Αντόνιο Κανόβα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αντόνιο Κανόβα
Antonio Canova Selfportrait 1792.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Antonio Canova (Ιταλικά)
Γέννηση1  Νοεμβρίου 1757[1][2][3][4][5][6][7][8][9]
Possagno[10]
Θάνατος13  Οκτωβρίου 1822[1][2][4][5][6][11][7][8][9]
Βενετία[12][10]
Τόπος ταφήςΒενετία
Χώρα πολιτογράφησηςΒενετική Δημοκρατία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΙταλικά[13]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταγλύπτης
αρχιτέκτονας
Αξιοσημείωτο έργοThe Three Graces
Venus Victrix
Έρως και Ψυχή
Hercules and Lychas
George Washington
Επηρεάστηκε απόΦειδίας
Οικογένεια
ΑδέλφιαGiovanni Battista Sartori (ετεροθαλής αδελφός από μητέρα)
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΤάγμα του Χρυσού Σπιρουνιού
Honoraray citizen of Asolo (1822)[14]
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Αντόνιο Κανόβα (Antonio Canova, 1757 – 1822) ήταν Ιταλός γλύπτης, ο σημαντικότερος εκπρόσωπος του νεοκλασσικισμού στην γλυπτική.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Possagno σε οικογένεια λιθοξόων και σπούδασε γλυπτική στην Βενετία όπου και δημιούργησε τα πρώτα του έργα. Το 1781 εγκαταστάθηκε στην Ρώμη και οι δημιουργίες του ήταν πλέον καταφανώς εμπνευσμένες από την κλασσική αρχαιότητα.

Εργάστηκε για τον Ναπολέοντα (ολόσωμο γυμνό άγαλμά του στο αίθριο της Μπρέρα), αλλά και για τον δούκα του Ουέλινγκτον και την Μεγάλη Αικατερίνη, κυρίως όμως για τους πάπες, ταφικά μνημεία των οποίων ανήγειρε στους Αγίους Αποστόλους της Ρώμης (Κλήμης ΙΔ΄) και στον Άγιο Πέτρο (Κλήμης ΙΓ΄). Παρά τις στενές του σχέσεις με την Εκκλησία, περιφημότερη δημιουργία του παραμένει η σκανδαλώδης απεικόνιση της Παυλίνας Μποργκέζε, αδελφής του Ναπολέοντα, ημίγυμνης σε ένα ανάκλιντρο (Ρώμη, Γκαλλερία Μποργκέζε).

Το 1815 του ανατέθηκε από τον πάπα η επαναφορά των έργων τέχνης που είχε λεηλατήσει ο Ναπολέων. Στο Παρίσι και στο Λονδίνο αξιώθηκε μεγάλων τιμών και το 1816 ο πάπας τον έκανε μαρκήσιο της Ίσκιας. Αποσύρθηκε έπειτα στο Possagno όπου ίδρυσε εργαστήριο γλυπτικής.

Η πολύ μεγάλη φήμη του επισκιάστηκε κάπως κατά την περίοδο του Ρομαντισμού, όταν το έργο του θεωρήθηκε ψυχρό και στατικό, αλλά ανεβίωσε κατά τον 20ο αιώνα.


Επιλογή έργων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • The Consice Oxford Dictionary of Art and Artists, Ian Chilvers (editor) – Oxford University Press 1990


  1. 1,0 1,1 1,2 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 9  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 2,2 (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb122039438. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. 3,0 3,1 «Antonio Canova». RKDartists. 15139.
  4. 4,0 4,1 4,2 (Αγγλικά, Μποκμάλ, σουηδικά, Φινλανδικά, Δανικά, Εσθονικά) KulturNav. 76173733-34ea-4174-8b96-b6b41bbabfe3. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 5,2 (Αγγλικά) SNAC. w6dn47st. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. 6,0 6,1 6,2 (Αγγλικά) Find A Grave. 19909. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  7. 7,0 7,1 7,2 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Antonio-Canova-marchese-dIschia. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  8. 8,0 8,1 8,2 KNAW Past Members. PE00004542. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  9. 9,0 9,1 9,2 (Αγγλικά) Discogs. 2234980. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  10. 10,0 10,1 «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) Great Russian Entsiklopedia, JSC. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 28  Σεπτεμβρίου 2015.
  11. RKDartists. 15139. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  12. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 25  Ιουνίου 2015.
  13. (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb122039438. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  14. cdn1.regione.veneto.it/alfstreaming-servlet/streamer/resourceId/81c5761a-2aa2-4bca-8575-e8ac8e7366a1/20081103112117_Delibera_di_Consiglio200341.pdf.