Αρβιτίων
| Αρβιτίων | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 4ος αιώνας |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αρχαία Ρώμη |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός |
| Περίοδος ακμής | 4ος αιώνας |
| Στρατιωτική σταδιοδρομία | |
| Βαθμός/στρατός | Στρατηγός/Ρωμαϊκός στρατός |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Ρωμαίος συγκλητικός ιππάρχης Ύπατος στην αρχαία Ρώμη |
Ο Φλάβιος Αρβιτίων, λατιν.: Flavius Arbitio (άκμασε το 354–366 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος στρατηγός και ύπατος, που έζησε στα μέσα του 4ου αι. μ.Χ.
Κατά τη βασιλεία του Κωνστάντιου Β΄
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Αρβιτίων ήταν στρατηγός του Κωνσταντίνου Α΄. Υπό τον Κωνστάντιο Β΄, γιο και διάδοχο του Κωνσταντίνου Α΄, έγινε magister equitum (διοικητής του ιππικού). Ο Αρβιτίων ήταν ένας πολύ έμπιστος αυλικός του Κωνστάντιου Β΄ και ορισμένοι σύγχρονοι ιστορικοί έχουν υποστηρίξει ότι ήταν ο στρατιωτικός του ισχυρός άνδρας. Το 355 διορίστηκε ύπατος μαζί με τον Κόιντο Φλάβιο Μαίσιο Εγνάτιο Λολλιανό.
Ο Αρβιτίων κίνησε την περιέργεια εναντίον του Κλαύδιου Σιλβανού, του Ουρσικίνου και του Βαρβάτιου και έπαιξε ρόλο στην πτώση τους. Ο ιστορικός Αμμιανός Μαρκελλίνος λέει ότι ήταν «έντονος και πρόθυμος να σχεδιάζει προδοσία» και τον περιγράφει ως «άστατο κόλακα» προς τον Κωνστάντιο Β΄.
Κατά τη βασιλεία του Ιουλιανού
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Μετά το τέλος του Κωνστάντιου Β΄ το 361, ο Αρβιτίων διορίστηκε πρόεδρος του δικαστηρίου της Χαλκηδόνας από τον νέο Αυτοκράτορα Ιουλιανό. Σε αυτή τη θέση ήταν υπεύθυνος για την καταδίκη του Παύλου Κατένα και πολλών υπουργών και οπαδών του Κωνστάντιου Β΄. Ο Αρβιτίων δεν συμμετείχε στην Περσική εκστρατεία του Ιουλιανού, αλλά αποσύρθηκε για να ζήσει ως ιδιώτης πολίτης.[1]
Κατά τη βασιλεία του Ουάλη
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το 365 ο Προκόπιος, συγγενής του αποβιώσαντος Αυτοκράτορα Ιουλιανού, επιχείρησε να καταλάβει τον έλεγχο του Ανατολικού μισού της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από τον Ουάλη. Ο Αρβιτίων αγνόησε την κλήση του Προκόπιου, και ο σφετεριστής, ο οποίος ήλπιζε να κανονίσει μία συμμαχία,[2] αντ' αυτού δήμευσε τις περιουσίες του Αρβιτίωνα. Αυτή η ενέργεια οδήγησε τον Αρβιτίωνα να ταχθεί με τον Ουάλη,[3] ο οποίος τον διόρισε "ad hoc magister militum ".[4] Κατά τη διάρκεια της επακόλουθης εκστρατείας, ο Αρβιτίων συνάντησε έναν παλαιό φίλο, τον Γομοάριο, ο οποίος υπηρετούσε στον αντίπαλο στρατό, και τον έπεισε να λιποτακτήσει στον Ουάλη.[5] Ο Προκόπιος τελικά συνελήφθη και εκτελέστηκε.[6]
Τι συνέβη στον Αρβιτίωνα μετά από αυτό το διάστημα, είναι άγνωστο, αν και είναι λογικό να υποθέσουμε ότι αποσύρθηκε και στη συνέχεια απεβίωσε, χωρίς να αναλάβει περαιτέρω δράση σε κρατικά ζητήματα.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Αμμιανός Μαρκελλίνος, Κλασική Βιβλιοθήκη Loeb
- Λένσκι, ΝΕ, Η αποτυχία της αυτοκρατορίας: Ο Ουάλης και το Ρωμαϊκό Κράτος τον τέταρτο αιώνα μ.Χ. (2002)