Αυτοκινητάμαξα σειράς 460 ΟΣΕ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Σειρά ΟΣΕ 460
OSE Baureihe 460.jpg
Αυτοκινητάμαξα σειράς 460 στη Νερατζιώτισσα το 2007
Πληροφορίες
Σε λειτουργία2006 - σήμερα
ΚατασκευαστήςΕλληνικά Ναυπηγεία Σκαραμαγκά - Siemens AΕ - Siemens AG
Τόπος κατασκευήςΕλληνικά Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, Αθήνα Ελλάδας
Όνομα γενιάςSiemens: Desiro Classic
Χρόνος κατασκευής2005-2006
Υπό κατασκευή20
Κατασκευάστηκαν20
Αριθμός εκτός λειτουργίας7
Αριθμός συρμών460-101 - 460 520
Χωρητικότητα313 καθήμενοι
ΔιαχειριστήςΤΡΑΙΝΟΣΕ
ΜηχανοστάσιαΜηχανοστάσια Θεσσαλονίκης & Αμαξοστάσιο Λάρισας
ΓραμμέςΠειραιάς-Κιάτο , Αθήνα-Κιάτο , Αθήνα-Αεροδρόμιο , Πειραιάς-Αεροδρόμιο , Αθήνα-Χαλκίδα , Λάρισα-Θεσσαλονίκη , Παλαιοφάρσαλος-Θεσσαλονίκη , Άνω Λιόσια-Αεροδρόμιο Ελ.Βενιζέλος
Διευκρινίσεις
Μήκος τρένου89,3 μ.
Μήκος οχήματος89,3 μ.
Πλάτος2,8 μ.
Ύψος δαπέδου80 εκ.
Πόρτες10 ανά αυτοκινητάμαξα
Αρθρωτά τμήματαSiemens
Μέγιστη ταχύτητα160 km/h (επιτρεπόμενη)
Βάρος185 τόνοι (έμφορτο)
ΜετάδοσηΗλεκτρική
Επιτάχυνση1,0 m/s2
ΕπιβράδυνσηΆγνωστο
Παροχή ενέργειαςΠαντογράφος (Ηλεκτρισμός)
Σύστημα ηλεκτρισμού25 kV AC, 50 Hz εναέρια καλώδια
Τρόπος συλλογής ρεύματοςΠαντογράφος (Ηλεκτροκίνηση)
Συνομοταξία τροχώνBo 'Bo '2 '2 Bo 'Bo'
Σύστημα πέδηςΠνευματικό
Κανονικό

Η σειρά 460 του Ο.Σ.Ε. είναι σειρά πεντάδυμων ηλεκτροκίνητων αυτοκινηταμαξών τύπου Desiro Classic EMU που λειτουργεί η ΤΡΑΙΝΟΣΕ ΑΕ. Είναι ελληνικής κατασκευής και προέλευσης, κατασκευάστηκαν εξ ολοκλήρου στην Ελλάδα από τα Ελληνικά Ναυπηγεία Σκαραμαγκά ΑΕ στην Αθήνα σε συνεργασία με τη Siemens ΑΕ & AG . Τέθηκαν σε υπηρεσία στον ΟΣΕ το 2006. Συγγενεύουν με την προσωρινή στο Ελληνικό Δίκτυο σειρά 660, την οποία και αντικατέστησε. Οι αυτοκινητάμαξες διαθέτουν κλιματισμό και WC κενού.[1]

Τα οχήματα έχουν αρίθμηση 460 101 έως 460 520. Οι αυτοκινητάμαξες διαθέτουν 313 θέσεις για καθήμενους επιβάτες, ενώ φτάνουν επιτρεπόμενες ταχύτητες μέχρι 160 χιλιόμετρα την ώρα,[2] αλλά ενδεχομένως να μπορούν να κινηθούν και γρηγορότερα. H σειρά προορίζεται για χρήση σε τοπικές προαστιακές γραμμές της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης όπου και αντικαθιστά πετρελαιοκίνητους (DMU) συρμούς στις γραμμές που ηλεκτροδοτούνται. Η ρευματοληψία του συρμού πραγματοποιείται μέσο δύο παντογράφων που εφάπτονται σε εναέρια καλώδια. Η τάση τροφοδοσίας τους είναι 25 Kv AC 50 Hz[2]

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1997[3], o όμιλος Ο.Σ.Ε. ΑΕ προχώρησε στη σύμβαση 33Α με την κοινοπραξία Siemens-Ελληνικά Ναυπηγεία-Σήμενς ΑΕ, η οποία αφορούσε την παραγγελία 20 ηλεκτροκίνητων αυτοκινηταμαξών 5 οχημάτων τύπου Desiro Classic EMU.[4] Κατασκευάστηκαν εξ ολοκλήρου στα Ελληνικά Ναυπηγεία Σκαραμαγκά. Οι αυτοκινητάμαξες προορίζονταν να δρομολογηθούν στη γραμμή Αθήνα-Θεσσαλονίκη, ενώ υπήρχε και η επιλογή το μεσαίο όχημα να διαθέτει κυλικείο. [5]Ωστόσο, κανένα από αυτά τα σχέδια δεν προχώρησε και αντ΄ αυτού αποφασίστηκε η σύνδεση του Σ.Σ. Αθηνών Λαρίσης με το νέο αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος, καθώς και μικρομεσαίων προαστιακών αποστάσεων[3].

Ο στόχος να παραληφθούν από το 2001 μέχρι το 2002 δεν έγινε εφικτός λόγω ποινικών ρήτρων και τόκων υπερημερίας και τελικά ο Προαστιακός, που είχε αναλάβει τη χρήση του τροχαίου υλικού, μίσθωσε από τη Siemens την σειρά 660. [4] Τον Ιανούαριο του 2004, αποπερατώθηκε η πρώτη αυτοκινητάμαξα από τα Ελληνικά Ναυπηγεία και ενώθηκε σε συρμό στην Λεύκα, όπου στις 4 Φεβρουαρίου του ιδίου έτους, έγινε η επίσημη παρουσίαση. Κατόπιν, μεταφέρθηκε στην Θεσσαλονίκη για δοκιμές και εκπαίδευση προσωπικού επί της γραμμής Θεσσαλονίκης-Ειδομένης.[1][6] Νέος στόχος τους ήταν μέχρι τον Ιούνιο του 2004 να έχουν παραληφθεί και να λειτουργούν όλοι οι συρμοί[1], αλλά τελικά παρελήφθησαν από τον Ο.Σ.Ε. τo 2006[7]. Μέχρι το 2005, είχαν παραληφθεί οι περισσότεροι συρμοί, όποτε και η παραγγελία ολοκληρώθηκε. Οι δοκιμές στην Αθήνα επί της ηλεκτροκίνητης γραμμής Αεροδρομίου ξεκίνησε στις 9 Νοεμβρίου 2006.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 «Βερελής: Παρουσίαση των νέων τρένων του ΟΣΕ» (στα αγγλικά). http://www.euro2day.gr/news/economy/article/46204/verelhs-paroysiash-ton-neon-trenon-toy-ose.html. Ανακτήθηκε στις 2018-08-13. 
  2. 2,0 2,1 http://www.railfaneurope.net/list/greece/greece_ose.html
  3. 3,0 3,1 Κοροβέσης, Βασίλης; Παπαδημητρίου, Λευτέρης (Δεκέμβριος 2006). «Desiro: Τα τραίνα της νέας εποχής.». Σιδηροτροχιά (Σ.Φ.Σ.) (Τεύχος 30): σελ. 15. http://sfs.gr/2020/05/28/%cf%83%ce%b9%ce%b4%ce%b7%cf%81%ce%bf%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%87%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b5%cf%85%cf%87%ce%bf%cf%83-30/. 
  4. 4,0 4,1 «Ο Οργανισμός πλήρωσε πανάκριβα τρένα και ρήτρες της Siemens , Τ. Τελλογλου | Kathimerini». www.kathimerini.gr. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2019. 
  5. 2000-08-01T10:00:00+01:00. «The Desiro family keeps growing». Railway Gazette International (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2019. 
  6. Κοροβέσης, Βασίλης; Παπαδημητρίου, Λευτέρης (Δεκέμβριος 2006). «Desiro: Τα τραίνα της νέας εποχής.». Σιδηροτροχιά (Σ.Φ.Σ.) (Τεύχος 30): σελ. 16. http://sfs.gr/2020/05/28/%cf%83%ce%b9%ce%b4%ce%b7%cf%81%ce%bf%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%87%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b5%cf%85%cf%87%ce%bf%cf%83-30/. 
  7. Uden, Marco van. «Railfaneurope.net». www.railfaneurope.net. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2017.