Μετάβαση στο περιεχόμενο

Αδράχτι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Λιθογραφία που απεικονίζει ηλικιωμένη γυναίκα που γνέθει με αδράχτι στο δεξί της χέρι.

Το αδράχτι είναι παραδοσιακό εργαλείο, συνήθως ξύλινο, που χρησιμοποιείται για το γνέσιμο μαλλιού, λιναριού ή άλλων φυσικών ινών σε νήμα.[1]

Περιγραφή και χρήση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το αδράχτι συνήθως αποτελείται από μια λεπτή ράβδο (τη «δρούγα»), στην οποία τυλίγεται το νήμα.[2] Στο κάτω άκρο της ράβδου προσαρτάται ένα βάρος, ο λεγόμενος σφονδύλις, που επιτρέπει τη γρήγορη και σταθερή περιστροφή του εργαλείου.[3] Σε ορισμένους τύπους αδραχτιών υπάρχει άγκιστρο στο πάνω άκρο για την καθοδήγηση του νήματος.[1]

Γυναίκα με αδράχτι στο Περού.

Η διαδικασία του γνεσίματος περιλαμβάνει την προετοιμασία των ινών, το στρίψιμο τους και την τελική μετατροπή τους σε ένα συνεχές νήμα. Συγκεκριμένα:

  • Οι ίνες (π.χ. από μαλλί) τραβιούνται με τα δάχτυλα, ώστε να γίνουν πιο λεπτές.[1]
  • Η αρχή της κλωστής στερεώνεται στο άνω άκρο του αδραχτιού.[3]
  • Το αδράχτι περιστρέφεται με το χέρι και οι ίνες στρίβονται μεταξύ τους δημιουργώντας νήμα.[3]
  • Το σχεδόν έτοιμο νήμα τυλίγεται γύρω από τη ράβδο και αποθηκεύεται για ύφανση.[4]

Ιστορικό και πολιτισμικό πλαίσιο

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το αδράχτι υπήρξε στα παλιά χρόνια ένα απαραίτητο εργαλείο της παραδοσιακής υφαντικής -πολύ πριν την υφαντουργία- και χρησιμοποιήθηκε για αιώνες σε αγροτικές κοινωνίες σε πολλές περιοχές του πλανήτη.[3] Στην ελληνική λαϊκή παράδοση, η διαδικασία του γνεσίματος συνδέεται συχνά με τη γυναικεία εργασία και με λαϊκές αφηγήσεις, όπως τα παραμύθια για τη Ρήγαινα ή τις Μοίρες.[4]