Αλεξάντερ Μπαζμπέουκ-Μελικιάν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αλεξάντερ Μπαζμπέουκ-Μελικιάν
AM-2016-Ag-100dram-Bajbeuk-Melikian-b.png
Γέννηση 12 Σεπτεμβρίου 1891
Τυφλίδα, Ρωσική Αυτοκρατορία
Θάνατος 20 Ιουλίου 1966
Τυφλίδα, Σοβιετική Ένωση
Κατοικία Τιφλίδα
Εθνικότητα Γεωργιανή, Αρμενική
Χώρα πολιτογράφησης Ρωσική Αυτοκρατορία
Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Σπουδές Ακαδημία Τεχνών της Αγίας Πετρούπολης
Ιδιότητα ζωγράφος
Σύζυγος Necktar Bazhbeouk-Melikyan
Τέκνα Lavinia Bazhbeuk-Melikyan, d:Q4075092 και Zuleika Bazhbeuk-Melikyan
Κίνημα Συμβολισμός, φουτουρισμός
Είδος τέχνης Καλές τέχνες, Γραφικές Τέχνες, Γλυπτική, Αρχιτεκτονική
Βραβεύσεις Επίτιμος Καλλιτέχνης της Γεωργιανής ΣΣΔ
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τον καλλιτέχνη

Ο Αλεξάντερ Μπαζμπέουκ-Μελικιάν (αρμενικά: Ալեքսանդր Բաժբեուկ-Մելիքյան, γεωργιανά: ალექსანდრე ბაჟბეუქ-მელიქიანი) ήταν Γεωργιανός καλλιτέχνης, γραφίστας και γλύπτης αρμενικής καταγωγής.[1]

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 1891 στην Τυφλίδα της Γεωργίας, η οποία αποτελούσε τότε τμήμα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.[2] Το 1903 ξεκίνησε τις σπουδές του στη Σχολή Τεχνών και Γλυπτικής της λεγόμενης Κοινωνίας του Καυκάσου για την Ενθάρρυνση των Καλών Τεχνών.[3] Εκεί γνωρίστηκε με τον επίσης ζωγράφο Λάντο Γκουντιασβίλι. Το 1910, ταξίδεψε στη Μόσχα για να καταρτιστεί στη ζωγραφική σε στούντιο του καλλιτέχνη Βασίλι Μέσκοφ. Το επόμενο έτος, εισήχθη στην Ακαδημία Τεχνών της Αγίας Πετρούπολης.[4]

Μεταξύ των ετών 1922 ως 1929 ο Μπαζμπέουκ-Μελικιάν δίδαξε στο στούντιο του Μόσε Τίτζε και μετέπειτα δίδαξε στην Ακαδημία Τεχνών της Γεωργίας μέχρι το 1938.[5]

Τη δεκαετία του 1920 συμμετείχε ενεργά στο καλλιτεχνικό στερέωμα της Τυφλίδας και ήρθε σε συνεργασία με φουτουριστές, όπως ο ποιητής Καρά-Ντάρβις, και ζωγράφους, όπως ο Δαβίδ Κακαμπάτζε.[6]

Το 1935 έγινε φίλος με τους εθνικιστές ποιητές Γεγκίσε Τσάρεντς και Τιτιάν Ταμπίτζε, κάτι που έφθασε στην αντίληψη της Σοβιετικής Υπηρεσίας Εσωτερικών Υποθέσεων. Όταν, το 1937, η εφημερίδα Αυγή της Ανατολής δημοσίευσε ένα άρθρο ονομάζοντας τον Μπαζμπέουκ-Μελικιάν εχθρό του λαού, εκδιώχθηκε από την Ένωση Καλλιτεχνών της Γεωργίας. Ο Τσάρεντς και ο Ταμπίτζε εκτελέστηκαν την ίδια χρονιά, ενώ ο Μπαζμπέουκ-Μελικιάν ζούσε με το φόβο της σύλληψης. Ωστόσο, όταν υποστήριξε με έργο του του Δημοκρατικούς του ισπανικού εμφυλίου πολέμου, η φήμη του αποκαταστάθηκε.[7]

Το 1961 του απονεμήθηκε ο τίτλος του Επίτιμου Καλλιτέχνη της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Γεωργίας.

Η οικογένειά του υποστήριξε ότι ζωγράφισε πάνω από δύο χιλιάδες καμβάδες, ωστόσο φαίνεται να κράτησε από αυτούς περίπου εκατό. Δεδομένης της τελειομανίας του, κάθε φορά που δημιουργούσε ένα νέο έργο, κατέστρεφε όποιο παλιό δεν πληρούσε τα αδιάλλακτα πρότυπά του. Όταν η κόρη του Λαβίνια δημιούργησε έναν κατάλογο των έργων του το 1936, υπήρχαν 110 τεμάχια από αυτά. Το 1966, μετά το θάνατό του, υπήρχαν μόνο 110 έργα.[7]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. http://www.panorama.am/en/news/2017/01/12/Alexander-Bazhbeuk-Melikyan/1707276
  2. https://www.artfira.com//site/en/artist/1323bc6edc00a2e129eb2aa604e0fbd4
  3. Рубен Григорьевич Дрампян (1971) (στα Ρωσικά). Бажбеук-Меликян. Сов. художник. https://books.google.com/books?id=cVhQAAAAMAAJ. Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2012. 
  4. http://www.arts-museum.ru/events/archive/2016/avant_garde/?lang=en
  5. http://modernism.ge/?action=page&p_id=104&lang=eng
  6. «Alexander Bazhbeuk-Melikov». Modernism.ge. Ανακτήθηκε στις 2012.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate= (βοήθεια)
  7. 7,0 7,1 «Александр Бажбеук-Меликов» (στα Ρωσικά). Yerevan.ru. 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2009. Ανακτήθηκε στις 2012.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate= (βοήθεια)