Αλίφ Χατζίεφ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Aλίφ Χατζίεφ
Alif Hajiyev during Nagorno-Karabakh War.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Əlif Lətif oğlu Hacıyev (Αζερμπαϊτζανικά)
Γέννηση24  Ιουνίου 1953
Χόγιαλι
Θάνατος26  Φεβρουαρίου 1992
Χόγιαλι
Τόπος ταφήςΔρόμος των Μαρτύρων
Χώρα πολιτογράφησηςΈνωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Αζερμπαϊτζάν
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΑζερική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταστρατιωτικός
Περίοδος ακμής1990
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςΤαγματάρχης/
Πόλεμοι/μάχεςΠόλεμος του Ναγκόρνο-Καραμπάχ
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΕθνικός ήρωας του Αζερμπαϊτζάν

Ο Aλίφ Χατζίεφ (αζερικά: Əlif Lətif oğlu Hacıyev‎) ήταν Αζέρος αξιωματικός, διοικητής του αεροδρομίου Χοτζαλί και εθνικός ήρωας του Αζερμπαϊτζάν[1].

Πρώτα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Aλίφ Χατζίεφ γεννήθηκε στις 24 Ιουνίου 1953 στο Χοτζαλί. [2]

Από το 1971 έως το 1973, ο Χατζίεφ υπηρέτησε στις Σοβιετικές Ένοπλες Δυνάμεις και εγκαταστάθηκε στο Μινσκ της Λευκορωσίας. Το 1974-84, κατείχε διάφορες θέσεις στο Υπουργείο Εσωτερικών της Λευκορωσίας και στις πολιτοφυλακές της Περιφέρεια Ναγκόρνο-Καραμπάχ στη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν.

Σφαγή του Χοτζαλί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Aλίφ Χατζίεφ - 20 χρόνια από τη σφαγή του Χοτζαλί (26.02.2012)

Ο Aλίφ Χατζίεφ βοήθησε στην επιβίωση της εντελώς αποκλεισμένης πόλης χωρίς φυσικό αέριο και ηλεκτρισμό και περιορισμένη διαθεσιμότητα τροφίμων.[3] Όταν η αρμενική επίθεση από τρεις πλευρές ξεκίνησε στις 25 Φεβρουαρίου, ο Aλίφ έδωσε εντολή εκκένωσης. Οι λίγοι υπερασπιστές μαζί με τον Χατζίεφ συνόδευσαν το πλήθος των πολιτών κατά μήκος της κοιλάδας του ποταμού Γκογκόρ για μια μέρα στην ανοιχτή πεδιάδα κοντά στο χωριό Ναχιτσεβάν, μόλις έξι μίλια μακριά από τις θέσεις του Αζερμπαϊτζάν στο χωριό Αγκντάμ. Εκεί, η μαζική αρμένιοι μαχητές δολοφόνησαν μαζικά Αζέρους στις πρώτες πρωινές ώρες της 26ης Φεβρουαρίου, οι οποίες έγιναν γνωστές ως σφαγή του Χοτζαλί[4].

Θάνατος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Aλίφ Χατζίεφ ήταν ένας από τους λίγους Αζέρους πολεμιστές που συνόδευσαν εκατοντάδες Αζέρους πολίτες που έφευγαν από το Χοτζαλί. Κατά τη διέλευση οδικού δικτύου σε ομάδες, οι άμαχοι υπερασπίστηκαν τον Χατζίεφ, ο οποίος αντάλλαξε πυρά με αρμενικά στρατεύματα. Ενώ κάλυπτε την τρίτη ομάδα, ο Χατζίεφ πυροβολήθηκε.[5] Η σφαίρα τον χτύπησε στο κεφάλι. Ο Χατζίεφ ήταν ένας από τους 40 φύλακες της πόλης που είχαν τοποθετηθεί στο Χότζαλι από τους οποίους Μόνο 10 επέζησαν[6]. 613 Αζέροι πέθαναν στις 26 Φεβρουαρίου. Ο Χατζίεφ θάφτηκε στη Λωρίδα Μαρτύρων του Μπακού[4].

Προσωπική ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παντρεύτηκε την Γκάλα Χατζίεβα. [4]Του απονεμήθηκε μεταθανάτια ο τίτλος του Εθνικού Ήρωα του Αζερμπαϊτζάν.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Elman Mammadov (Autumn 1999). «Running For Our Lives. Massacre and Flight From Khojali». Azerbaijan International: 54–56. http://azer.com/aiweb/categories/magazine/73_folder/73_articles/73_khojali.html. Ανακτήθηκε στις 2010-04-27. 
  2. Mammadova, Havva (2005). Ходжалы: шехиды и шахиды : армянский терроризм как составная часть международного терроризма [Khojaly: martyrs and princes: Armenian terrorism as an integral part of international terrorism] (στα Ρωσικά). Dom skazki. σελ. 191. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2010. 
  3. Pope, Hugh (2005). Sons of the conquerors: the rise of the Turkic world. Michigan: Overlook Duckworth. σελ. 59. ISBN 1-58567-804-X. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2010. 
  4. 4,0 4,1 4,2 Goltz, Thomas (1999). Azerbaijan Diary: A Rogue Reporter's Adventures in an Oil-Rich, War-Torn, Post-Soviet Republic. Michigan: M.E. Sharpe, Inc. σελίδες 122–129. ISBN 0-7656-0244-X. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2010. 
  5. «The Independent (London), 12 June 1992». Justice for Khojaly. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Απριλίου 2010. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2010. 
  6. Список жертв армянского террора в Ходжалы [List of victims of armenian terror in Khojaly] (στα Ρωσικά). Nash Vek. 23 Φεβρουαρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 22 Απριλίου 2010.