Αλγκού
| Αλγκού | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 13ος αιώνας |
| Θάνατος | 1266 Αλμαλίκ |
| Τόπος ταφής | Almaliq |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | μονάρχης |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Orghana |
| Τέκνα | Chubei |
| Γονείς | Μπαϊντάρ |
| Οικογένεια | Μπορτζίγκιν |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Χαν (1261–1266) |
Ο Αλγκού, Alghu (απεβ. το 1265/66) ήταν ο χαν του χανάτου Τσαγκατάι (1260–1265/6). Ήταν γιος του Μπαϊντάρ και εγγονός του Χαν Τσαγκατάι.
Βιογραφία
[Επεξεργασία]Το 1260 ο Αλγκού διορίστηκε επικεφαλής του ulus (γης και λαού) του χανάτου Τσαγκατάι από τον διεκδικητή του Μεγάλου Χαν, Αρίκ Μποκέ, σε αντίθεση με το παιδί χαν Μουμπάρακ Σαχ και τη μητέρα του Οργκανά, την οποία νυμφεύτηκε. [1] Το 1261 στάλθηκε στην Κεντρική Ασία, όπου γρήγορα απέκτησε τον έλεγχο μεγάλου μέρους του χανάτου Τσαγκατάι, καθώς και άλλων περιοχών, ιδιαίτερα εκείνων που προηγουμένως βρίσκονταν υπό τον έλεγχο της Μπλε Ορδής. Κατέλαβε επίσης τον έλεγχο της Σαμαρκάνδης και της Μπουχάρα, οι οποίες προηγουμένως κυβερνιόντουσαν από κοινού από τον χαν Τσαγκατάι και τον Μεγάλο Χαν. Ο Αλγκού υποστήριξε τον Αρίκ Μποκέ στον Εμφύλιο Πόλεμο των Τολουϊδών εναντίον του Κουμπλάι Χαν, αλλά αργότερα τον εγκατέλειψε. [2] Το 1262 επαναστάτησε εναντίον του Αρίκ Μποκέ και διοικούσε 150.000 στρατιώτες εναντίον του. Η σύγκρουση σημαδεύτηκε από μία σειρά βίαιων συγκρούσεων τα επόμενα δύο χρόνια. [3] Ο Αλγκού κέρδισε την υποστήριξη του κυβερνήτη του Τουρκεστάν του Μεγάλου Χαν, Μασούντ Μπεγκ, καθιστώντας τον βεζίρη του, καθώς και της Οργκάνα. Η εξέγερση αποδυνάμωσε σοβαρά τον Αρίκ Μποκέ, και συνέβαλε στην τελική του ήττα από τον Κουμπλάι Χαν.
Το 1263 ο Αλγκού κήρυξε την υποταγή του στον Κουμπλάι, και στη συνέχεια επιτέθηκε στον Καϊντού, του οποίου τα εδάφη συνόρευαν με τα δικά του, με το πρόσχημα ότι ο τελευταίος είχε υποστηρίξει τον Αρίκ Μποκέ. [4] Ο Καϊντού στράφηκε στον Μπερκέ, Χαν της Μπλε Ορδής, για βοήθεια. Ο τελευταίος του παρείχε πόρους και στρατό. Ο Αλγκού διαπίστωσε ότι τα εδάφη του είχαν καταληφθεί, και ηττήθηκε από τον Καϊντού στη μάχη. Ωστόσο ο Αλγκού αντεπιτέθηκε, και νίκησε σε μία νέα μάχη κοντά στο Οτράρ. Τάφηκε στο Αλμαλίκ.
Οικογένεια
[Επεξεργασία]Ήταν νυμφευμένος με την Οργκανά Χατούν και αρκετές άλλες συζύγους, με τις οποίες απέκτησε τρεις γιους:
- Καμπάν.
- Τσουμπέι, έγινε πρίγκιπας του Βεϊβού (威武王) και πριγκιπας του Ξινίνγκ (西宁王) το 1304 [5]
- Τοκτά..
- Γιασαούρ.
- Ντουκιουλές.
- Ετζίλ Μπουκά.
- Nομ-Κουλί, 2ος πρίγκιπας του Ξινίνγκ (西宁王), έγινε πρόγονος των ηγεμόνων Kαρά Ντελ .
- Ακ Μπουκά.
- Σατί.
- Νταούντ.
- Γκαμπό Ντορτζί.
- Τσιγκίν-Τεμούρ.
- Τζιργκουντάι.
- Μινγκτάς.
- Κοντσέκ Ντορτζί.
- Τοκ-Τεμούρ.
- Εσέν Μποκέ.
- Οκρουκτσί.
Αναφορές
[Επεξεργασία]- ↑ Boyle, John Andrew (1971). The Successors of Genghis Khan. Columbia University Press. σελ. 142.
- ↑ Grousset, René (1970). The Empire of the Steppes: A History of Central Asia (στα Αγγλικά). Rutgers University Press. σελ. 286. ISBN 978-0-8135-1304-1.
- ↑ Buell, Paul D.· Fiaschetti, Francesca (6 Απριλίου 2018). Historical Dictionary of the Mongol World Empire (στα Αγγλικά). Rowman & Littlefield. σελ. 72. ISBN 978-1-5381-1137-6.
- ↑ Biran, Michal (1997). Qaidu and the rise of the independent Mongol state in Central Asia. Surrey: Curzon. σελ. 22. ISBN 0-7007-0631-3.
- ↑ Shurany, Vered (2018-02-23). «Prince Manggala – The Forgotten Prince of Anxi» (στα γερμανικά). Asiatische Studien - Études Asiatiques 71 (4): 1169–1188. doi:. ISSN 2235-5871. https://www.zora.uzh.ch/id/eprint/201777/1/10.1515_asia-2017-0012.pdf.