Ανάβυσσος Αττικής

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 37°44′N 23°57′E / 37.733°N 23.950°E / 37.733; 23.950

Ανάβυσσος Αττικής
Aliki Anavyssou.JPG
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Ανάβυσσος Αττικής
37°44′0″N 23°57′0″E
DE Anavyssou.svg
ΧώραΕλλάδα[1]
Διοικητική υπαγωγήΔήμος Σαρωνικού Αττικής
Υψόμετρο361 μέτρα
Πληθυσμός6.202 (2011)
Ταχ. κωδ.190 13
Τηλ. κωδ.2291
Ζώνη ώραςUTC+02:00 (επίσημη ώρα)
UTC+03:00 (θερινή ώρα)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ανάβυσσος ονομάζεται περιοχή και οικισμός της νοτιοανατολικής Αττικής, που βρίσκεται σε μικρή απόσταση από τη θάλασσα. Χαρακτηριστικό της Αναβύσσου είναι η έκταση, στην οποία υπήρχαν αλυκές. Η περιοχή έχει σημαντική οικιστική ανάπτυξη με μεγάλο αριθμό εξοχικών, αλλά και μόνιμων κατοικιών. Από το 2006 μετατράπηκε από Κοινότητα σε Δήμο.[2]Με τον Καλλικράτη, ανήκει πλέον διοικητικά στο Δήμο Σαρωνικού Αττικής. Η Ανάβυσσος βρίσκεται μεταξύ της Σαρωνίδας (κατεύθυνση προς Πειραιά) και της Παλαιάς Φώκαιας (κατεύθυνση προς Σούνιο).

Η δημοτική κοινότητα Αναβύσσου είναι χαρακτηρισμένη ως αστικός πεδινός οικισμός, με έκταση 14,717 χμ² (2011). [3]

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κύριο λήμμα: Ανάφλυστος

Στην περιοχή υπάρχουν ίχνη ανθρώπινης παρουσίας από τα προϊστορικά χρόνια. Στα αρχαία χρόνια ονομαζόταν Ανάφλυστος και υπάρχουν αρκετές αναφορές σε αυτήν.[4] Στην εποχή της Μικρασιατικής Καταστροφής, στην περιοχή μετοίκησε αριθμός προσφύγων (αναφέρονται 114 οικογένειες)[5] από τη Μικρά Ασία, οι οποίοι εργάστηκαν στις αλυκές και στη γεωργία.[6] Οι αλυκές Αναβύσσου λειτουργούσαν μέχρι το 1969.[7] Η Ανάβυσσος έγινε κοινότητα το 1947[8] και δήμος το 2006.[2] Τον Ιούνιο του 2012 έγιναν τα αποκαλυπτήρια του Μικρασιατικού Μνημείου Αναβύσσου, που απεικονίζει τη Μικρασιάτισσα Μάνα με το παιδί της· η πλατεία όπου βρίσκεται μετονομάστηκε σε Πλατεία Μικρασιατών Προσφύγων.[9] Στην Ανάβυσσο βρίσκεται και το Μουσείο Μικρασιατικού Πολιτισμού Μάκης Αγκούτογλου .[10]

Πληθυσμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μόνιμος [11][12][13]
Έτος Πληθυσμός
1991 3.315
2001 6.721
2011 6.202
Πραγματικός (de facto) [14][15][3]
Έτος Πληθυσμός
1961 960
1971 1.413
1981 2.383
1991 4.108
2001 7.189
2011 6.278

Η παραλία της Αναβύσσου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η παραλία της Αναβύσσου, μπροστά από τις αλυκές, είναι ιδιαίτερα δημοφιλής για όσους κάνουν θαλάσσιο σέρφινγκ.

  • Στη ζωή των Μικρασιατών προσφύγων στην Ανάβυσσο βασίζεται το μυθιστόρημα του Ηλία Βενέζη Γαλήνη (1937).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) archINFORM. 3143. Ανακτήθηκε στις 6  Αυγούστου 2018.
  2. 2,0 2,1 Αττικός Παρατηρητής, Μάϊος-Ιούνιος 2006, αριθ. φύλλου 65[νεκρός σύνδεσμος], ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2009
  3. 3,0 3,1 https://www.statistics.gr/2011-census-pop-hous
  4. «Λίγα λόγια για την ιστορία της Αναβύσσου», Θεόδωρος Δαλάκογλου, ομιλία που έγινε στις 18 Αυγούστου 2000, στο αμφιθέατρο της Παλαιάς Φώκαιας στα πλαίσια των εκδηλώσεων Φωκαϊκά 2000, που οργάνωσε η Κοινότητα Παλαιάς Φώκαιας.
  5. «Πρόσφυγες στην Ανάβυσσο, ο πρώτος καιρός, οι σχέσεις με τους ντόπιους», Θεόδωρος Δαλάκογλου, Η΄ Επιστημονική συνάντηση Νοτιοανατολικής Αττικής, Κερατέα, 1997
  6. Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ανατολικής Ατιικής
  7. «Δήμος Αναβύσσου, Ιστορία της Αναβύσσου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Ιουλίου 2009. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2009. 
  8. Χατζηαλεξάνδρου Πάτροκλος: Η Ιδιαίτερη Πατρίδα Μου, Περί...γραφής, ανακτήθηκε στις 18 Ιουλίου 2009
  9. Μνημεία Μικρασιατών: Η Μικρασιάτισσα Μάνα
  10. Το Μουσείο Μικρασιατικού Πολιτισμού Μάκης Αγκούτογλου - paraktios.gr
  11. https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_2011_monimos.pdf
  12. https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_2001_monimos.pdf
  13. https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_1991_monimos.pdf
  14. ΠΛ 2:838
  15. ΠΛΜ 8:154

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)