'The Crown'». IndieWire. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Μαρτίου 2018. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2018.
  25. ↑ «Radiohead's Jonny Greenwood On The Music Of 'Phantom Thread'». NPR. 26 Φεβρουαρίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2020.
  26. ↑ Burlingame, Jon (16 Φεβρουαρίου 2018). «From Radiohead to the Oscar-Nominated 'Phantom Thread': Jonny Greenwood on His Musical Process». Variety. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2020.
  27. ↑ Sharf, Zack (17 Δεκεμβρίου 2017). «Jonny Greenwood's 'Phantom Thread' Original Score is Used in Nearly 70% of the Movie». IndieWire. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2020.
  28. ↑ Dowd, A.A. (7 Δεκεμβρίου 2017). «P.T. Anderson reunites with Daniel Day-Lewis for the exquisite mad love of Phantom Thread». The A.V. Club. The Onion. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Δεκεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2018.
  29. ↑ Kermode, Mark (4 Φεβρουαρίου 2018). «Phantom Thread review – a deftly spun yarn». The Guardian. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Μαρτίου 2018. Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2018.
  30. ↑ Lemire, Christy (10 Δεκεμβρίου 2017). «10 Best Films of 2017». Christy Lemire. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2018.
  31. ↑ «Phantom Thread». Rotten Tomatoes. Fandango. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουλίου 2022.
  32. ↑ «101 Greatest Screenplays of the 21st Century (*so far)». www.wga.org. Ανακτήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 2025.
  33. ↑ Pedersen, Erik (6 Δεκεμβρίου 2021). «101 Greatest Screenplays Of The 21st Century: Horror Pic Tops Writers Guild's List». Deadline (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2025.
  34. ↑ «The 100 Best Movies of the 21st Century». 23 Ιουνίου 2025.
  35. ↑ «Readers Choose Their Top Movies of the 21st Century». The New York Times. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουλίου 2025.
  36. ↑ «100 Best Movies of the 21st Century». 1 Ιουλίου 2025.
  37. ↑ THR Staff (23 Ιανουαρίου 2018). «Oscars: 'Shape of Water' Leads With 13 Noms». The Hollywood Reporter. Prometheus Global Media. Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2018.
  38. ↑ Rubin, Rebecca (11 Δεκεμβρίου 2017). «Golden Globe Nominations: Complete List». Variety. Penske Business Media. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2017.
  39. ↑ Ritman, Alex (8 Ιανουαρίου 2018). «BAFTA Awards: 'Shape of Water,' 'Three Billboards,' 'Darkest Hour' Lead Pack of Nominations». The Hollywood Reporter. Prometheus Global Media. Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Αόρατη_κλωστή&oldid=11760146"