Αυτοκινητάμαξα σειράς ETR 470 ΤΡΑΙΝΟΣΕ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Σειρά ETR 470 ΤΡΑΙΝΟΣΕ
ETR 470 MIChiasso.jpg
Αυτοκινητάμαξα ETR 470 στο Chiasso
Σε λειτουργία1997-
ΚατασκευαστήςFiat Ferroviaria
Τόπος κατασκευήςFiat Ferroviaria, Σαβιλιάνο
Όνομα γενιάςPendolino
Χρόνος κατασκευής1994-1997
Είσοδος σε λειτουργία1997
Ανακαίνιση2018-2021
Έξοδος από λειτουργία2015 (4 οχήματα της SBB)
Κατασκευάστηκαν9
Αριθμός εκτός λειτουργίας4
Σχεδιασμός2 κινητήρια + 7 οχήματα
Χωρητικότητα151 (1η θέση), 324 (2η θέση), 475 συνολικά
ΔιαχειριστήςTrenitalia
Διευκρινίσεις
Μήκος τρένου236.600 mm
Μήκος οχήματος27,6 μ (Κινητήρια) 25,9 μ (Μεσαία)
Πόρτες4 ανά βαγόνι
Διάμετρος τροχών890 mm
Βάση τροχών(1A) '(A1)' + (1A) '(A1)' + 2'2 '+ 2'2' + (1A) '(A1)' + (1A) '(A1)' + 2'2 ' + (1A) '(A1)' + (1A) '(A1)'
Μέγιστη ταχύτητα200 km/h
Βάρος800 t
Φορτίο14.2 t
Έλξη260 kN
Πρωτοστάτης12 MTA 550
Είδος μηχανής12 MTA 550
Παροχή ενέργειας15 kV 16.7 Hz 3 kV GS
Τρόπος συλλογής ρεύματοςΠαντογράφος
Οχήματα ανά αυτοκινητάμαξα9
Σύστημα πέδηςΔυναμική πέδη, δισκόφρενα
Σύστημα ασφαλείαςSABIB / Signum / ZUB / INDUSI / RS
ΣύζευξηScharfenberg
Κανονικό (1435 mm)

Η σειρά ETR 470 είναι υπό παραλαβή ηλεκτρικές αυτοκινητάμαξες υψηλών ταχυτήτων που θα λειτουργεί η ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Κατασκευάστηκαν από την Ιταλική Fiat Ferroviaria[1] και θα τεθούν σε λειτουργία στην ΤΡΑΙΝΟΣΕ στις 25 Μαρτίου 2021. (Λειτουργούσαν και παλαιότερα, για διαφορετικές εταιρείες.) Συνολικά, παράχθηκαν 9 μονάδες, αλλά σήμερα κυκλοφορούν μόνο 5.[2]

Πριν την έλευσή τους στην Ελλάδα, εκτελούσαν υπηρεσίες υπό την ονομασία Frecciabianca.[3]

Χαρακτηριστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Xωράνε συνολικά μέχρι 475 επιβάτες, ενώ διαθέτουν και εστιατόριο.[4] Ο σχεδιασμός τους έγινε από την Ιταλική Giugiaro.[5] Ήταν σχεδιασμένες για 3kV και 15kW, διέθεταν τέσσερις παντογράφους, ενώ διέθεταν και μηχανισμό ανάκλισης, μέχρι και 8 μοίρες.[6]

Εσωτερικές εικόνες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι 9 αυτοκινητάμαξες κατασκευάστηκαν μεταξύ 1993 και 1996 και βρίσκονταν αρχικά στην ιδιοκτησία της Ελβετικής Cisalpino. Συνολικά, κόστισαν 16.85 εκ. ευρώ έκαστη. Λόγω της πολλαπλών βλαβών, αλλά και λόγω του μεγάλου κόστους συντήρησης, οι ETR 470 έλαβαν πολύ άσχημη αποδοχή στην Ελβετία. [7] Η τελική απόφαση για την απόσυρσή τους ελήφθη αφού ένα από αυτά κάηκε στις 17 Μαΐου 2009 στο Άμπρι.[7] Ο εκπρόσωπος της Ελβετικής Ένωσης Μεταφορών και Περιβάλλοντος τα χαρακτήρισε ως "μη-άξια των Ελβετικών Ομοσπονδιακών Σιδηροδρόμων", ενώ ο διευθύνων σύμβουλος των Ελβετικών Ομοσπονδιακών Σιδηροδρόμων είπε ότι ήθελε να "τερματίσει αυτή τη φρίκη".[7] Έτσι, το 2009, μεταφέρθηκαν στην Ελβετική SBB κι την Ιταλική Trenitalia, με την κάθε μια να παίρνει 4 και 5 συρμούς αντίστοιχα.[8]

Τον Μάιο του 2011, η SBB ανακοίνωσε ότι τα 4 οχήματα που βρίσκονταν στην κατοχή της θα έβγαιναν από την κυκλοφορία το αργότερο μέχρι τον Δεκέμβριο του 2015, λόγω του εκσυγχρονισμού του τροχαίου υλικού της.[9] Τον Απρίλιο του 2014 η αυτοκινητάμαξα 470.005 ακινητοποιήθηκε οριστικά και χρησιμοποιήθηκε για την παροχή ανταλλακτικών στους υπόλοιπους 3 συρμούς, έχοντας διανύσει 4.2 εκατομμύρια χιλιόμετρα.[10] Παρά την εκτενή αναζήτησή της στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, η SBB δεν κατόρθωσε να βρει κάποιον αγοραστή, ενώ η Trenitalia δεν διέθετε τα απαραίτητα κεφάλαια, γεγονός που οδήγησε στην διάλυση των 4 συρμών στις αρχές του 2016. [11]

Οι υπολειπόμενοι 5 Ιταλικοί συρμοί, μετά την έλευση των νέων Ελβετικών αυτοκινηταμαξών, από το 2016 και μετά λειτουργούν υπό το όνομα Frecciabianca στην γραμμή Ρώμη-Ρέτζιο Καλαμπρία.[3]

Στα τέλη της δεκαετίας του 2010, τέθηκαν σε πρόγραμμα ανακατασκευής, που αφορούσε την αλλαγή από τα 15 kV του Ελβετικού δικτύου, στα 25kV του Ελληνικού δικτύου.[12] Πριν την έλευσή τους, δοκιμάστηκε στην Ελλάδα ένα ETR 485,[13] το οποίο ήταν παρεμφερές μοντέλο και συμβατό με την τάση των 25kV, αλλά επειδή δεν ήταν σχεδιασμένο για το Ελληνικό δίκτυο εν γένει, αποφασίστηκε αντ' αυτού οι δρομολόγηση των ETR 470, τα οποία αρχικά αναμενόταν να έρθουν το 2019, με την ολοκλήρωση της ηλεκτροκίνησης και των δοκιμών στα συστήματα ασφαλείας ETCS (European Train Control System).[14] Ωστόσο, τον Φεβρουάριο του 2020, με το μηχανοστάσιο της ΤΡΑΙΝΟΣΕ να μην είναι ακόμη έτοιμο για να τις υποδεχτεί, η παραλαβή καθυστέρησε για το καλοκαίρι του έτους μέχρι το τέλος του ή αρχές του επόμενου,[15] αλλά η παραλαβή καθυστέρησε κι άλλο, κι έτσι η πρώτη μονάδα θα έρθει στις 18 Ιανουαρίου του 2021 στην Θεσσαλονίκη με δρομολόγιο από την Πιατσέντζα, ενώ σταδιακά θα έρθουν και οι υπόλοιπες και το πρώτο δρομολόγιο θα γίνει ανήμερα 25ης Μαρτίου του 2021 σύμφωνα με τις δηλώσεις του διευθύνοντα συμβούλου της ΤΡΑΙΝΟΣΕ Φιλίππου Τσαλίδη.[16][17]

Εμφάνιση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εργοστασιακός χρωματισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο εργοστασιακός χρωματισμός των αυτοκινηταμαξών περιλάμβανε πράσινες, μαύρες και μπλε διαμήκεις ρίγες και κόκκινα στοιχεία κάτω από την μετώπη (=μπροστινό μέρος) επάνω σε λευκό χρώμα, το οποίο κάλυπτε την μεγαλύτερη επιφάνεια των οχημάτων

Β΄ χρωματισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο χρωματισμός αυτός, αποτελείται από μία μπλε κυματιστή ρίγα στο πλάι επάνω σε ασημί χρώμα, ενώ διατηρήθηκαν τα κόκκινα στοιχεία κάτω από την μετώπη από τον προηγούμενο χρωματισμό. Ο χρωματισμός αυτός, χρησιμοποιείται μέχρι και σήμερα, σε ορισμένες παραλλαγές με τα λογότυπα των νεότερων της Cisalpino εταιριών (Δηλ. της CIS και την FS, και, προσεχώς, την ΤΡΑΙΝΟΣΕ.)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Καραγιάννης, Νίκος (5 Ιουλίου 2019). «ΤΡΑΙΝΟΣΕ: Το Pendolino ETR470 στέλνει η Ferrovie στην Ελλάδα;». Ypodomes.com. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2021. 
  2. «ΤΡΑΙΝΟΣΕ: Στις 18 Ιανουαρίου στην Ελλάδα το πρώτο από τα πέντε τρένα νέας γενιάς». www.naftemporiki.gr. 1 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2021. 
  3. 3,0 3,1 «Frecciabianca- collegamenti e servizi - Le Frecce - Trenitalia». www.trenitalia.com (στα Ιταλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2018. 
  4. «Ferrovie.it - Avvicendamenti in vista per gli ETR.470 e 610 Trenitalia». Ferrovie.it (στα Ιταλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2021. 
  5. «Giugiaro Design designed the Cisalpino AG and the corporate image» (στα αγγλικά). Italdesign. https://www.italdesign.it/project/cisalpino-ag/. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2018. 
  6. «Elettrotreno politensione ETR 470 - leferrovie.it». web.archive.org. 23 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2021. 
  7. 7,0 7,1 7,2 swissinfo.ch, Robert Brookes. «The Cisalpino nears the end of the line». SWI swissinfo.ch (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2021. 
  8. «Επίσημη πρώτη για το «ασημένιο βέλος»». www.naftemporiki.gr. 9 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2021. 
  9. «Good result in difficult environment – debt stabilised: SBB improves result – stagnating demand for rail transport | SBB» (στα αγγλικά). https://company.sbb.ch/en/media/media-relations/press-releases/detail.html/2013/3/2603-1. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2018. 
  10. «Ein prägender Zeitgenosse verschwindet für immer - ETR 470, der Pendolino vom Süden». schweizer-bahnen.ch (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2018. 
  11. Häusermann, Dario. «Abschied ETR 470 - Schweizer Bahnen». www.schweizer-bahnen.ch (στα Γερμανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2018. 
  12. «Ferrovie.it - Nuova vita in Grecia per gli ETR.470» (στα it). Ferrovie.it. http://www.ferrovie.it/portale/articoli/7660. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2018. 
  13. Communications, U. I. C. (14 Ιανουαρίου 2021). «Italy/Greece: Trenitalia Pendolino tested on Athens – Thessaloniki line». UIC Communications (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2021. 
  14. «Η ΤΡΑΙΝΟΣΕ επιμένει για το «Ασημένιο Βέλος»: δεν ήταν μόνο (υπουργική) φιέστα». Protagon.gr. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2021. 
  15. Newsroom. «Εργα 18 εκατ. ενόψει των νέων τρένων της ΤΡΑΙΝΟΣΕ | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ». Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2021. 
  16. TEAM, ΦΩΣ. «Αθήνα - Θεσσαλονίκη: Φτάνει το πρώτο «Ιταλικό» τρένο υψηλών ταχυτήτων (vid)». Fosonline.gr. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2021. 
  17. «Σημαντικό το 2021 για την ΤΡΑΙΝΟΣΕ: Νέα γραφεία, νέα τρένα, νέα κουλτούρα». Metaforespress. 4 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2021.