Αραρώς

Αραρώς
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση	387 π.Χ.
Χώρα πολιτογράφησης	Αρχαία Αθήνα
Δημότης (αρχ. Αττική)	Κυδαντίδες
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες	Αρχαία ελληνικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα	κωμικός συγγραφέας
Οικογένεια
Γονείς	Αριστοφάνης

Ο Αραρώς (αρχ. ελλ. Ἀραρώς‎‎,γενική: τοῦ Ἀραρότος, 4ος αιώνας π.Χ.) ήταν Αθηναίος κωμωδιογράφος, που ταξινομείται από τους φιλολόγους ως εκπρόσωπος της μέσης κωμωδίας. Ο Αραρώς ήταν γιος του Αριστοφάνφ. Ο πατέρας του, θέλοντας να τον γνωρίσει στο κοινό, τον έβαλε αρχικώς να ερμηνεύσει έναν πρωταγωνιστικό ρόλο ως ηθοποιός (υποκριτής) στην τελευταία κωμωδία που παρουσίασε τον Πλούτο (388 π.Χ.). Λίγο αργότερα, θέλοντας να τον καθιερώσει ως διάδοχό του, ανέβασε τις δύο τελευταίες κωμωδίες του, τον Κώκαλο και τον Αιολοσίκωνα, ως δήθεν έργα του Αραρότα. Οι αδελφοί του, Φίλιππος και ο Νικόστρατος, ήταν επίσης κωμωδιογράφοι. Ο Αραρώς άρχισε να παρουσιάζει έργα του με το δικό του όνομα το 375 π.Χ., δηλαδή 11 χρόνια μετά τον θάνατο του πατέρα του, όλα όμως έχουν χαθεί.

Το Λεξικό της Σούδας αναφέρει τις εξής κωμωδίες του:

• Άδωνις (ερωτικό θέμα)
• Καινεύς, σχετικό με τον μυθικό Καινέα (ερωτικό θέμα)
• Καμπυλίων (ομώνυμη μιας κωμωδίας του Ευβούλου, της οποίας σώζονται αποσπάσματα).
• Πανός γοναί, δηλαδή η «γέννηση του Πανός»
• Παρθενίδιον, δηλαδή «μικρή παρθένα» (ερωτικό θέμα)
• Υμέναιος, περιγραφή ενός γάμου

Σχεδόν ό,τι γνωρίζουμε για τον χαρακτήρα των έργων του Αραρότος περιέχονται στο εξής χωρίο του ποιητή Άλεξι, ο οποίος όμως ήταν ανταγωνιστής του: «Θέλω να γευθείς λίγο νερό: έχω ένα μεγάλο πηγάδι με νερό μέσα του πιο κρύο και από τον Αραρότα».

Πηγές

• Τάσος Ν. Πετρής: το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμ. 6, σελ. 439

Αυτό το λήμμα βασίζεται ή περιλαμβάνει κείμενο από λήμμα στo Λεξικό της ελληνικής και ρωμαϊκής βιογραφίας και μυθολογίας του Ουίλλιαμ Σμιθ (1870) που αποτελεί κοινό κτήμα.