Μετάβαση στο περιεχόμενο

Όριαν Νίλαντ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Όριαν Νίλαντ

Ο Νίλαντ με την Νορβηγία το 2025
Προσωπικές πληροφορίες
Πλήρες όνομαΌριαν Χόσκιολντ Νίλαντ
Ημερ. γέννησης10 Σεπτεμβρίου 1990
Τόπος γέννησηςΒόλντα, Νορβηγία
Ύψος1,92 μ.
ΘέσηΤερματοφύλακας
Πληροφορίες συλλόγου
ΟμάδαΡΜ Λειψία
Νούμερο φανέλας1
Ομάδες νέων
Μορκ ΙΛ
–2011Βόλντα ΤΙ
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.†(Γκ.)†
2007–2012Χοντ59(0)
2013–2015Μόλντε61(0)
2015–2018Ίνγκολσταντ 0448(0)
2018–2020Άστον Βίλα30(0)
2021Νόριτς Σίτι0(0)
2021–2022Μπόρνμουθ1(0)
2022Ρέντινγκ10(0)
2022–2023Λειψία2(0)
2023–2026Σεβίλλη59(0)
Εθνική ομάδα‡
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.†(Γκ.)†
2008Νορβηγία Κ182(0)
2011–2013Νορβηγία Κ218(0)
2013–Νορβηγία75(0)
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα και έχουν ανανεωθεί έως 8 Ιουνίου 2026.

† Συμμετοχές (Γκολ).

‡ Οι συμμετοχές και τα γκολ στις εθνικές ομάδες έχουν ανανεωθεί έως 5 Ιουλίου 2026.

Ο Όριαν Χόσκιολντ Νίλαντ (γεννημένος στις 10 Σεπτεμβρίου 1990) είναι Νορβηγός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για την εθνική ομάδα της Νορβηγίας.

Ο Νίλαντ αρχικά αγωνιζόταν στην Χόντ και αναδείχθηκε Παίκτης του Αγώνα στον τελικό του Κυπέλλου Νορβηγίας το 2012. Εντάχθηκε την πρωταθλήτρια Μόλντε πριν την σεζόν 2013. Υπέγραψε στην Άστον Βίλα τον Αύγουστο του 2018 και παρέμεινε στον σύλλογο μέχρι την ολοκληρωθεί το συμβόλαιό του το 2020. Στη συνέχεια, σημείωσε σύντομες θητείες με την Νόριτς Σίτι και την Μπόρνμουθ, πριν ενταχθεί στην Ρέντινγκ τον Μάρτιο του 2022. Στις 9 Οκτωβρίου 2022, υπέγραψε συμβόλαιο εννέα μηνών με την Λειψία της Μπούντεσλιγκα μέχρι τον Ιούνιο 2023.

Ο Νίλαντ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Εθνική Νορβηγίας το 2013, ενώ είχε προηγουμένως εκπροσωπήσει την χώρα του σε επίπεδο νέων. Ήταν ο βασικός τερματοφύλακας της Νορβηγίας Κ-21 στο Πρωτάθλημα Ευρώπης Κ-21 της ΟΥΕΦΑ το 2013.

Καριέρα σε συλλόγους

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Νίλαντ γεννήθηκε στον Δήμο Βόλντα[1] και ασχολήθηκε με την χειροσφαίριση, την αλπική χιονοδρομία και το ποδόσφαιρο σε νεανική ηλικία.[2] Ως ποδοσφαιριστής, ο Νίλαντ αγωνίστηκε για την ΙΛ Μορκ και την Βόλντα ΤΙ, πριν ενταχθεί στην Χοντ το 2007.[3] Ο Νίλαντ δεν αγωνίστηκε το πρώτο του έτος στον σύλλογο λόγω του μεγάλου ανταγωνισμού που κλήθηκε να αντιμετωπίσε σε αυτήν την θέση. Μετά την σεζόν 2007 και για τις επόμενες δύο σεζόν, ο Νίλαντ ήταν η δεύτερη επιλογή πίσω από τον Σκέιντ, πριν γίνει η πρώτη επιλογή κατά τη διάρκεια της σεζόν 2010.[4]

Ο Νίλαντ θεωρούταν ως ένας από τους πιο ταλαντούχους τερματοφύλακες της Νορβηγίας και προπονήθηκε με την Ρόσενμποργκ σε δύο περιπτώσεις το 2007,[5] μία με την Έβερτον τον Δεκέμβριο του 2008[6] και με την Μόλντε τον Νοέμβριο του 2011.[7] Τον Δεκέμβριο του 2011, ο Νίλαντ ήταν ένας από τους έξι νεαρούς τερματοφύλακες που επιλέχθηκαν για το πρόγραμμα του Φρόντε Γκροντάς με τίτλο «Ο εθνικός τερματοφύλακας του αύριο 2014» (The national goalkeeper of tomorrow 2014) – μια πρωτοβουλία της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας της Νορβηγίας που είχε ως στόχο την ανάδειξη του επόμενου τερματοφύλακα της εθνικής ομάδας.[8]

Πριν την σεζόν του 2012, η Τρόμσο επιδίωξε να υπογράψει τον Νίλαντ, αλλά αδυνατούσε να ικανοποιήσει τις οικονομικές απαιτήσεις της Χοντ, με την οποία είχε συμβόλαιο για ένα ακόμη έτος.[9] Ο Νίλαντ έμεινε στην Χόντ και ήταν ένας από τους καλύτερους παίκτες της ομάδας κατά τη διάρκεια της σεζόν 2012, κερδίζοντας το βραβείο Ταλέντου Statoil τον Οκτώβριο, ένα βραβείο που απονέμεται στους κορυφαίους νέους Νορβηγούς ποδοσφαιριστές άνα μήνα.[10][3]

Στο τελικό του Κυπέλλου Νορβηγίας του 2012, ο Νίλαντ σημείωσε αρκετές αποκρούσεις και έτσι αναδείχθηκε παίκτης του αγώνα. Ο Νίλαντ απέκρουσε επίσης το πέναλτι του Ρεμί Γιόχανσεν, με την Χοντ να επικρατεί εν τέλει με 4-2 στην διαδικασία των πέναλτι με την Τρόμσο και να κατακτάει τον πρώτο της τίτλο Νορβηγικού Κυπέλλου στην ιστορία της.[11]

Μετά την σεζόν αυτή, ο Νίλαντ έμεινε ελεύθερος. Δύο ομάδες του πρωταθλήματος Νορβηγίας, η Σταρτ και η Σόγκνταλ, ήθελαν να υπογράψουν τον Νίλαντ, προσφέροντάς του θέση βασικού. Ο Λαρς Ιβάρ Μολντσκρέντ, ο οποίος ήταν σύμβουλος του Νίλαντ, τον συμβούλεψε να υπογράψει στην Σταρτ,[12] αλλά ο ίδιος υπέγραψε στην πρωταθλήτρια Μόλντε.[13]

Μόλντε

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Νίλαντ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του για τη Μόλντε σε μία νίκη με 5-0 επί της Ελνέσβονγκεν ογκ Ομέν για τον πρώτο γύρο του Νορβηγικού Κυπέλλου του 2013.[14] Ο Νίλαντ έπαιξε επίσης στην ισοπαλία του δεύτερου γύρου εναντίον την Μπιάσεν, πριν πραγματοποιήσει το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα της Νορβηγίας στην ισόπαλη με 1-1 αναμέτρηση εναντίον της Σταρτ, στις 6 Μαΐου 2013. Έπειτα από τον τραυαμτισμό του βασικού τερματοφύλακα της Μόλντε, Μπούγκε Πίτσερσεν, ο Νίλαντ σύντομα καθιερώθηκε ως πρώτος τερματοφύλακας της ομάδας[15] και αγωνίστηκε σε κάθε αγώνα της ομάδας του στο πρωτάθλημα της Νορβηγίας μέχρι τον 17ο γύρο, όταν και ο προπονητής Όλε Γκούναρ Σόλσκιερ τον άφησε εκτός για λόγους ξεκούρασης.[16] Ο Νίλαντ υπέγραψε νέο συμβόλαιο με την Μόλντε τον Σεπτέμβριο του 2013, τον οποίο τον δέσμευσε με τον σύλλογο μέχρι το καλοκαίρι του 2018.[17] Ο Νίλαντ έχασε μερικά παιχνίδια τον Οκτώβριο λόγω τραυματισμού, αλλά επανήλθε όταν η Μόλντε συναντήθηκε με την Ρόζενμποργκ στις 26 Οκτωβρίου 2013.[18][19] Αγωνίστηκε συνολικά 20 αγώνες για το πρωτάθλημα κατά τη διάρκεια της σεζόν 2013, όπου η Μόλντε τερμάτισε στην 6η θέση.[1]

ΦΚ Ίνγκολστατ 04

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 1 Ιουλίου 2015, ο Νίλαντ υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με την νεοφώτιστη στην Μπούντεσλιγκα, Ίνγκολστατ 04 με το κόστος μεταγραφής να μένει αδιευκρίνηστο.[20] Ο Νίλαντ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στη Μπούντεσλιφκα σε μια εντός έδρας ήττα με 0-4 από την Μπορούσια Ντόρτμουντ στις 23 Αυγούστου 2015.

Άστον Βίλα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 7 Αυγούστου 2018, η Άστον Βίλα του Στιβ Μπρους αποκάλυψε ότι είχε υπογράψει τον Νίλαντ με τριετές συμβόλαιο.[21]

Στις 18 Ιουνίου 2020, ο Νίλαντ βρέθηκε στο επίκεντρο διαμάχης, καθώς φάνηκε να μεταφέρει την μπάλα πέρα ​​από τη γραμμή του τέρματος έπειτα από απόκρουσε σε εκτέλεση φάουλ του Όλιβερ Νόργουντ και συγκρούστηκε με έναν αμυντικό συμπαίκτη του. Λόγω παρεμβολής του Goal-Line Technology Hawk-Eye, το παιχνίδι συνεχίστηκε κανονικά με το γκολ της Σέφιλντ Γιουνάιτεντ να ακρυώνεται.[22]

Το καλοκαίρι του 2020, η Άστον Βίλα υπέγραψε τον Εμιλιάνο Μαρτίνες από την Αρσενάλ. Έτσι, ο Νίλαντ υπέπεσε στην ιεραρχία, ενώ παράλληλα συνδέθηκε με άλλες ομάδες.[23] Κατά την διάρκεια της σεζόν 2020-21, πραγματοποίησε μόλις μία συμμετοχή, πριν αποχωρήσει από την Άστον Βίλα συμφωνώντας σε κοινή λύση συνεργασίας στις 5 Οκτωβρίου 2020. [24]

Νόριτς Σίτι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 1 Φεβρουαρίου 2021, ο Νίλαντ υπέγραψε στη Νόριτς Σίτι για το υπόλοιπο της σεζόν 2020-21.[25] Στις 26 Ιουνίου 2021, ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το Νόριτς.[26]

Μπόρνμουθ

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Νίλαντ υπέγραψε στη Μπόρνμουθ ως ελεύθερος στις 17 Αυγούστου 2021.[27] Μια εβδομάδα αργότερα, έκανε το ντεμπούτο του για το σύλλογο στον δεύτερο γύρο του Λιγκ Καπ Αγγλίας, στον αγώνα εναντίον της πρώην ομάδας του, Νόριτς Σίτι, με τον ίδιο να δέχεται έξι τέρματα στην συντρηπτική ήττα της ομάδας του με 6-0.[28] Στις 31 Ιανουαρίου 2022, η Μπόρνμουθ και ο Νίλαντ συμφώνησαν από κοινού σε κοινή λύση συνεργασίας, παρόλα αυτά παρέμεινε στα "κεράσια" για προπονήσεις, με σκοπό να ανακάμψει πιο σύντομα από τον τραυματισμό του.

Ρέντινγκ

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 10 Μαρτίου 2022, ο Νίλαντ υπέγραψε με την Ρέντινγκ με συμβόλαιο μέχρι το τέλος της σεζόν 2021-22.[29] Στις 20 Μαΐου 2022, η Ρέντινγκ επιβεβαίωσε ότι ο Νίλαντ θα αποχωρήσει από τον σύλλογο μετά την λήξη του συμβολαίου του. [30]

Λειψία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 9 Οκτωβρίου 2022, ο Νίλαντ εντάχθηκε στην Λειψία μέχρι τον Ιούνιο του 2023, ως αντικαταστάτης των τραυματιών Πίτερ Γκουλάτσκι και Τζανις Μπλάσβιτς.[31] Στο τελευταίο του αγώνα, στις 27 Μαΐου 2023, ο Νίλαντ παραχώρησε ασίστ στον Κριστοφέρ Ενκουνκού, επιτρέποντας του να κερδίσει το Χρυσό Παπούτσι για την σεζόν 2022–23.

Σέβιλλη

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 20 Αυγούστου 2023, ο Νίλαντ εντάχθηκε στην Σεβίλλη ως ελεύθερος. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 23 Σεπτεμβρίου, εναντίον της Οσασούνα, διατηρώντας την εστία του απαραβίαστη.[32] Αποχώρησε από τον σύλλογο μετά την λήξη του συμβολαίου του, τον Ιούνιο του 2026.[33][34]

Διεθνής καριέρα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Νίλαντ εκπροσώπησε τη Νορβηγία από το επίπεδο Κ-16 έως το επίπεδο Κ-18, αλλά δεν επιλέχθηκε για τις διεθνείς ομάδες νέων για δύο χρόνια, επειδή δεν αγωνιζόταν τακτικά στην Χοντ. Αφότου έγινε βασικός τερματοφύλακας στη Χοντ, κλήθηκε στην ομάδα Κ-21 της Νορβηγίας τον Ιούνιο του 2011 και πραγματοποίησε το ντεμπούτο του για την ομάδα στην ήττα με 1-4 από την Κ-21 της Σουηδίας.[35]

Ο Νίλαντ καθιερώθηκε στην Κ-21 το 2012, [36] όπου ήταν δεύτερη επιλογή πίσω από τον Άριλντ Όστμπο. Ο Νίλαντ αγωνίστηκε στο τελευταίο παιχνίδι των πλέι-οφ εναντίον της Κ-21 της Γαλλίας, αφού ο Όστμπο δεν ήταν διαθέσιμος λόγω τραυματισμού. [37] Ο Νίλαντ έλαβε βραβείο για την απόδοσή του σε αυτό το παιχνίδι, που ήταν η τρίτη συνολικά εμφάνισή του για την ομάδα Κ-21 ετών, με την ομάδα του εν τέλει να επικρατεί της Κ-21 της Γαλλίας με 5–3 και να προκρίνεται στην τελική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κ-21 της ΟΥΕΦΑ το 2013.[3]

Ως ένας από τους τρεις τερματοφύλακες, ο Νίλαντ συμπεριλήφθηκε στην ομάδα της Κ-21 της Νορβηγίας για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ-21 ετών, μαζί με τον Άριλντ Όστμπο και τον Γκούντμουντ Τάκσνταλ Κονγκσάβν. Πριν το τουρνουά, ο προπονητής της ομάδας Σκούλερουντ δεν είχε αποφασίσει αν θα χρησιμοποιούσε τον Ότσμπο, ο οποίος ήταν η πρώτη επιλογή στην προκριματική φάση, ή οποιονδήποτε από τους άλλους δύο διαθέσιμους τερματοφύλακες, οι οποίοι είχαν εντυπωσιάσει και οι δύο με τις ομάδες τους στην αρχή της σεζόν του πρωταθλήματος Νορβηγίας του 2013.[38] Ο Νίλαντ επιλέχθηκε τελικά να υπερασπιστεί την εστία της ομάδας του στον αγώνα εναντίον της Κ-21 του Ισραήλ,[39] και στην συνέχεια αγωνίστηκε και στα επόμενα τρία από τα τέσσερα παιχνίδια του τουρνουά,[40] με τον Ότσμπο να αγωνίζεται στον τελευταίο αγώνα της Φάσης των Ομίλων εναντίον της Κ-21 της Ιταλίας.[41] Η Κ-21 της Νορβηγίας ηττήθηκε τελικά στην ημιτελική φάση από την Κ-21 της Ισπανίας, η οποία στην συνέχεια κατέκτησε την διοργάνωση, ενώ η ομάδα της Νορβηγίας κατέκτησε το μπρούτζινο μετάλλιο. [40] Ο Νίλαντ επαινέθηκε για τις επιδόσεις του στο τουρνουά, ειδικά στο παιχνίδι εναντίον της Ισπανίας, και συμπεριλήφθηκε στην "ομάδα του τουρνουά" από την The Guardian, κερδίζοντας την άτυπη μάχη με τον Νταβίντ ντε Χέα. [42] Ο Νίλαντ συμπεριλήφθηκε επίσης στην "All-Star ομάδα" της ΟΥΕΦΑ, μαζί με τον συμπατριώτη του Στέφαν Στράντμπεργκ. [43]

Ο Νίλαντ κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική ομάδα της Νορβηγίας για τα παιχνίδια της προκριματικής φάσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 εναντίον της Κύπρου και της Ελβετίας τον Σεπτέμβριο του 2013.[44] Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του για την εθνική ομάδα σε φιλική αναμέτρηση εναντίον της Σκωτίας στις 20 Νοεμβρίου 2013, στο γήπεδο της Μόλντε.[45]

Στις 21 Μαΐου 2026, ο Νίλαντ συμπεριλήφθηκε στην τελική 26αδα που επιλέχθηκε από τον προπονητή της εθνικής ομάδας της Νορβηγίας, Στόλε Σολμπάκεν για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026.[46] Έκανε το ντεμπούτο του στο Παγκόσμιο Κύπελλο στην νίκη της χώρας του με 4-1 επί του Ιράκ για την πρώτη αγωνιστική της φάσης των ομίλων, γεγονός που τον κατέστισε ως τον γηραιότερο Νορβηγό ποδοσφαιριστή που αγωνίζεται ποτέ στην συγκεκριμένη διοργάνωση, σε ηλικία 35 ετών και 279 ημερών. [47] Στην Φάση των 16 απέναντι στην Βραζιλία, ο πραγματοποίησε αρκετές κρίσιμες επεμβάσεις, συμπεριλαμβανομένης και της απόκρουσης πέναλτι στην αρχή του αγώνα, βοηθώντας τη Νορβηγία να επικρατήσει με 2-1 και να προκριθεί στην προημιτελική Φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου για πρώτη φορά στην ιστορία της.[48][49]

Διακρίσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χοντ

Μόλντε

Άστον Βίλα

Λειψία

Νορβηγία Κ21

Ατομικές

  • Πρωτάθλημα Ευρώπης Κ-21 της ΟΥΕΦΑ ομάδα της διοργάνωσης: 2013[56]
  • Τερματοφύλακας της σεζόν στο Πρωτάθλημα Νορβηγίας: 2014, 2015[57][58]
  • Απόκρουση του μήνα στην Πριμέρα Ντιβισιόν: Απρίλιος 2025[59][60]

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. 1 2 «Ørjan Håskjold Nyland». altomfotball.no (στα Νορβηγικά). TV 2. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2012.
  2. ↑ Tveter, Eivind (27 Σεπτεμβρίου 2012). «Valgte bort hjelm og ski for hansker og ball». nernett.no (στα Νορβηγικά). Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2012.
  3. 1 2 3 Thomassen, Mari Waagard (13 Νοεμβρίου 2012). «Ørjan Nyland månedens talent». fotball.no (στα Νορβηγικά). Football Association of Norway. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2012.
  4. ↑ Antonsen, Hugo (30 Μαρτίου 2011). «Multi-kunstnar» (PDF). Regionavisa (στα Νορβηγικά). σελ. 2. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2012.[νεκρός σύνδεσμος]
  5. ↑ Ruud, Anders (12 Νοεμβρίου 2007). «Ørjans drømmeuke» (στα Νορβηγικά). Adresseavisa. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Νοεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2012.
  6. ↑ Oddekalv, Line Lauvsnes (10 Δεκεμβρίου 2008). «Hødd-keeper trener med Everton» (στα Νορβηγικά). Adresseavisa. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2012.
  7. ↑ Hustad, Trond (25 Νοεμβρίου 2011). «VIF-talent trener med Molde» (στα Νορβηγικά). Romsdals Budstikke. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2012.
  8. ↑ «NFF lanserer keeperprosjekt» (στα Νορβηγικά). Verdens Gang. Norwegian News Agency. 6 Δεκεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2012.
  9. ↑ Sivertsen, Øyvind (29 Νοεμβρίου 2012). «Tromsø ville kjøpe Hødds keeperhelt» (στα Νορβηγικά). iTromsø. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2012.
  10. ↑ «Her er spillerne ekspertene tror blir avgjørende i finalen» (στα Νορβηγικά). NRK. 25 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2012.
  11. ↑ Aarsæther, Dag Slinning (25 Νοεμβρίου 2012). «Hødd med cupbombe etter straffedrama» (στα Νορβηγικά). TV 2. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2012.
  12. ↑ Sande, Egil (26 Νοεμβρίου 2012). «Tippeligaklubber lover Nyland fast plass» (στα Νορβηγικά). Nettavisen. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2012.
  13. ↑ Burheim, Mads Gudim (29 Νοεμβρίου 2012). «Hødds keeperhelt klar for Molde». Dagbladet (στα Νορβηγικά). Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2012.
  14. ↑ Lillebakk, Knut Dørum (17 Απριλίου 2013). «Cup-helten på vei til Ullevaal igjen» (στα Νορβηγικά). Romsdals Budstikke. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Απριλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2013.
  15. ↑ Rise, Hans-Olav· Hustad, Rune (12 Μαΐου 2013). «Cupfinalehelten har kjempa seg til startplass» (στα Νορβηγικά). NRK. Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2013.
  16. ↑ Sande, Egil (31 Ιουλίου 2013). «Solskjær vil forlenge med Nyland». Nettavisen (στα Νορβηγικά). Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2013.
  17. ↑ Hustad, Trond (25 Σεπτεμβρίου 2013). «Nyland skrev femårskontrakt». Romsdals Budstikke (στα Νορβηγικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιουνίου 2015. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2013.
  18. ↑ Vestad, Lars Andreas (6 Οκτωβρίου 2013). «– Sesongen har ikke vært slik jeg håpet». Romsdals Budstikke (στα Νορβηγικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιουνίου 2015. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2013.
  19. ↑ Vestad, Lars Andreas (26 Οκτωβρίου 2013). «Nyland tilbake mot RBK». Romsdals Budstikke (στα Νορβηγικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιουνίου 2015. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2013.
  20. ↑ «ÖRJAN NYLAND WECHSELT NACH INGOLSTADT». fcingolstadt.de (στα Γερμανικά). FC Ingolstadt 04. 1 Ιουλίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Σεπτεμβρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2015.
  21. ↑ «Breaking news: Aston Villa sign Orjan Nyland» (στα English). Aston Villa F.C. 7 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2015.CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  22. ↑ «Has goal-line technology dropped a huge clanger in Villa vs Sheffield United match?». talkSPORT. 17 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2020.
  23. ↑ Preece, Ashley (5 Οκτωβρίου 2020). «'Let's go' - The Aston Villa players heading for the exit door as transfer deadline looms». Birmingham Mail. Ανακτήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2020.
  24. ↑ «Villa announce Nyland departure». Aston Villa Official Site. 5 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2020.
  25. ↑ «City complete Nyland deal». Norwich City F.C. 1 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 1 Φεβρουαρίου 2021.
  26. ↑ «City confirm Nyland exit». The Pink'un. 23 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουνίου 2021.
  27. ↑ «Cherries Sign 'Keeper Nyland». AFC Bournemouth. Ανακτήθηκε στις 17 Αυγούστου 2021.
  28. ↑ «Norwich hit Bournemouth for six in cup». BBC Sport. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2021.
  29. ↑ «ØRJAN NYLAND SIGNS SHORT-TERM DEAL WITH THE ROYALS». readingfc.co.uk. Reading. 10 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2022.
  30. ↑ «CONTRACTS OFFERED AND ACADEMY TALENT GIVEN DEALS». readingfc.co.uk. Reading F.C. 20 Μαΐου 2022. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2022.
  31. ↑ «Goalkeeper Ørjan Nyland joins RB Leipzig». RB Leipzig. 9 Οκτωβρίου 2022. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Οκτωβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2022.
  32. ↑ «ÖRJAN NYLAND SIGNS FOR THE CLUB». Sevilla FC. 20 Αυγούστου 2023. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Αυγούστου 2023. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2023.
  33. ↑ Rubio, Alberto (5 Ιουλίου 2026). «Nyland, de salir del Sevilla por la puerta de atrás a tumbar a Brasil: "Me alegro por lo mal que lo ha pasado"». Marca (στα Ισπανικά). Marca. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2026.
  34. ↑ «EL SEVILLA FC AGRADECE SU ETAPA EN EL CLUB A LOS SIETE JUGADORES QUE FINALIZAN SUS CONTRATOS». Sevilla FC (στα Ισπανικά). Sevilla FC. 1 Ιουλίου 2026. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2026.
  35. ↑ Moe, Svein Halvor (3 Ιουνίου 2011). «Vanskeleg for Ørjan Nyland i U21-debuten» (στα Νορβηγικά). Vikebladet. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2012.
  36. ↑ Sande, Egil (27 Σεπτεμβρίου 2012). «Supertalentet som kan stanse Branns cupdrøm» (στα Νορβηγικά). Nettavisen. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2012.
  37. ↑ «Østbø mister Frankrike-kampen» (στα Νορβηγικά). TV 2. Norwegian News Agency. 15 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2012.
  38. ↑ Flygind, Kjetil (3 Ιουνίου 2013). «Her avgjør de hvem som blir Norges EM-keeper». Aftenposten (στα Νορβηγικά). Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2013.
  39. ↑ «Nyland vant keeperduellen». Sunnmørsposten (στα Νορβηγικά). 5 Ιουνίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιουνίου 2015. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2013.
  40. 1 2 Veland, Bernhard (20 Ιουνίου 2013). «– Nyland bedre enn de Gea i EM». Aftenposten (στα Νορβηγικά). Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2013.
  41. ↑ Vik, Marius (11 Ιουνίου 2013). «Skullerud gjør ni forandringer mot Italia». Verdens Gang (στα Νορβηγικά). Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2013.
  42. ↑ Karlsen, Tor-Kristian (20 Ιουνίου 2013). «European Under-21 Championship: team of the tournament». The Guardian. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2013.
  43. ↑ Ashby, Kevin (21 Ιουνίου 2013). «Thiago leads all-star squad dominated by Spain». UEFA. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2013.
  44. ↑ Waagaard, Mari Stanisic (26 Αυγούστου 2013). «Norges tropp til VM-kvalikkamper». fotball.no (στα Νορβηγικά). Football Association of Norway. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2013.
  45. ↑ Askeland, Øyvind (20 Νοεμβρίου 2013). «Nyland: – Kunne ikke ha hatt et bedre år». Verdens Gang (στα Νορβηγικά). Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2013.
  46. ↑ «Norway squad announcement». FIFA (στα Αγγλικά). 21 Μαΐου 2026. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2026.
  47. ↑ «Haaland brace helps guide Norway past Iraq». FIFA. 17 Ιουνίου 2026.
  48. ↑ Keyser, Hannah (5 Ιουλίου 2026). «Norway stuns Brazil with two late goals to knock out the 5-time World Cup champions». CNN.
  49. ↑ Rajan, Adwaidh (5 Ιουλίου 2026). «Brazil 1–2 Norway». BBC Sport.
  50. ↑ «- Premier League-klubb forhandler med Nyland». Norwegian News Agency (στα Νορβηγικά). 31 Ιανουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2020.
  51. 1 2 «Nyland vart seriemeister». vikebladet.no (στα Νορβηγικά). Vikebladet. 4 Οκτωβρίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2020.
  52. ↑ «Gulbrandsens vanvittige feiring stjal showet da Molde vant cupfinalen». dagbladet.no (στα Νορβηγικά). Dagbladet. 23 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2020.
  53. ↑ McNulty, Phil (1 Μαρτίου 2020). «Aston Villa 1–2 Manchester City». BBC Sport. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2020.
  54. ↑ «Christopher Nkunku-inspired RB Leipzig beat Eintracht Frankfurt to win DFB Cup». Bundesliga. 3 Ιουνίου 2023. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2023.
  55. ↑ «- Nyland bedre enn de Gea i EM». 20 Ιουνίου 2013.
  56. ↑ «2023 Under-21 EURO Team of the Tournament». Union of European Football Associations. 11 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2024.
  57. ↑ «Stefan Johansen ble Gullballen-vinner». nrk.no (στα Νορβηγικά). NRK. 10 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2020.
  58. ↑ «Flere lokale gullballer». h-avis.no (στα Νορβηγικά). Haugesunds Avis. 8 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2020.
  59. ↑ «Ørjan Nyland, LaLiga EA Sports Best Save of the Month for April». La Liga. 25 Απριλίου 2025. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Απριλίου 2025. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2025.
  60. ↑ La Liga [@LaLigaEN] (25 Απριλίου 2025). «What A Stop! 🧤
    @SevillaFC_ENG keeper, @OrjanHNyland1 wins #LaLigaEASports Save of the Month for April!»     (Tweet). Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2025 – μέσω X.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Προφίλ στον ιστότοπο της Σεβίλλη
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Όριαν_Νίλαντ&oldid=11791137"