Αλβέρτος Γ΄ της Αυστρίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αλβέρτος Γ΄
Albrecht Dritte Habsburg1.jpg
δούκας της Αυστρίας
Περίοδος 1365 - 1395
Προκάτοχος Ροδόλφος Δ΄
Διάδοχος Αλβέρτος Δ΄
Σύζυγος Ελισάβετ Λουξεμβούργου-Βοημίας
Βεατρίκη Χοεντσόλερν-Νυρεμβέργης
Επίγονοι Αλβέρτος Δ΄
Οίκος Αψβούργων
Πατέρας Αλβέρτος Β΄
Μητέρα Ιωάννα Πφιρτ
Γέννηση 9 Σεπτεμβρίου 1349 (1349-09-09)
Θάνατος 29 Αυγούστου 1395 (45 ετών)
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το θέμα
δεδομέναπ  σ  ε )

Ο Αλβέρτος Γ΄ με την κοτσίδα, γερμ. Albrecht IV mit dem zopf (9 Σεπτεμβρίου 1349 - 29 Αυγούστου 1395) από τον Οίκο των Αψβούργων, ήταν δούκας της Αυστρίας (1365-95) και κόμης του Τυρόλου (1386-95).

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στη Βιέννη και ήταν ο τρίτος γιος του Αλβέρτου Β΄ δούκα της Αυστρίας και της Ιωάννας, κόρης και κληρονόμου του Ούλριχ Γ΄ κόμη του Πφιρτ.

Ο πατέρας του θέσπισε έναν Κανόνα διαδοχής του Οίκου, όπου κληρονόμος ήταν μόνο ο πρωτότοκος, έτσι όταν το 1358 απεβίωσε ο Αλβέρτος Β΄ τον διαδέχθηκε μόνο ο πρωτότοκος Ροδόλφος Δ΄ ως δούκας της Αυστρίας. Αυτός όρισε άλλον Κανόνα διαδοχής του Οίκου, όπου όλα τα αδέλφια συμμετείχαν από κοινού στην κληρονομιά· ο μεγαλύτερος είχε κάποια δικαιώματα επιπλέον. Το 1362 απεβίωσε ο δευτερότοκος αδελφός Φρειδερίκος Γ΄. Το 1365 μαζί με τον μικρότερο Λεοπόλδο Γ΄ οι τρεις αδελφοί υπέγραψαν την ίδρυση του Πανεπιστημίου του Ροδόλφου στη Βιέννη (Alma Mater Rudolphina Vindobonensis). Λίγους μήνες μετά απεβίωσε ο Ροδόλφος Δ΄ άτεκνος και οι κτήσεις κυβερνήθηκαν από κοινού από τον Αλβέρτο Γ΄ και τον Λεοπόλδο Γ΄.

Αποκτήσεις και διαίρεση της Αυστρίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αλβέρτος Γ΄ και ο μικρότερος αδελφός του κυβερνούσαν τα δουκάτα της Αυστρίας, Στυρίας, Καρινθίας, Καρνιόλης. Το 1369 κληρονόμησαν τον 2ο εξάδελφό τους Μάινχαρντ Γ΄ κόμη του Τυρόλου. Την κομητεία διεκδίκησε ο θείος του Μάινχαρντ Γ΄, ο Στέφανος Β΄ Βίττελσμπαχ δούκας της Βαυαρίας, αλλά μετά από παρατεταμένη σύγκρουση, παραιτήθηκε των αξιώσεών του. Το 1368 οι δύο αδελφοί αγόρασαν το Φράιμπουργκ της Σουαβίας. Προσπάθησαν να αποκτήσουν την Τεργέστη, αλλά η Βενετία τους νίκησε με στρατό το 1369/70. Ωστόσο το 1382 οι πολίτες της πόλης, για να αποφύγουν τη Βενετία, παρέδωσαν την Τεργέστη στους δύο Αψβούργους. Το 1374 κληρονόμησαν τον 2ο εξάδελφο του πατέρα τους Αλβέρτο Γ΄ δούκα της Καρινθίας. Το επόμενο έτος απέκτησαν την κυριότητα του Φέλντκιρχ στη Σουαβία και αργότερα οι Αψβούργοι θα αποκτήσουν τη γύρω περιοχή του Βόραρλμπεργκ.

Επειδή διαφώνησαν, έκαναν συμφωνία το 1379 στο Νόιμπεργκ να διαιρέσουν τις νέες κτήσεις. Ο Αλβέρτος Γ΄ έλαβε την Κάτω (Κανονική) Αυστρία (σημερινή ΒΑ Αυστρία). Ο Λεοπόλδος Γ΄ έλαβε την Έσω Αυστρία (Στυρία, Καρινθία, Καρνιόλη), την Άνω Αυστρία (Τυρόλο) και την Πέραν Αυστρία (τις παλαιές κτήσεις του Οίκου στη Σουαβία). Η διαίρεση διατηρήθηκε από τους απογόνους του κλάδου του Αλβέρτου Γ΄ και του κλάδου του Λεοπόλδου Γ΄ και ήταν μειονέκτημα για τους Αψβούργους, καθώς οι Βίττελσμππαχ και οι Λούξεμπουργκ διεκδικούσαν τον τίτλο του βασιλιά της Γερμανίας. Αυτό κράτησε ώσπου εξέλιπε ο Αλμπερτιανός κλάδος και ο δισεγγονός του Λεοπόλδου Γ΄, ο Μαξιμιλιανός Α΄, συγκέντρωσε όλες τις κτήσεις του Οίκου.

Πολιτική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1377 πήγε στην Πρωσία, στην σταυροφορία εναντίον των παγανιστών Λιθουανών και Σαμογιτιανών. Ο αδελφός του Λεοπόλδος Γ΄ προσπάθησε να επεκτείνει την επικράτειά του στην Ελβετία, αλλά οι κάτοικοι εκεί τον αντιμετώπισαν με τα όπλα και στην καταστρεπτική γι' αυτόν μάχη του Ζέμπαχ το 1386, απεβίωσε αφήνοντας τέσσερις γιους. Ο Αλβέρτος Γ΄ κυβέρνησε τις κτήσεις τους ως την ενηλικίωσή τους. Η δική του προσπάθειά του εναντίον των Ελβετών επίσης απέτυχε: οι ιππότες του νικήθηκαν από τους Ελβετούς λογχοφόρους το 1388 στη μάχη του Νάφελς και ο Αλβέρτος Γ΄ ζήτησε ανακωχή.

Η κυβέρνησή του ήταν ευεργετική, καθώς προστάτευσε τις Τέχνες και τις Επιστήμες. Ο ίδιος ήταν ικανός λόγιος, ιδίως στα Μαθηματικά και την Αστρολογία. Δικό του είναι το αρχαιότερο βιβλίο της Αυστριακής Εθνικής Βιβλιοθήκης, ένα Ευαγγέλιο του 1386. Επέκτεινε το Πανεπιστήμιο της Βιέννης και απέσπασε τη συγκατάθεση του πάπα Ουρβανού ΣΤ΄ για την ίδρυση θεολογικού τμήματος εκεί. Συνέχισε την οικοδόμηση του καθεδρικού του Αγ. Στεφάνου και ανακαίνισε τη Βιέννη με πρότυπο την Πράγα του Καρόλου Δ΄ της Γερμανίας. Ίδρυσε ένα ιπποτικό Τάγμα, όπου έπρεπε τα μέλη να διατηρούν στην κόμη τους κοτσίδα, αλλά όταν απεβίωσε το Τάγμα διαλύθηκε.

Στερέωσε την εξουσία του, που επεκτεινόταν σε αρκετή επικράτεια. Το 1378 απεβίωσε ο Κάρολος Δ΄ της Γερμανίας και ο Αλβέρτος Γ΄, από τους γιους του Σιγισμούνδο και Βεντσεσλάο Δ΄, υποστήριξε τον πρώτο. Θεωρούσε ανίκανο τον δεύτερο, μάλιστα ετοίμαζε στρατό για την εκτόπισή του, αλλά απεβίωσε στο κυνηγετικό περίπτερο του Λάξενμπουργκ και τάφηκε στην κρύπτη των δουκών στον καθεδρικό Στέφανσντομ της Βιέννης.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώτα νυμφεύτηκε το 1366 την Ελισάβετ του Οίκου του Λουξεμβούργου, κόρη του Καρόλου Δ΄ της Γερμανίας. Δεν απέκτησαν τέκνα και η Ελισάβετ απεβίωσε το 1373.

Δύο έτη μετά ο Αλβέρτος Γ΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Βεατρίκη Χοεντσόλερν, κόρη του Φρειδερίκου Ε΄ κόμη (μπουργκράβου) της Νυρεμβέργης και είχε τέκνα:


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Albert III, Duke of Austria της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).