Αικατερίνη της Ναβάρρας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αικατερίνη της Ναβάρρας
Catherine I of Navarre.jpg
Γέννηση
Θάνατος
Μον-ντε-Μαρσάν
Υπηκοότητα / Χώρα πολιτογράφησης Βασίλειο της Ναβάρρας
Ιδιότητα πολιτικός
Σύζυγος Ιωάννης Γ΄ της Ναβάρρας
Τέκνα Ερρίκος Β΄ της Ναβάρρας, Isabella of Navarre, Viscountess of Rohan, Charles of Navarre και Anne of Navarre
Γονείς Gaston of Foix, Prince of Viana και Magdalena of Valois
Αδέλφια Φραγκίσκος Φοίβος της Ναβάρρας
Αξίωμα μονάρχης
Commons page Πολυμέσα

Η Αικατερίνη της Ναβάρρας (Katalina, 1468 - 12 Φεβρουαρίου 1517), βασίλισσα της Ναβάρρας (1483 - 1517), δούκισσα της Γανδίας, του Μοντμπλάνκ, του Πεναφιέ, κόμισσα του Φουά, του Μπινγκόρ και της Ριβαγόρθα και υποκόμισσα του Μπήρν ήταν νεώτερη κόρη του Γκαστών του Φουά, πρίγκιπα της Βιάνας και της Μαγδαληνής του Βαλουά αδελφής του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΑ΄ της Γαλλίας. [1] Γεννήθηκε και μεγάλωσε κατά την διάρκεια της βασιλείας του προπάππου της Ιωάννη Β΄ της Αραγωνίας τον οποίο διαδέχθηκε η γιαγιά της Ελεονώρα της Ναβάρρας (1479). Ο πατέρας της είχε πεθάνει πρόωρα από το 1470, την γιαγιά της η οποία πέθανε αμέσως μετά τον προπάππου της διαδέχθηκε ο ανήλικος αδελφός της Φραγκίσκος Φοίβος της Ναβάρρας.

Βασίλισσα της Ναβάρρας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με τον θάνατο του αδελφού της η Αικατερίνη έγινε βασίλισσα της Ναβάρρας υπό την κηδεμονία της μητέρας της, ο θείος της Ιωάννης του Φουά με το πρόσχημα του Σαλικού νόμου διεκδίκησε το βασίλειο της Ναβάρρας προκαλώντας εμφύλιο πόλεμο (1483 - 1492). Για να διατηρήσει τις φιλοδοξίες της στον θρόνο της Ναβάρρας η Μαγδαληνή του Βαλουά αποφάσισε να παντρέψει την 16χρονη Αικατερίνη (1484) με τον Ιωάννη ντ'Αλμπρέ από την Γασκώνη, ο γάμος αυτός θα μπορούσε να προσφέρει σημαντική στρατιωτική βοήθεια απέναντι στις φιλοδοξίες του θείου της. [2] Η τελετή του γάμου πραγματοποιήθηκε στον Καθεδρικό ναό του Λεσκάρ. Η στέψη του νέου ζεύγους στην Παμπλόνα καθυστέρησε όμως μέχρι το 1494 χρονιά που υπεγράφη συνθήκη ανάμεσα στον Λουδοβίκο του Μπομώ κόμη του Λερίν και τον μεγάλο θείο της Αικατερίνης Φερδινάνδο Β΄ της Αραγωνίας. Ο γάμος βρήκε αντίθετους τους Ναβαρέζους οπαδούς της οικογένειας των Μπομώ επειδή προτιμούσαν να την παντρέψουν με τον Ιωάννη πρίγκιπα των Αστουριών γιο του Φερδινάνδου Β΄ της Αραγωνίας και της Ισαβέλλας Α΄ της Καστίλης, η μητέρα της Αικατερίνης Μαγδαληνή πέθανε το 1495. Το 1504 εκπληρώθηκε η επιθυμία της να εξασφαλίσει τον γιο της Ερρίκο να την διαδεχτεί στον θρόνο της Ναβάρρας και της υποσχέθηκαν να ταφεί στον καθεδρικό ναό της Παμπλόνα, τελικά όμως θα ταφεί μαζί με τον Ιωάννη στο Λεσκάρ. Η πολιτική συμμαχία ανάμεσα στον Οίκο του Βαλουά και τον Οίκο των Φουά εξασφάλιζε προστασία έναντι Ισπανικής επίθεσης, ύστερα από διαπραγματεύσεις συμφωνήθηκε ο γάμος ανάμεσα στον Ερρίκο με μια απο τις κόρες του Γάλλου βασιλιά (1512).

Κατάκτηση της Ναβάρρας απο την Ισαβέλλα της Αραγωνίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Φερδινάνδος συμμάχησε με τον πάπα προκειμένου να διεκδικήσει τα νόμιμα δικαιώματα του στον θρόνο της Ναβάρρας λόγω του πατέρα του. Η Κατερίνα δεν δέχτηκε τα αιτήματα του και ο Φερδινάνδος έστειλε τον Φερνάντο Άλβαρο δε Τολέδο, 3ο δούκα της Άλμπα ο οποίος κατέλαβε την Παμπλόνα στις 25 Ιουλίου 1512. Τα στρατεύματα της Καστίλης έβαλαν φωτιά στο Ρονσεβώ, λεηλάτησαν ολόκληρη την Νότια Ναβάρρα την οποία κράτησαν υπό την κατοχή τους τα επόμενα χρόνια. Η Αικατερίνη και ο σύζυγος της Ιωάννης Γ΄ χωρίς να έχουν άλλη επιλογή δραπέτευσαν στο Μπήρν το οποίο αποτελούσε τμήμα του βασιλείου τους, χρησιμοποίησαν σαν βάσεις τους τις πόλεις Πο, Ορθέζ και Ταρμπ στις οποίες έμεναν μέχρι το τέλος της ζωής τους. [3] Στις 23 Μαρτίου 1513 τα Κορτέζ της Ναβάρρας τα οποία συνεκλήθησαν στην Παμπλόνα με μέλη ιδιαίτερα οπαδούς των Μπομώ δήλωσαν την υποστήριξη τους στον Φερδινάνδος αρκεί ο ίδιος να ορκιστεί πίστη στους νόμους της Ναβάρρας. Η νότια Ναβάρρα προσαρτήθηκε στο στέμμα της Καστίλης σαν διαφορετικό βασίλειο το οποίο στην συνέχεια ήταν τμήμα του βασιλείου της Ισπανίας. Το 1516 δυο στρατιές υπό την καθοδήγηση του βασιλιά Ιωάννη Γ΄ και του Πέτρου, αρχιστράτηγου της Ναβάρρας διέσχισαν τα Πυρηναία με στόχο να ανακαταλάβουν την Ναβάρρα αλλά γνώρισαν την συντριβή, ο Ιωάννης Γ΄ οπισθοχώρησε στο Μονέιν όπου και πέθανε στις 17 Ιουνίου 1516. Η Αικατερίνη της Ναβάρρας δεν μπόρεσε να επιζήσει του συζύγου της πέθανε και αυτή σε λίγους μήνες στις 12 Φεβρουαρίου 1517, μαζί του απέκτησε 13 παιδιά.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με τον σύζυγο της Ιωάννη Γ΄ της Ναβάρρας απέκτησε :

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. An annotated index of medieval women. Markus Wiener Publishers. 1992.
  2. Woodacre, Elena (2013). The Queens Regnant of Navarre; Succession, Politics and Partnership. New York: Palgrave Macmillan.
  3. Bustillo Kastrexana, Joxerra (2012). Guía de la conquista de Navarra en 12 escenarios. Donostia: Txertoa Argitaletxea.
  4. The Encyclopædia Britannica, Vol.13, (New York:1910), 293.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Bustillo Kastrexana, Joxerra (2012). Guía de la conquista de Navarra en 12 escenarios. Donostia: Txertoa Argitaletxea.
  • Woodacre, Elena (2013). The Queens Regnant of Navarre; Succession, Politics and Partnership. New York: Palgrave Macmillan.
  • The Encyclopædia Britannica, Vol.13, (New York:1910)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προκάτοχος:
Φραγκίσκος Φοίβος
Βασιλιάς της Ναβάρρας
Coat of Arms of the Kingdom of Navarre (Variant).svg
14831517
μαζί με τον σύζυγο της Ιωάννη Γ΄
Διάδοχος:
Ερρίκος Β΄
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Catherine of Navarre της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).