Ανγκαούρ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Τοποθεσία του Ανγκαούρ  (επάνω δεξιά)

Το Ανγκαούρ (Ιαπωνικά: アンガウル, Χέπμπορν: Angauru) ή Νγκέαουρ είναι ένα νησί στο νησιωτικό έθνος του Παλάου. Το νησί, το οποίο αποτελεί ξεχωριστή πολιτεία, έχει έκταση 8 τ.χλμ. Ο πληθυσμός ήταν 130 άτομα το 2012.[1] Η πρωτεύουσα του νησιού είναι το Νγκερεμάς στη δυτική πλευρά. Ένα δεύτερο χωριό, το Ρόις, βρίσκεται αμέσως ανατολικά του Νγκερεμάς.

Η πρώτη εντόπιση του Ανγκαούρ, του Μπαμπελνταόμπ, του Κορόρ και του Πελελίου που καταγράφηκε από τους Δυτικούς ήταν από την ισπανική αποστολή του Ρούι Λόπεθ ντε Βιγιαλόμπος στο τέλος του Ιανουαρίου του 1543. Ονομάζονταν, σύμφωνα με το χάρτη ως Λος Αρεσίφες (Οι Ύφαλοι στα ισπανικά).[2] Το Νοέμβριο και το Δεκέμβριο 1710 τα νησιά διερευνήθηκαν από την ισπανική ιεραποστολική αποστολή με αρχηγό τον Δήμαρχο του Σαργκέντο Φρανσίσκο Παντίγια στο πατάτσε Σαντίσιμα Τρινιδάδ. Δύο χρόνια αργότερα είχαν διερευνηθεί σε βάθος από την αποστολή του Ισπανικού αξιωματούχο Μπερνάρδο ντε Εγκόι.[3]

Από το 1909 μέχρι το 1954 πραγματοποιήθηκε εξόρυξη φωσφόρου στο Ανγκαούρ, αρχικά από τους Γερμανούς, μετά από τους Ιάπωνες και τέλος από τους Αμερικανούς. Το Ανγκαούρ είναι το σημείο μιας μεγάλης μάχης του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η Μάχη του Ανγκαούρ ήταν μέρος της μεγαλύτερης επιθετικής εκστρατείας γνωστή ως Επιχείρηση Φορέιτζερ που διήρκεσε από τον Ιούνιο έως τον Νοέμβριο του 1944. Πολλά αμερικανικά και ιαπωνικά υπολείμματα από την μάχη[4] παραμένουν διάσπαρτα σε όλο το νησί. Το Ανγκαούρ είναι το μόνο μέρος στην Μικρονησία που έχει άγριους πιθήκους, οι οπόιοι κατάγονται από πιθήκους μακάκους που δραπέτευσαν κατά την περίοδο της γερμανικής κατοχής.[5] Έτσι, επίσης ονομάζεται Νήσος των Μαϊμούδων. 

Το Νησί Ανγκαούρ βρίσκεται νοτιοδυτικά του Πελελίου, και είναι μια δημοφιλής περιοχή για σέρφινγκ. Το Ανγκαούρ είναι προσβάσιμο με βάρκες και μικρά σκάφη. Το αεροδρόμιο της πόλης χρησιμεύει ως έδρα της Belau Air. Από το 1945 έως το 1978, η Αμερικανική ακτοφυλακή λειτουργούσε ένα σταθμό εκπομπής Λοράν, τον LORSTA Παλάου, ως μέρος του παγκόσμιου συστήματος πλοήγησης Λοράν. Η ανατολική πλευρά του νησιού είναι αμμώδης και βραχώδης, ενώ η δυτική πλευρά του νησιού έχει μια μικρή λιμνοθάλασσα με ένα μικρό αλιευτικό και μεταφορές λιμάνι.

Τα Ιαπωνικά ως επίσημη γλώσσα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύμφωνα με το κρατικό σύνταγμα του 1982, οι επίσημες γλώσσες του Ανγκαούρ είναι η γλώσσα Παλάου, τα αγγλικά και τα Ιαπωνικά. Είναι το μόνο μέρος στον κόσμο όπου τα Ιαπωνικά είναι μια επίσημη γλώσσα, καθώς δεν είναι η επίσημη, αλλά μάλλον η ντε φάκτο εθνική γλώσσα της Ιαπωνίας. Ωστόσο, τα αποτελέσματα της τελευταίας απογραφής δείχνουν ότι τον Απρίλιο του 2005, δεν υπήρχαν ούτε συνηθισμένοι ούτε νόμιμοι κάτοικοι στο Ανγκαούρ ηλικίας 5 ετών και άνω, οι οποίοι μιλούσαν Ιαπωνικά στο σπίτι. Κανένα πρόσωπο δεν δήλωσε Ιαπωνική εθνική καταγωγή στο Ανγκαούρ. Ένα άτομο που γεννήθηκε (αλλά προφανώς δεν κατοικεί) στο Ανγκαούρ αναφέρθηκε να μιλά τα Ιαπωνικά και τα Παλάου εξίσου συχνά στο σπίτι. Το 2012, μια μίνι απογραφή δείχνει 7 άτομα ηλικίας 10 ετών και άνω εγγράμματα σε άλλη γλώσσα εκτός από τα Παλάου και τα αγγλικά για στο Ανγκαούρ στο συνολικό πληθυσμό των 130 κατοίκων.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Μάχη του Ανγκαούρ
  • Αεροδιάδρομος του Ανγκαούρ

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «2013 ROP Statistical Yearbook». Bureau of Budget & Planning. http://palaugov.org/wp-content/uploads/2014/07/2013-ROP-Statistical-Yearbook.pdf. Ανακτήθηκε στις 4 August 2014. 
  2. Burney, James A chronological history of the discoveries in the South Sea or Pacific Ocean, London, 1813, v.I, p.233.
  3. Coello, Francisco "Conflicto hispano-alemán" Boletín de Sociedad Geográfica de Madrid, t.XIX. 2º semestre 1885, Madrid, p.296.
  4. Panoramio photos Archived 2014-12-19 at the Wayback Machine. of Japanese command post on north end of Angaur Island, Palau.
  5. Micronesia Handbook by Neil M. Levy, pp. 174–176

Εξωτερικές συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]