Αμφίδικος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Στην ελληνική μυθολογία ο Αμφίδικος ή Ασφόδικος ήταν ήρωας της Θήβας, γιος του επίσης ήρωα Αστακού και της Αμυμώνης. Είχε τρεις αδελφούς, τον Ίσμαρο, τον Λέαδο και τον Μελάνιππο, και μαζί απέκρουσαν τους Αργείους κατά την επιδρομή των Επτά επί Θήβας. Κατά την παράδοση, στην πρώτη σύγκρουση εκείνου του πολέμου σκοτώθηκαν ο Πολυνείκης και ο Ετεοκλής. Στη δεύτερη, ο Αμφίδικος σκότωσε τον Παρθενοπαίο, όπως αναφέρουν τόσο η Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου (Γ 6, 8) όσο και ο Παυσανίας (Θ 18, 6). Αντιθέτως, ο Ευριπίδης (στις Φοίνισσες) αναφέρει ότι ο Παρθενοπαίος σκοτώθηκε από τον Περικλύμενο, άποψη που μνημονεύει και ο Παυσανίας με προσθήκη του. Επίσης, ο Παυσανίας καθορίζει και τον τόπο του τάφου του Αμφιδίκου ή Ασφοδίκου, γράφοντας: «Προς δε τη πηγή τάφος εστί Ασφοδίκου». Η πηγή αυτή ήταν η «Οιδιπόδεια Κρήνη», που βρισκόταν στον δρόμο προς τη Χαλκίδα, πιο κάτω από τις Προιτίδες Πύλες των Θηβών.

Πηγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969