Μετάβαση στο περιεχόμενο

Αστραντία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Αστραντία
Τα άνθη του είδους Astrantia major
Τα άνθη του είδους Astrantia major
Συστηματική ταξινόμηση
Βασίλειο: Φυτά
Συνομοταξία: Αγγειόσπερμα (Angiosperms)
Υποσυνομοταξία: Ευδικοτυλήδονα (Eudicots)
Ομοταξία: Αστερίδες (Asterids)
Τάξη: Σελινώδη (Apiales)
Οικογένεια: Σελινοειδή (Apiaceae)
Υποοικογένεια: Σελινοΐδες (Apioideae)
Γένος: Αστραντία (Astrantia)
L., 1753

Η αστραντία (λατινική-επιστημονική ονομασία Astrantia) είναι γένος αγγειόσπερμων πολυετών ποωδών φυτών, που ανήκει στη μεγάλη οικογένεια σκιαδοφόρα ή σελινοειδή. Είναι φυτά ιθαγενή της Κεντρικής, Ανατολικής και Νότιας Ευρώπης, καθώς και της Καυκασίας, που έχουν αρωματικές ρίζες, όρθιο βλαστό, γυαλιστερά φύλλα διατεταγμένα σε σχήμα βεντάλιας και όμορφα ροζ ή άσπρα λουλούδια.

Η ονομασία του γένους προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη άστρον και οφείλεται στα ανοικτά σε σχήμα άστρου ανθικά βράκτια των φυτών αυτών.[1]

Τη δεκαετία του 1960 αναφέρονταν περί τα 6 είδη αστραντίας, ενώ τον Δεκέμβριο του 2022 το Plants of the World Online ανέφερε 10 είδη[2], τα εξής:

  • Astrantia bavarica (αστραντία η βαυαρική), F.W.Schultz
  • Astrantia carniolica, Wulfen (G)
  • Astrantia colchica (αστραντία η κολχική), Albov
  • Astrantia major, L.
  • Astrantia maxima, Pall.
  • Astrantia minor (αστραντία η ελάσσων), L.
  • Astrantia ossica, Woronow από Grossh.
  • Astrantia pauciflora (αστραντία η ολιγανθής), Bertol
  • Astrantia pontica (αστραντία η ποντική), Albov
  • Astrantia trifida (αστραντία η τρισχιδής), Hoffm.

Σημαντικότερο θεωρείται το είδος A. major, που συναντάται αυτοφυές και στην Ελλάδα, συγκεκριμένα στα βουνά της Ηπείρου.

Τα στελέχη και τα ριζώματα της αστραντίας έχουν κάποιες ήπιες φαρμακευτικές χρήσεις: Από αυτά εξάγεται ένα έλαιο που επιδρά ευνοϊκά στο στομάχι, ενώ τα αποξηραμένα φύλλα δίνουν αφέψημα που βοηθεί στην πέψη και ανοίγει την όρεξη.[3]

Κυρίως όμως αρκετά είδη και υβρίδια αστραντίας καλλιεργούνται ως καλλωπιστικά φυτά κήπου. Χρειάζονται σκιά και υγρασία. Τα άνθη τους δίνουν χρώμα στον καλοκαιρινό κήπο. Το είδος A. maxima έχει κερδίσει το Βραβείο Garden Merit της Βασιλικής Εταιρείας Κηπουρικής του Λονδίνου[1][4] και αρκετές καλλιεργούμενες ποικιλίες έχουν κόκκινα λουλούδια, όπως η A. carniolica Rubra.[5]


  1. 1 2 Boris Lariushin: Apiaceae Family: Volume 2, σ. 25, στα Google Books
  2. «Astrantia. Plants of the World Online. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2022.
  3. Panda, H. Handbook on Medicinal Herbs with Uses, σ. 163, στα Google Books
  4. «Astrantia maxima». rhs.org.uk.
  5. «Astrantia carniolica 'Rubra'». rhs.org.uk. 2014. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2014.