Απαθεϊσμός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Απαθεϊσμός (από το απάθεια και το θεϊσμός) είναι η στάση της απάθειας στο ερώτημα αν υπάρχει ή όχι θεός. Είναι περισσότερο στάση παρά πίστη ή σύστημα πίστης.[1][2]

Απαθεϊστής είναι κάποιος που δεν ενδιαφέρονται στην αποδοχή ή απόρριψη ισχυρισμών αν υπάρχουν ή όχι θεοί. Η ύπαρξη των θεοτήτων δεν ενδιαφέρει τον απαθεϊστή..[3]

Ο επιστήμονας και φιλόσοφος Ian von Hegner έχει επιχειρηματολογίσει πως ο απαθεϊσμός είναι η εναλλακτική θέση απέναντι στον θεϊσμό, αθεϊσμό και αγνωστικισμό, με ηθικές συνέπειες οι οποίες έχουν παραβλεφθεί από την σύγχρονη φιλοσοφία..[4] Philosopher Trevor Hedberg has called apatheism uncharted territory in the philosophy of religion.[1]

Είδη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ένα είδος απαθεϊσμού θεωρεί ότι η ερώτηση για την ύπαρξη θεών, είναι εντελώς άσχετη με την καθημερινή ζωή. Αυτή η πρόταση δεν πρέπει να εκληφθεί ως σκεπτικιστική στάση, όμοια με των άθεων ή αγνωστικιστών που αμφισβητούν την ύπαρξη των θεών ή αν μπορούμε να ξέρουμε κάτι για αυτούς.

Η ύπαρξη των θεοτήτων δεν τίθεται στο περιθώριο για ηθικούς ή επιστημονικούς λόγους. Για δημοκρατικούς ή υπαρξιακους λόγους, εκλαμβάνεται ως μη αναγκαία ερώτηση. Η παγκοσμιότητα της δημοκρατικής αρχής πως δεν υπάρχουν πρώτης ή δεύτερης τάξης ανθρώποι και πως, επίσης, ανάμεσα σε όλα τα όντα (συμπεριλαμβανομένου και πιθανον εξωγήινων ή θεοτήτων) οι ανθρώποι δεν είναι σε δεύτερη κατηγορία. Σε αυτή την εκδοχή, η ύπαρξη των θεοτήτων δεν θεωρείται μια από τις «μεγάλες ερωτήσεις» της ζωής.[5]

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο όρος απαθεϊσμός, εκτιμάται ότι έχει έρθει σε χρήση το 2001 από τον συγγραφέα Robert J. Nash. [6]


Σχετικές απόψεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Απαθεϊστικός αγνωστικισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο απαθεϊστικός αγνωστικισμός, ισχυρίζεται ότι καμιά συζήτηση δεν μπορεί να αποδείξει ή να απορρίψει την ύπαρξη του θεού ή θεοτήτηων και αν υπάρχουν τελικά θεότητες, αυτές δεν απασχολούνται με την μοίρα των ανθρώπων. Ετσι η ύπαρξη τους έχει λίγη ή καθόλου επίδραση στην προσωπική ανθρώπινη ζωή του καθενός και δεν θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει..[7][8]

Πρακτικός αθεϊσμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η άποψη πως κάποιος πρέπει να ζει την ζωή του, χωρίς να νοιάζεται για την ύπαρξη ή όχι θεών. Ο πρακτικός αθεϊσμός πάντως, δεν βλέπει την ερώτηση για τον θεό ως άσχετη, σε αντίθεση με τον απαθεϊσμο.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 «Apatheism: Should we care whether God exists?». 
  2. Austin Cline. «Definition of Apatheist». 
  3. Von Hegner, Ian. «Gods and Dictatorships: A Defence of Heroical Apatheism». Science, Religion and Culture, Vol. 3, Issue 1, 2016.  H παράμετρος |url= είναι κενή ή απουσιάζει (βοήθεια)
  4. Franklin, Smith and. «Gods and Dictatorships: A Defence of Heroical Apatheism». 
  5. Von Hegner, Ian: Gods and Dictatorships: a Defence of Heroical Apatheism, Science, Religion and Culture, Vol. 3, Issue 1, 2016.
  6. Robert J. Nash (2001). Religious Pluralism in the Academy: Opening the Dialogue, σελ. 27. 
  7. John Tyrrell (1996). «Commentary on the Articles of Faith». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2007-08-07. To believe in the existence of a god is an act of faith. To believe in the nonexistence of a god is likewise an act of faith. There is no verifiable evidence that there is a Supreme Being nor is there verifiable evidence there is not a Supreme Being. Faith is not knowledge. We can only state with assurance that we do not know. 
  8. Austin Cline. «What is Apathetic Agnosticism?». 

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Von Hegner, Ian. Gods and Dictatorships: A Defence of Heroical Apatheism, Science, Religion and Culture, Vol. 3, Issue 1, 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]