Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μία σύναρτηση
f
{\displaystyle f}
έχει οριζόντια ασύμπτωτη την ευθεία
y
=
ℓ
{\displaystyle y=\ell }
στο
+
∞
{\displaystyle +\infty }
αν
lim
x
→
∞
f
(
x
)
=
ℓ
{\displaystyle \lim _{x\to \infty }f(x)=\ell }
.
Η συνάρτηση προσεγγίζει από πάνω .
Η συνάρτηση προσεγγίζει από κάτω .
Η συνάρτηση προσεγγίζει ταλαντευτικά .
Αντίστοιχα, έχει οριζόντια ασύμπτωτη την ευθεία
y
=
ℓ
{\displaystyle y=\ell }
στο
−
∞
{\displaystyle -\infty }
αν
lim
x
→
−
∞
f
(
x
)
=
ℓ
{\displaystyle \lim _{x\to -\infty }f(x)=\ell }
.
Η συνάρτηση προσεγγίζει από πάνω .
Η συνάρτηση προσεγγίζει από κάτω .
Η συνάρτηση προσεγγίζει ταλαντευτικά .
Πιο γενικά, η
f
{\displaystyle f}
έχει ασύμπτωτη την καμπύλη
g
(
x
)
=
y
{\displaystyle g(x)=y}
στο
+
∞
{\displaystyle +\infty }
(ή στο
−
∞
{\displaystyle -\infty }
) αν
lim
x
→
+
∞
(
f
(
x
)
−
g
(
x
)
)
=
0
{\displaystyle \lim _{x\rightarrow +\infty }(f(x)-g(x))=0}
(ή αντίστοιχα
lim
x
→
−
∞
(
f
(
x
)
−
g
(
x
)
)
=
0
{\displaystyle \lim _{x\rightarrow -\infty }(f(x)-g(x))=0}
).
Όταν η
g
(
x
)
=
α
x
+
β
{\displaystyle g(x)=\alpha x+\beta }
είναι ευθεία λέγεται πλάγια ασύμπτωτη και οι οριζόντιες είναι η ειδική περίπτωση όπου
α
=
0
{\displaystyle \alpha =0}
.
Η συνάρτηση προσεγγίζει την πλάγια
2
x
{\displaystyle 2x}
.
Η συνάρτηση προσεγγίζει την
e
−
x
{\displaystyle e^{-x}}
(όταν
x
→
−
∞
{\displaystyle x\to -\infty }
) και
e
x
{\displaystyle e^{x}}
(όταν
x
→
∞
{\displaystyle x\to \infty }
).
Μία ευθεία
x
=
x
0
{\displaystyle x=x_{0}}
είναι κατακόρυφη ασύμπτωτη της συνάρτησης
f
(
x
)
{\displaystyle f(x)}
αν
lim
x
→
x
0
+
f
(
x
)
=
±
∞
{\displaystyle \lim _{x\rightarrow x_{0}^{+}}f(x)=\pm \infty \quad }
ή
lim
x
→
x
0
−
f
(
x
)
=
±
∞
{\displaystyle \quad \lim _{x\rightarrow x_{0}^{-}}f(x)=\pm \infty }
.
Σημείωση 1η: Η τιμή στο
x
0
{\displaystyle x_{0}}
ενδέχεται να ορίζεται ή να μην ορίζεται.[ Σημείωση 1]
Σημείωση 2η: Με τον ορισμό που δόθηκε παραπάνω μία συνάρτηση έχει άπειρες ασύμπτωτες καμπύλες, π.χ. όλες τις συναρτήσεις
g
(
x
)
=
f
(
x
)
+
c
/
x
{\displaystyle g(x)=f(x)+c/x}
για κάθε σταθερά
c
∈
R
{\displaystyle c\in \mathbb {R} }
.
f
(
x
)
=
4
2
x
+
3
{\displaystyle f(x)={\frac {4}{2x+3}}}
,
έχει οριζόντια ασύμπτωτη ευθεία
y
=
0
{\displaystyle y=0}
στο
±
∞
{\displaystyle \pm \infty }
και κατακόρυφη την
x
=
−
3
/
2
{\displaystyle x=-3/2}
.
Καμπύλη που τείνει στο
y
=
0
{\displaystyle y=0}
καθώς
x
→
±
∞
{\displaystyle x\to \pm \infty }
και έχει κατακόρυφη ασύμπτωτη στο
x
=
−
3
/
2
{\displaystyle x=-3/2}
.
Πιο γενικά η συνάρτηση για
α
,
β
,
γ
,
δ
∈
R
{\displaystyle \alpha ,\beta ,\gamma ,\delta \in \mathbb {R} }
με
γ
≠
0
{\displaystyle \gamma \neq 0}
με
f
(
x
)
=
α
x
+
β
γ
x
+
δ
{\displaystyle f(x)={\frac {\alpha x+\beta }{\gamma x+\delta }}}
έχει οριζόντια ασύμπτωτη ευθεία με
y
=
α
γ
{\textstyle y={\frac {\alpha }{\gamma }}}
και κατακόρυφη
x
=
−
δ
γ
{\textstyle x=-{\frac {\delta }{\gamma }}}
.
Απόδειξη
Χρησιμοποιώντας τις ιδιότητες του ορίου για την διαίρεση
lim
x
→
±
∞
α
x
+
β
γ
x
+
δ
=
α
+
β
x
γ
+
δ
x
=
α
+
lim
x
→
±
∞
β
x
γ
+
lim
x
→
±
∞
δ
x
=
α
γ
{\displaystyle \lim _{x\to \pm \infty }{\frac {\alpha x+\beta }{\gamma x+\delta }}={\frac {\alpha +{\frac {\beta }{x}}}{\gamma +{\frac {\delta }{x}}}}={\frac {\alpha +\lim _{x\to \pm \infty }{\frac {\beta }{x}}}{\gamma +\lim _{x\to \pm \infty }{\frac {\delta }{x}}}}={\frac {\alpha }{\gamma }}}
.
1
+
x
−
2
(
x
−
3
)
(
x
+
4
)
{\displaystyle 1+{\frac {x-2}{(x-3)(x+4)}}}
έχει κατακόρυφες ασύμπτωτες τις
x
=
3
{\displaystyle x=3}
και
x
=
−
4
{\displaystyle x=-4}
, και οριζόντια την
y
=
1
{\displaystyle y=1}
.
Η συνάρτηση
1
+
(
x
−
2
)
/
(
x
−
3
)
(
x
+
4
)
{\displaystyle 1+(x-2)/(x-3)(x+4)}
έχει δύο κάθετες ασύμπτωτες στα
x
=
−
4
{\displaystyle x=-4}
και
x
=
3
{\displaystyle x=3}
, και μία οριζόντια στην
y
=
1
{\displaystyle y=1}
.
f
(
x
)
=
(
x
−
2
)
⋅
(
x
−
3
)
(
x
−
2
)
⋅
(
x
−
4
)
{\displaystyle f(x)={\frac {(x-2)\cdot (x-3)}{(x-2)\cdot (x-4)}}}
,
δεν έχει κατακόρυφη ασύμπτωτη στο
x
=
2
{\displaystyle x=2}
, απλά δεν ορίζεται για
x
=
2
{\displaystyle x=2}
.
Η ασύμπτωτη της
f
(
x
)
=
2
−
e
−
x
{\displaystyle f(x)=2-e^{-x}}
είναι η οριζόντια ευθεία
y
=
2
{\displaystyle y=2}
.
Η συνάρτηση
f
(
x
)
=
x
2
+
3
x
−
1
x
2
+
1
x
+
2
{\displaystyle f(x)=x^{2}+3x-{\frac {1}{x^{2}}}+{\frac {1}{x+2}}}
έχει ασύμπτωτη την ευθεία
g
(
x
)
=
x
2
+
3
x
{\displaystyle g(x)=x^{2}+3x}
.
Ασύμπτωτη καμπύλη που είναι τριώνυμο.
Η ασύμπτωτη καμπύλη της
e
x
+
e
−
x
{\displaystyle e^{x}+e^{-x}}
είναι η
g
1
(
x
)
=
e
x
{\displaystyle g_{1}(x)=e^{x}}
καθώς
x
→
+
∞
{\displaystyle x\to +\infty }
και
g
2
(
x
)
=
e
−
x
{\displaystyle g_{2}(x)=e^{-x}}
καθώς
x
→
−
∞
{\displaystyle x\to -\infty }
.
Δύο ασύμπτωτες της
e
x
+
e
−
x
{\displaystyle e^{x}+e^{-x}}
.
Η συνάρτηση
f
(
x
)
=
2
+
e
−
x
sin
(
4
x
)
{\displaystyle f(x)=2+e^{-x}\sin(4x)}
έχει οριζόντια ασύμπτωτη την
y
=
2
{\displaystyle y=2}
καθώς
x
→
+
∞
{\displaystyle x\to +\infty }
.
Σημείωση: Αυτό είναι ένα παράδειγμα ασύμπτωτης που τέμνει την καμπύλη άπειρες φορές.
Οριζόντια ασύμπτωτη με ταλάντωση στο
y
=
2
{\displaystyle y=2}
καθώς
x
→
∞
{\displaystyle x\to \infty }
.
Η συνάρτηση
f
(
x
)
=
x
+
e
−
x
sin
x
{\displaystyle f(x)=x+e^{-x}\sin x}
έχει ασύμπτωτη την
g
(
x
)
=
x
{\displaystyle g(x)=x}
καθώς
x
→
+
∞
{\displaystyle x\to +\infty }
.
Μία ρητή συνάρτηση με
f
(
x
)
=
p
(
x
)
q
(
x
)
{\displaystyle f(x)={\frac {p(x)}{q(x)}}}
έχει ασύμπτωτη την καμπύλη
g
(
x
)
=
d
(
x
)
{\displaystyle g(x)=d(x)}
όπου
p
(
x
)
=
q
(
x
)
⋅
d
(
x
)
+
r
(
x
)
{\displaystyle p(x)=q(x)\cdot d(x)+r(x)}
είναι η Ευκλείδεια διαίρεση του
p
{\displaystyle p}
με το
q
{\displaystyle q}
.
Οι ασύμπτωτες δείχνουν με ποιο τρόπο οι συναρτήσεις τείνουν στο άπειρο. Επιπλέον, οι ασύμπτωτες μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως προσεγγίσεις της συνάρτησης σε ορισμένες περιοχές του πεδίου ορισμού .
↑ Για παράδειγμα, η συνάρτηση
f
(
x
)
=
{
1
x
αν
x
<
0
1
αν
x
≥
0
{\displaystyle f(x)={\begin{cases}{\frac {1}{x}}&{\text{αν }}x<0\\1&{\text{αν }}x\geq 0\end{cases}}}
έχει ασύμπτωτη στο
x
=
0
{\displaystyle x=0}
καθώς
lim
x
→
x
0
−
1
x
=
−
∞
{\displaystyle \lim _{x\to x_{0}^{-}}{\frac {1}{x}}=-\infty }
ενώ
lim
x
→
x
0
+
1
=
1
{\displaystyle \lim _{x\to x_{0}^{+}}1=1}
.
↑ Ανδρεαδάκης Στυλιανός· Κατσαργύρης Βασίλειος· Μέτης Στέφανος· Μπρουχούτας Κωνσταντίνος· Παπασταυρίδης Σταύρος· Πολύζος Γεώργιος. «2.9 Ασύμπτωτες - Κανόνες de L' Hospital». Μαθηματικά θετικής και τεχνολογικής κατεύθυνσης . ISBN 960-06-0703-6 .
↑ Ζήβας, Μαρίνος (1973). Στοιχεία μαθηματικής αναλύσεως . Αθήνα: Gutenberg. σελίδες 115–119.
Στοιχεία Πράξεις Είδη
Βασικά Αλγεβρικές Υπερβατικές
Βασικές έννοιες