Αλέξιος Δ' Μέγας Κομνηνός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Αλέξιος Δ' Μέγας Κομνηνός (1382-1429), υπήρξε Αυτοκράτορας της Τραπεζούντας από τις 5 Μαρτίου 1417 ως τον Οκτώβριο του 1429. Ήταν ο γιος του προκατόχου του Μανουήλ Γ' και της Γεωργιανής πριγκίπισσας Ευδοκίας. Κατά την περίοδο της βασιλείας του, ήταν έντονη η συνεχής επέκταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, παρόλα αυτά οι εμφύλιες διαμάχες δεν έλειψαν.

Δυναστεία Μεγάλων Κομνηνών
Chrysobull of Alexius III of Trebizond.jpg
Αυτοκράτορες της Τραπεζούντας

Αλέξιος Α' Μέγας Κομνηνός
Ανδρόνικος Α' ο Γίδων
Ιωάννης Α' Μέγας Κομνηνός
Μανουήλ Α' Μέγας Κομνηνός
Ανδρόνικος Β' Μέγας Κομνηνός
Γεώργιος Α' Μέγας Κομνηνός
Ιωάννης Β' Μέγας Κομνηνός
Αλέξιος Β' Μέγας Κομνηνός
Ανδρόνικος Γ' Μέγας Κομνηνός
Μανουήλ Β' Μέγας Κομνηνός
Βασίλειος Α' Μέγας Κομνηνός
Ειρήνη Παλαιολογίνα
Άννα Μεγάλη Κομνηνή
Ιωάννης Γ' Μέγας Κομνηνός
Μιχαήλ Α' Μέγας Κομνηνός
Αλέξιος Γ' Μέγας Κομνηνός
Μανουήλ Γ' Μέγας Κομνηνός
Αλέξιος Δ' Μέγας Κομνηνός
Ιωάννης Δ' Μέγας Κομνηνός
Δαυίδ Μέγας Κομνηνός

Εξωτερική πολιτική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1417 με τον θάνατο του πατέρα του, ο Αλέξιος ανέλαβε τον θρόνο. Την εποχή εκείνη οι Γενουάτες, ζητούσαν αποζημιώσεις για τις καταστροφές που είχαν υποστεί οι εγκαταστάσεις τους. Ο Αλέξιος μπροστά στην απειλή γενουατικής επίθεσης δέχτηκε να καταβάλει τις αποζημιώσεις που απαιτούσαν. Για να κατευνάσει τους Τουρκομάνους συνέχισε την πολιτική των επιγαμιών που είχαν ακολουθήσει οι προκάτοχοί του. Με την Βυζαντινή Αυτοκρατορία, οι σχέσεις ενδυναμώθηκαν με το γάμο της κόρης του Μαρίας με τον Ιωάννη Η' Παλαιολόγο, το 1428.

Δυναστικές διαμάχες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αλέξιος είχε ονομάσει τον πρωτότοκο γιο του Ιωάννη συμβασιλέα. Ο Ιωάννης, όμως, πιστεύοντας ότι είχε την υποστήριξη της αριστοκρατίας, προσπάθησε να καταλάβει τον θρόνο παραμερίζοντας τον πατέρα του. Η προσπάθεια αυτή τελικά απέτυχε και ο ίδιος κατέφυγε στην αυλή του βασιλιά της Γεωργίας Αλέξανδρου, του οποίου παντρεύτηκε την κόρη του. Ο Αλέξιος ονόμασε τότε συμβασιλέα τον δευτερότοκο γιο του, Αλέξανδρο και τον πάντρεψε με μια Γενουάτισα ευγενή από τη Χίο.

Εν τω μεταξύ ο Ιωάννης ζήτησε την βοήθεια των Γενουατών, οι οποίοι επίσημα αρνήθηκαν, όμως του ναύλωσαν ένα πλοίο για να τον υποστηρίξει στον σκοπό του. Αποβιβάστηκε στον Άγιο Φωκά, όπου έσπευσε αμέσως ο Αλέξιος να τον αντιμετωπίσει. Τελικά, ο Ιωάννης προσεταιρίστηκε κάποια μέλη της βασιλικής φρουράς (τους λεγόμενους «καβασιτάνας»), οι οποίοι και δολοφόνησαν τον Αλέξιο. Ο ίδιος ο Ιωάννης (που πήρε αργότερα την προσωνυμία «καλογιάννης») αρνήθηκε να παραδεχτεί ότι είχε διατάξει την θανάτωση του πατέρα του, παρά μόνο τη σύλληψή του.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1395 ο Αλέξιος Δ' παντρεύτηκε την Θεοδώρα Καντακουζινή και είχαν τουλάχιστον πέντε παιδιά, τους:

  • Ιωάννη Δ' (1403-1459).
  • Μαρία (1404-1439), που παντρεύτηκε τον Ιωάννη Η' Παλαιολόγο.
  • Αλέξανδρο, συμβασιλέα το τελευταία χρόνια της βασιλίας του.
  • Δαυίδ (1408-1462).
  • Μία ακόμη κόρη που δεν διασώζεται το όνομά της, που παντρεύτηκε κάποιον Τουρκομάνο εμίρη.

Από διάφορες πηγές έχει υποστηριχθεί ότι το ζευγάρι είχε άλλες δυο κόρες, τις:

  • Θεοδώρα, που παντρεύτηκε κάποιο αρχηγό των Ασπροπροβατάδων Τουρκομάνων.
  • Ευδοκία, που παντρεύτηκε τον Λατίνο άρχοντα της Σύρου.
Προηγούμενος
Μανουήλ Γ'
Αυτοκράτορας της Τραπεζούντας
1417 - 1446
Επόμενος
Ιωάννης Δ'

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ιστορία του Ελληνικού Έθνους. Εκδοτική Αθηνών. Τόμος Θ'. Οι Αυτοκράτορες της Τραπεζούντας, σελ. 334. ISBN 960-213-105-5.