Αριστοκλής Ι. Αιγίδης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αριστοκλής Ι. Αιγίδης
Παπούς Αριστοκλής Zoom.jpg
Γέννηση
Ιδιότητα συγγραφέας και πολιτικός

Ο Αριστοκλής Αιγίδης του Ιωάννου γεννήθηκε το 1890 στην Μαλακοπή Ικονίου Μικράς Ασίας.

Αποφοίτησε από την αστική σχολή της γενέτειράς του και το Ελληνογαλλικό Λύκειο Χατζηχρήστου στην Κωνσταντινούπολη. Υπηρέτησε 2 έτη ως διδάσκαλος σε δύο κοινότητες της Μικράς Ασίας και επανήλθε το 1908 στην Κωνσταντινούπολη, όταν ανακηρύχθηκε το Σύνταγμα των Νεοτούρκων. Εγγράφηκε στη Νομική Σχολή του πανεπιστημίου της Κωνσταντινουπόλεως. Προσλήφθηκε ταυτόχρονα ως συντάκτης (αργότερα αρχισυντάκτης) και αρθογράφος (με το ψευδώνυμο ΑΙΑΣ από τα αρχικά του ονοματεπώνυμου και πατρώνυμού του) του «Νεολόγου» του Σταύρου Βουτυρά. Μετά τον θάνατο του Βουτυρά (1921) ανέλαβε καθήκοντα συνδιευθυντή μαζί με τον Κ. Γ. Μακρίδη με ιδιοκτήτες τους 2 υιούς Βουτυρά, Αλέξανδρο και Κωνσταντίνο. Θεωρείτο άριστος τουρκιστής (καθηγητής Τουρκικών, διαδεχθείς τον Αλ. Χαρακτίδη στο Ζωγράφειο Λύκειο). Συνεργάστηκε στενά με την ύπατη αρμοστεία της Κωνσταντινουπόλεως και κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου φυγαδεύτηκε με πολεμικό πλοίο του Ελληνικού Ναυτικού στην Ελλάδα.

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, χρημάτισε έπαρχος Καστοριάς και μέλος της Ελληνοβουλγαρικής Επιτροπής Ανταλλαγής. Στην συνέχεια εργάστηκε στην Αθήνα ως έκτακτος υπάλληλος της Προσφυγικής Υπηρεσίας της Εθνικής Τράπεζας.

Συνέγραψε και εκδόθηκαν δύο βιβλία του:

  • «Η Ελληνικότης της Μικράς Ασίας και το Μύθευμα των Τουρκορθοδόξων» το 1922 από τις εκδόσεις Δημητριάδη στην Αθήνα. Αφορά διάλεξη που είχε δώσει στις 6 Μαρτίου 1922 στην Φιλόπτωχο Αδελφότητα Ταταούλων.
  • «Η Ελλάς χωρίς τους Πρόσφυγας» το 1934 στην Αθήνα από τις εκδόσεις Ι.Λ. Αλευρόπουλου & ΣΙΑ. Πρόκειται για το σημαντικότερο εκδοθέν έργο του. Αποτελεί ιστορική, δημοσιονομική, οικονομική και κοινωνική μελέτη του προσφυγικού ζητήματος, για την οποία ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα και απήντησε ο ίδιος ο Ελευθέριος Βενιζέλος.[1]

Ο Αριστοκλής Αιγίδης έζησε μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή στη Νέα Σμύρνη, στην οδό Προσκόπων Αϊδινίου 12 μετά της συζύγου του Μαρίας και των παιδιών του, Μάρθας, Ιωσήφ και Αρίστης. Πέθανε στις 4 Οκτωβρίου 1936 σε ηλικία μόλις 46 ετών από την καρδιά του. Δεν πρόλαβε έτσι να ολοκληρώσει το επόμενο του βιβλίο με τίτλο «Η Ελλάς με τους πρόσφυγας», το οποίο έτσι παρέμεινε ανέκδοτο.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. βλ. «Ο Οικονομικός Ταχυδρόμος», αριθ. φύλλου 992, έτος 47ο, 26 Απριλίου 1973, ειδικό αφιέρωμα 31 «Οι πρόσφυγες στην Ελλάδα - Πενήντα χρόνια προσφοράς που άλλαξε τον τόπο», σελ. 23-27

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ελευθεροτυπία, Ιός της Κυριακής, φύλλο 1.668, περίοδος Β΄, άρθρο με τίτλο «Σμυρνιέ δεν θα γίνεις Έλληνας Ποτέ», 24 Ιανουαρίου 2010, σελ. 42-43.
  • Χρυσοστόμου Α. Θεοδωρίδου, «Διακριθέντες του Ξερριζωμένου Ελληνισμού Μικράς Ασίας - Πόντου - Αν. Θράκης - Κωνσταντινουπόλεως», σελίδα 173, Τόμος Β΄ Έκδοση Προσφυγικής Οργανώσεως Εθνική Μνημοσύνη, Αθήνα 1976