Μετάβαση στο περιεχόμενο

Αρταβάσδης Β΄ της Αρμενίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Αρταβάσδης Β΄ της Αρμενίας
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα		Αρταβάσδης της Αρμενίας (Αρχαία Ελληνικά)
Γέννηση1ος αιώνας π.Χ.
Βασίλειο της Αρμενίας
Θάνατος31 π.Χ.[1] ή 34 π.Χ.[2]
Αλεξάνδρεια[2]
Αιτία θανάτουαποκεφαλισμός
ΘρησκείαΑρμενική μυθολογία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΑρχαία ελληνικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταμονάρχης
Οικογένεια
ΤέκναΤιγράνης Γ΄ της Αρμενίας
Αρταξέρξης Β΄ της Αρμενίας
Artavazde III
ΓονείςΤιγράνης Β΄ ο Μέγας[1] και Κλεοπάτρα του Πόντου
ΑδέλφιαTigranes the Younger (μεγαλύτερος ετεροθαλής αδερφός από τον πατέρα)
Ariazate (μεγαλύτερη ετεροθαλής αδελφή από τον πατέρα)
wife of Mithridates I of Media Atropatene
sister of Artavasdes
ΟικογένειαΔυναστεία των Αρταξιδών
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαβασιλέας της Αρμενίας (55 π.Χ.–34 π.Χ.)[1]
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα

Ο Αρταβάσδης Β΄ της Αρμενίας ήταν βασιλιάς της Αρμενίας (54 – 34 π.Χ.), ανήκε στην Δυναστεία των Αρταξιαδών, γιος και διάδοχος του βασιλιά της Αρμενίας Τιγράνη Β΄ του Μεγάλου.[3] Την εποχή που ανέβηκε στον θρόνο η Αρμενία ήταν πανίσχυρο και ανεξάρτητο κράτος.[4] Η μητέρα του Κλεοπάτρα του Πόντου ήταν κόρη του κορυφαίου Βασιλέως του Πόντου Μιθριδάτη ΣΤ΄, με τον τρόπο αυτό έγινε από μητέρα εγγονός του. Ο Αρταβάσδης Β΄ θα εξακολουθήσει να χρησιμοποιεί τον τίτλο του πατέρα του "Βασιλεύς των Βασιλέων", αυτό φαίνεται από τα νομίσματα του.[5] Το όνομα του έχει Περσική προέλευση και μεταφράζεται ως "ισχυρός μέσω της πίστης".[6]

Άνοδος στον θρόνο

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Τετράδραχμο με παράσταση του Αρταβάσδη Β΄

Ο περίφημος Ρωμαίος στρατηγός Μάρκος Λικίνιος Κράσσος έγινε Πρόξενος της Συρίας και ετοιμάστηκε να επιτεθεί στην Παρθία.[7] Ο Αρταβάσδης Β΄ ήταν πάντοτε σταθερός σύμμαχος με την Ρωμαϊκή δημοκρατία, συμμαχία που είχε ξεκινήσει ο πατέρας του τα τελευταία χρόνια μετά την ήττα του από τον Πομπήιο. Ο Αρταβάσδης Β΄ πρότεινε στον Κράσσο να επιτεθεί στο Βασίλειο των Πάρθων μέσω της Αρμενίας, ο ίδιος θα του παρείχε επιπλέον 10.000 ιππείς και 30.000 πεζούς.[8] Η δικαιολογία ήταν ότι το Παρθικό ιππικό θα ήταν ανίσχυρο από τα πανύψηλα Αρμενικά όρη.[8] Ο Κράσσος απέρριψε ωστόσο την ευγενική προσφορά του Αρταβάσδη Β΄ και αποφάσισε να επιτεθεί στους Πάρθους μέσω της Μεσοποταμίας.[8] Καθώς ο στρατός του Κράσσου βάδιζε προς τους Πάρθους ο Ορόντης Β΄ της Παρθίας επιτέθηκε στους Αρμένιους, ο στόχος του ήταν να κόψει κάθε υποστήριξη προς τους συμμάχους τους Ρωμαίους. Ο Ορόντης Β΄ έπεισε τελικά τον Αρταβάσδη Β΄ να συμμαχήσουν, ο γιος και διάδοχος του Πακώρος Α΄ της Παρθίας θα παντρευόταν μιά αδελφή του Αρταβάσδη.[9] Στην Μάχη των Καρρών (53 π.Χ.) που ακολούθησε ο Παρθικός στρατός συνέτριψε ολοκληρωτικά ΄τους Ρωμαίους, ο ίδιος ο Κράσσος έπεσε, ο στρατηγός των Πάρθων του έκοψε το κεφάλι και το μετέφερε στον βασιλιά του.[10] Ο Αρταβάσδης Β΄ και ο Ορόντης Β΄ παρακολουθούσαν μαζί το θεατρικό έργο του Ευριπίδη Βάκχαι προς τιμή του γάμου του γιου του Πάρθου βασιλέα με την αδελφή του Αρμένιου βασιλέα. Ο στρατηγός των Πάρθων ανήγγειλε τον μεγάλο θρίαμβο και έριξε το κεφάλι του Κράσσου μπροστά στα πόδια του.[11] Με διαταγή του Ορόντη Β΄ το κεφάλι του Κράσσου χρησιμοποιήθηκε ως Φροντιστηριακό αντικείμενο στο έργο Βάκχαι που παιζόταν ταυτόχρονα, ως κεφάλι του Πενθέα.[12]

Ο Πακώρος Α΄ πέθανε πρόωρα ωστόσο (38 π.Χ.), ο αδελφός και διάδοχος του Φραάτης Δ΄ της Παρθίας διέκοψε την συμμαχία ανάμεσα στους Πάρθους και τους Αρμένιους.[13] Ο περίφημος Ρωμαίος στρατηγός Μάρκος Αντώνιος ξεκίνησε εκστρατεία εναντίον των Πάρθων (36 π.Χ.), ο πιο πολύτιμος από τους συμμάχους του ήταν ο Αρταβάσδης Β΄ ο οποίος είχε σπάσει την συμμαχία του με τους Πάρθους. Ο Πλούταρχος έγραψε ότι πρόσφερε στον Μάρκο Αντώνιο την μεγαλύτερη βοήθεια με "6000 ιππείς και 7000 πεζούς".[14] Ο Αρταβάσδης Β΄ έπεισε επιπλέον τον Μάρκο Αντώνιο να επιτεθεί στον μεγάλο και αιώνιο εχθρό του Αρταβάσδη Α΄ της Μηδίας Ατροπατηνής ο οποίος ήταν και σύμμαχος του Φραάτη Δ΄.[15] Στην Ατροπατηνή ωστόσο ο Μάρκος Αντώνιος συμμάχησε με τον Αρταβάσδη Α΄ εναντίον τον Πάρθων, αυτό απογοήτευσε τον Αρταβάσδη Β΄ της Αρμενίας που διέκοψε την υποστήριξη του στους Ρωμαίους.[15]

Πτώση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Αρχαία δραχμή που παριστάνει τον Αρταβάσδη Β΄ να φοράει Τιάρα

Παρά το γεγονός ότι ο Αρταβάσδης Β΄ πρόσφερε καταφύγιο στους ηττημένους Ρωμαίους ο Μάρκος Αντώνιος δεν ξέχασε την προδοσία και ετοιμάστηκε για εκστρατεία τιμωρίας στην Αρμενία. Πρότεινε πρώτα να παντρευτεί ο 6χρονος γιος του Αλέξανδρος Ήλιος μια κόρη του Αρτάβασδη Β΄ αλλά ο Αρμένιος βασιλιάς δίστασε.[16] Ο Μάρκος Αντώνιος βάδισε προς την δυτική Αρμενία και κάλεσε τον Αρταβάσδη Β΄ στην Αρμενική Νικόπολη, του ζήτησε να ενωθεί μαζί του σε νέα εκστρατεία εναντίον των Πάρθων. Ο Αρταβάσδης Β΄ δεν εμφανίστηκε στην συνάντηση, αυτό στάθηκε αφορμή για τον Μάρκο Αντώνιο να καταλάβει την πρωτεύουσα της χώρας Αρτάξατα. Ο βασιλιάς συνελήφθη, ο Μάρκος Αντώνιος είχε ελπίδες να πάρει ψηλά ανταλλάγματα από τους πολλούς θησαυρούς που περιείχαν τα Αρμένικα κάστρα. Ο γιος του Αρταξίας Α΄ τον διαδέχθηκε στον θρόνο της Αρμενίας ο οποίος μετά την ήττα του δραπέτευσε στην χώρα των Πάρθων. Ο Μάρκος Αντώνιος μετέφερε τον Αρταβάσδη Β΄ στην Αλεξάνδρεια.[17] Η βασιλική οικογένεια της Αρμενίας μεταφέρθηκε με χρυσές αλυσίδες από τον Μάρκο Αντώνιο στην Αλεξάνδρεια για την συμμετοχή του στον Ρωμαϊκό θρίαμβο.[18] Η σύζυγος του βασίλισσα Κλεοπάτρα Ζ΄ της Αιγύπτου τον περίμενε σε έναν χρυσό θρόνο να της αποδώσει τις πρέπουσες τιμές, το αρνήθηκε γεγονός που την εξόργισε και θα του στοιχίσει την ζωή.[19] Μετά τον θρίαμβο του Μάρκου Αντώνιου και της Κλεοπάτρας στην Ναυμαχία του Ακτίου (31 π.Χ.) ο Αρταβάσδης Β΄ θα αποκεφαλιστεί με διαταγή της Κλεοπάτρας. Η βασίλισσα της Αιγύπτου έστειλε το κεφάλι του στον μεγάλο του εχθρό Αρταβάσδη της Ατροπατηνής με στόχο να εξασφαλίσει την συμμαχία του.[20] Ο Πλούταρχος τον περιγράφει σαν εξαιρετικό και πολύ μορφωμένο λόγιο βασιλιά με μεγάλη αγάπη στα Ελληνικά έργα.[21] Ο Αρταβάσδης Β΄ απέκτησε, με άγνωστου ονόματος σύζυγο, τρία παιδιά: τους μετέπειτα βασιλείς Αρταξέρξη Β΄, Τιγράνη Γ΄ της Αρμενίας και μια άγνωστου ονόματος κόρη η οποία παντρεύτηκε τον βασιλιά Αρχέλαο της Καππαδοκίας.[16][22][23]

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. 1 2 3 «Հայկական սովետական հանրագիտարան» (αρμενικά) Armenian Encyclopedia Publishing House. 20ος αιώνας.
  2. 1 2 «Большая российская энциклопедия». (Ρωσικά) Μεγάλη Ρωσική Εγκυκλοπαίδεια. Η Μεγάλη Ρωσική Εγκυκλοπαίδεια. Μόσχα. 1831751.
  3. ↑ https://www.gutenberg.org/files/14140/14140-h/14140-h.htm#FNanchor_63_63
  4. ↑ M. Chahin. The kingdom of Armenia. σ. 242
  5. ↑ Shayegan 2011, σ. 245
  6. ↑ Schmitt 1986, σ. 653
  7. ↑ Bivar 1983, σσ. 49–50; Katouzian 2009, σσ. 42–43
  8. 1 2 3 Πλούταρχος, Τομ. 3, 19
  9. ↑ Bivar 1983, σσ. 55–56; Garthwaite 2005, σ. 79; see also Brosius 2006, σσ. 94–95 and Curtis 2007, σσ. 12–13
  10. ↑ Kennedy 1996, σ. 78
  11. ↑ Dąbrowa 2018, σ. 80; Bivar 1983, σ. 56
  12. ↑ Bivar 1983, σ. 56
  13. ↑ Russell 1987, σ. 125
  14. ↑ Plutarch, Antony 37
  15. 1 2 Δίων Κάσσιος, "Ρωμαική Ιστορία", 49.25
  16. 1 2 Δίων Κάσσιος, "Ρωμαϊκή Ιστορία", 49.39.2
  17. ↑ Δίων Κάσσιος, "Ρωμαϊκή Ιστορία", 49.39.3 - 49.40.1
  18. ↑ Tacitus, The Annals 2.3
  19. ↑ Δίων Κάσσιος, "Ρωμαική Ιστορία", 49.40.3-4
  20. ↑ Δίων Κάσσιος, "Ρωμαική Ιστορία", 51.5.5
  21. ↑ Plutarch, Crassus 33
  22. ↑ Swan 2004, σελ. 112.
  23. ↑ Bunson, Encyclopedia of the Roman Empire, σ. 47

Πηγές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Πλούταρχος, Βίοι, Κράσσος
  • Αυτό το άρθρο περιλαμβάνει κείμενα από κοινή δημόσια έκδοση : Chisholm, Hugh, ed. (1911). Encyclopedia Britannica (11η έκδ), Πανεπιστήμιο Κέιμπριτζ.
  • (Αγγλικά) Swan, Peter Michael (2004). The Augustan Succession: An Historical Commentary on Cassius Dio's Roman History Books 55-56 (9 B.C.-A.D. 14). Society for Classical Studies American Classical Studies. Οξφόρδη: Oxford University Press. ISBN 9780195167740. OCLC 61342089. 
  • Prantl, H. Artavasdes II. - Freund oder Feind der Römer? στο A. Coşkun (hg), Freundschaft und Gefolgschaft in den auswärtigen Beziehungen der Römer (2. Jahrhundert v. Chr. - 1. Jahrhundert n. Chr.) (Frankfurt M. u. a., 2008) (Inklusion, Exklusion, 9), 91-108
  • M. Bunsen, Encyclopedia of the Roman Empire, Infobase Printing, 2009

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Αρταβάσδης_Β΄_της_Αρμενίας&oldid=11399874"