Αλφρέδος της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας (1844-1900)
| Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. |
Ο Αλφρέδος (αγγλ. Alfred, Duke of Saxe-Coburg and Gotha, 6 Αυγούστου 1844 - 30 Ιουλίου 1900) του Οίκου της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας ήταν πρίγκιπας του Ηνωμένου Βασιλείου και δούκας της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας (1893-1900).
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πρώτα χρόνια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Αλφρέδος ήταν το τέταρτο παιδί και ο δευτερότοκος γιος του Αλβέρτου της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας και της Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου. Γεννήθηκε στο Κάστρο του Ουίνδσορ και βαπτίστηκε από τον αρχιεπίσκοπο του Κάντερμπερυ, Ουίλλιαμ Χάουλυ, στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου του κάστρου στις 6 Σεπτεμβρίου 1844. Ήταν δεύτερος στη σειρά διαδοχή μετά τον αδελφό του, Αλβέρτο Εδουάρδο, έως τη γέννηση του ανιψιού του, Γεωργίου. Ήταν γνωστός στην οικογένειά του ως Άφφι και ήταν πολύ δεμένος με την τρίτη και νεότερη αδελφή του, Ελένη.
Το 1856, έπειτα από κοινή επιθυμία του Αλφρέδου και του πατέρα του, ξεκίνησε την εκπαίδευσή του για το Βασιλικό Ναυτικό και δύο χρόνια αργότερα έγινε ναυτικός δόκιμος σε ηλικία 14 ετών.
Μετά από ψηφοφορία για τον ορισμό νέου βασιλιά που έγινε στην Ελλάδα το 1862 επιλέχθηκε ο Αλφρέδος, όμως η βασίλισσα Βικτωρία απέρριψε την ιδέα, καθώς τον προόριζε για διάδοχο του θείου του, Ερνέστου Β΄, στο Δουκάτο της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας, και οι Μεγάλες Δυνάμεις αποφάσισαν να μην επιλέξουν μέλος από τους βασιλικούς οίκους τους. Έτσι, ο Αλφρέδος παρέμεινε στο ναυτικό και προήχθη σε λοχαγό (1863) και έπειτα σε καπετάνιο (1866). Το ίδιο έτος, την ημέρα των γενεθλίων της Βασίλισσας έλαβε τους τίτλους του δούκα της Υόρκης, κόμη του Ώλστερ και κόμη του Κεντ, με ετήσιο επίδομα 15,000 λιρών και θέση στη Βουλή των Λόρδων.
Ταξίδια με το Βασιλικό Ναυτικό
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το 1867 ξεκίνησε για το γύρο του κόσμου ως καπετάνιος της φρεγάτας Γαλάτεια και έγινε το πρώτος μέλος της βασιλικής οικογένειας που επισκέφθηκε την Αυστραλία. Ως εκ τούτου, πολλά κτίρια και ιδρύματα έλαβαν το όνομά τους προς τιμήν του. Το 1868 στη δεύτερη επίσκεψή του στο Σύδνεϋ έγινε θύμα απόπειρας δολοφονίας. Το 1869 επισκέφθηκε τη Χαβάη και τη βασιλική οικογένειά της και ήταν ο πρώτος της βασιλικής οικογένειας που επισκέφθηκε τη Νέα Ζηλανδία. Ήταν, ακόμη, ο πρώτος Ευρωπαίος που επισκέφθηκε την Ιαπωνία και ο πρώτος Βρετανός πρίγκιπας που επισκέφθηκε το Χονγκ Κονγκ. Ταξίδεψε, επίσης, στην Ινδία και την Κεϋλάνη.
Γάμος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η βασίλισσα Βικτωρία έγραφε στην κόρη της, Βικτωρία, το 1862 ότι ήθελε να παντρέψει τον Αλφρέδο με τη Δάγμαρ της Δανίας, ενώ σκεφτόταν τη μεγαλύτερη αδελφή της, Αλεξάνδρα, για το μεγαλύτερο γιο της. Γνώριζε ότι ο Αλέξανδρος Β΄ της Ρωσίας ήθελε να παντρέψει το γιο του με μία από τις δύο πριγκίπισσες. Τελικά, απέρριψε την ιδέα λόγω πολιτικών συμφερόντων. Έπειτα, θεώρησε καλή υποψήφια την Όλγα Κωνσταντίνοβνα, ανιψιά του Τσάρου, αλλά η θρησκεία της την απέτρεψε.
Σε μία επίσκεψή του στην αδελφή του, Αλίκη, στο Γιούγκενχαϊμ της Έσσης γνώρισε τη Μαρία Αλεξάνδροβνα, κόρη του τσάρου Αλεξάνδρου, που επισκεπτόταν τους συγγενείς της από τον Οίκο του Μπάττενμπεργκ. Η Αλίκη είχε παντρευτεί τον πρώτο εξάδελφο της Μαρίας. Δύο χρόνια μετά συναντήθηκαν στο ίδιο μέρος και πέρασαν πολύ χρόνο μαζί συνδεόμενοι με την κοινή αγάπη τους για τη μουσική. Οι γονείς τους ήταν ενάντιοι στο γάμο τους λόγω πολιτικών αντικρουόμενων συμφερόντων και πολιτιστικών διαφορών και προσπάθησαν να επιτύχουν άλλες ενώσεις. Μετά από τρία χρόνια προσπαθειών και διαπραγματεύσεων παντρεύτηκαν στα Χειμερινά Ανάκτορα της Αγίας Πετρούπολης σε διπλή τελετή: Ορθόδοξη και Αγγλικανική. Μετά από το μήνα του μέλιτος στο Τσάρσκογιε Σελό επέστρεψαν στην Αγγλία. Μετακόμισαν στην Οικία Κλάρενς έχοντας ως εξοχικό το Ήστγουελ Παρκ στο Κεντ.
Απέκτησαν ένα γιο και τέσσερεις κόρες, όμως, σύντομα οι διαφορετικοί χαρακτήρες τους, η ξέφρενη ζωή και η απουσία του από το σπίτι θα καταδίκαζαν το γάμο τους, ενώ με το πέρασμα των ετών ο Αλφρέδος έγινε αλκοολικός. Διαφωνούσαν συχνά για το μέλλον των παιδιών τους και ακόμη και η απλή επικοινωνία έγινε πολύ δύσκολη.
Δούκας της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η ναυτική βάση του Αλφρέδου ήταν για αρκετά χρόνια στη Μάλτα. Το 1887 παρέδωσε την θέση που κατείχε στο Στόλο της Μεσογείου και η οικογένεια μετακόμισε στο Κοβούργο. Έλαβε προαγωγή φτάνοντας στο βαθμό του ναυάρχου το 1893. Το ίδιο έτος ο θείος του, Ερνέστος Β΄ της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας, πέθανε χωρίς απογόνους και ο Αλφρέδος τον διαδέχθηκε.
Το 1899 ο μοναχογιός του, Αλφρέδος, ο οποίος ήταν άρρωστος με σύφιλη, ενεπλάκη σε σκάνδαλο με την ερωμένη του και πιθανώς αυτοπυροβολήθηκε. Επέζησε, αλλά πέθανε λίγες εβδομάδες μετά στο Μεράν, όπου είχε σταλεί για ανάρρωση, σε ηλικία 24 ετών. Η απώλειά του συνέτριψε τον Αλφρέδο.
Το τέλος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το 1900 απεβίωσε στο Ανάκτορο Ρόζεναου του Κοβούργου σε ηλικία 55 ετών, από καρκίνο του οισοφάγου. Επειδή ο γιος του είχε αποβιώσει άγαμος, και ο νεότερος αδελφός του, Αρθούρος, και ο ομώνυμος γιος εκείνου είχαν αποποιηθεί των δικαιωμάτων τους στη διαδοχή, τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του, Κάρολος Εδουάρδος, γιος του μικρότερου αδελφού του, Λεοπόλδου, Δούκα του Ώλμπανυ.
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Νυμφεύτηκε το 1874 τη Μαρία Αλεξάνδροβνα, κόρη του Αλεξάνδρου Β΄ της Ρωσίας, και είχε έξι τέκνα:
- Αλφρέδος (1874 - 1899), διάδοχος της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας.
- Μαρία (1875 - 1938), παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο της Ρουμανίας.
- Βικτωρία Μελίτη (μετέπειτα Βικτωρία Φεοντόροβνα) (1876 - 1936), παντρεύτηκε πρώτα τον Ερνέστο Λουδοβίκο της Έσσης και παρά τω Ρήνω και μετά τον Κύριλλο Βλαδιμήροβιτς της Ρωσίας.
- Αλεξάνδρα (1878 - 1942), παντρεύτηκε τον Ερνέστο Β΄ του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ.
- θνησιγενής γιος (13 Οκτωβρίου 1879).
- Βεατρίκη (1884 - 1966), παντρεύτηκε τον Αλφόνσο της Ορλεάνης, Δούκα της Γκαλλιέρα.
Πρόγονοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Heathcote, Tony (2002). The British Admirals of the Fleet 1734 – 1995. Pen & Sword Ltd. ISBN 0-85052-835-6.
- McKinlay, Brian The First Royal Tour, 1867–1868, (London: Robert Hale & Company, c1970, 1971) 200p. ISBN 0-7091-1910-0
- Sandner, H., Das Haus Sachsen-Coburg und Gotha, (Coburg: Neue Presse, 2001).
- Van der Kiste, John, & Jordaan, Bee Dearest Affie, (Gloucester: Alan Sutton, 1984)
- Van der Kiste, John Alfred, (Stroud: Fonthill Media, 2013)