Ανηχωικός θάλαμος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Εικόνα 360 μοιρών ενός ακουστικού ανηχωικού θαλάμου
Εικόνα 360 μοιρών ενός ηλεκτρομαγνητικού ανηχωικού θαλάμου

Ο ανηχωικός θάλαμος (αν-ηχώ που σημαίνει «μη ανακλαστικός, χωρίς ηχώ») είναι ένας χώρος σχεδιασμένος για να απορροφά πλήρως τις αντανακλάσεις ηχητικών ή ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων . Επίσης, συχνά είναι απομονωμένοι από κύματα που εισέρχονται από το περιβάλλον τους. Αυτός ο συνδυασμός σημαίνει ότι ένα άτομο ή ανιχνευτής ακούει αποκλειστικά άμεσους ήχους (χωρίς αντηχείς ήχους), πράγμα που προσομοιώνει ότι βρίσκεται μέσα σε ένα απείρως μεγάλο δωμάτιο.

Οι ανηχωικοί θάλαμοι, ένας όρος που επινοήθηκε από τον Αμερικανό ειδήμων ακουστική Leo Beranek, χρησιμοποιήθηκαν στην αρχή αποκλειστικά για τη μελέτη ακουστικής. Πρόσφατα, ο όρος έχει επεκταθεί σε ανηχωϊκούς θαλάμους ακτινοβολίας ραδιοσυχνοτήτων, οι οποίοι εξαλείφουν την αντανάκλαση και τον εξωτερικό θόρυβο που προκαλείται από ηλεκτρομαγνητικά κύματα.

Οι ανηχωικοί θάλαμοι κυμαίνονται από μικρά διαμερίσματα, με μέγεθος ενός οικιακού φούρνου μικροκυμάτων έως πολύ μεγάλες κατασκευές όπως υπόστεγα αεροσκαφών . Το μέγεθος του θαλάμου εξαρτάται από το μέγεθος των αντικειμένων και τις συχνοτικές περιοχές το φαινομενων που ειναι υπό δοκιμή.

Ελαχιστοποίηση της αντανάκλασης των ηχητικών κυμάτων από τα τοιχώματα ενός ανηχωϊκού θαλάμου
Δοκιμή ακουστικών σε ανηχωικό θάλαμο.

Οι ανηχωικοί θάλαμοι χρησιμοποιούνται συνήθως στην ακουστική για πειράματα υπό συνθήκες « ελεύθερου πεδίου », όπου το ελεύθερο πεδίο σημαίνει ότι δεν υπάρχουν ανακλώμενα κύματα. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι όλη η ηχητική ενέργεια απομακρύνεται από την πηγή του ήχου με αμελητέες ανακλάσεις από τα τοιχώματα. Τα συνηθισμένα πειράματα σε έναν ανηχωικό θαλάμο περιλαμβάνουν τη μέτρηση της συνάρτηση μεταφοράς ενός μεγαφώνου ή της κατευθυντικότητα μίας πηγής. Ένα πρακτικό παράδειγμα, μπορεί να είναι η μέτρηση της εκπομπής θορύβου από βιομηχανικά μηχανήματα. Σε γενικές γραμμές, στο εσωτερικό ενός ανηχωϊκού θαλάμου υπάρχει εξαιρετική ησυχία, με τα τυπικά επίπεδα στάθμης θορύβου να κυμαίνονται στην περιοχή 10-20 dBA. Το 2005, ο καλύτερος anechoic θάλαμος μετρήθηκε σε -9,4 dBA. [1] Το 2015, ένας ανηχωϊκός θάλαμος στις εγκαταστάσεις της Microsoft έσπασε το παγκόσμιο ρεκόρ με μέτρηση −20,6 dBA. [2] Το ανθρώπινο αυτί μπορεί συνήθως να ανιχνεύσει ήχους πάνω από 0 dBA, οπότε ένας άνθρωπος σε έναν τέτοιο θάλαμο θα αντιλαμβανόταν το περιβάλλον ως απαλλαγμένο από ήχο. Ενδεικτικά, υπάρχουν μαρτυρίες ανθρώπων που λένε ότι δεν τους αρέσει τόση πολλή ησυχία. Επιπρόσθετα, αισθάνονται αποπροσανατολισμένοι και δεν μπορούν να παραμείνουν στον ανηχωϊκό θάλαμο για περισσότερα από 30 λεπτά.

Ο μηχανισμός με τον οποίο οι ανηχωϊκοί θάλαμοι ελαχιστοποιούν την αντανάκλαση των ηχητικών κυμάτων που προσκρούουν στα τοιχώματά τους έχει ως εξής: Στο παρακείμενο σχήμα, ένα ηχητικό κύμα Ι πρόκειται να προσκρούσει σε ένα τοίχωμα ενός ανηχωϊκού θαλάμου. Αυτός ο τοίχος αποτελείται από μια σειρά σφηνών W με ύψος Η. Μετά την πρόσκρουση, το προσπίπτον κύμα Ι ανακλάται ως μια σειρά κυμάτων R τα οποία με τη σειρά τους "αναπηδούν πάνω-κάτω" στο κενό του αέρα Α (οριοθετείται από διακεκομμένες γραμμές) μεταξύ των σφηνών W. Αυτή η αναπήδηση μπορεί να παράξει (τουλάχιστον προσωρινά) ένα μοτίβο ενός στάσιμου κύματος στο A. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, η ακουστική ενέργεια των κυμάτων R απορροφάται μέσω του ιξώδους του αέρα, ιδίως κοντά στη γωνία C. [3] Επιπλέον, με τη χρήση αφρωδών (κολλοειδών) υλικών για την κατασκευή των σφηνών, ένας άλλος μηχανισμός απόσβεσης λαμβάνει χώρα κατά τη διάρκεια των αλληλεπιδράσεων μεταξύ των κυμάτων και του τοίχου. [4] Ως αποτέλεσμα, η συνιστώσα των ανακλώμενων κυμάτων R κατά την κατεύθυνση του I που διαφεύγει από τα κενά Α (και επιστρέφει στην πηγή του ήχου), που υποδηλώνεται με R ', μειώνεται σημαντικά. Ακόμα κι αν αυτή η εξήγηση είναι δισδιάστατη, είναι αντιπροσωπευτική και ισχύει για τις πραγματικές τρισδιάστατες δομές σφήνας που χρησιμοποιούνται σε ανηχωϊκούς θαλάμους. [5]

Ημιανηχωικοί θάλαμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι πλήρεις ανηχωικοί θάλαμοι στοχεύουν στην απορρόφηση ενέργειας προς όλες τις κατευθύνσεις. Για να γίνει αυτό, όλες οι επιφάνειες, συμπεριλαμβανομένου του δαπέδου, πρέπει να καλύπτονται από ηχοαπορροφητικό υλικό. Αυτό επιτυγχάνεται με ένα πλέγμα το οποίο εγκαθίσταται πάνω από το πάτωμα ώστε να δημιουργήθει μια επιφάνεια με την οποία να είναι δυνατή η πρόσβαση στο θάλαμο και η τοποθετήση του εξοπλισμού (κατ'ουσίαν δεν υπάρχει στέρεο πάτωμα). Αυτό το επιδαπέδιο δίχτυ τοποθετείται συνήθως στο ίδιο επίπεδο με το δαπέδο του υπόλοιπου κτίριου, πράγμα που σημαίνει ότι ο ίδιος ο θάλαμος εκτείνεται κάτω από το επίπεδο επιφανείας. Αυτό το επιδαπέδιο δίχτυ στο μεγαλύτερο του μέρος αιωρείται και στηρίζεται σε ειδικούς αποσβεστήρες οι οποίοι απομονώνουν τους εξωτερικούς κραδασμούς ή τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα.

Αντίθετα, οι ημιανηχωικοί θάλαμοι έχουν ένα συμπαγές δάπεδο που λειτουργεί ως επιφάνεια εργασίας για την υποστήριξη βαρέων αντικειμένων, όπως αυτοκίνητα, πλυντήρια ή βιομηχανικά μηχανήματα, τα οποία δεν θα μπορούσαν να υποστηριχθούν από τη επιδαπέδιο πλέγμα το οποίο υπάρχει σε ένα πλήρη ανηχωϊκό θάλαμο. Τα στούντιο ηχογράφησης είναι συχνά ημι-ανηχωϊκές κατασκευές.

Η ύπαρξη του δαπέδου στον ημιανηχωικό θάλαμο υποδηλώνει ότι οι ανακλάσεις του ήχου δημιουργούνται μόνο από το δάπεδο αυτό καθεαυτό και ότι σε όλες τις υπόλοιπες επιφάνειες η απόσβεση του ήχου είναι καθολική. Οι ίδιες ακουστικές συνθήκες με αυτές που ισχύουν σε έναν ημιανηχωικό θάλαμο μπορούν να παραλληλιστούν με ένα ακουστικό πεδίο που θα δημιουργούταν από ένα άπειρο επίπεδο, όπου η πηγή και ο δέκτης θα βρισκόντουσαν στην ίδια πλευρά.

  1. άσει
  2. του
  3. ου δ
  4. ιουρ
  5. ύντα