Ας-Σαλίχ Ισμαΐλ αλ-Μαλίκ
Ο Αμπού αλ-Φαθ Ισμαΐλ μπιν Νουρ αλ-Ντιν Μαχμούντ μπιν Ιμάντ αλ-Ντιν μπιν Ακ Σουνκούρ αλ-Ζανγκί, αραβ.: أبو الفتوح إسماعيل بن نور الدين محمود بن عماد الدين بن آق سنقر الزنكي, κοινώς γνωστός ως Ας-Σαλίχ Ισμαΐλ αλ-Μαλίκ (1163 - 1181) ήταν ο Ζενγκίδης εμίρης της Δαμασκού και εμίρης του Χαλεπίου το 1174, γιος του Νουρ αντ-Ντιν.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ήταν μόλις 11 ετών, όταν απεβίωσε ο πατέρας του το 1174. Ο Ας-Σαλίχ τέθηκε υπό την προστασία του ευνούχου Γκιουμουστεκίν και μεταφέρθηκε στο Χαλέπιο, ενώ οι αξιωματικοί του Νουρ αντ-Ντιν ανταγωνίζονταν για την κυριαρχία. Στην Αίγυπτο, ο Σαλαντίν αναγνώρισε τον Ας-Σαλίχ ως κύριό του, αν και στην πραγματικότητα ήταν πρόθυμος να ενώσει την Αίγυπτο και τη Συρία υπό τη δική του προσωπική κυριαρχία. Το 1174 ο Σαλαντίν κατέλαβε το Μπάαλμπεκ μετά από τετράμηνη πολιορκία [1], και στη συνέχεια εισήλθε στη Δαμασκό, ανακηρύσσοντας τον εαυτό του ως τον πραγματικό αντιβασιλιά του Ισμαήλ. Το 1176 ο Σαλαντίν νίκησε τους Ζενγκίδες έξω από την πόλη, νυμφεύτηκε την Ισμάτ αντ-Ντιν Χατούν, και αναγνωρίστηκε ως ηγεμόνας της Συρίας. Ο Ας-Σαλίχ απεβίωσε το 1181 από ασθένεια. Μετά το τέλος του, ο Σαλαντίν ανέλαβε τον έλεγχο του Χαλεπίου και το πρόσθεσε στην κυριαρχία του υπό το επεκτεινόμενο σουλτανάτο των Αγιουβιδών. [2] Σύμφωνα με τον θρύλο των Σταυροφόρων, η μητέρα του ήταν η αδελφή του Βερτράνδου της Τουλούζης, Ραζί Χατούν, ο οποίος είχε αιχμαλωτιστεί από τον Νουρ αντ-Ντιν μετά τη Β΄ Σταυροφορία. Ένας παρόμοιος θρύλος υπήρχε σχετικά με τη μητέρα του Ζενγκί, του παππού του Ας-Σαλίχ. [2] [3]
Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Sobernheim, Moritz (1913), «Baalbek», Encyclopaedia of Islam: A Dictionary of the Geography, Ethnography, and Biography of the Muhammadan Peoples, 1st ed., Vol. I, Leiden: E.J. Brill, σελ. 543–544, ISBN 9004082654, https://books.google.com/books?id=zJU3AAAAIAAJ&pg=PA543.