Μετάβαση στο περιεχόμενο

Αλφόνσο Γκέρα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Αλφόνσο Γκέρα
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση30  Μαΐου 1940
Σεβίλλη
Χώρα πολιτογράφησηςΙσπανία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΙσπανικά
ΣπουδέςΠανεπιστήμιο της Σεβίλλης
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
πανεπιστημιακός
συγγραφέας
ΕργοδότηςΠανεπιστήμιο της Σεβίλλης (έως 1975)
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαΙσπανικό Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα
Οικογένεια
ΓονείςJulio Guerra
ΑδέλφιαJuan Guerra
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαμέλος του Ισπανικού κοινοβουλίου (1979–1982, Seville)
μέλος του Ισπανικού κοινοβουλίου (1982–1986, Seville)
μέλος του Ισπανικού κοινοβουλίου (1986–1989, Seville)
μέλος του Ισπανικού κοινοβουλίου (1989–1993, Seville)
μέλος του Ισπανικού κοινοβουλίου (1993–1996, Seville)
μέλος του Ισπανικού κοινοβουλίου (1996–2000, Seville)
μέλος του Ισπανικού κοινοβουλίου (2000–2004, Seville)
μέλος του Ισπανικού κοινοβουλίου (2004–2008, Seville)
μέλος του Ισπανικού κοινοβουλίου (2008–2011, Seville)
μέλος του Ισπανικού κοινοβουλίου (2011–2015, Seville)
μέλος του Ισπανικού κοινοβουλίου (1977–1979, Seville)
Deputy Prime Minister of Spain (1982–1986)
Deputy Prime Minister of Spain (1986–1989)
Deputy Prime Minister of Spain (1989–1991)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Αλφόνσο Γκέρα (Alfonso Guerra) είναι Ισπανός πολιτικός μέλος του Ισπανικού Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος βουλευτής μεταξύ 1977 - 2015 και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης του Φελίπε Γκονθάλεθ μεταξύ 1982 και 1991. Θεωρείται από τις σημαντικότερες μορφές του κόμματος και της Ισπανικής Μεταπολίτευσης.

Πολιτικά τοποθετείτο στα αριστερά του Σοσιαλιστικού Κόμματος, υιοθετώντας στοιχεία αριστερού οπορτουνισμού και λαϊκισμού ενώ έβλεπε παραδοσιακά το κόμμα ως μια εκτεταμένη οικογένεια που σκοπό είχε την προστασία των μελών της και κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990 προκάλεσε την αντίδραση των περιφερειακών ηγετών του, συντελώντας στην προσωρινή έξωσή του από το κόμμα.[1] Αναδείχθηκε στην πολιτική λόγω των οργανωτικών του προσόντων[2] και ως αντίβαρο στα πιο φιλελεύθερα και σοσιαλδημοκρατικά στοιχεία των σοσιαλιστών.[1] Όσον αφορά τη μορφή του κράτους υιοθέτησε ακραία συγκεντρωτικές θέσεις έναντι των περιφερειακών εθνικισμών και κυρίως του καταλανισμού.[3]

  1. 1 2 Tusell 2007: 335.
  2. Tusell 2007: 336.
  3. Tusell 2007: 360.
  • Tusell, Javier (2007), Spain From Dictatorship to Democracy. From 1939 to Present. μεταφρ. Rosemary Clark. Blackwell, Λονδίνο.