Αέτωμα της Ελιάς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Για άλλα θέματα με παρόμοια ονομασία, δείτε: Τρωίλος (αποσαφήνιση).
το αέτωμα της Ελιάς
(αέτωμα του Τρωίλου)
Troilus pediment in Acropolis New Museum.jpg
 
Ονομασία το αέτωμα της Ελιάς
(αέτωμα του Τρωίλου)
Έτος δημιουργίας 560-550 π.Χ.
Είδος αέτωμα
Διαστάσεις μήκος 1,48 μ., ύψος 80 εκ.
Μουσείο Μουσείο Ακρόπολης
Αριθμός καταλόγου Ακρ. 52
δεδομένα

Το Αέτωμα της Ελιάς ή αλλιώς Αέτωμα του Τρωίλου βρέθηκε στην Ακρόπολη και φιλοξενείται στο Μουσείο της Ακρόπολης.

Ιστορικό της ανακάλυψης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το γυναικείο άγαλμα βρέθηκε νότια του Παρθενώνα το 1888 και αρχικά ονομάστηκε Υδριαφόρος ή Κανηφόρος. Αποκαταστάθηκε από τους Τέοντορ Βίγκαντ και Ρούντολφ Χέμπερνταϊ.

Περιγραφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Είναι από πωρόλιθο ποικίλης ποιότητας. Η ταινία του αετώματος είναι διακοσμημένη με κόκκινα και μπλε γλωσσίδια και μπλε μαίανδρο. Στο κέντρο του αετώματος δεσπόζει ένα κτίριο με επιστέγαστρο και στέγη με κεραμίδια. Το εσωτερικό του κτιρίου είναι σκοτεινό. Αριστερά δίπλα στο κτίριο εικονίζονται κλαδιά ελαιόδενδρων. Τρία αγάλματα φαίνεται ότι απάρτιζαν το αέτωμα. Ένας άνδρας, του οποίου το πόδι είναι στραμμένο στα δεξιά, μια γυναίκα προς τα δεξιά, και ένα τρίτο γυναικείο άγαλμα, η ονομαζόμενη «υδριοφόρος». Το γυναικείο άγαλμα που σώζεται φοράει χιτώνα ερυθρό άπτυχο με απλή εντομή κατά τη μέση. Επάνω από το χιτώνα φοράει γαλάζιο ιμάτιο. Τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του προσώπου (μάτια, μύτη, αυτιά) είναι μεγάλα, ενώ τα μαλλιά σε κυμάνσεις και σκαλισμένες ραβδώσεις δωρικού ρυθμού πέφτουν πίσω από τα αυτιά μέχρι το στήθος σε μακρύς βοστρύχους. Στην κορυφή της κεφαλής είναι τοποθετημένος αρχαϊκός γαλάζιος δισκοειδής πίλος.

Ερμηνεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το αέτωμα ερμηνεύεται ως μυθολογική σκηνή, ίσως του φόνου του Τρωίλου, γιου του Πριάμου, από τον Αχιλλέα. Μια άλλη εκδοχή το ερμηνεύει ως τελετουργική πομπή στο ιερό της θεάς Αθηνάς. Ονομάστηκε έτσι από τα εικονιζόμενα ελαιόδενδρα. Πιστεύεται ότι κοσμούσε το αρχαϊκό Ερέχθειο, στο οποίο φύτρωναν τα ιερά ελαιόδενδρα. Τα δύο γυναικεία αγάλματα ερμηνεύονται ως ιέρειες που κουβαλούν νερό, ενώ το ανδρικό άγαλμα είναι ο φύλακας του ναού ή κάποιος πολεμιστής. Άλλες ερμηνείες είναι σπίτι με κρήνη, ή η αρπαγή των Αθηναίων κορών στην Εννεάκρουνο.

Ιστορική τοποθέτηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Είναι έργο αττικού εργαστηρίου. Χρονολογείται στο 560-550 π.Χ.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]