Αλεσάντρο Σάλβιο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αλεσάντρο Σάλβιο
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1  Ιανουαρίου 1570 (περίπου)
Μπανιόλι Ιρπίνο
Θάνατος 1640 (περίπου)
Μπανιόλι Ιρπίνο
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα σκακιστής
μη μυθοπλαστικός συγγραφέας

Ο Αλεσάντρο Σάλβιο (ιταλικά: Alessandro Salvio, περ. 1570 – περ. 1640) ήταν Ιταλός σκακιστής από το Μπανιόλι Ιρπίνο της Καμπανίας στην Νότια Ιταλία, ο οποίος, ως ο ισχυρότερος παίκτης στον κόσμο, θεωρήθηκε ανεπίσημα παγκόσμιος πρωταθλητής γύρω στο 1600. Υπήρξε ο ιδρυτής της "Ιταλικής Ακαδημίας Σκακιού" στην Νάπολη.[1][2]

Σκακιστικά βιβλία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το εξώφυλλο του βιβλίου του: Trattato dell'Inventione et Arte Liberale del Gioco Degli Scacchi

Ο Σάλβιο έγραψε αρκετά βιβλία για το σκάκι, όπως:

  • Trattato dell'Inventione et Arte Liberale del Gioco Degli Scacchi (εκδόσεις Giovanni Battista Sottile)
το οποίο δημοσιεύθηκε στη Νάπολη το 1604, και επανεκδόθηκε το 1634.
  • La Scaccaide (εκδόσεις Lazzaro Scorriggio)
το οποίο δημοσιεύθηκε στη Νάπολη το 1612 και επανεκδόθηκε το 1618 (χαμένο βιβλίο που είναι γνωστό από κάποια αποσπάσματα του Πιέτρο Καρρέρα).
  • Il Puttino (εκδόσεις Giovanni Domenico Montanaro)
το οποίο δημοσιεύθηκε στη Νάπολη το 1634 (η μυθιστορηματική ζωή του Πάολο Μπόι και του Τζιοβάνι Λεονάρντο ντα Κούτρι). Σύμφωνα με την αναφορά στην μετάφραση του Τζάκομπ Χένρυ Σάρατ, το βιβλίο εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1604 και επανεκδόθηκε το 1634.[3]
  • Il Gioco degli Scacchi del Dott (εκδόσεις Felice Mosca)
το οποίο δημοσιεύθηκε στη Νάπολη το 1723 αρκετά χρόνια μετά το θάνατό του (χαμένη σειρά που αποτελούταν από τέσσερα βιβλία).

Σκακιστική θεωρία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αλεσάντρο Σάλβιο, 1604
αβγδεζηθ
8
Chessboard480.svg
α8
β8
γ8
δ8
ε8 μαύρος πύργος
ζ8
η8
θ8
α7
β7
γ7
δ7
ε7
ζ7
η7 λευκός πύργος
θ7
α6
β6
γ6
δ6
ε6
ζ6
η6
θ6
α5
β5
γ5
δ5
ε5
ζ5
η5
θ5
α4
β4
γ4
δ4
ε4
ζ4
η4 μαύρο πιόνι
θ4
α3
β3
γ3
δ3
ε3
ζ3
η3
θ3 μαύρος βασιλιάς
α2
β2
γ2
δ2
ε2
ζ2
η2 μαύρο πιόνι
θ2
α1
β1
γ1
δ1
ε1
ζ1
η1 λευκός βασιλιάς
θ1
8
77
66
55
44
33
22
11
αβγδεζηθ
Παίζουν τα λευκά και δεν χάνουν

Το όνομα του Σάλβιο δόθηκε σε διάφορα σκακιστικά ανοίγματα και βαριάντες του Αποδεκτού γκαμπί του βασιλιά (σε αλγεβρική σημειογραφία):

  • Σάλβιο γκαμπί:
1.ε4 ε5 2.ζ4 ε:ζ 3.Ιζ3 η5 4.Αγ4 η4 5.Ιε5
  • Σάλβιο-Κόχραν γκαμπί:
1.ε4 ε5 2.ζ4 ε:ζ 3.Ιζ3 η5 4.Αγ4 η4 5.Ιε5 Βθ4+ 6.Κζ1 ζ5
  • Κιζερίτσκι γκαμπί, βαριάντα Σάλβιο-Πολέριο:
1.ε4 ε5 2.ζ4 ε:ζ 3.Ιζ3 η5 4.θ4 η4 5.Ιε5 Αε7

Είναι επίσης γνωστός και για τις σπουδές του στο καλλιτεχνικό σκάκι. Ένα παράδειγμα είναι στο διάγραμμα δεξιά που δείχνει ένα διάσημο πρόβλημα από το βιβλίο του Trattato dell'Inventione et Arte Liberale del Gioco Degli Scacchi. Τα λευκά βρίσκονται υπό την απειλή 1...Πε1+ 2.Ρζ2 η1=Β#, το πρόβλημα λύνεται με:

1.Πθ7+ Ρη3 2.Πε7!!

Παρατηρήστε ότι στη θέση αυτή όλες οι δυνατές κινήσεις του μαύρου πύργου στα τετράγωνα α8, β8, ..., θ8, μπλοκάρονται επιτυχώς από τον λευκό πύργο στα τετράγωνα α7, β7, ..., θ7.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Hooper & Whyld (1992), σελ. 352.
  2. Murray (1913), σελ. 900.
  3. T. Boosey, επιμ. (1813) (στα αγγλικά από τον Σάρατ, Τζάκομπ Χένρυ). The Works of Damiano, Ruy-Lopez, and Salvio on the Game of Chess. Λονδίνο. http://books.google.com/books?vid=OCLC02538417&id=CbzvoZz3Jl4C&dq=Sarratt&as_brr=1&hl=de:.  Από το προτότυπο στη Δημόσια Βιβλιοθήκη της Νέας Υόρκης.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Hooper, David Vincent. Whyld, Kenneth (1992) (στα αγγλικά). The Oxford Companion to Chess (2η έκδοση). Oxford University Press. ISBN 0-19-280049-3. 
  • Murray, H. J. R. (1913) (στα αγγλικά). A History of Chess. Oxford University Press. ISBN 0-19-827403-3.