Αλ-Αζίζ Μουχαμάντ
| Αλ-Αζίζ Μουχαμάντ | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 1213 (περίπου) ή Απριλίου 1214 |
| Θάνατος | 26 Νοεμβρίου 1236 |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αγιουβίδες |
| Θρησκεία | Σουνιτισμός |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | μονάρχης ηγεμόνας |
| Οικογένεια | |
| Τέκνα | Αν-Νασίρ Γιουσούφ |
| Γονείς | Αλ-Ζαχίρ Γκαζί και Νταϊφά Χατούν |
| Οικογένεια | Αγιουβίδες |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | emir of Aleppo (1216–1236) |
Ο αλ-Αζίζ Μουχαμάντ ιμπν Γκαζί, Al-Aziz Muhammad ibn Ghazi (π. 1213 – 26 Νοεμβρίου 1236) ήταν ο Κούρδος Αγιουβίδης εμίρης του Χαλεπίου, γιος του αλ-Ζαχίρ Γκαζί και εγγονός του Σαλαντίν. Η μητέρα του ήταν η Νταϊφά Χατούν, κόρη τού αδελφού τού Σαλαντίν, αλ-Αντίλ.
Ο αλ-Αζίζ ήταν μόλις τριών ετών, όταν ο πατέρας του, αζ-Ζαχίρ Γκαζί, απεβίωσε το 1216 σε ηλικία 45 ετών. Κληρονόμησε αμέσως τη θέση τού πατέρα του ως ηγεμόνα του Χαλεπίου. Σχηματίστηκε ένα συμβούλιο αντιβασιλείας, το οποίο διόρισε τον Σιχάμπ αντ-Ντιν Τογρούλ ως αταμπέγκ ή κηδεμόνα του. Ο Τογρούλ ήταν μαμελούκος του αζ-Ζαχίρ Γκαζί, και ο πραγματικός ηγεμόνας του Χαλεπίου για τα επόμενα 15 χρόνια. [1]
Η εξουσία του
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Αλ-Αζίζ δεν ανέλαβε τον πραγματικό έλεγχο της εξουσίας μέχρι την ηλικία των 17 ετών, οπότε και διατήρησε τον Τογκρίλ ως θησαυροφύλακά του. Γενικά, απέφυγε να εμπλακεί στις περίπλοκες διαμάχες μεταξύ διαφόρων μελών της δυναστείας των Αγιουβιδών, και επικεντρώθηκε αντ' αυτού στην ενίσχυση της άμυνας και των υποδομών του Χαλεπίου. [2] Μεταξύ των κατασκευαστικών έργων που ξεκίνησε ο αλ-Ζαχίρ Γκαζί και ολοκλήρωσε ο αλ-Αζίζ Μουχαμάντ ήταν η ανακατασκευή της ακρόπολης, και εντός αυτής η κατασκευή του παλατιού, του τζαμιού, του οπλοστασίου και των δεξαμενών νερού. [3] Ο αλ-Αζίζ είναι γνωστό ότι νυμφεύτηκε τη Φατιμά Χατούν, κόρη του αλ-Καμίλ, η οποία προφανώς μοιράστηκε το πάθος του για την οικοδόμηση, και ανέθεσε την κατασκευή δύο μεντρεσέδων στο Χαλέπιο. [4]
Το 1232, λίγο μετά την ενηλικίωση του αλ-Αζίζ, ο σουλτάνος αλ-Καμίλ της Αιγύπτου συγκέντρωσε μία σημαντική δύναμη, που ένωνε στρατούς από όλη την Αγιουβιδική συνομοσπονδία, για να επιτεθεί στο Ντιγιάρ Μπακρ. Το Χαλέπιο ήταν το μόνο εμιράτο που έμεινε σε απόσταση, και δεν συνεισέφερε στρατεύματα. Ωστόσο το 1234 ο αλ-Αζίζ παρείχε μονάδες, τις οποίες συνεισέφερε σε έναν άλλο στρατό με επικεφαλής τον αλ-Καμίλ, ο οποίος βγήκε για να εισβάλει στη Μ. Ασία, πιθανώς κατευθυνόμενος προς τη Μαλάτεια. Ο αλ-Αζίζ δεν συμμετείχε ο ίδιος στην εκστρατεία, η οποία σε κάθε περίπτωση απωθήθηκε από τις Σελτζουκικές δυνάμεις του σουλτάνου Αλά αντ-Ντιν Καϊκουβάδη Α΄.
Το τέλος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο αλ-Αζίζ απεβίωσε στις 26 Νοεμβρίου 1236 σε ηλικία 23 ετών. Ο μεγαλύτερος γιος του, ο αν-Νασίρ Γιουσούφ, ήταν μόλις επτά ετών, οπότε η μητέρα του αλ-Αζίζ, Νταϊφά Χατούν, ανέλαβε την αντιβασιλεία. Η κόρη του αλ-Αζίζ, Γκαζιγιά Χατούν, παντρεύτηκε τον Σελτζούκο σουλτάνο του Ρουμ, Καϊχοσρόη Β΄.
Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Tabbaa, Yasser, Constructions of Power and Piety in Medieval Aleppo, Pennsylvania State University Press, 1997, (ISBN 0-271-01562-4), p.29
- ↑ Tabbaa, Yasser, Constructions of Power and Piety in Medieval Aleppo, Pennsylvania State University Press, 1997, (ISBN 0-271-01562-4), p.29
- ↑ Tabbaa, Yasser, Constructions of Power and Piety in Medieval Aleppo, Pennsylvania State University Press, 1997, (ISBN 0-271-01562-4), p.60
- ↑ Tabbaa, Yasser, Constructions of Power and Piety in Medieval Aleppo, Pennsylvania State University Press, 1997, (ISBN 0-271-01562-4), p.136