Αχλαδές Ρεθύμνης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 35°23′42.544″N 24°43′12.094″E / 35.39515111°N 24.72002611°E / 35.39515111; 24.72002611

Αχλαδές
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Αχλαδές
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΚρήτης
Περιφερειακή ΕνότηταΡεθύμνης
ΔήμοςΜυλοποτάμου
Δημοτική ΕνότηταΓεροποτάμου
ΚοινότηταΑχλαδέ
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΚρήτη
ΝομόςΡεθύμνης
Πληθυσμός95 (2011)

Ο Αχλαδές είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητος του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης.[1]

Γενικά και ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αχλαδές βρίσκεται 28 χλμ. ανατολικά από το Ρέθυμνο, σε υψόμετρο 60 μέτρων.[2][3] Το χωριό δεν αναφέρεται στις ενετικές απογραφές, ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 1881 είχε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, 205 κατοίκων και αναφερόταν ως μέρος των συνοικισμών που αποτελούσαν τον Αχλαδόκαμπο. Στην απογραφή του 1900 είχε 243 κατοίκους, αναφέρεται ως Αχλαδές και υπαγόταν στον οθωμανικό δήμο Μελιδονίου.[4]

Το 1920 ανήκε στην κοινότητα Σιριπιδιανών[2] και το 1925 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αχλαδέ, η οποία διατηρήθηκε μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Γεροποτάμου.[5] Από το 2011 ανήκει στον καλλικρατικό δήμο Μυλοποτάμου. Ως οικισμός, ο Αχλαδές πέραν του πυρήνα του διαθέτει ακόμη επτά συνοικίες (Κοντομεριανά, Παπαδόπουλου, Μοσχονιανά, Λαδιανά, Σώπατα, Μετόχι Κιαγιά και Μετόχι Παπά).[4]

Ο κεντρικός ναός της ενορίας είναι αφιερωμένος στον Άγιο Δημήτριο και είναι μονόχωρος. Ο ναός στο κοιμητήριο είναι δίκλιτος, αφιερωμένος στην Aγία Παρασκευή και τους Tαξιάρχες, και το τέμπλο του χρονολογείται από το 1845. Άλλες εκκλησίες στο χωριό περιλαμβάνουν τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο και τα εξωκλήσια Aγία Παρασκευή και Άγιος Φανούριος.[6] Στο χωριό άρχισε να λειτουργεί δημοτικό σχολείο το 1889, το οποίο εξυπηρετούσε και άλλους γειτονικούς οικισμούς[7], ενώ το 1916 ιδρύθηκε παρθεναγωγείο, το οποίο μερικά χρόνια αργότερα συγχωνεύθηκε με το δημοτικό.[8]

Απογραφές πληθυσμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Απογραφή 1900 1920 1928 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Πληθυσμός[2] 243 219 187 265 265 90 164 135 143[3] 113 95

Διοικητικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κοινότητα Αχλαδέ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκτός από την έδρα της, η Τοπική Κοινότητα Αχλαδέ περιλαμβάνει και τους οικισμούς Σιριπιδιανά και Σολοχιανά. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:[9]

Συνολικά η κοινότητα έχει 166 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Κωνσταντίνο Πολυμίλη.

Κοινοτάρχες Αχλαδέ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Αχλαδέ

Πρόεδροι Κοινότητος Αχλαδέ
περίοδος όνομα
1978–1982 Δαφνομίλης Ιωάννης
1982–1994 Κυνηγός Γεώργιος
1994–1998 Τσαγλιώτης Αντώνιος
2010– Πολυμίλη Κωνσταντίνος

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. 6. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 152. 
  2. 2,0 2,1 2,2 Σπανάκης, Στέργιος (1993). Πόλεις και χωριά της Κρήτης στο πέρασμα των αιώνων, τόμος Β΄. Ηράκλειο: Γραφικές Τέχνες Γ. Δετοράκης. σελ. 168. 
  3. 3,0 3,1 Μιχαήλ Σταματελάτος, Φωτεινή Βάμβα-Σταματελάτου, Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας, ΤΑ ΝΕΑ, 2012, Α΄ τόμος, σελ. 116.
  4. 4,0 4,1 Ζαχαρίας Κ. Στρατιδάκης, Η διαμόρφωση του σχολικού και διδακτηριακού δικτύου της στοιχειώδους εκπαίδευσης στον Μυλοπόταμο Ρεθύμνου. 1840-1940, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων-Διδακτορική Διατριβή, Ιωάννινα 2006, σελ. 146.
  5. «Αχλαδές (Ρεθύμνης)». Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών - Αναλυτικά. ΕΕΤΑΑ-Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης Α.Ε. Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2019. 
  6. «Επαρχία Μυλοποτάμου». www.imra.gr. Ιερά Μητρόπολις Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Νοεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2019. 
  7. Κρυοβρυσανάκης, Λευτέρης (26 Σεπτεμβρίου 2014). «Σκεπαστή Μυλοποτάμου». Ρεθεμνιώτικα Νέα. Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2019. 
  8. Στρατιδάκης, 2006, σελ. 147.
  9. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10885 (σελ. 411 του pdf)