Αλέξανδρος Τσιριντάνης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αλέξανδρος Τσιριντάνης
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 4  Νοεμβρίου 1903
Ιεράπετρα
Θάνατος 24  Σεπτεμβρίου 1977
Αθήνα
Εθνικότητα Έλληνες
Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Νέα ελληνική γλώσσα
Σπουδές Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Πανεπιστήμιο του Αμβούργου
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα διδάσκων πανεπιστημίου
πολιτικός
Εργοδότης Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (1933–1968)
Τράπεζα της Ελλάδος
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Υπουργός Δικαιοσύνης της Ελλάδας (Σεπτεμβρίου 1961 – Νοεμβρίου 1961, Υπηρεσιακή κυβέρνηση Κωνσταντίνου Δόβα 1961)

Ο Αλέξανδρος Ν. Τσιριντάνης (4 Νοεμβρίου 190324 Σεπτεμβρίου 1977) ήταν Έλληνας νομικός και συγγραφέας.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Ιεράπετρα Κρήτης και σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, συμπληρώνοντας τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο του Αμβούργου, του οποίου έγινε διδάκτορας. Ακολούθησε ακαδημαϊκή σταδιοδρομία εκλεγόμενος το 1933 υφηγητής εμπορικού δικαίου στη Νομική Σχολή Αθηνών. Το 1939 εκλέχθηκε έκτακτος καθηγητής και το 1942 τακτικός, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1968, οπότε και απεχώρησε με τον τίτλο του ομότιμου καθηγητή. Κατά την περίοδο 1951-1952 διετέλεσε κοσμήτορας της νομικής σχολής.[1]

Συμμετείχε ως υπουργός Δικαιοσύνης στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Δόβα,[2] που διοργάνωσε τις βουλευτικές εκλογές του 1961. Υπήρξε επίσης μέλος νομοπαρασκευαστικών επιτροπών, πρόεδρος της Ενώσεως Ναυτικού Δικαίου, καθώς και εμπνευστής και ιδρυτικό μέλος της Χριστιανικής Ενώσεως Επιστημόνων. Ακόμη, ήταν μέλος του νομικού συμβουλίου της Τράπεζας της Ελλάδας.[3] Είχε πλούσιο συγγραφικό έργο, από το οποίο το βιβλίο «Για μια πορεία με επίγνωση» μεταφράσθηκε και στην αγγλική με τίτλο Knowing where we are going (εκδόσεις Cassell, Λονδίνο 1977, σσ. 120) και στη γαλλική.

Την περίοδο μετά τον εμφύλιο πόλεμο ήταν αρχηγικό[4] μέλος οργάνωσης χριστιανικού προσανατολισμού, μαζί με τον Γεώργιο Ράμμο, τον γαμπρό του Αρίστο Ασπιώτη και τον Θεόδωρο Μερτικόπουλο.[5] Είχε καλές σχέσεις με την βασιλική οικογένεια.[6]

Μαζί με τον πρωθιερέα των Ανακτόρων Ιερώνυμο Κοτσώνη, ο Τσιριντάνης συνέβαλε το 1967, λίγες ημέρες μετά το Πραξικόπημα της Χούντας των Συνταγματαρχών, στην αντικανονική απομάκρυνση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χρυσοστόμου Β΄ καθώς είχαν αυξημένη επιρροή στα Ανάκτορα και μέσω αυτών στις τότε κυβερνήσεις»[7]. Έτσι ακολούθησε η ανάρρηση του Ιερωνύμου Κοτσώνη στον αρχιεπισκοπικό θρόνο με τη στήριξη της Χούντας των Συνταγματαρχών και του Παλατιού.[8]

Ο Τσιριντάνης απεβίωσε στην Αθήνα στις 24 Σεπτεμβρίου 1977 σε ηλικία 74 ετών.[9]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Καράκωστας, Ιωάννης (2000). Νομική Σχολή (1837 - 1982), Ιστορικό Αρχείο Πανεπιστημίου Αθηνών. Αθήνα: εκδ. Αντ. Ν. Σάκκουλα, σελ. 202. 
  2. «Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης | Υπηρεσιακή Κυβέρνηση ΔΟΒΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (1961)». www.ggk.gov.gr. Ανακτήθηκε στις 2016-08-24. 
  3. «Προσωπικότητες - Αλέξανδρος Τσιριντάνης» (PDF). www.elbi.gr. Ελληνική Λέσχη Βιβλίου. Ανακτήθηκε στις 24-08-2016.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate= (βοήθεια)
  4. Καραγιάννης, Γιώργος (1997). Εκκλησία και κράτος, 1833-1997: ιστορική επισκόπηση των σχέσεων τους. Αθήνα: Εκδόσεις «Το Ποντίκι», σελ. 94. https://books.google.gr/books?id=_xTZAAAAMAAJ&q=%CE%91%CE%BB%CE%AD%CE%BE%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%BF%CF%82+%CE%A4%CF%83%CE%B9%CF%81%CE%B9%CE%BD%CF%84%CE%AC%CE%BD%CE%B7%CF%82&dq=%CE%91%CE%BB%CE%AD%CE%BE%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%BF%CF%82+%CE%A4%CF%83%CE%B9%CF%81%CE%B9%CE%BD%CF%84%CE%AC%CE%BD%CE%B7%CF%82&hl=el&sa=X&redir_esc=y. 
  5. Κιτσίκης, Δημήτριος (1990). Η τρίτη ιδεολογία και η ορθοδοξία. Αθήνα: Εκδόσεις Ακρίτας, σελ. 294. https://books.google.gr/books?id=-x6QAAAAMAAJ&q=%CE%91%CE%BB%CE%AD%CE%BE%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%BF%CF%82+%CE%A4%CF%83%CE%B9%CF%81%CE%B9%CE%BD%CF%84%CE%AC%CE%BD%CE%B7%CF%82&dq=%CE%91%CE%BB%CE%AD%CE%BE%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%BF%CF%82+%CE%A4%CF%83%CE%B9%CF%81%CE%B9%CE%BD%CF%84%CE%AC%CE%BD%CE%B7%CF%82&hl=el&sa=X&redir_esc=y. 
  6. Ιός / www.iospress.gr (18 Ιουνίου 2000). «Η ΝΕΑ ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ: Το κόμμα του μαύρου σταυρού». Ελευθεροτυπία. http://www.iospress.gr/ios2000/ios20000618a.htm. Ανακτήθηκε στις 24-08-2016. 
  7. Ο Γκλίξμπουργκ και η Εκκλησία - εφημερίδα των Συντακτών 18.01.2016
  8. Τα ψέματα του τέως για τον Χρυσόστομο - εφημερίδα των Συντακτών
  9. «Πέθανε ομότιμος καθηγητής πανεπιστημίου». Μακεδονία: σελ. 24. 25 Σεπτεμβρίου 1977. http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=124&pageid=86741&id=-1&s=0&STEMTYPE=0&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ARwASbASRASZASRASVAScASEASVASPASa&CropPDF=0. Ανακτήθηκε στις 24-08-2016. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]