Αλουσιάνος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αλουσιάνος
Alusian appears before Peter Delyan and the Bulgarian camp.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση11ος αιώνας
Χώρα πολιτογράφησηςΒουλγαρία
Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταμονάρχης
στρατιωτικός
Οικογένεια
ΤέκναΣαμουήλ Αλουσιανός
Άννα Αλουσιανή
Βασίλειος Αλουσιανός
d:Q29897244
ΓονείςΙβάν Βλαντισλάβ της Βουλγαρίας και Maria, wife of Ivan Vladislav
ΑδέλφιαΑικατερίνη της Βουλγαρίας
Προυσιάνος
Τραϊανός
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΤσάρος
στρατηγός
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Αλουσιάνος (βουλγαρικά : Алусиан, Αλούσιαν) ήταν Βούλγαρος αλλά και βυζαντινός ευγενής που αυτοανακυρύχθηκε αυτοκράτορας (τσάρος) της Βουλγαρίας για ένα μικρό χρονικό διάστημα το 1041.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αλουσιανός ήταν ο δεύτερος γιος του αυτοκράτορα Ιβάν Βλάντισλαβ και της Μαρίας. Με τον θάνατο του πατέρα του και την πτώση του πρώτου βουλγαρικού Βασιλείου, μαζί με τους αδερφούς του Πρεσιανό, Τραϊανό και ο Ααρών και τη μητέρα του παραδόθηκαν στον βυζαντινό αυτοκράτορα Βασίλειο Β΄ το 1018.

Επί Μιχαήλ Δ΄ ο Αλουσιανός διορίσθηκε πατρίκιος, στρατηγός και διοικητής της Θεοδοσιούπολης[1]. Παντρεύτηκε πλούσια Αρμένισα ευγενή και απέκτησε πολλά κτήματα, αλλά έπεσε σε δυσμένεια κι έχασε αρκετά κτήματα και πλήρωσε κι ένα μεγάλο ποσό.

Αργότερα το 1040 συμμετείχε στην Εξέγερση του Πέτρου Δελεάνου, ξαδέλφου του, εγκαταλείποντας την βυζαντινή αυλή[2]. Ο Αλουσιανός έγινε δεκτός από τον Πέτρο, ο οποίος του έδωσε ένα σώμα στρατού με την οποίο επιτέθηκε στην Θεσσαλονίκη[3]. Η πολιορκία όμως απέτυχε, και ο βουλγαρικός στρατός ηττήθηκε από τους Βυζαντινούς. Ο Αλουσιανός μόλις που δραπέτευσε και επέστρεψε στην όστροβο[2].


Μια νύχτα το 1041, κατά τη διάρκεια του δείπνου, ο Αλουσιανός εκμεταλλεύτηκε τη μέθη του Πέτρου, έκοψε τη μύτη του και τον τύφλωσε με ένα μαχαίρι κουζίνας[4]. Γρήγορα ο Αλουσιανός ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας στη θέση του Πέτρου από τα στρατεύματά του, αλλά τα στρατεύματα του συνωμότησαν και λιποτάκτησαν στους Βυζαντινούς. Δεδομένου ότι τα βουλγαρικά και βυζαντινά στρατεύματα προετοιμάζονταν για τη μάχη, Ο Αλουσιανός μόνος χωρίς επαρκή στρατό, έρημος στον εχθρό, παρέδωσε τον Πέτρο στον αυτοκράτορα[2]. Ως ανταμοιβή, αποκαταστάθηκαν τα κτήματα του και του δόθηκε ο υψηλός τίτλος του μάγιστρου[2].

Μετέπειτα τύχη του Αλουσιανού είναι άγνωστη, αλλά οι απόγονοί του, ο Αλουσιανοί, συνέχισαν να ευημερούν στις τάξεις της βυζαντινής αριστοκρατίας, μέχρι τον 14ο αιώνα[2].

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με το γάμο του με την αρμενική αρχόντισσα από το Θέμα Χαρσιανού ονομαζόμενη Δαλασσηνή[5], είχε πολλά παιδιά, μεταξύ των οποίων:[2]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Joannes Scylitzes, σελ 413
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Kazhdan (1991), p. 70
  3. Πρόγραμμα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης
  4. Joannes Scylitzes, σελ 414
  5. Видни български родове

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Alusian of Bulgaria της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).