Όνσλεϊ Ντάνμπαρ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Όνσλεϊ Ντάνμπαρ
Aynsley dunbar.jpg
Ο Ντάνμπαρ σε συναυλία το 2007
Πληροφορίες
Όνομα γέννησης Όνσλεϊ Μέιναρντ Ντάνμπαρ (Aynsley Thomas Dunbar)
Γέννηση 10 Ιανουαρίου 1946 (1946-01-10) (71 ετών)
Καταγωγή Λίβερπουλ, Αγγλία
Eίδος Heavy Metal, Hard Rock, Glam Metal, Progressive Rock, Jazz, Blues
Ιδιότητες Μουσικός, Συνθέτης
Μουσικά όργανα Τύμπανα, Κρουστά
Παρουσία 1961 - σήμερα
Συμμετοχές The Jeff Beck Group, David Bowie, Frank Zappa, UFO, Whitesnake, Journey, Jefferson Starship, Lou Reed, John Mayall & the Bluesbreakers, Sammy Hagar, Michael Schenker, Jake E. Lee, the Mojos, Flo & Eddie

Ο Όνσλεϊ Ντάνμπαρ (αγγλ. Aynsley Dunbar) είναι Βρετανός ντράμερ της ροκ μουσικής, ο οποίος έχει συνεργαστεί με μεγάλα ονόματα όπως οι David Bowie, Frank Zappa, UFO, Whitesnake, Journey, Jefferson Starship, Lou Reed, John Mayall & the Bluesbreakers, Sammy Hagar, κ.α..

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ντάνμπαρ γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1946 στο Λίβερπουλ και ξεκίνησε να παίζει τύμπανα σε ηλικία έντεκα ετών. Τέσσερα χρόνια αργότερα, εντάχθηκε στο τζαζ συγκρότημα Leo Rutherford και στα δεκαεπτά του χρόνια στους Merseysippi Jazz Band.[1]

Τον Αύγουστο του 1963, έγινε μέλος των Pressmen, οι οποίοι διαλύθηκαν τον Ιανουάριο της επόμενης χρονιάς και τέσσερα μέλη του σχήματος, μεταξύ αυτών και ο Ντάνμπαρ, σχημάτισαν τους The Flamingos.[2] Μετά από μία σύντομη περιοδεία στην Γερμανία, εντάχθηκε στο συγκρότημα ο Φρέντι Σταρ, πριν ο Ντάνμπαρ γίνει μέλος των Excheckers και των Stu and the Mojos,[3] οι οποίοι είχαν σημειώσει επιτυχία με το σινγκλ "Everything's All Right".[4]

Αφού αποχώρησε από τους Mojos, εντάχθηκε στους John Mayall & the Bluesbreakers, με τους οποίους ηχογράφησε συνολικά τέσσερις δίσκους.[5] Στην συνέχεια, έγινε μέλος του προσωπικού σχήματος του Τζεφ Μπεκ, όπου συνεργάστηκε με μουσικούς όπως ο Ροντ Στιούαρτ και ο Ρον Γουντ.[6] Πριν αποχωρήσει από το συγκρότημα, όλα τα μέλη των Jeff Bek Group εμφανίστηκαν στον δίσκο "Barabajagal" του Donovan.[7]

Το 1967, ο Ντάνμπαρ σχημάτισε τους Aynsley Dunbar Retaliation, με τον κιθαρίστα και τραγουδιστή Τζον Μούρσεντ, τον κιμπορντίστα Τόμι Έιρ, τον μπασίστα Άλεξ Ντμοτσόφσκι, κ.α..[8] Μετά την διάλυση των Retaliation, ο Ντάνμπαρ σχημάτισε τους Blue Whale, οι οποίοι ηχογράφησαν μόνο το ομώνυμο τους άλμπουμ.[9] Ακολούθησε η συμμετοχή του στο συγκρότημα του Φρανκ Ζάπα, όταν και μετακόμισε στο Λος Άντζελες. Περιόδευσε μαζί του το 1970 και ηχογράφησε τα άλμπουμ "Chunga's Revenge", "Fillmore East - June 1971", "200 Motels", "Just Another Band from L.A.", "Waka/Jawaka", "The Grand Wazoo" και "Apostrophe (')", μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '70.[10]

Το 1973, έγινε μέλος του προσωπικού σχήματος του Ντέιβιντ Μπόουι, ηχογραφώντας μαζί του δύο δίσκους, ενώ παράλληλα συμμετείχε στο άλμπουμ "Berlin" του Λου Ριντ, μαζί με τους Τζακ Μπρους, Στιβ Γουίνγουντ και Τόνι Λέβιν. Στην συνέχεια, έγινε μέλος των Journey, με τους οποίους συνέγραψε και ηχογράφησε τέσσερις δίσκους, πριν αποχωρήσει λόγω αλλαγής στον ήχο του συγκροτήματος.[11]

Το 1976, συνεργάστηκε με τον Σάμι Χάγκαρ για τον δίσκο "Nine on a Ten Scale" και τον Νιλς Λόφγκρεν για τον ομώνυμο δίσκο του και το "Cry Tough".[12] Δύο χρόνια αργότερα, εντάχθηκε στους Jefferson Starship, με τους οποίους κυκλοφόρησε τα άλμπουμ "Freedom at Point Zero" (1979), "Modern Times" (1981) και "Winds of Change" (1982).[13]

Στην συνέχεια, αποσύρθηκε από την μουσική βιομηχανία, αλλά το 1985 ο Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ τον έπεισε να επιστρέψει στην μουσική και να γίνει μέλος των Whitesnake. Μαζί τους ηχογράφησε το "Whitesnake", το οποίο περιείχε τις μεγάλες επιτυχίες "Still of the Night", "Is This Love" και "Here I Go Again".[14]

Αποχώρησε από το συγκρότημα για να ασχοληθεί με την οικογένεια του, πριν συνεχίσει το 1994 παίζοντας και ηχογραφώντας με ονόματα όπως οι Pat Travers, UFO, Μίκαελ Σένκερ και Τζον Λι Χούκερ.[15] Δύο χρόνια αργότερα, έγινε μέλος των Best of British Blues μαζί με τους Άλβιν Λι και Έρικ Μπάρντον, πριν συμμετάσχει στους Mother's Army με τον Τζο Λιν Τέρνερ, τον Μπομπ Ντέισλι και τον κιθαρίστα Τζεφ Γουάτσον, ηχογραφώντας τον δίσκο "Fire on the Moon".[16]

Τον Οκτώβριο του 1996, εντάχθηκε στους The New Animals του Μπάρντον, με τους οποίους κυκλοφόρησε τρεις δίσκους και ένα ζωντανά βιντεοσκοπημένο DVD.[17]

Μετά την αλλαγή της χιλιετίας, συμμετείχε στις ηχογραφήσεις του "Retraced" του Τζέικ Λι και τοy μπλουζ άλμπουμ "The Bluesmasters featuring Mickey Thomas",[18][19] ενώ κυκλοφόρησε τον προσωπικό του δίσκο "Mutiny", το 2008.[20]

Δισκογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προσωπικές κυκλοφορίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Mutiny (2008)

με τους The Aynsley Dunbar Retaliation[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • The Aynsley Dunbar Retaliation (1969)
  • Doctor Dunbar's Prescription (1969)
  • To Mum, From Aynsley & The Boys (1969)
  • Remains To Be Heard (1970)

με τους Blue Whale[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Blue Whale (1971)

με τους John Mayall & the Bluesbreakers[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • A Hard Road (1967)
  • Looking Back (1969)
  • So Many Roads (1969)
  • Thru the Years (1971)

με τους Frank Zappa and the Mothers[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Chunga's Revenge (1970)
  • Fillmore East - June 1971 (1971)
  • 200 Motels (1971)
  • Just Another Band from L.A. (1972)
  • Waka/Jawaka (1972)
  • The Grand Wazoo (1972)
  • Apostrophe (') (1974)
  • Playground Psychotics (1992)
  • Joe's Domage (2004)
  • Carnegie Hall (2011)
  • Finer Moments (2012)

με τον David Bowie[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Pin Ups (1973)
  • Diamond Dogs (1974)

με τον Lou Reed[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Berlin (1973)

με τον Herbie Mann[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • London Underground (1973)

με τον Michael Schenker[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Adventures of the Imagination (2000)

με τον Mick Ronson[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Slaughter on 10th Avenue (1974)
  • Play Don't Worry (1975)

με τον Nils Lofgren[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Nils Lofgren (1975)
  • Cry Tough (1976)

με τον Ian Hunter[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • All American Alien Boy (1976)

με τον Paul Kantner[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Planet Earth Rock and Roll Orchestra (1983)

με τους Journey[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

με τον Sammy Hagar[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Nine on a Ten Scale (1976)

με τους Jefferson Starship[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Freedom at Point Zero (1979)
  • Modern Times (1981)
  • Winds of Change (1982)

με τους Whitesnake[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

με τον Ronnie Montrose[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • The Diva Station (1990)

με τους UFO[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

με τον Leslie West[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Blues To Die For (2003)

με τον Jake E. Lee[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Retraced (2005)

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]