Αλκαλική διατροφή

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Ο όρος αλκαλική διατροφή ή αλκαλική δίαιτα περιγράφει ένα σύνολο χαλαρά συνδεόμενων διατροφών που βασίζονται στη λανθασμένη αντίληψη ότι ορισμένα είδη τροφών μπορούν να επηρεάσουν το pH του σώματος. Προέκυψε από την υπόθεση της όξινης τέφρας, η οποία συνδέεται κατά κύριο λόγο με την έρευνα της οστεοπόρωσης. Οι υποστηρικτές της αλκαλικής διατροφής πιστεύουν ότι ορισμένες τροφές μπορούν να επηρεάσουν την οξύτητα (pH) του σώματος και ότι η αλλαγή στο pH μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να θεραπεύσει ή να προλάβει ασθένειες. Αξιόπιστα εργαστήρια έχουν πραγματοποιήσει εκτεταμένες έρευνες πάνω στο θέμα και έχουν αποδείξει ότι η θεωρία αυτή είναι ψευδής, μη υποστηρίζοντας έτσι τον υποτιθέμενο τρόπο λειτουργίας της διατροφής αυτής. Εξαιτίας αυτών των αδιάσειστων στοιχείων, η διατροφή δε συνίσταται από διαιτολόγους και άλλους επαγγελματίες του τομέα υγείας,[1][2] αν και ορισμένοι έχουν παρατηρήσει ότι η βρώση μη επεξεργασμένων τροφών, όπως συνίσταται κατά την αλκαλική διατροφή, μπορεί να έχει παρεμπίπτοντα οφέλη στην υγεία, άσχετα με το σωματικό pH.[2][3]

Αυτές οι διατροφές έχουν προωθηθεί από την εναλλακτικής ιατρικής, που υποστηρίζουν ότι αυτές οι δίαιτες θεραπεύουν ή προλαμβάνουν τον καρκίνο, τις καρδιακές παθήσεις, τα χαμηλά επίπεδα ενέργειας και άλλες ασθένειες. Το pH του ανθρωπίνου αίματος διατηρείται μεταξύ 7,35 και 7,45 με μηχανισμούς οξεοβασικής ισορροπίας. Επίπεδα πάνω από το 7,45 περιγράφονται ως αλκάλωση και επίπεδα κάτω από 7,35 ως οξέωση. Και τα δύο είναι δυνητικά σοβαρά. Η ιδέα ότι αυτές οι δίαιτες μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά το pH του αίματος ώστε να θεραπεύουν μία σειρά ασθενειών δεν υποστηρίζεται από επιστημονική έρευνα και βασίζεται σε λανθασμένες υποθέσεις για τον τρόπο λειτουργίας των αλκαλικών διατροφών, οι οποίες είναι ασύμβατες με την ανθρώπινη φυσιολογία.[4]

Ενώ οι δίαιτες στις οποίες αποφεύγεται η κατανάλωση κρέατος, πουλερικών, τυριού και σιτηρών μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να κάνουν τα ούρα περισσότερο βασικά (να έχουν υψηλότερο pH), η δυσκολία αποτελεσματικής πρόβλεψης της επίδρασής τους έχει οδηγήσει στο να είναι η χορήγηση φαρμάκων, αντί της διατροφικής αλλαγής, η προτιμώμενη μέθοδος αλλαγής του pH των ούρων. Η υπόθεση της "όξινης τέφρας" λαμβανόταν παλαιότερα υπόψη ως παράγων κινδύνου για την εκδήλωση οστεοπόρωσης, αλλά ο κύριος όγκος των επιστημονικών στοιχείων δεν υποστηρίζει επί του παρόντος αυτήν την υπόθεση.[5]

Υποσημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Vangsness, Stephanie (16 Ιανουαρίου 2013). «Alkaline Diets and Cancer: Fact or Fiction?». Intelihealth. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Μαρτίου 2015. 
  2. 2,0 2,1 «Alkaline Diets». WebMD. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2014. 
  3. Schwalfenberg GK (2012). «The alkaline diet: is there evidence that an alkaline pH diet benefits health?». J Environ Public Health 2012: 727630. doi:10.1155/2012/727630. PMID 22013455. 
  4. Mirkin, Gabe. «Acid/Alkaline Theory of Disease Is Nonsense». Quackwatch. 
  5. Hanley, DA; Whiting, SJ (2013). «Does a high dietary acid content cause bone loss, and can bone loss be prevented with an alkaline diet?». Journal of Clinical Densitometry 16 (4): 420–5. 2 October 2013. doi:10.1016/j.jocd.2013.08.014. PMID 24094472.