Αδέλφια της Ιταλίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αδέλφια της Ιταλίας
Fratelli d'Italia
Fratelli d'Italia logo.svg
ΠρόεδροςΤζόρτζια Μελόνι
Ίδρυση17 Δεκεμβρίου 2012 (2012-12-17)
Διάσπαση απόΟ Λαός της Ελευθερίας
ΈδραVia di San Teodoro, 20
00186 Ρώμη
Πτέρυγα νεολαίαςΕθνική Νεολαία
ΙδεολογίαΕθνικός συντηρητισμός[1]
Εθνικισμός[1]
Δεξιός λαϊκισμός[2][3]
Ευρωσκεπτικισμός[4][5]
Πολιτική θέσηΔεξιά[6][7][8][9]
Ακροδεξιά[10][11][12][13]
Ευρωπαϊκή προσχώρησηΣυμμαχία Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών στην Ευρώπη
Ομάδα Ευρωπαϊκού ΚοινοβουλίουΕυρωπαίοι Συντηρητικοί και Μεταρρυθμιστές
Χρώματα     Μπλε
Βουλή των Αντιπροσώπων
35 / 630
Γερουσία
18 / 315
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
5 / 73
Περιφερειακά Συμβούλια
42 / 897
Ιστότοπος
www.fratelli-italia.it
Πολιτικό σύστημα Ιταλίας
Πολιτικά κόμματα
Εκλογές

Τα Αδέλφια της Ιταλίας (ιταλικά: Fratelli d'Italia‎, FdI) είναι ένα εθνικό-συντηρητικό πολιτικό κόμμα στην Ιταλία . Ο πρόεδρος του είναι η Τζόρτζια Μελόνι, μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων και πρώην υπουργός των κυβερνήσεων του Σίλβιο Μπερλουσκόνι .

Το κόμμα, το οποίο δημιουργήθηκε από τη διάσπαση του Λαού της Ελευθερίας (PdL) τον Δεκέμβριο του 2012, είναι ο κύριος κληρονόμος της Ιταλικής συντηρητικής παράδοσης που είχε το Ιταλικό Κοινωνικό Κίνημα (MSI, 1946-1995) και η Εθνική Συμμαχία (AN, 1995-2009) ως κύριοι πολιτικοί εκπρόσωποί της. Η Εθνική Συμμαχία εντάχθηκε στο Λαό της Ελευθερίας το 2009, αλλά το μεγαλύτερο μέρος της είναι σήμερα με τα Αδέλφια της Ιταλίας.

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ίδρυση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 17 Δεκεμβρίου, ο Ιγκνάτσιο Λα Ρούσσα, ένας από τους τρεις εθνικούς συντονιστές του Λαού της Ελευθερίας, ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το κόμμα για να σχηματίσει την "Εθνική Κεντροδεξιά", νέο κόμμα που θα συμπεριλάμβανε όχι μόνο των δεξιούς, αλλά και χριστιανοδημοκράτες και φιλελεύθερους της Forza Italia. [14] Ταυτόχρονα, ο Γκουίντο Κροσέττο και η Τζόρτζια Μελόνι ανακοίνωσαν το σχηματισμό των "Αδελφών της Ιταλίας" [15] το όνομα του οποίου λήφθηκε από την πρώτη γραμμή του εθνικού ύμνου. Στις 21 Δεκεμβρίου οι δύο ομάδες, που αποτελούνταν κυρίως από πρώην μέλη της Εθνικής Συμμαχίας ένωσαν τις δυνάμεις τους στο σχηματισμό "Αδέλφια της Ιταλίας - Εθνική Κεντροδεξιά", [16] ή συντετμημένα "Αδέλφια της Ιταλίας" (FdI). Παράλληλα σχηματίστηκαν ομάδες του κόμματος στα περισσότερα περιφερειακά συμβούλια[17] και στη Γερουσία.[18] Επιπλέον, o Κάρλο Φιντάντσα και ο Μάρκο Σκουρρία, ευρωβουλευτές του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, προσχώρησαν στο κόμμα.

2013-2018[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις γενικές εκλογές του 2013, το κόμμα έλαβε 2,0% των ψήφων και εννέα έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων.[19]

Στις 29 Απριλίου 2013 η Τζόρτζια Μελόνι ανακοίνωσε στη Βουλή των Αντιπροσώπων ότι τα Αδέλφια της Ιταλίας δε θα δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση του Enrico Letta, που υποστηρίχθηκε από το Δημοκρατικό Κόμμα, το Λαό της Ελευθερίας και την Πολιτική Επιλογή. Το κόμμα παρέμεινε στην αντιπολίτευση για όλη τη διάρκεια της κοινοβουλευτικής περιόδου.

Το Σεπτέμβριο του 2013, τα Αδέλφια της Ιταλίας ξεκίνησαν μια πολιτική πρωτοβουλία με στόχο τη διεύρυνση της βάσης του κόμματος. [20] Η πρωτοβουλία περιελάμβανε, μεταξύ άλλων, τον πρώην υπουργό Εξωτερικών Giulio Terzi di Sant'Agata, πρώην μέλη της Εθνικής Συμμαχίας (κυρίως οι Gianni Alemanno, Mario Landolfi, Sergio Berlato, Adolfo Urso και Souad Sbai ), πρώην μέλη της Φόρτσα Ιτάλια (συμπεριλαμβανομένων πρώην Σοσιαλιστών όπως ο Giulio Tremonti και Antonio Guidi και πρώην Χριστιανοδημοκράτες όπως ο Fabio Garagnani ), πρώην μέλη της Ένωσης Κέντρου ( Magdi Allam και Luciano Ciocchetti ) και πρώην μέλος της Λέγκας του Βορρά Oreste Rossi ). Το κόμμα του του Alemanno Η Ιταλία Πρώτα και το FareItalia του Urso επρόκειτο να συμμετάσχουν στα Αδέλφια της Ιταλίας από το Φεβρουάριο του 2014. [21] [22]

Τον Δεκέμβριο του 2013, το Ίδρυμα της Εθνικής Συμμαχίας, αρμόδιο για τη διαχείριση των περιουσιακών στοιχείων του διαλυμένου κόμματος, εξουσιοδότησε τα Αδέλφια της Ιταλίας, με την υποστήριξη του Alemanno και του Urso, να χρησιμοποιήσουν το λογότυπο της Εθνικής Συμμαχίας στις εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου το 2014 [23] παρά τις αντιδράσεις άλλων κομμάτων.[24] [25]

Το Φεβρουάριο του 2014, το κόμμα διοργάνωσε μια συνδιάσκεψη στην οποία τα μέλη και οι οπαδοί συμφώνησαν να αλλάξουν το όνομα του κόμματος τους σε Αδέλφια της Ιταλίας - Εθνική Συμμαχία και επανεξέλεξαν τη Μελόνη ως πρόεδρο. [26] Τον Μάρτιο, κατά τη διάρκεια του πρώτου συνεδρίου του κόμματος, επικυρώθηκαν τα αποτελέσματα της συνδιάσκεψης. [27]

Στις εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το κόμμα έλαβε το 3,7% των ψήφων και δεν εξέλεξε ευρωβουλευτή.[28]

Τον Οκτώβριο του 2015, εκπρόσωποι των Αδελφών της Ιταλίας, που υποστηρίχθηκαν από πρώην στελέχη της Εθνικής Συμμαχίας που είχαν παραμείνει στο Λαό της Ελευθερίας, αποφάσισαν τη δημιουργία ενός μετώπου υπό την ηγεσία του Alemanno, ο οποίος είχε εγκαταλείψει τα Αδέλφια της Ιταλίας νωρίτερα, και συμμάχησε με τον Gianfranco Fini με σκοπό το σχηματισμό ενός μεγαλύτερου κόμματος (συμπεριλαμβανομένων των Αδελφών της Ιταλίας). Έτσι, ο Αλεμάννο ανακοίνωσε τη δημιουργία του «Κινήματος για την Ενωμένη Δεξιά». [29] [30]

Meloni στο Quirinal Palace .

Τον Νοέμβριο του 2015, το κόμμα ξεκίνησε μια νέα διαδικασία διεύρυνσης με την ονομασία Η γή μας. Η διεύρυνση σηματοδοτήθηκε με την προσχώρηση δεξιών πολιτικών, μεταξύ των οποίων ο Cossiga (πρώην βουλευτής της Φόρτσα Ιτάλια), ο Alberto Giorgetti (βουλευτής του Φόρτσα Ιτάλια, παλαιό στέλεχος της Εθνικής Συμμαχίας) και ο Walter Rizzetto βουλευτής της Ελεύθερης Εναλλακτικής, που εκλέχτηκε αρχικά με το Κίνημα των Πέντε Αστέρων ). [31] [32] [33] Τον Μάρτιο του 2016 ο Rizzetto προσχώρησε επισήμως στο FdI [34] [35] [36] και η διεύρυνση του κόμματος συνεχίστηκε με την προσχώρηση άλλων δύο βουλευτών από τη Φόρτσα Ιτάλια. [37]

Στις δημοτικές εκλογές του 2016 στη Ρώμη, η Μελόνι κατέβηκε για δήμαρχος με την υποστήριξη του Εμείς με τον Σαλβίνι, αλλά απέναντι από τον υποψήφιο με την υποστήριξη του Φόρτσα Ιτάλια. Η Μελόνι κέρδισε το 20,6% των ψήφων, σχεδόν διπλάσιο από τον υποψήφιο της Φόρτσα Ιτάλια, ενώ τα Αδέλφια της Ιταλίας έλαβαν 12,3%. [38] Στις περιφερειακές εκλογές της Σικελίας, ο Nello Musumeci, ένας συντηρητικός πολιτικός κοντά στο κόμμα, εξελέγη πρόεδρος της Σικελίας .

Τον Δεκέμβριο του 2017, κατά τη διάρκεια του δεύτερου συνεδρίου του κόμματος, η Μελόνι επανεξελέγη πρόεδρος, το κόμμα μετονομάστηκε απλώς Αδέλφια της Ιταλίας και αποκαλύφθηκε το νέο σύμβολο. Στην περίπτωση αυτή, το κόμμα εξέφρασε την ικανοποίησή του για αρκετοές προσχωρήσεις, μεταξύ των οποίων οι Daniela Santanchè και Bruno Mancuso, αντιστοίχως από το Φόρτσα Ιτάλια και το Λαϊκή Εναλλακτική (AP). [39] [40] [41] [42] Ο Mancuso έγινε ο τρίτος γερουσιαστής του κόμματος, αφού ο Stefano Bertacco [43] και ο Bartolomeo Amidei [44] είχαν προσχωρήσει από στο κόμμα προερχόμενοι από το Φόρτσα Ιτάλια τους προηγούμενους μήνες. Επιπλέον, οι Crosetto και Urso επέστρεψαν σε ενεργό ρόλο στο κόμμα. [45] Τέλος, ο Alessandro Urzì συγχώνευσε το Alto Adige στην Καρδιά στα Αδέλφια της Ιταλίας. [46]

2018-σήμερα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις γενικές εκλογές του 2018 τα Αδέλφια της Ιταλίας έλαβαν το 4,4% των ψήφων και τρεις φορές περισσότερες έδρες από αυτές που κέρδισε το 2013.

Τον Νοέμβριο του 2018, κατά την προετοιμασία για τις προσεχείς εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το κόμμα συμφώνησε να ενταχθεί στην Ομάδα των Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών (ECR) στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο [47] [48] ανοίγοντας το δρόμο για συμφωνία με άλλα συντηρητικά κόμματα στην Ιταλία, συμπεριλαμβάνοντας κυρίως το κόμμα του Ραφφαέλε Φίττο στην Κατεύθυνση Ιταλία . [49] [50]

Τον Φεβρουάριο του 2019, ο Marco Marsilio κέρδισε το 48,0% των ψήφων στις περιφερειακές εκλογές του Abruzzo και έγινε ο πρώτος πρόεδρος της περιοχής προερχόμενος από το κόμμα. [51]

Για τις εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το κόμμα ανακοίνωσε αρκετούς υποψηφίους, συμπεριλαμβανομένων πέντε ευρωβουλευτών (δύο από την Direction Italy, συν τρεις που παραιτήθηκαν από το Φόρτσα Ιτάλια: Fabrizio Bertot, Stefano Maullu και Elisabetta Gardini ), άλλων πρώην υψηλόβαθμων στελεχών από το Φόρτσα Ιτάλια ( Alfredo Antoniozzi και Monica Stefania Baldi ) και το διάσημο κοινωνιολόγο Francesco Alberoni . [52] Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, τα Αδέλφια της Ιταλίας να λάβουν το 6,4% των ψήφων (10,3% στην Καλαβρία, 9,0% στο Λάτσιο, 8,9% στην Απουλία και 8,4% στα Βασιλικάτα ) και εξέλεξε πέντε ευρωβουλευτές.

Ιδεολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι ρίζες των Αδελφών της Ιταλίας εντοπίζονται στην ιστορία και τις αξίες του Ιταλικού Κοινωνικού Κινήματος και της Εθνικής Συμμαχίας . [53] [54] Οι κύριες ιδεολογικές τάσεις του κόμματος είναι ο ιταλικός εθνικισμός και ο συντηρητισμός και η ιδεολογία του περιλαμβάνει και ένα ευρωσκεπτικιστικό συναίσθημα. [55]

Αποτελέσματα εκλογών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ιταλικό Κοινοβούλιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βουλή των Αντιπροσώπων
Έτος εκλογών Ψηφοφορίες % Καθίσματα +/- Ηγέτης
2013 666,035 (8η) 2.0
9 / 630
Giorgia Meloni
2018 1,429,550 (5th) 4.4
32 / 630
Αύξηση 23
Giorgia Meloni
Γερουσία της Δημοκρατίας
Έτος εκλογών Ψηφοφορίες % Καθίσματα +/- Ηγέτης
2013 590,083 (7η) 1.9
0 / 315
Giorgia Meloni
2018 1,286,606 (5th) 4.3
18 / 315
Αύξηση 18
Giorgia Meloni

Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο
Έτος Ψηφοφορίες % Έδρες +/- Ηγέτης
2014 1,004,037 (7η) 3.7
0 / 73
Giorgia Meloni
2019 1,726,189 (5η) 6.4
6 / 76
Αύξηση 6

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Nordsieck, Wolfram (2018). «Italy». Parties and Elections in Europe. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2018. 
  2. «Berlusconi im Wahlkampf». ZDF. 1 February 2018. https://www.zdf.de/nachrichten/heute/silvio-berlusconi-dominiert-italienischen-wahlkampf-102.html. 
  3. Zulianello, Mattia (2019). «Varieties of Populist Parties and Party Systems in Europe: From State-of-the-Art to the Application of a Novel Classification Scheme to 66 Parties in 33 Countries». Government and Opposition. https://www.cambridge.org/core/journals/government-and-opposition/article/varieties-of-populist-parties-and-party-systems-in-europe-from-stateoftheart-to-the-application-of-a-novel-classification-scheme-to-66-parties-in-33-countries/7CB95AE2CA7274D5F4716EC11708ACD8/core-reader. 
  4. «Brexit, si teme effetto domino. Ecco gli euroscettici d'Europa». Rai News24. 24 June 2016. http://www.rainews.it/dl/rainews/articoli/Brexit-rischio-effetto-domino-Tutti-gli-euroscettici-d-Europa-74460578-f2ab-40de-8264-820244ed3cc2.html. 
  5. «Giorgia Meloni batte moneta: "Ad Atreju niente euro"». Libero. 22 September 2015. http://www.liberoquotidiano.it/news/politica/11830496/Giorgia-Meloni-batte-moneta--.html. 
  6. Italy election: What was the result and what is the Five Star Movement? The Independent. Author - Samuel Osborne. Published 6 March 2018. Retrieved 17 June 2018.
  7. An introduction to Italy's small political parties. The Local Italy. Author - Catherine Edwards. Published 11 September 2017. Retrieved 17 June 2018.
  8. Sicily’s Political Theater Has Colorful Cast and Big Implications. The New York Times. Author - Jason Horowitz. Published 2 November 2017. Retrieved 17 June 2018.
  9. Italy's 5-Star, League talks progress, PM may be in sight. Reuters. Authors - Gavin Jones and Massimiliano Di Giorgio. Published 13 May 2018. Retrieved 17 June 2018.
  10. James Politi & Davide Ghiglione, Meloni takes Italian far-right back to 1930s roots, Financial Times (10 February 2018).
  11. Jacopo Barigazzo, Far-right leader rejects idea of Emma Bonino as Italy's PM, Politico (26 February 2018).
  12. Eric Sylvers, Italy's Far Right Flexes Campaign Muscle, Wall Street Journal (15 November 2017).
  13. James Politi, Spectre of immigration sparks rightward turn in Italy, Financial Times (15 November 2017).
  14. «Pdl, la destra in fermento La Russa se ne va e fonda "Centrodestra nazionale"». Corriere della Sera. 18 December 2012. http://archiviostorico.corriere.it/2012/dicembre/18/Pdl_destra_fermento_Russa_fonda_co_0_20121218_6d4f77be-48db-11e2-93a9-096d33c66311.shtml. Ανακτήθηκε στις 16 June 2013. 
  15. «Meloni e Crosetto dicono addio Ma il Cavaliere si riprende il Pdl». Archiviostorico.corriere.it. Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2015. 
  16. «Dal Centrodestra nazionale ai Fratelli d'Italia: Giorgia Meloni e Guido Crosetto vicini a Ignazio La Russa». Huffington Post. 20 December 2012. http://www.huffingtonpost.it/2012/12/20/dal-centrodestra-nazionale-ai-fratelli-ditalia_n_2339666.html. Ανακτήθηκε στις 16 June 2013. 
  17. «Lombardia, nasce il gruppo Centrodestra Nazionale». Milanotoday.it. Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2015. 
  18. «senato.it - Composizione del Gruppo Fratelli d'Italia - Centrodestra Nazionale nella XVI Legislatura». Leg16.senato.it. Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2015. 
  19. «Elezioni 2015». Elezioni.interno.it. Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2015. 
  20. di Gloria Sabatini (23 Φεβρουαρίου 1976). «Da Atreju nasce l'Officina per l'Italia. Meloni: la sfida è lanciata, ma niente rendite di posizione - Secolo d'Italia». Secoloditalia.it. Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2015. 
  21. «Ecco programma e fini (anti euro) del Partito della Nazione di Giorgia Meloni». Formiche. Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2015. 
  22. «A Fiuggi La Casa Comune Della Destra Per Fare Il Partito Della Nazione | Prima L'Italia». Primalitalia.net. 13 Φεβρουαρίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαρτίου 2014. Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2015. 
  23. «FdI utilizzerà logo An ad europee - Top News». ANSA.it. 18 Νοεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2015. 
  24. «Storace, Menia e Poli Bortone, il trio che si coalizza per contendere la destra al duo Meloni-La Russa». Formiche. 17 Οκτωβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2015. 
  25. «Ecco le macerie della destra italiana: liti, mozioni e veleni». Formiche. 16 Δεκεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2015. 
  26. «Fratelli d'Italia, ritorno di fiamma: le primarie scelgono simbolo e presidente nazionale» (στα Ιταλικά). IlGiornale.it. 26 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2015. 
  27. «Fratelli d'Italia-Alleanza Nazionale | Primo congresso nazionale | Fiuggi». Polisblog.it. Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2015. 
  28. May 2014&tpa=I&tpe=A&lev0=0&levsut0=0&es0=S&ms=S «Dipartimento per gli Affari Interni e Territoriali» Check |url= value (βοήθεια). elezionistorico.interno.gov.it. 
  29. QuestIT s.r.l. «Archivio Corriere della Sera». Archiviostorico.corriere.it. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2016. 
  30. Michele Esposito, Ansa. «An, Giorgia Meloni si tiene il simbolo e sconfigge Gianni Alemanno e Gianfranco Fini». Huffington Post. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2016. 
  31. «Fratelli d'Italia lancia "Terra nostra": a fine novembre la prima assemblea - Secolo d'Italia». Secoloditalia.it. 23 Φεβρουαρίου 1976. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2016. 
  32. «Nasce Terra nostra, parte il derby a destra tra Fini e Meloni». IlGiornale.it (στα Ιταλικά). Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2016. 
  33. «Fdi, "Terra nostra" per ampliare destra - Italia - La Gazzetta del Mezzogiorno». Lagazzettadelmezzogiorno.it. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2016. 
  34. «Ex M5s Walter Rizzetto aderisce a Fratelli d'Italia: "Una scelta di cuore e non di calcoli"». Il Fatto Quotidiano. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2016. 
  35. «Walter Rizzetto cambia ancora e sceglie FdiAn - Cronaca - Messaggero Veneto». Messaggeroveneto.gelocal.it. 23 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2016. 
  36. «Meloni: "Oggi Fratelli D'Italia si arricchisce con l'ingresso di Walter Rizzetto, ex M5s"». Corriere TV. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2016. 
  37. «XVII Legislatura - XVII Legislatura - Deputati e Organi Parlamentari - Composizione gruppi Parlamentari». www.camera.it. 
  38. Elezioni Comunali 5 giugno 2016 repubblica.it
  39. Stefanoni, Franco (12 Μαρτίου 2017). «Fratelli d'Italia: via An e Msi dal simbolo. Entra Santanchè: "Tornata a casa mia"». Corriere della Sera. 
  40. «Nel dibattito del secondo giorno di Congresso riaffermate le tesi dei patrioti». Secolo d'Italia. 3 Δεκεμβρίου 2017. 
  41. «La Santanché cambia ancora casacca: "Sono tornata a casa, nella famiglia di Fratelli d'Italia"». L’Huffington Post. 3 Δεκεμβρίου 2017. 
  42. «Delegazione messinese al congresso di Fratelli d'Italia, aderisce il senatore Mancuso». 4 Δεκεμβρίου 2017. 
  43. S.p.A, Società Editrice Athesis. «Bertacco "torna a casa": entra in Fratelli d'Italia». L'Arena.it. 
  44. «Il senatore Amidei passa con Fdi. Video». Affaritaliani.it. 
  45. «Non soltanto la Santanchè. Meloni, un altro colpo clamoroso: quale super-big va con lei / Foto». www.liberoquotidiano.it. 
  46. «Fratelli d'Italia: nuovo simbolo e rinforzamento del Partito in Trentino». 4 Δεκεμβρίου 2017. 
  47. Pavesi, Giovanna. «Ora la Meloni porta FdI nel gruppo Ue guidato dai polacchi di Visegrad». ilGiornale.it. 
  48. «Meloni: "Con i Conservatori per cambiare la Ue. Pronta a candidarmi" (video)». Secolo d'Italia. 6 Νοεμβρίου 2018. 
  49. «Fitto (Ecr), con Meloni verso gruppo sovranista italiano - Altre news - ANSA Europa». ANSA.it. 6 Νοεμβρίου 2018. 
  50. «Centrodestra, la marcia di avvicinamento tra Raffaele Fitto e Giorgia Meloni». Affaritaliani.it. 
  51. «Elezioni Abruzzo, i risultati: vince il centrodestra, Marsilio governatore. Lega primo partito, crollo M5s». Repubblica.it. 10 Φεβρουαρίου 2019. 
  52. «Fratelli d'Italia europee 2019: il programma e tutti i candidati in lista». Money.it. 23 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2019. 
  53. «Fratelli d'Italia: dova va la destra italiana». i Mille. 24 Μαρτίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Σεπτεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2014. 
  54. «Fratelli d'Italia riaccende la "fiamma". Nel nuovo logo i simboli di Msi e An». TGcom24. 16 Φεβρουαρίου 2014. 
  55. «Fratelli d'Italia attacca: "Ci vuole il coraggio di dire addio all'euro"». il Giornale. 9 Μαρτίου 2014.