Αρτούρο Φροντίζι
.svg)
Ο Αρτούρο Φροντίζι Έρκολι (ισπανικά: Arturo Frondizi Ércoli, 28 Οκτωβρίου 1908 – 18 Απριλίου 1995[1]) ήταν Αργεντινός δικηγόρος, δημοσιογράφος, δάσκαλος και πολιτικός. Εξελέγη πρόεδρος της Αργεντινής και κυβέρνησε από την 1η Μαΐου 1958 έως τις 29 Μαρτίου 1962, όταν ανατράπηκε με στρατιωτικό πραξικόπημα. Η κυβέρνησή του χαρακτηριζόταν από τις ισχυρές αναπτυξιακές πολιτικές της, οι οποίες προωθούνταν λιγότερο από το κράτος και προσανατολίζονταν περισσότερο στην ανάπτυξη της βαριάς βιομηχανίας ως συνέπεια της εισόδου πολυεθνικών εταιρειών.
Μέλος της Unión Cívica Radical (UCR) από τη δεκαετία του 1930, ο Φροντίζι ήταν ένας από τους ηγέτες που αναβίωσαν το κόμμα αυτό τη δεκαετία του 1940 ιδρύοντας το Κίνημα Αδιαλλαξίας και Ανανέωσης, το οποίο αντιτίθετο στον ρόλο του στρατού στην πολιτική. Το 1946, έγινε βουλευτής για την πόλη του Μπουένος Άιρες και έθεσε ανεπιτυχώς υποψηφιότητα για αντιπρόεδρος στις εκλογές του 1951. Μετά την Revolución Libertadora που ανέτρεψε τον Πρόεδρο Χουάν Περόν το 1955, ο Φροντίζι ηγήθηκε της ριζοσπαστικής παράταξης εντός του UCR που επέκρινε τη δικτατορία εναντίον της παράταξης με επικεφαλής τον Ρικάρντο Μπαλμπίν, η οποία ήταν πιο κοντά σε αυτήν. Αυτό οδήγησε στη διάσπαση του κόμματος και στη δημιουργία της Αδιάλλακτης Ριζοσπαστικής Πολιτικής Ένωσης (UCRI). Ο Φροντίζι και ο Μπαλμπίν αντιμετώπισαν τις προεδρικές εκλογές του 1958 με τον Περονισμό να έχει απαγορευτεί, και ο Φροντίζι κέρδισε με σαρωτική νίκη, χάρη σε μια συμφωνία που έκανε αυτός ή η ομάδα του με τον Περόν, υπό συνθήκες που παραμένουν ασαφείς.
Οι πολιτικές του Φροντίζι για την εργασία, το πετρέλαιο και την εκπαίδευση πυροδότησαν έντονες συγκρούσεις, με μεγάλες διαδηλώσεις και απεργίες από τα εργατικά και φοιτητικά κινήματα, καθώς και πολυάριθμες επιθέσεις κατά της κυβέρνησης. Ο Φροντίζι απάντησε υπογράφοντας το Σχέδιο Κονίντες, το οποίο έθετε τους διαδηλωτές υπό τη δικαιοδοσία στρατιωτικών δικαστηρίων και απαγόρευε τις απεργίες. Η εξωτερική του πολιτική επεδίωκε στενότερες σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες υπό τον Τζον Φ. Κένεντι, αλλά διατήρησε μια ανεξάρτητη γραμμή, υποστηρίζοντας την Κουβανική Επανάσταση, υποδεχόμενος τον Φιντέλ Κάστρο στο Μπουένος Άιρες, και μάλιστα συναντήθηκε κρυφά με τον Τσε Γκεβάρα για να προσπαθήσει να μεσολαβήσει στις συγκρούσεις μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κούβας, χωρίς επιτυχία. Εμβάθυνε τις διεθνείς σχέσεις με τις ασιατικές χώρες πραγματοποιώντας την πρώτη του προεδρική επίσκεψη στην Ινδονησία, την Ινδία και το Ισραήλ, και υπέγραψε οικονομικές συμφωνίες με τη Σοβιετική Ένωση. Μετά από επανειλημμένες πιέσεις από τον στρατό, ο Φροντίζι ανατράπηκε με πραξικόπημα στις 29 Μαρτίου 1962. Συνελήφθη από τον στρατό και του απαγορεύτηκε η συμμετοχή στις εκλογές του 1963.
Κατά τη διάρκεια της Εθνικής Διαδικασίας Αναδιοργάνωσης, ο Φροντίζι διατήρησε μια στάση αναμονής απέναντι στο στρατιωτικό καθεστώς, ενώ παράλληλα επέκρινε ορισμένα από τα οικονομικά μέτρα που έλαβε το καθεστώς. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου των Φώκλαντ το 1982, ο Φροντίζι και ο Ραούλ Αλφονσίν αποτέλεσαν την εξαίρεση στο πολιτικό τοπίο της Αργεντινής που αντιτάχθηκαν στη σύγκρουση.
Στις 18 Απριλίου 1995, ο Φροντίζι πέθανε από φυσικά αίτια σε ηλικία 86 ετών στο Μπουένος Άιρες.[1]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 «Arturo Frondizi, Argentine Chief In Time of Austerity, Dies at 86». nytimes.com. Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2025.
