Αλ-Ασράφ Μουσά ιμπν Αντίλ
| Αλ-Ασράφ Μουσά ιμπν Αντίλ | |
|---|---|
_Mayyafariqin_mint._Dated_AH_612_(AD_1215-6)._Turbaned_prince_seated_facing_(obverse).jpg) | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | موسى الأشرف بن محمد العادل ابن أبي بكر محمد بن أيوب (Αραβικά) |
| Γέννηση | 1182 ή 1178 ή 1182 (specified date of Islamic calendar) Κάιρο |
| Θάνατος | 27 Αυγούστου 1237 ή 1237 (specified date of Islamic calendar) Δαμασκός |
| Θρησκεία | Σουνιτισμός |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Αραβικά Κουρδική γλώσσα |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | μονάρχης ηγεμόνας βασιλιάς κυβερνήτης |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Tamta |
| Γονείς | Αλ-Αντίλ |
| Αδέλφια | Αλ-Μουαζάμ Ισά, Αλ-Σαλίχ Ισμαήλ, εμίρης της Δαμασκού, Αλ-Καμίλ, Αλ-Αβάντ Αγιούμπ, Νταϊφά Χατούν Αλ-Μουζαφάρ Γκαζί |
| Οικογένεια | Αγιουβίδες |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Εμίρης της Δαμασκού (1229–1237) εμίρης (1230–1237) εμίρης (1210–1220) |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Αλ-Ασράφ ή αλ-Ασράφ Μουσά ή Αλ-Ασράφ Σαχ Αρμάν, al-Ashraf Musa ή Al-Ashraf Shah Arman [1] (απεβ. στις 27 Αυγούστου 1237), πλήρως γνωστός ως Αλ-Ασράφ Μουσά Αμπούλ-Φαθ αλ-Μουζαφάρ αντ-Ντιν, ήταν Κούρδος ηγεμόνας της δυναστείας των Αγιουβιδών.
Κυβερνήτης της Τζαζίρα (1201–1229)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Γιος του σουλτάνου αλ-Αντίλ Α΄, ο αλ-Ασράφ τοποθετήθηκε από τον πατέρα του στο Χαρράν το 1201 ως κυβερνήτης της Τζεζίρε. Συνέχισε να κυβερνά την περιοχή μετά το τέλος τού πατέρα του το 1218, μέχρι το 1229.
Κατάκτηση του Χιλάτ
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το 1207 το Σαχ-Αρμάν καταλήφθηκε από τους Αγιουβίδες, οι οποίοι από καιρό εποφθαλμιούσαν το Αχλάτ. Οι Αγιουβίδες είχαν έρθει στην πόλη κατόπιν πρόσκλησης του λαού του Αχλάτ, μετά τη δολοφονία του τελευταίου ηγεμόνα Σοκμενλί από τον Τογκρούλσαχ, τον ηγεμόνα (melik) του Ερζερούμ εκ μέρους του σουλτανάτου του Ρουμ και αδελφό του σουλτάνου Καϊκουβάδ Α΄. Μέχρι το 1209 η Γεωργία αμφισβήτησε την κυριαρχία των Αγιουβιδών στα αρμενικά υψίπεδα, και ηγήθηκε ενός απελευθερωτικού πολέμου για τη νότια Αρμενία. Ο Γεωργιανός στρατός πολιόρκησε το Χλατ. Σε απάντηση, ο Αγιουβίδης σουλτάνος αλ-Αντίλ Α΄ συγκέντρωσε και ηγήθηκε προσωπικά ενός μεγάλου στρατού, που περιλάμβανε τους εμίρηδες της Χομς, της Χάμα και του Μπάαλμπεκ, καθώς και αποσπάσματα από άλλες Αγιουβιδικές ηγεμονίες, για να υποστηρίξουν τον αλ-Αβάντ εμίρη της Τζαζίρα. Κατά τη διάρκεια της πολιορκίας, ο Γεωργιανός στρατηγός Ιβάνε Μχαργκρτζέλι έπεσε κατά λάθος στα χέρια τού αλ-Αβάντ στα περίχωρα του Αχλάτ. Χρησιμοποιώντας τον Ιβάν ως διαπραγματευτικό χαρτί, ο αλ-Αβάντ συμφώνησε να τον απελευθερώσει, με αντάλλαγμα μία τριακονταετή εκεχειρία με τη Γεωργία, τερματίζοντας έτσι την άμεση Γεωργιανή απειλή για τους Αγιουβίδες. Αυτό έφερε τον αγώνα για τα αρμενικά εδάφη σε αδιέξοδο, [5] αφήνοντας την περιοχή της λίμνης Βαν στους Αγιουβίδες της Δαμασκού. [6]
Κατά τη διάρκεια της θητείας του, έκοψε μερικά νομίσματα με την εικόνα του Σαλαντίν και την επιγραφή «Ο Νικηφόρος Βασιλιάς, η Δικαιοσύνη του Κόσμου και της Πίστης, Γιουσούφ ιμπν Αγιούμπ», ακολουθώντας το πρότυπο προηγούμενων νομισμάτων της εποχής τού ίδιου τού Σαλαντίν. [3]
Τα νομίσματά του κόπηκαν στο Mαγιαφαρικίν, Σιντζάρ, Αχλάτ, Eρμπίλ, Χαράν. [7]
Πήρε την Γεωργιανή πριγκίπισσα Τάμτα ως μία από τις συζύγους του. [8]
Εμίρης της Δαμασκού (1229–1237)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Μετά το τέλος του αδελφού του αλ-Μουαζάμ το 1227, ο αλ-Ασράφ έλαβε αίτημα από τον ανιψιό του, γιο του αλ-Μουαζάμ, Αν-Νασίρ Νταβούντ, για βοήθεια στην αντίθεσή του στον αδελφό του αλ-Καμίλ της Αιγύπτου. Αντ' αυτού, ο αλ-Ασράφ και ο αλ-Καμίλ κατέληξαν σε συμφωνία να μοιράσουν τις γαίες του ανιψιού τους μεταξύ τους. Ο αλ-Ασράφ κατέλαβε τη Δαμασκό τον Ιούνιο του 1229 και ανέλαβε τον έλεγχο της πόλης, υπηρετώντας ως εμίρης της Δαμασκού μέχρι το τέλος του το 1237. Κατέλαβε και το Μπάαλμπεκ το 1230. Σε αντάλλαγμα, παραχώρησε τις γαίες του στη Μεσοποταμία στον αλ-Καμίλ και αναγνώρισε την υπεροχή του, ενώ ο αν-Νασίρ έπρεπε να αρκεστεί στην κατοχή ενός πριγκιπάτου με κέντρο το Κεράκ στην περιοχή της Υπεριορδανίας. Αρκετά χρόνια αργότερα, ο αλ-Ασράφ άρχισε να διαφωνεί με την εξουσία του αδελφού του, και το 1237 συμμάχησε με τον Καϊκουβάδ Α΄, τον Σελτζούκο σουλτάνο του Ρουμ, και διάφορους Αγιουβίδες πρίγκιπες που έδρευαν στη Συρία, εναντίον του αλ-Καμίλ. Ωστόσο, ο Καϊκουβάδ απεβίωσε στις αρχές του καλοκαιριού εκείνου του έτους, και ο ίδιος ο αλ-Ασράφ απεβίωσε στις 27 Αυγούστου, διαλύοντας τη συμμαχία. Τον αλ-Ασράφ διαδέχθηκε στη Δαμασκό ο νεότερος αδελφός του, ας-Σαλίοχ Ισμαήλ. [9]
Δείτε επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Τζαμί Ακσάμπ
Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ The Encyclopaedia of Islam: A Dictionary of the Geography, Ethnography and Biography of the Muhammadan Peoples (στα Αγγλικά). E.J. Brill. 1913. σελ. 441.
- ↑ Balog (1980). The Coinage of the Ayyubids. London: Royal Numismatic Society. σελ. Coin 182., also Whelan Type III, 258-60; Album 791.4
- 1 2 Nicolle 2011, σελ. 26: "This copper dirham, minted at Mayyafariqin in 587 AH (1190/01 AD) shows Saladin wearing the sharbush hat of a Saljuq-style Turkish ruler."
- ↑ Lesley Baker, Patricia (1988). A History of Islamic Court Dress in the Middle East (PDF). SOAS, London University. σελ. 119.
By the end of the 12th century, the wearing of the sharbush demonstrated support for Salah al-Din. Under the later Bahri Mamluks of Egypt and Syria it formed part of the khil'a given to an amir on his investiture.
- ↑ Lortʻkʻipʻaniże, Mariam (1987). Georgia in the XI-XII Centuries (στα Αγγλικά). Ganatleba Publishers. σελ. 154.
- ↑ Humphreys, R. Stephen (1 Ιανουαρίου 1977). From Saladin to the Mongols: The Ayyubids of Damascus, 1193-1260 (στα Αγγλικά). SUNY Press. σελίδες 130–131. ISBN 978-0-87395-263-7.
- ↑ «American Numismatic Society: Browse Collection». numismatics.org (στα Αγγλικά). American Numismatic Society. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Δεκεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2026.
- ↑ Eastmond, Antony (20 Απριλίου 2017). Tamta's World (στα Αγγλικά). Cambridge University Press. σελ. 172. ISBN 978-1-107-16756-8.
Tamta, Ayyubid Wife of al-Ashraf Musa
- ↑ Franklin D. Lewis (18 Οκτωβρίου 2014). Rumi - Past and Present, East and West: The Life, Teachings, and Poetry of Jal l al-Din Rumi. Oneworld Publications. σελ. 69. ISBN 978-1-78074-737-8.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Nicolle, David (20 Δεκεμβρίου 2011). Saladin (στα Αγγλικά). Bloomsbury Publishing. ISBN 978-1-84908-318-8.