Αρχειονομία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Η αρχειονομία είναι η μελέτη και η θεωρία της κατασκευής και επιμέλειας αρχείων, τα οποία είναι συλλογές εγγράφων, καταγραφών και συσκευών αποθήκευσης δεδομένων.

Για τη δημιουργία και την επιμέλεια ενός αρχείου, πρέπει κανείς να αποκτήσει και να αξιολογήσει καταγεγραμμένο υλικό και να έχει πρόσβαση σε αυτά αργότερα. Για το σκοπό αυτό, η αρχειονομία επιδιώκει να βελτιώσει μεθόδους αξιολόγησης, αποθήκευσης, διατήρησης και καταλογογράφησης καταγεγραμμένων υλικών.[1]

Μια αρχειακή εγγραφή διατηρεί δεδομένα που δεν προορίζονται να αλλάξουν. Για να έχουν αξία για την κοινωνία, τα αρχεία πρέπει να είναι αξιόπιστα. Ως εκ τούτου, ένας αρχειονόμος έχει την ευθύνη να επικυρώνει αρχειακό υλικό, όπως ιστορικά ντοκουμέντα και να διασφαλίζει την αξιοπιστία, την ακεραιότητα και τη χρηστικότητά τους. Οι αρχειακές καταγραφές πρέπει να είναι αυτές που ισχυρίζονται ότι είναι, να αντιπροσωπεύουν με ακρίβεια τη δραστηριότητα για την οποία δημιουργήθηκαν, να παρουσιάζουν μια συνεκτική εικόνα μέσα από μια σειρά περιεχομένου και να είναι σε κατάσταση χρησιμότητας σε προσβάσιμη τοποθεσία.[2]

Ένας επιμελητής αρχείου ονομάζεται αρχειονόμος και η επιμέλεια ενός αρχείου ονομάζεται διαχείριση αρχείων.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «The Archival Paradigm—The Genesis and Rationales of Archival Principles and Practices». Council on Library and Information Resources. Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2007. 
  2. «About records, archives and the profession». International Council on Archives. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2011. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]