Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ακίλε Πολονάρα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ακίλε Πολονάρα
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση23  Νοεμβρίου 1991[1][2][3]
Ανκόνα
Χώρα πολιτογράφησηςΙταλία[1][2][3]
Ύψος206 cm Edit this on Wikidata
Βάρος93 kg Edit this on Wikidata
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΙταλικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητακαλαθοσφαιριστής
Περίοδος ακμής2009
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα

Ο Ακίλε Πολονάρα (ιταλικά: Achille Polonara) (Ανκόνα, 23 Νοεμβρίου 1991), είναι Ιταλός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πάουερ φόργουορντ/σέντερ για την Ντίναμο Σάσαρι.

Επαγγελματική σταδιοδρομία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τέραμο Μπάσκετ

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αφού προχώρησε στις τάξεις νέων της Τέραμο Μπάσκετ, ο Πολονάρα έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη κατηγορία, τη Σέριε Α, στον πρώτο αγώνα της σεζόν 2009-10, αν και σπάνια εμφανίστηκε εκείνη τη σεζόν και έπαιξε με φειδώ την επόμενη.

Έπαιξε πιο τακτικά τη σεζόν 2011-12, όπου είχε μέσο όρο 8.2 πόντους και 4.5 ριμπάουντ σε 15.6 λεπτά.[4] Αυτό βοήθησε τον νεαρό να κερδίσει το βραβείο του Καλύτερου Παίκτη Κ22 για τη σεζόν.[5] Επιλέχθηκε επίσης (ως αντικαταστάτης) για το All Star Game.[6]

Βαρέζε

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Τέραμο δυσκολευόταν οικονομικά και κήρυξε πτώχευση το καλοκαίρι του 2012, αναγκάζοντας τον Πολονάρα να βρει νέο σύλλογο, κάτι που έκανε τον Ιούλιο, υπογράφοντας 3ετές συμβόλαιο που περιείχε διάφορες ρήτρες διαφυγής με την Τσιμπέριο Βαρέζε.[7] Και τα δύο μέρη επωφελήθηκαν από τη συμφωνία, καθώς ο Πολονάρα συνεισέφερε 9.5 πόντους, 5.4 ριμπάουντ και 1.6 κλεψίματα σε 23 λεπτά ανά παιχνίδι, βοηθώντας την ομάδα να τερματίσει πρώτη στην κανονική περίοδο της σεζόν 2012-13. Σημείωσε 5.8 πόντους, 3.4 ριμπάουντ και 0.8 κλεψίματα σε 15 λεπτά ανά παιχνίδι στα πλέι οφ, καθώς η Βαρέζε οδήγησε την μετέπειτα πρωταθλήτρια Μοντεπάσκι Σιένα σε έβδομο παιχνίδι στους ημιτελικούς. Ο Πολονάρα αναδείχθηκε ο καλύτερος παίκτης κάτω των 22 ετών για δεύτερη συνεχόμενη σεζόν.[8]

Η επόμενη σεζόν είδε σημαντικούς παίκτες όπως ο Μπράιαντ Ντάνστον να εγκαταλείπουν την ομάδα,[9] που σήμαινε ότι ο Πολονάρα συγκέντρωσε περισσότερο χρόνο παιχνιδιού. Ωστόσο, η Βαρέζε είχε μια άσχημη σεζόν, χάνοντας από την Όλντενμπουργκ στους προκριματικούς γύρους της Ευρωλίγκα.[10] Υποβιβάστηκε στο 2ης κατηγορίας EuroCup, όπου η Βαρέζε τερμάτισε τελευταία στον όμιλο Γ για να αποχωρήσει επίσης από τη διοργάνωση, με τον Πολονάρα να σημειώνει 7.2 πόντους και 3.6 ριμπάουντ ανά παιχνίδι.[11] Η ομάδα τερμάτισε επίσης εκτός πλέι οφ στο πρωτάθλημα, αν και ο Πολονάρα είχε μέσο όρο 10.5 πόντους και 4.8 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Ο Πολονάρα έλαβε μια τρίτη διαδοχική κλήση στο All Star Game, που διεξήχθη στη γενέτειρά του, κερδίζοντας τον διαγωνισμό καρφωμάτων.[12]

Η Βαρέζε έχασε τον κύριο χορηγό της κατά τη διάρκεια της off-season, πράγμα που σήμαινε ότι το τελευταίο έτος συμβολαίου του Πολονάρα, ύψους 180.000 ευρώ, ήταν πολύ υψηλό, δεν ήταν διατεθειμένος να κάνει μείωση αποδοχών και ήθελε να παίξει σε μια ευρωπαϊκή διοργάνωση για να συνεχίσει να εξελίσσεται.[13]

Ρέτζιο Εμίλια

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Πολονάρα εντάχθηκε στην Ρέτζιο Εμίλια τον Ιούλιο του 2014, υπογράφοντας τριετές συμβόλαιο.[11] Ανέφερε την πρακτική της Ρέτζιο να παίζει με νεαρούς Ιταλούς ως παράγοντα της απόφασης.[14]

Αν και η Ρέτζιο αποκλείστηκε στη φάση των ομίλων του Eurocup, ο Πολονάρα ξεκίνησε όλα τα παιχνίδια, τερματίζοντας ως ο δεύτερος καλύτερος σκόρερ της ομάδας (11 π/α) και ο καλύτερος ριμπάουντερ (6,4 ρ/α).[15] Κέρδισε ακόμη και ένα (κοινό) βραβείο MVP του 7ου γύρου μετά από μια καθοριστική συμβολή στη νίκη του Νοεμβρίου του 2014 επί της Λεβαλουά.[16]

Ντίναμο Σάσαρι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2017 υπέγραψε στην Ντίναμο Σάσαρι. Η ομάδα τερμάτισε δεύτερη τη σεζόν 2018-2019, χάνοντας από τη Ρέγιερ Βενέτσια στους τελικούς. Ο Πολονάρα ήταν σημαντικό κομμάτι της Σάσαρι, η οποία κέρδισε το FIBA Europe Cup εκείνη τη σεζόν. Είχε μέσο όρο 12.5 πόντους, 6 ριμπάουντ και 2 ασίστ στη διοργάνωση.[17]

Μπασκόνια

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 28 Αυγούστου 2019, ο Πολονάρα υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την ισπανική Μπασκόνια.[18] Κέρδισε το πρωτάθλημα Ισπανίας με την Μπασκόνια τη σεζόν 2019-2020. Στις 3 Ιουλίου 2020, ο Πολονάρα ανανέωσε το συμβόλαιό του με τους Βάσκους.[19]

Φενέρμπαχτσε

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 29 Ιουνίου 2021, ο Πολονάρα υπέγραψε με τη Φενέρμπαχτσε.[20] Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2021-2022 του πρωταθλήματος, είχε κατά μέσο όρο 10 πόντους, 5,7 ριμπάουντ και 2 ασίστ ανά παιχνίδι, βοηθώντας την ομάδα να κερδίσει το εγχώριο πρωτάθλημα. Επιπλέον, σημείωσε 7.3 πόντους, 4.3 ριμπάουντ και 1,1 ασίστ σε 30 συμμετοχές στην Ευρωλίγκα. Στις 20 Ιουλίου 2022, ο Πολονάρα αποχώρησε από την ομάδα.

Αναντολού Εφές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 20 Ιουλίου 2022, ο Πολονάρα υπέγραψε με την Αναντολού Εφές.[21] Στις 7 Ιανουαρίου 2023, αποτέλεσε παρελθόν για την τούρκικη ομάδα έχοντας αγωνιστεί σε 15 αγώνες στην Ευρωλίγκα, με 2.8 πόντους, 2.2 ριμπάουντ και 0.5 μπλοκ κατά μέσο όρο.[22]

Ζάλγκιρις Κάουνας

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 7 Ιανουαρίου 2023, ανακοινώθηκε από την Ζάλγκιρις Κάουνας.[23] Στις 10 Ιουνίου 2023, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Λιθουανίας αφού η Ζάλγκιρις κέρδισε στη σειρά των τελικών την Ρίτας με 3-2.[24] Αυτό το διάστημα μέτρησε στην Ευρωλίγκα μέσο όρο 4.6 πόντων και 4.2 ριμπάουντ στην Ευρωλίγκα.

Βίρτους Μπολόνια

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Ιούλιου του 2023, υπέγραψε διετές συμβόαλιο συνεργασίας με την Βίρτους Μπολόνια.[25] Στις 24 Σεπτεμβρίου 2023, η Βίρτους κέρδισε την Μπρέσια με 97-60 και κατέκτησε το Σούπερ Καπ Ιταλίας.[26] Τον Οκτώβριο του 2023, ο Πολονάρα πέρασε την πόρτα του χειρουργείου προκειμένου να γίνει επέμβαση για αφαίρεση νεοπλάσματος στους όρχεις.[27] Στις 3 Δεκεμβρίου 2023, ο Ιταλός φόργουορντ επέστρεψε στην αγωνιστική δράση μετά από τις χημειοθεραπείες στις οποίες υπεβλήθη και αγωνίστηκε για 8 λεπτά σκοράροντας 5 πόντους με 2/4 σουτ.[28] Στις 17 Ιουνίου 2025, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ιταλίας, κόντρα στην Μπρέσια.[29]

Ντίναμο Σάσαρι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 22 Αυγούστου 2025, η Ντίναμο Σάσαρι προσέφερε συμβόλαιο στον αθλητή,[30] ενώ εκείνος βρισκόταν σε θεραπείες[31] προκειμένου να αντιμετωπίσει τη μυολογενή λευχαιμία με την οποία διαγνώστηκε τον Ιούνιο του 2025.[32]

Εθνική ομάδα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Πολονάρα ξεκίνησε να παίζει για τις ομάδες νέων της Εθνικής Ιταλίας, πρώτα με την Κ18 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2009. Κέρδισε το αργυρό μετάλλιο με την Κ20 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2011, όπου ήταν σημαντικός συντελεστής, καθώς ήταν ο κορυφαίος παίκτης στον ημιτελικό εναντίον της Γαλλίας.[33]

Ο Πολονάρα κλήθηκε στην προκριματική ομάδα της ανδρικής ομάδας ως προσωρινός αντικαταστάτης του τραυματία Νικολό Μέλι, καθώς προετοιμάζονταν για το Ευρωμπάσκετ 2013.[34] Ωστόσο, ο ίδιος αργότερα τραυματίστηκε στον αστράγαλο και αποχώρησε από την ομάδα.[35] Επανεντάχθηκε στην Εθνική Ιταλίας το 2014, σημειώνοντας 20 πόντους στο ντεμπούτο του εναντίον της Γερμανίας, και στη συνέχεια έγινε τακτικός στις αποστολές της Ιταλίας.[36]

Συμμετέχοντας στην επιτυχημένη πρόκριση στο Ευρωμπάσκετ 2015, έπαιξε και στα 4 παιχνίδια, όπου είχε μέσο όρο 3.8 πόντους και 1.3 ριμπάουντ σε 8.5 λεπτά.[37] Κλήθηκε στην ομάδα που συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ 2015.[38] Αγωνίστηκε επίσης στο Ευρωμπάσκετ 2022.

Προσωπική ζωή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Πολονάρα έχει ένα μεγαλύτερο αδερφό, τον Βαλέριο, ο οποίος έχει κάνει καριέρα στις χαμηλότερες κατηγορίες του ιταλικού πρωταθλήματος και ο οποίος τον ενέπνευσε να ασχοληθεί με το μπάσκετ. Τα δύο αδέλφια έχουν διαφορά ηλικίας τα 7 έτη.

Ο ανιψιός του, Μικέλε Σερπίλλι, παίζει επίσης μπάσκετ, στις ομάδες νέων της Πέζαρο, και φέρεται να θαυμάζει τον Πολονάρα.

Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά.[39]

Τον Οκτώβριο του 2023, ο Πολονάρα υποβλήθηκε σε επέμβαση για την αφαίρεση καρκίνου των όρχεων και επέστρεψε στα γήπεδα δύο μήνες αργότερα. Τον Ιούνιο του 2025, διαγνώστηκε με μυελοειδή λευχαιμία.

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. 1 2 FIBA database. 174926. Ανακτήθηκε στις 5  Ιουνίου 2025.
  2. 1 2 ACB.com. 30000070. Ανακτήθηκε στις 10  Ιουλίου 2025.
  3. 1 2 TBLStat.net. 3325. Ανακτήθηκε στις 9  Ιουλίου 2025.
  4. ↑ «Hairston punisce l'Acea, Polonara castiga la Fabi». Corriere dello Sport – Stadio (στα Ιταλικά). Roma. 25 Απριλίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2015.
  5. ↑ «Serie A, l'Mvp è Bo McCalebb. Sacchetti allenatore dell'anno». La Gazzetta dello Sport (στα Ιταλικά). Μιλάνο. 10 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2015.
  6. ↑ «Edison All Star Game 2012. Achille Polonara sostituisce Alessandro Gentile». Ιταλική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (στα Ιταλικά). 7 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2015.
  7. ↑ «Cimberio, la squadra è fatta. Oggi colpo finale: l'esterno Usa». La Provincia di Varese.it (στα Ιταλικά). 24 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2015.
  8. ↑ «Datome replicates Gallinari's feat». FIBA Europe. 3 Μαΐου 2013. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2015.
  9. ↑ Cirelli, Matteo (19 Αυγούστου 2013). «Basket, primo giorno di lavoro per Varese. Frates: "Milano nettamente favorita"». La Gazzetta dello Sport Milano (στα Ιταλικά). Milan. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Ιουλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2015.
  10. ↑ «2013-14 Qualifying Round 1: Cimberio Varese - EWE Baskets Oldenburg (Report)». Euroleague. 1 Οκτωβρίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2015.
  11. 1 2 «Achille Polonara signs with Reggio Emilia». Eurocup Basketball. 22 Ιουλίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2015.
  12. ↑ «Qui credono negli italiani. Varese leale, umile, vera». La Provincia di Varese.it (στα Ιταλικά). 15 Απριλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2015.
  13. ↑ «Basket, Reggio ha in pugno Polonara». Gazzetta di Reggio (στα Ιταλικά). Ρέτζιο Εμίλια. 11 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2015.
  14. ↑ «Triennale per Achile Polonara». Παλακανέστρο Ρετζάνα (στα Ιταλικά). 22 Ιουλίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2015.
  15. ↑ «Grissin Bon Reggio Emilia – Stats (2014-15)». Eurocup Basketball. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2015.
  16. ↑ «Regular Season Round 7 co-MVPs: Achille Polonara, Grissin Bon Reggio Emilia and Romeo Travis, Krasny Oktyabr Volgograd». Eurocup Basketball. 27 Νοεμβρίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Φεβρουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2015.
  17. ↑ «Achille POLONARA at the FIBA Europe Cup 2018-19» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2021.
  18. ↑ «Baskonia lands Polonara at frontcourt». EuroLeague.net. 28 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2019.
  19. ↑ «Baskonia keeps Achille Polonara one more season». Sportando. Ιουλίου 3, 2020. Ανακτήθηκε στις Ιουλίου 3, 2020.
  20. ↑ «Achille Polonara Fenerbahçe Beko'da» (στα Τουρκικά). Φενέρμπαχτσε. Ιουνίου 29, 2021. Ανακτήθηκε στις Ιουνίου 29, 2021.
  21. ↑ «Anadolu Efes Spor Kulübü». m.anadoluefessk.org. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουλίου 2022.
  22. ↑ «Επίσημο: Τέλος ο Πολονάρα από την Εφές - Τον ανακοίνωσε η Ζαλγκίρις (pic)». SDNA. 7 Ιανουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2023.
  23. ↑ «Πολονάρα: Τέλος από Εφές, ανακοινώθηκε από τη Ζαλγκίρις | Gazzetta». www.gazzetta.gr. Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2023.
  24. ↑ «Ζάλγκιρις: Πρωταθλήτρια ΞΑΝΑ μετά από δύο χρόνια! (videos)». Eurohoops. 10 Ιουνίου 2023. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2023.
  25. ↑ «Βίρτους Μπολόνια: Ανακοίνωσε την απόκτηση του Ακίλε Πολονάρα (video)». Eurohoops. 6 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2025.
  26. ↑ «Η Βίρτους διέλυσε την Μπρέσια και κατέκτησε το Super Cup Ιταλίας για τρίτη σερί χρονιά». www.sport24.gr. Ανακτήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 2023.
  27. ↑ «Πολονάρα: Επέμβαση για αφαίρεση νεοπλάσματος στους όρχεις». Eurohoops. 9 Οκτωβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2025.
  28. ↑ «Βίρτους: Νίκη πρωτιάς στην μεγάλη επιστροφή Πολονάρα!». Eurohoops. 3 Δεκεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2025.
  29. ↑ «Μπρέσια - Βίρτους 74-96: Σκούπα, τίτλος και αφιερωμένο στον Πολονάρα | Gazzetta». www.gazzetta.gr. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2025.
  30. ↑ «Πολονάρα: Η Σάσαρι του δίνει συμβόλαιο για όποτε αναρρώσει κι επιστρέψει στα παρκέ». Eurohoops. 22 Αυγούστου 2025. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2025.
  31. ↑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ (2 Ιουλίου 2025). «Ξεκίνησε τις θεραπείες ο Πολονάρα: "Θα είναι μια ανυπόφορη περίοδος, θα παλέψω και θα αντισταθώ"». SPORT24. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2025.
  32. ↑ «Σοκ με Πολονάρα: Διαγνώστηκε με λευχαιμία!». Eurohoops. 16 Ιουνίου 2025. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2025.
  33. ↑ «Under20 European Championship 2011: France - Italy». FIBA Europe. 23 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2015.
  34. ↑ «Italy sweep at Trentino cup». FIBA Europe. 28 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2015.
  35. ↑ «Italy sweat over Bargnani health». FIBA Europe. 7 Αυγούστου 2013. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2015.
  36. ↑ «Achille Polonara». Ιταλική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (στα Ιταλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2015.
  37. ↑ «Achille Polonara (Italy)». Ευρωμπάσκετ 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2015.
  38. ↑ «Italy take their dream roster to Berlin». FIBAEurope.com. 2 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2015.
  39. ↑ «Συγκίνηση: Ο Ακίλε Πολονάρα γύρισε στο σπίτι του - Η έκπληξη των παιδιών και της συζύγου του [βίντεο]». The TOC. 12 Νοεμβρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2025.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Ακίλε_Πολονάρα&oldid=11363765"