Αυτοκράτορας Πασών των Ρωσιών
| Αυτοκράτορας Πασών των Ρωσιών Императоръ и Самодержецъ Всероссійскій | |
|---|---|
| Πρώην Μοναρχία | |
| Αυτοκρατορική Σημαία (1858–1917) | |
| Τελευταίος Νικόλαος Β΄ 1 Νοεμβρίου 1894 - 15 Μαρτίου 1917 | |
| Πρώτος μονάρχης | Πέτρος Α΄ |
| Τελευταίος μονάρχης | Νικόλαος Β΄ |
| Επίσημη κατοικία | Χειμερινά Ανάκτορα Κρεμλίνο Ανάκτορο Πέτερχοφ Τσάρσκογιε Σελό Παλάτι του Αλεξάνδρου |
| Έναρξη μοναρχίας | 2 Νοεμβρίου 1721 |
| Λήξη μοναρχίας | 15 Μαρτίου 1917 |
| Σημερινός διεκδικητής | Μαρία Βλαδιμήροβνα της Ρωσίας Κάρολος Έμιχ του Λάινινγκεν |
Ο Αυτοκράτορας ή η Αυτοκράτειρα Πασών των Ρωσιών (ρωσικά: Императоръ и Самодержецъ Всероссійскій) ήταν ο τίτλος του ανώτατου άρχοντα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας από το 1721 μέχρι το 1917.
Ο τίτλος δημιουργήθηκε μετά την νίκη στο Μεγάλο Βόρειο Πόλεμο και εμφανίστηκε ταυτόχρονα με την υιοθέτηση του τίτλου «Τσάρος». Το επίθημα «Πασών των Ρωσιών» υιοθετήθηκε από την προηγούμενη έκδοση «(Τσάρος) Πασών των Ρώσων».[1][2]
Τίτλος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το άρθρο 1 των Θεμελιωδών Νόμων της Ρωσικής Αυτοκρατορίας ανέφερε ότι «ο Αυτοκράτορας Πασών των Ρωσιών είναι ένας απόλυτος και απεριόριστος μονάρχης. Να υπακούτε στην υπέρτατη εξουσία του, όχι μόνο από φόβο, αλλά και από συνείδηση, καθώς ο ίδιος ο Θεός το προστάζει».[3] Το παραπάνω άρθρο θέλει να τονίσει το γεγονός ότι η Ρωσία βρισκόταν σε καθεστώς απόλυτης μοναρχίας.
Ο πλήρης τίτλους του αυτοκράτορα (άρθρο 37 των Θεμελιωδών Νόμων) τον 20ο αιώνα ήταν ο εξής:[4]
«Με τη Χάρη του Θεού, Εμείς N. N., Αυτοκράτορας και Απόλυτος Μονάρχης των Πασών των Ρωσιών, Μόσχας, Κιέβου, Βλαντίμιρ, Νόβγκοροντ. Ο Τσάρος του Καζάν, Άστραχαν, Πολωνίας, Σιβηρίας, Ταυρικής Χερσονήσου και Γεωργίας. Ηγεμόνας του Πσκοφ και Μέγας Δούκας του Σμολένσκ, Λιθουανίας, Βολυνίας, Ποδολίας και Φινλανδίας. Δούκας της Εσθονίας, Λιβονίας, Κουρλάνδης, Σεμιγαλλίας, Σαμογιτίας, Μπιαουίστοκ, Καρελίας, Τβερ, Γιούγκρα, Περμ, Βιάτκα, Μπολγκάρ και άλλων. Ηγεμόνας και Μέγας Δούκας του Νίζνι Νόβγκοροντ, Τσερνίχιβ, Ριαζάν, Πόλοτσκ, Ροστόφ, Γιαροσλάβλ, Μπελοόζερο, Ουντόρια, Ομπτόρια, Κόντια, Βίτεμπσκ, Μστσισλάβ και Ηγεμόνας όλων των βορείων εδαφών. Άρχοντας της Ιβηρίας, Καρταλινίας, των Καμπαρτινίων Χωρών και των Αρμενικών Περιοχών. Κληρονομικός Άρχοντας και Ηγεμόνας των Κιρκασίων και των Ηγεμόνων των Βουνών και των άλλων. Ηγεμόνας του Τουρκεστάν, Διάδοχος της Νορβηγίας, Δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, του Στόρμαρν, των Διθμάρσων, του Ολδεμβούργου και ούτω καθεξής και ούτω καθεξής και ούτω καθεξής».
Κατάλογος αυτοκρατόρων
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Island of the Blue Foxes: Disaster and Triumph on the World's Greatest Scientific Expedition, Stephen R. Bown, Hachette UK, 7 Νοε 2017 ISBN 0306825201
- ↑ https://www.newsbeast.gr/world/arthro/3143625/i-gkarntarompa-tou-megalou-petrou-stin-ekthesi-tou-mousiou-ermitaz
- ↑ «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2018.
- ↑ http://www.imperialhouse.ru/en/dynastyhistory/dinzak1/446.html