Αγνή Παρθένε (Ύμνος)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Βυζαντινή διπλή εικόνα (Κωνσταντινούπολη, αρχές 14ου αι. αιώνα) με την Παρθένο Ψυχοσώστρια. Μουσείο Εικόνων της Οχρίδος.

Αγνή Παρθένε είναι υμνος προς την Παναγία, γνωστός σε όλες σχεδόν τις ορθόδοξες εκκλησίες, σε στίχους του άγιου Νεκτάριου της Πεντάπολης τον 19ο αιώνα. Το αρχικό ελληνικό κείμενο τυπώθηκε στην συλλογή ύμνων του Αγίου Νεκταρίου προς την Παναγία με τίτλο Θεοτικάριον μικρόν[1][2]. Έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες.

Προέλευση και διάδωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύμφωνα με την παράδοση, μια νύχτα, η υπεραγία Θεοτόκος εμφανίστηκε στον Άγιο Νεκτάριο και του ανάθεσε την συγγραφή του ύμου αυτού. Ανάλογο θαύμα συνέδραμε και στον υμνογράφο, ο οποίος αργότερα συνέθεσε τη μελωδία στο κείμενο του Αγίου Νεκταρίου.[3] Οι στίχοι εκτυπώθηκαν για πρώτη φορά στο βιβλίο Θεοτοκάριον μικρόν [1]. Όσον αφορά τη μελωδία είναι γνωστό ότι προέρχεται από μοναχούς της Μονής Σίμωνος Πέτρας.[4]

Ο ύμνος έγινε δημοφιλής στη Μονή Σίμωνος Πέτρας και από εκεί εξαπλώθηκε ανάμεσα σε ορθόδοξους πιστούς στην Ελλάδα και σε όλη την υφήλιο. Μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες, ενώ η αρχικά βυζαντινή μελωδία προσαρμόστηκε στη παράδοση και άλλων εκκλησιών. Μια τέτοια φωνητική παραλλαγή είναι η μελωδία για τη μετάφραση στα ρωσσικά από τη Μονή Βαρλαάμ.[3]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]