Ασσυριακή Εκκλησία της Ανατολής
Η Ασσυριακή Εκκλησία της Ανατολής[1], γνωστή επίσημα ως «Αγία Αποστολική Καθολική Ασσυριακή Εκκλησία της Ανατολής»[2][α] είναι μια Ανατολική Συριακή Χριστιανική ομολογία που ακολουθεί την παραδοσιακή Χριστολογία και εκκλησιολογία της ιστορικής Εκκλησίας της Ανατολής.[4][β] Ανήκει στο ανατολικό τμήμα του Συριακού Χριστιανισμού και χρησιμοποιεί την Θεία Λειτουργία των Αγίων Θαδδαίου και Μάρι που ανήκει στο Ανατολικό Συριακό τυπικό. Η κύρια λειτουργική γλώσσα της είναι η κλασική συριακή, μια διάλεκτος της Ανατολικής Αραμαϊκής. Επίσημα γνωστή ως Εκκλησία της Ανατολής μέχρι το 1976, μετονομάστηκε στη συνέχεια σε Ασσυριακή Εκκλησία της Ανατολής, με το πατριαρχείο της να παραμένει κληρονομικό μέχρι το θάνατο του Σιμούν ΚΓ΄ το 1975.[6][7]
Η Ασσυριακή Εκκλησία της Ανατολής έχει επίσημα την έδρα της στην πόλη Ερμπίλ, στο βόρειο Ιράκ. Η αρχική έκτασή της περιλάμβανε το Ιράκ, τη νοτιοανατολική Τουρκία, τη βορειοανατολική Συρία και το βορειοδυτικό Ιράν, που αντιστοιχούσε περίπου στην αρχαία Ασσυρία. Ο σημερινός Καθολικός Πατριάρχης της Ασυριακής Εκκλησίας της Ανατολής, Μαρ Αβά Γ, ενθρονίστηκε τον Σεπτέμβριο του 2021.
Η Ασσυριακή Εκκλησία της Ανατολής θεωρεί τον ευατό της συνέχιση της ιστορικής Εκκλησίας της Ανατολής και δεν είναι σε κοινωνία με την Καθολική, τις Ανατολικές Ορθόδοξες ή τις Ανατολίτικες Ορθόδοξες Εκκλησίες. Η ομάδα της αρχικής Εκκλησίας της Ανατολής που ήλθε σε πλήρη κοινωνία με την Αγία Έδρα μεταξύ του 16ου και του 19ου αιώνα είναι η Χαλδαϊκή Καθολική Εκκλησία, της οποίας τα μέλη είναι κυρίως εθνικά Ασσύριοι.[γ] Μετά την Κοινή Χριστολογική Διακήρυξη του 1994 μεταξύ της Εκκλησίας της Ανατολής και της Καθολικής Εκκλησίας, και έναν θεολογικό διάλογο μεταξύ των εκκλησιών το 2001, καταρτίστηκαν κατευθυντήριες γραμμές για τους πιστούς προκειμένου να γίνονται αμοιβαία αποδεκτοί στην Ευχαριστία μεταξύ της Χαλδαϊκής Καθολικής Εκκλησίας και της Ασυριακής Εκκλησίας της Ανατολής.[8]
Υποσημειώσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ κλασικά συριακά: ܥܕܬܐ ܩܕܝܫܬܐ ܘܫܠܝܚܝܬܐ ܩܬܘܠܝܩܝ ܕܡܕܢܚܐ ܕܐܬܘܪ̈ܝܐ; αραβικά: كنيسة المشرق الآشورية الرسولية الجاثلقية المقدسة[3]
- ↑ κλασικά συριακά: ܥܕܬܐ ܕܡܕܢܚܐ ܕܐܬܘܖ̈ܝܐ;[5] αραβικά: كنيسة المشرق الآشورية[5]
- ↑ Η Ασσυριακή Εκκλησία της Ανατολής επιτρέπει την ανοιχτή κοινωνία με όλους τους βαπτισμένους Χριστιανούς, ανεξάρτητα από το δόγμα ή την εκκλησία τους. Ωστόσο, αυτή η ανοιχτή κοινωνία δεν είναι αμοιβαία με την Ρωμαιοκαθολική, τις Ανατολικές Ορθόδοξες ή τις Ανατολίτικες Ορθόδοξες Εκκλησίες.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Parry, Ken, επιμ. (1 Σεπτεμβρίου 2017) [1999]. «Church of the East». The Blackwell Dictionary of Eastern Christianity (στα Αγγλικά). Oxford, UK: Blackwell Publishing Ltd. σελ. 122. ISBN 978-1-4051-6658-4.
- ↑ Binns 2002, σελ. 28.
- ↑ «اخبار كنيسة المشرق الاشورية». اخبار كنيسة المشرق الاشورية (στα Αραβικά). Ανακτήθηκε στις 2 Ιουλίου 2020.
- ↑ Hunter 2014, σελ. 601-620.
- 1 2 «Østens Assyriske Kirke i Danmark». assyrianchurch.dk. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Ιουλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουλίου 2020.
- ↑ Joseph 2000, σελ. 1.
- ↑ Baum & Winkler 2003, σελ. 4.
- ↑ «Guidelines for admission to the Eucharist between the Chaldean Church and the Assyrian Church of the East». Vatican.va. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2010.
Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Baum, Wilhelm· Winkler, Dietmar W. (2003). The Church of the East: A Concise History. London-New York: Routledge-Curzon. ISBN 9781134430192.
- Binns, John (2002). An Introduction to the Christian Orthodox Churches. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 9780521667388.
- Hunter, Erica C. D. (2014). «The Holy Apostolic Catholic Assyrian Church of the East». Eastern Christianity and Politics in the Twenty-First Century. London-New York: Routledge. σελίδες 601–620. ISBN 9781317818663.
- Joseph, John (2000). The Modern Assyrians of the Middle East: Encounters with Western Christian missions, archaeologists, and colonial power. Leiden: Brill Studies in Christian Mission. ISBN 978-9004116412.