Αορτοπηξία
Η αορτοπηξία είναι μια χειρουργική επέμβαση κατά την οποία το αορτικό τόξο στερεώνεται στο στέρνο. Η επέμβαση αυτή έχει ως αποτέλεσμα το άνοιγμα του τραχειακού αυλού και εφαρμόζεται για τη θεραπεία σοβαρής τραχειομαλακίας ή συμπίεσης της τραχείας.
Η τεχνική της αορτοπηξίας παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1976 από τον Filler και τους συνεργάτες του, ως χειρουργική παρέμβαση για την αντιμετώπιση επεισοδίων υποξίας λόγω συμπίεσης της τραχείας, σε παιδιά με ιστορικό αποκατάστασης ατρησίας οισοφάγου.[1]
Η αορτοπηξία μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε με ανοικτή χειρουργική προσέγγιση (π.χ. θωρακοτομή), είτε με θωρακοσκοπική επέμβαση, ανάλογα με την ηλικία του ασθενούς και τη σοβαρότητα της πάθησης.[2][3] Κατά την επέμβαση, το πρόσθιο τοίχωμα της αορτής καθηλώνεται στο στέρνο με ράμματα, ανυψώνοντας τη διπλανή τραχεία ώστε να μειωθεί η δυναμική συμπίεση και να εξαλειφθούν τα συμπτώματα. Σε κάποιες περιπτώσεις, η αορτοπηξία μπορεί να συνοδεύεται από άλλες τεχνικές υποστήριξης του αυλού, όπως η καθετοποίηση ή η τοποθέτηση ενδοτραχειακού νάρθηκα.[2]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Filler RM, Rossello PJ, Lebowitz RL. Life-threatening anoxic spells caused by tracheal compression after repair of esophageal atresia: correction by surgery. J Pediatr Surg. 1976 Oct;11(5):681–6.
- 1 2 Torre M. et al., Italian Journal of Pediatrics, 2012 review of aortopexy in children.
- ↑ NICE Interventional Procedures Guidance IPG243, 2007.