Έρικ της Πομερανίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Έρικ της Πομερανίας
Eric of Pomerania.jpg
Γέννηση  ή 
Darłowo
Θάνατος
Farther Pomerania
Υπηκοότητα Νορβηγία
Σύζυγος Φιλίππη της Αγγλίας, βασίλισσα της Δανίας
Τέκνα χωρίς ετικέτα
Γονείς Wartislaw VII, Duke of Pomerania και Maria of Mecklenburg-Schwerin
Αδέλφια Catherine of Pomerania, Countess Palatine of Neumarkt
Αξίωμα Μονάρχης της Σουηδίας
Η βασιλική σφραγίδα του Έρικ της Πομερανίας

Ο Έρικ της Πομερανίας (Ντάρλοβο 1382 - Ντάρλοβο 24 Σεπτεμβρίου [1] 1459) ήταν βασιλιάς της Νορβηγίας ως Έρικ (Eirik) ΙΓ΄ (1389 - 1442), της Δανίας ως Έρικ Ζ΄ (1396 - 1439) και της Σουηδίας ως Έρικ (Ericus) ΙΓ' (1396 - 1439). Ήταν ο πρώτος βασιλιάς της Σκανδιναβικής Ένωσης του Κάλμαρ και διαδέχθηκε την θετή του μητέρα Μαργαρίτα Α΄ της Δανίας. Ήταν επίσης δούκας της Πομερανίας (Έρικ Α΄).

Καταγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ονομαζόμενος Μπογκουσλάβ, ήταν γιος του Βαρτισλάβ Ζ΄, δούκα της Πομερανίας και της Μαρίας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν. Παππούδες του από την πλευρά του πατέρα του ήταν ο Μπογκουσλάβ Ε΄, δούκας της Πομερανίας, και η δεύτερη σύζυγός του Αδελαΐδα του Μπράουνβάιγκ-Γκρούμπενχάγκεν. Από την πλευρά της μητέρας του παππούδες του ήταν Ερρίκος Γ΄, δούκας του Μεκλεμβούργου και η Ίνγκεμποργκ της Δανίας. Ο γιος των τελευταίων Αλβέρτος ήταν αντίπαλος του Όλαφ Χάακονσον για την δανική διαδοχή το 1375. Η Ίντζεμποργκ ήταν κόρη του Βαλντεμάρ Δ΄ της Δανίας και της Χάιλβιγκ του Σλέσβιχ.

Διάδοχος της Μαργαρίτας της Δανίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο πατέρας του Έρικ ήταν ο μόνος επιζών εγγονός του Βαλντεμάρ Δ΄ της Δανίας και ο ίδιος ο Έρικ ήταν επίσης απόγονος του Μάγκνους Γ΄ της Σουηδίας και του Χάακον Ε΄ της Νορβηγίας. Στις 2 Αυγούστου 1387 ο βασιλιάς της Δανίας και Νορβηγίας Όλαφ Χάακονσον πέθανε αιφνίδια και πρόωρα σε ηλικία 17 ετών ύστερα από 12 χρόνια βασιλείας. Η μητέρα του Όλαφ Μαργαρίτα τον έχρισε διάδοχο του Δανικού θρόνου λόγω της μητέρας του Ίντζεμποργκ που ήταν η μεγαλύτερη αδελφή της. Τα δικαιώματα του Έρικ στον θρόνο της Σουηδίας προήλθαν από τον μητρικό παππού του Έρικ Γ΄, δούκα του Μεκλεμβούργου ο οποίος ήταν γιος της Ευφημίας της Σουηδίας αδελφής του βασιλιά της Σουηδίας Μάγκνους Δ΄ ο οποίος είχε ανατραπεί από τους Σουηδούς ευγενείς και ανακήρυξαν βασιλιά τον Αλβέρτο του Μεκλεμβούργου. Ο Αλβέρτος με την άνοδο του στον θρόνο της εξουσίας δυσαρέστησε έντονα τους ευγενείς που ήθελε να μειώσει σημαντικά τα προνόμια τους βάζοντας χέρι στις ιδιοκτησίες των μεγαλοκτηματιών, οι ευγενείς κήρυξαν επανάσταση εναντίον του υπό την ηγεσία του Τζόνσον Γκρίπ του μεγαλύτερου μεγαλοκτηματία ο οποίος κατείχε περίπου το ένα τρίτο των εκτάσεων της Σουηδίας προσκαλώντας την Μαργαρίτα. Το Δανικό Κοινοβούλιο ονόμασαν την Μαργαρίτα ισχυρή κυρία της χώρας και την επόμενη χρονιά (1388) της έδωσαν τον τίτλο της βασίλισσας καλώντας την επίσημα να έρθει με στρατό για να ανατρέψει τον Αλβέρτο (1388), η Μαργαρίτα αμέσως ανταποκρίθηκε. Οι δυνάμεις του Αλβέρτου ηττήθηκαν στην μάχη του Φάλκοπινγκ (1389) ο ίδιος και ο γιος του Έρικ αιχμαλωτίστηκαν όταν τα άλογα τους βυθίστηκαν στην λάσπη, στάλθηκαν στην βασίλισσα Μαργαρίτα η οποία τους φυλάκισε στο κάστρο του Λίντχολμεν αλλά το 1395 κατάφερε να υποτάξει ολοκληρωτικά τους οπαδούς του στην Στοκχόλμη. Η Μαργαρίτα έγινε βασίλισσα τριών βασιλείων με ειρήνη και ευημερία μέχρι τον θάνατο της διαλέγοντας τον μικρανεψιό της Βογίσλαο ως διάδοχο της ο οποίος έγινε βασιλιάς με το όνομα Έρικ της Πομερανίας. Το 1389 ο νεαρός Βογίσλαος μεταφέρθηκε στην Δανία προκειμένου να ανατραφεί από την Μαργαρίτα δίνοντας του το Δανέζικο όνομα Έρικ, στις 8 Σεπτεμβρίου 1389 χαιρετίστηκε σαν βασιλιάς της Νορβηγίας και στέφθηκε στο Όσλο (1392), ανακηρύχθηκε βασιλιάς της Δανίας (1396) και στην συνέχεια της Σουηδίας. Στις 17 Ιουνίου 1397 στέφθηκε βασιλιάς των τριών βασιλείων της Ένωσης του Καλμάρ στον καθεδρικό ναό του Καλμάρ αλλά η Μαργαρίτα παρέμεινε η πραγματική κυβερνήτης των τριών βασιλείων μέχρι των τριών βασιλείων μέχρι τον θάνατο της (1412)

Γάμος με την Φιλίππη της Αγγλίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ανδριάντας του Έρικ της Πομερανίας στο κάστρο του Ντάρλοβο

Η θετή του μητέρα Μαργαρίτα προσπάθησε να μείνει ουδέτερη στον αιματηρό Εκατονταετή πόλεμο ανάμεσα στην Αγγλία και την Γαλλία, συνέχισε όμως με ακόμα μεγαλύτερο πάθος την προσάρτηση των παλιών εδαφών, αγόρασε το νησί του Γκότλαντ από τον Αλβέρτο του Μέκλενμπουργκ και το υπόλοιπο τμήμα του Σλέσβιχ. Το 1402 ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με τον Άγγλο βασιλιά Ερρίκο Δ΄ για ισχυρή συμμαχία με τους Άγγλους μέσω ενός διπλού γάμου : Ο νεαρός Έρικ της Πομερανίας θα παντρευόταν την κόρη του βασιλιά Ερρίκου Φιλίππη της Αγγλίας και ο διάδοχος του Αγγλικού θρόνου Ερρίκος θα παντρευόταν την αδελφή του Έρικ Κατερίνα, σύμφωνα με τον Μάρκ Σελ οι βλέψεις της Μαργαρίτας ήταν η ανάσταση της αυτοκρατορίας του Κνούτου του Μέγα. [2] Η συμφωνία ήταν έτοιμη να προχωρήσει αλλά όταν ο Άγγλος βασιλιάς ζήτησε την βοήθεια της για συμμετοχή των Δανών στον Εκατονταετή πόλεμο η Μαργαρίτα πιστή στην πολιτική της ουδετερότητας το αρνήθηκε. Ο γάμος που έγινε τελικά ήταν μονάχα αυτός του Έρικ με την 13χρονη Φιλίππη κόρη του Έρικ Δ΄ στο Λουντ στις 26 Οκτωβρίου 1406, η αδελφή του Έρικ Κατερίνα θα παντρευτεί τον Ιωάννη, [3] κόμη του Παλατίνου του Νεουμάρκτ αποκτώντας με αυτό τον τρόπο η Μαργαρίτα έναν ισχυρό Γερμανό σύμμαχο στα νότια, με τον θάνατο της Φιλίππης (1430) ο Έρικ την αντικατέστησε με την Σεσίλη. Ο Έρικ της Πομερανίας περιγράφεται από τον πάπα Πίο Β΄ σαν ένας άντρας με ωραίο σώμα, κόκκινα μαλλιά και μακρύ λεπτό λαιμό που γοήτευε τις γυναίκες όταν ανέβαινε στο άλογο. [4]

Βασιλιάς της Δανίας, της Σουηδίας και της Νορβηγίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από σύγχρονες πηγές ο Έρικ της Πομερανίας αναφέρεται σαν έξυπνος, φιλόδοξος, ενεργητικός βασιλιάς, χαριτωμένος και καλομίλητος κάτι που φάνηκε στην περιοδεία του στην Ευρώπη στην δεκαετία του 1420, είχε έναν θερμό χαρακτήρα, έλλειψη διπλωματικού ταλέντου και ήταν πολύ πεισματάρης, ταξίδεψε στην Ιερουσαλήμ όπου στέφθηκε ιππότης του Παναγίου τάφου. [5] Ο Έρικ πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της εξουσίας του σε μακρόχρονη σύγκρουση με τους κόμητες του Σάουενμπουργκ και του Χόλσταϊν, προσπάθησε να ανακτήσει την νότια Γιουτλάνδη που είχε κερδίσει η μητέρα του Μαργαρίτα προτιμώντας τον πόλεμο από τις διαπραγματεύσεις. Το αποτέλεσμα ήταν ένας ένας μακροχρόνιος πόλεμος με οδυνηρά αποτελέσματα την οριστική απώλεια της νότιας Γιουτλάνδης, ο Έρικ χαρακτηρίστηκε δυναμικός αλλά με έλλειψη ικανοτήτων, ο Σιγισμόνδος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας τον αναγνώρισε κυβερνήτη της νότιας Γιουτλάνδης αλλά οι κάτοικοι του Χόλσταϊν τον αρνήθηκαν, το αποτέλεσμα ήταν μεγάλη παρακμή στην οικονομία της Δανίας και εμπόδιο για την ένωση. Ο Έρικ εισηγήθηκε (1429) φόρο για τα πλοία που κράτησε μέχρι το 1857 φέρνοντας μεγάλα έσοδα για το βασίλειο του, έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για το Δανέζικο εμπόριο και ναυτιλία ανταγωνιζόμενος όλες τις ναυτικές δυνάμεις της Βαλτικής ιδιαίτερα την Χανσεατική Ένωση, την περίοδο (1426 - 1435) βρισκόταν σε πόλεμο με την Χανσεατική Ένωση και με το Χόλσταϊν. Έκανε την Κοπεγχάγη πρωτεύουσα της Δανίας αλλά όταν ο στρατός του Χόλσταϊν και η Χανσεατική Ένωση επιτέθηκαν στην Κοπεγχάγη ο ίδιος δραπέτευσε (1428) αφήνοντας την σύζυγο του Φιλίππη να την υπερασπιστεί.

Εκθρόνιση του Έρικ της Πομερανίας απο την Δανία και την Σουηδία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τάφος του Έρικ της Πομερανίας στο Ντάρλοβο

Από το 1434 οι αγρότες και οι μεταλλωρύχοι δυσαρεστημένοι εξεγέρθηκαν, ακολούθησε γενική εξέγερση μαζί με τους ευγενείς της Σουηδίας που εξασθένησε σημαντικά την βασιλική δύναμη, τους βοήθησε η Χανσεατική Ένωση και το Χόλσταϊν, στην Νορβηγία αγρότες υπό την ηγεσία του Άμουντ Σίγκουρντσον εξεγέρθηκαν κυριεύοντας το Όσλο και το κάστρο του Ακέρσους. Όταν η αριστοκρατία της Δανίας εναντιώθηκε στον βασιλιά ο ίδιος σαν ένδειξη διαμαρτυρίας αποσύρθηκε στο κάστρο του Βίσμποργκ στο Γκότλαντ, η αριστοκρατία της Δανίας και της Σουηδίας ήταν εναντίον του ενώ παρέμεινε στον Έρικ της Πομερανίας πιστή μόνο η αριστοκρατία της Νορβηγίας και στον απεσταλμένο του Σίγκουρντ Τζόνσον (1439) που έπεσε από την εμπιστοσύνη του (1440). Ο Έρικ έμεινε στο Γκότλαντ για 10 χρόνια σαν κέντρο δράσης του κατά των πειρατών της Βαλτικής, στην συνέχεια επέστρεψε στην Πομερανία όπου έμεινε μέχρι τον θάνατο του. Το 1449 έχοντας εκθρονιστεί από την Δανία και την Σουηδία άφησε διάδοχο του τον ανιψιό του Χριστόφορο Γ΄ της Δανίας παρέμεινε μονάχα βασιλιάς της Νορβηγίας, ο διάδοχος του πέθανε πρόωρα πολύ πριν τον ίδιο τον Έρικ (1448), επόμενος βασιλιάς της Δανίας θα είναι ο ευγενής Χριστιανός Α΄ της Δανίας απο τον Οίκο του Ολδεμβούργου προπάτορας των σύγχρονων βασιλέων της Δανίας και της Ελληνικής βασιλικής δυναστείας. Την περίοδο 1449 - 1459 ο Έρικ της Πομερανίας διαδέχθηκε στην Πομερανία τον Βογίσλαο, [6] πέθανε (1459) στο Ντάρλοβο και τάφηκε στον ναό της Αγίας Μαρίας στο Ντάρλοβο της Πομερανίας. [7]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
  1. Flemberg, Marie-Louise (2014). Filippa: engelsk prinsessa och nordisk unionsdrottning (in Swedish). Stockholm: Santerus. pp. 341 & 434.
  2. Shell, Marc (2014). Islandology: Geography, Rhetoric, Politics. Stanford University Press. p. 131.
  3. http://danmarkshistorien.dk/leksikon-og-kilder/vis/materiale/erik-af-pommern-ca-1382-1459/
  4. Gyldendal og Politikens Danmarkshistorie, book 6, 1400–1500, by Troels Dahlerup
  5. Fratris Felicis Fabri Evagatorium in Terrae sanctae, Arabiae et Aegypti peregrinationem, Felix Fabri
  6. The Encyclopedia Americana. Grolier Inc. 1999.
  7. http://denstoredanske.dk/Danmarks_geografi_og_historie/Danmarks_historie/Danmark_f%C3%B8r_Reformationen/Erik_7._af_Pommern?highlight=erik%20af%20pommern

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 18th century monument in Landskrona inscription states that the town was founded by king Erik XIII in 1413
  • Flemberg, Marie-Louise (2014). Filippa: engelsk prinsessa och nordisk unionsdrottning (in Swedish). Stockholm: Santerus. pp. 341 & 434.
  • Gyldendal og Politikens Danmarkshistorie, book 6, 1400–1500, by Troels Dahlerup
  • Fratris Felicis Fabri Evagatorium in Terrae sanctae, Arabiae et Aegypti peregrinationem, Felix Fabri
  • Haug, Eldbjorg (2000), Margrete – den siste dronning i Sverre?tten (Oslo: Cappelen)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έρικ της Πομερανίας
Γέννηση: 1382 Θάνατος: 24 Σεπτεμβρίου 1459
Βασιλικοί τίτλοι
Προκάτοχος
Μαργαρίτα Α΄ της Δανίας
Βασιλιάς της Νορβηγίας
Flag of Norway.svg
1389-1442
Με την Μαργαρίτα Α΄ της Δανίας (1389-1412)
Διάδοχος
Χριστόφορος της Βαυαρίας
Βασιλιάς της Δανίας
Flag of Denmark.svg
1396-1439
Με την Μαργαρίτα Α΄ της Δανίας (1396-1412)
Βασιλιάς της Σουηδίας
Flag of Sweden.svg
1396-1434
Με την Μαργαρίτα Α΄ της Δανίας (1396-1412)
Διάδοχος
Θρόνος κενός (1439-1441)
Επόμενος μονάρχης Χριστόφορος της Βαυαρίας
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Eric of Pomerania της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).