Έρικ της Πομερανίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Έρικ της Πομερανίας
Erik I, 1382-1459, hertig av Pommern konung av Danmark Norge och Sverige - Nationalmuseum - 15058.tif
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1381[1][2]
Ντάρλοβο
Θάνατος 3  Μαΐου 1459[1]
Farther Pomerania[1]
Τόπος ταφής d:Q1897799
Υπηκοότητα Νορβηγία
Θρησκεία Χριστιανισμός
Οικογένεια
Σύζυγος Φιλίππη της Αγγλίας, βασίλισσα της Δανίας (από 1406)
Τέκνα d:Q9254868
Γονείς Βάρτισλαβ Ζ΄ της Πομερανίας και Μαρία του Μακλεμβούργου
Αδέλφια Αικατερίνη της Πομερανίας-Στολπ
Οικογένεια Οίκος των Γκρίφφινς
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Μονάρχης της Σουηδίας (1435–1436)
Commons page Σχετικά πολυμέσα
Η βασιλική σφραγίδα του Έρικ της Πομερανίας

Ο Έρικ, νορβηγ. Eirik, σουηδ. Ericus (Ντάρλοβο 1382 - Ντάρλοβο 24 Σεπτεμβρίου [3] 1459) ήταν βασιλιάς της Νορβηγίας ως Έρικ Γ΄ (1389 - 1442), της Δανίας ως Έρικ Ζ΄ (1396 - 1439) και της Σουηδίας ως Έρικ ΙΓ' (1396 - 1439). Ήταν ο πρώτος βασιλιάς της Σκανδιναβικής Ένωσης του Κάλμαρ και διαδέχθηκε την θετή του μητέρα Μαργαρίτα Α΄ της Δανίας. Ήταν επίσης δούκας της Πομερανίας vw Έρικ Α΄.

Καταγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ονομαζόμενος Μπόγκισλαβ, ήταν γιος τού Βάρτισλαβ Β΄ δούκα της Πομερανίας-Στολπ και της Μαρίας, κόρης τού Ερρίκου Γ΄ δούκα τού Μεκλεμβούργου-Σβερίν. Γονείς του πατέρα του ήταν οι Μπόγκισλαβ Ε΄ δούκας της Πομερανίας-Στολπ και η δεύτερη σύζυγός του Αδελαΐδα τού Μπράουνβάικ-Γκρούμπενχάγκεν. Γονείς της μητέρας του Μαρίας ήταν ο Ερρίκος Γ΄ δούκας τού Μεκλεμβούργου και η Ίνγκεμπορκ των Έστριντσεν. Ο αδελφός της Μαρίας, ο Αλβέρτος Δ΄ ήταν αντίπαλος του Όλαφ Β΄ των Μπγιέλμπο για την δανική διαδοχή το 1375, που την κέρδισε ο Όλαφ Β΄. Η Ίνγκεμποργκ ήταν κόρη τού Βάλντεμαρ Δ΄ της Δανίας.

Διάδοχος της Μαργαρίτας της Δανίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η μητέρα τού Έρικ, η Μαρία τού Μεκλεμβούργου, ήταν η μόνη επιζήσασα εγγονή του Βάλντεμαρ Δ΄ της Δανίας και ο ίδιος ο Έρικ ήταν επίσης 5ος απόγονος τού Μάγκνους Γ΄ της Σουηδίας και τού Χάακον Ε΄ της Νορβηγίας.

Στις 2 Αυγούστου 1387 ο εξάδελφος της μητέρας του Όλαφ Β΄ της Δανίας και Νορβηγίας πέθανε αιφνίδια σε ηλικία 17 ετών, ύστερα από 12 χρόνια βασιλείας. Η μητέρα τού Όλαφ Β΄, η Μαργαρίτα έχρισε τον Έρικ διάδοχο τού Δανικού θρόνου, αφού η Ίνγκεμπορκ (μητέρα της Μαρίας τού Μεκεμβούργου) ήταν η μεγαλύτερη αδελφή της. Τα δικαιώματα τού Έρικ στον θρόνο της Σουηδίας προήλθαν από τον εκ μητρός πάππο του, τον Ερρίκο Γ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου, ο οποίος ήταν γιος της Ευφημίας των Μπγιέλμπο, αδελφής του Μάγκνους Δ΄ της Σουηδίας. Ο τελευταίος είχε ανατραπεί από τους Σουηδούς ευγενείς, που ανακήρυξαν βασιλιά τον Αλβέρτο δούκα του Μεκλεμβούργου (αδελφό τού Ερρίκου Γ΄). Όμως ο Αλβέρτος, με την άνοδό του στον θρόνο, δυσαρέστησε έντονα τους ευγενείς, όταν προσπάθησε να μειώσει τις ιδιοκτησίες των μεγαλοκτηματιών· τότε οι ευγενείς κήρυξαν επανάσταση εναντίον του -υπό την ηγεσία του Τζόνσον Γκριπ, του μεγαλύτερου μεγαλοκτηματία, ο οποίος κατείχε περίπου το ένα τρίτο των εκτάσεων της Σουηδίας- προσκαλώντας την Μαργαρίτα.

Το Δανικό Κοινοβούλιο ονόμασε την Μαργαρίτα ισχυρή κυρία της χώρας και την επόμενη χρονιά (1388) της έδωσαν τον τίτλο της βασίλισσας, καλώντας την επίσημα να έρθει με στρατό για να ανατρέψει τον Αλβέρτο (1388)· η Μαργαρίτα ανταποκρίθηκε αμέσως. Οι δυνάμεις τού Αλβέρτου ηττήθηκαν στην μάχη τού Φάλκοπινκ (1389)· ο ίδιος και ο γιος του Έρικ αιχμαλωτίστηκαν, όταν τα άλογά τους βυθίστηκαν στην λάσπη. Στάλθηκαν στην βασίλισσα Μαργαρίτα, η οποία τους φυλάκισε στο κάστρο τού Λίντχολμεν, αλλά μόνο το 1395 κατάφερε να υποτάξει ολοκληρωτικά τους οπαδούς του στην Στοκχόλμη. Η Μαργαρίτα έγινε βασίλισσα των τριών βασιλείων με ειρήνη και ευημερία μέχρι τον θάνατό της. Πιο πριν διάλεξε τον μικρανεψιό της Μπόγκισλαβ ως διάδοχό της.

Το 1389 ο νεαρός Μπόγκισλαβ μεταφέρθηκε στην Δανία, προκειμένου να ανατραφεί από την Μαργαρίτα, η οποία τού έδωσε το Δανέζικο όνομα Έρικ. Στις 8 Σεπτεμβρίου 1389 χαιρετίστηκε σαν βασιλιάς της Νορβηγίας και στέφθηκε στο Όσλο (1392)· επίσης ανακηρύχθηκε βασιλιάς της Δανίας (1396) και στην συνέχεια της Σουηδίας. Στις 17 Ιουνίου 1397 στέφθηκε βασιλιάς των τριών βασιλείων της Ένωσης του Κάμαρ στον καθεδρικό ναό του Κάλμαρ, αλλά η Μαργαρίτα παρέμεινε η πραγματική κυβερνήτης των τριών βασιλείων μέχρι τον θάνατο της (1412)

Γάμος με την Φιλίππη της Αγγλίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ανδριάντας του Έρικ της Πομερανίας στο κάστρο του Ντάρλοβο

Η θετή του μητέρα Μαργαρίτα προσπάθησε να μείνει ουδέτερη στον αιματηρό Εκατονταετή πόλεμο ανάμεσα στην Αγγλία και την Γαλλία, συνέχισε όμως με ακόμη μεγαλύτερο πάθος την προσάρτηση των παλαιών εδαφών· αγόρασε το νησί τού Γκότλαντ από τον Αλβέρτο του Μεκλεμβούργου και το υπόλοιπο τμήμα τού Σλέσβιχ.

Το 1402 ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με τον Άγγλο βασιλιά Ερρίκο Δ΄ για ισχυρή συμμαχία με τους Άγγλους μέσω ενός διπλού γάμου: ο νεαρός Έρικ της Πομερανίας θα νυμφευόταν την κόρη του βασιλιά Ερρίκου Δ΄, τη Φιλίππη και ο διάδοχος τού Αγγλικού θρόνου Ερρίκος Ε΄ θα νυμφευόταν την αδελφή τού Έρικ Αικατερίνη· σύμφωνα με τον Μαρκ Σελ, οι βλέψεις της Μαργαρίτας ήταν η ανασύσταση της αυτοκρατορίας του Κνούτου του Μεγάλου. [4] Η συμφωνία ήταν έτοιμη να προχωρήσει, αλλά όταν ο Άγγλος βασιλιάς ζήτησε την βοήθεια της Μαργαρίτας για συμμετοχή των Δανών στον Εκατονταετή πόλεμο· η Μαργαρίτα, πιστή στην πολιτική της ουδετερότητας, αρνήθηκε. Ο γάμος που έγινε τελικά, ήταν μονάχα αυτός του Έρικ με την 13χρονη Φιλίππη, κόρη του Έρικ Δ΄ στο Λουντ στις 26 Οκτωβρίου 1406, ενώ η αδελφή του Έρικ Αικατερίνη θα παντρευτεί τον Ιωάννη, [5] κόμη του Παλατινάτου-Νόιμαρκτ. Έτσι με αυτόν τον τρόπο η Μαργαρίτα απέκτησε έναν ισχυρό Γερμανό σύμμαχο στα νότια. Με τον θάνατο της Φιλίππης (1430), ο Έρικ την αντικατέστησε με την Σεσίλη. Ο Έρικ της Πομερανίας περιγράφεται από τον πάπα Πίο Β΄ ως ένας άνδρας με ωραίο σώμα, κόκκινα μαλλιά και μακρύ λεπτό λαιμό, που γοήτευε τις γυναίκες, όταν ανέβαινε στο άλογο. [6]

Βασιλιάς της Δανίας, της Σουηδίας και της Νορβηγίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από σύγχρονες πηγές ο Έρικ της Πομερανίας αναφέρεται σαν έξυπνος, φιλόδοξος, ενεργητικός βασιλιάς, χαριτωμένος και καλομίλητος, κάτι που φάνηκε στην περιοδεία του στην Ευρώπη στην δεκαετία του 1420. Είχε έναν θερμό χαρακτήρα, έλλειψη διπλωματικού ταλέντου και ήταν πολύ πεισματάρης· ταξίδεψε στην Ιερουσαλήμ, όπου στέφθηκε ιππότης τού Παναγίου τάφου. [7] Ο Έρικ πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της εξουσίας του σε μακρόχρονη σύγκρουση με τους κόμητες τού Σάουενμπουρκ και του Χόλσταϊν· προσπάθησε να ανακτήσει την νότια Γιουτλάνδη, που είχε κερδίσει η μητέρα του Μαργαρίτα, προτιμώντας τον πόλεμο από τις διαπραγματεύσεις. Το αποτέλεσμα ήταν ένας μακροχρόνιος πόλεμος με οδυνηρά αποτελέσματα: την οριστική απώλεια της νότιας Γιουτλάνδης. Ο Έρικ χαρακτηρίστηκε δυναμικός, αλλά με έλλειψη ικανοτήτων. Ο Σιγισμούνδος της Γερμανίας τον αναγνώρισε κυβερνήτη της νότιας Γιουτλάνδης, αλλά οι κάτοικοι του Χόλσταϊν τον αρνήθηκαν· το αποτέλεσμα ήταν μία μεγάλη παρακμή στην οικονομία της Δανίας και εμπόδιο για την ένωση.

Ο Έρικ εισηγήθηκε (1429) φόρο για τα πλοία, που κράτησε μέχρι το 1857, φέρνοντας μεγάλα έσοδα για το βασίλειό του· έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για το Δανέζικο εμπόριο και τη ναυτιλία, ανταγωνιζόμενος όλες τις ναυτικές δυνάμεις της Βαλτικής, ιδιαίτερα την Χανσεατική Ένωση. Την περίοδο 1426 - 1435 βρισκόταν σε πόλεμο με την Χανσεατική Ένωση και με το Χόλσταϊν. Έκανε την Κοπεγχάγη πρωτεύουσα της Δανίας, αλλά όταν ο στρατός τού δούκα τού Χόλσταϊν και η Χανσεατική Ένωση επιτέθηκαν στην Κοπεγχάγη, ο ίδιος δραπέτευσε (1428), αφήνοντας τη σύζυγό του Φιλίππη να την υπερασπιστεί.

Εκθρόνιση του Έρικ της Πομερανίας απο την Δανία και την Σουηδία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τάφος του Έρικ της Πομερανίας στο Ντάρλοβο

Από το 1434 οι αγρότες και οι μεταλλωρύχοι, που ήταν δυσαρεστημένοι, εξεγέρθηκαν. Ακολούθησε γενική εξέγερση μαζί με τους ευγενείς της Σουηδίας, που εξασθένησε σημαντικά την βασιλική δύναμη· τους βοήθησε η Χανσεατική Ένωση και το Χόλσταϊν. Στη Νορβηγία αγρότες υπό την ηγεσία του Άμουντ Σίγκουρντσον εξεγέρθηκαν, κυριεύοντας το Όσλο και το κάστρο του Ακέρσους. Όταν η αριστοκρατία της Δανίας εναντιώθηκε στον βασιλιά, ο ίδιος σαν ένδειξη διαμαρτυρίας αποσύρθηκε στο κάστρο του Βίσμπορκ στο Γκότλαντ. Η αριστοκρατία της Δανίας και της Σουηδίας ήταν εναντίον του, ενώ παρέμεινε στον Έρικ της Πομερανίας πιστή μόνο η αριστοκρατία της Νορβηγίας και στον απεσταλμένο του Σίγκουρντ Τζόνσον (1439) που έπεσε από την εμπιστοσύνη του (1440).

Ο Έρικ έμεινε στο Γκότλαντ για 10 χρόνια σαν κέντρο δράσης του κατά των πειρατών της Βαλτικής, στην συνέχεια επέστρεψε στην Πομερανία, όπου έμεινε μέχρι τον θάνατό του. Το 1449 έχοντας εκθρονιστεί από την Δανία και την Σουηδία, άφησε διάδοχό του τον ανιψιό του Χριστόφορο Γ΄ της Δανίας. Παρέμεινε μονάχα βασιλιάς της Νορβηγίας. Ο διάδοχός του πέθανε πρόωρα πολύ πριν τον ίδιο τον Έρικ (1448)· επόμενος βασιλιάς της Δανίας έγινε ο ευγενής Χριστιανός Α΄ της Δανίας από τον Οίκο του Όλντενμπουρκ, προπάτορας των σύγχρονων βασιλέων της Δανίας.

Την περίοδο 1449 - 1459 ο Έρικ της Πομερανίας διαδέχθηκε στην Πομερανία τον Βογίσλαο. [8] Πέθανε το 1459 στο Ντάρλοβο της Πομερανίας και τάφηκε στον εκεί ναό της Αγίας Μαρίας. [9]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 «Erik av Pommern». (Σουηδικά) Dictionary of Swedish National Biography. 15392.
  2. 2,0 2,1 Faceted Application of Subject Terminology. 128711. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. Flemberg, Marie-Louise (2014). Filippa: engelsk prinsessa och nordisk unionsdrottning (in Swedish). Stockholm: Santerus. pp. 341 & 434.
  4. Shell, Marc (2014). Islandology: Geography, Rhetoric, Politics. Stanford University Press. p. 131.
  5. http://danmarkshistorien.dk/leksikon-og-kilder/vis/materiale/erik-af-pommern-ca-1382-1459/
  6. Gyldendal og Politikens Danmarkshistorie, book 6, 1400–1500, by Troels Dahlerup
  7. Fratris Felicis Fabri Evagatorium in Terrae sanctae, Arabiae et Aegypti peregrinationem, Felix Fabri
  8. The Encyclopedia Americana. Grolier Inc. 1999.
  9. http://denstoredanske.dk/Danmarks_geografi_og_historie/Danmarks_historie/Danmark_f%C3%B8r_Reformationen/Erik_7._af_Pommern?highlight=erik%20af%20pommern

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 18th century monument in Landskrona inscription states that the town was founded by king Erik XIII in 1413
  • Flemberg, Marie-Louise (2014). Filippa: engelsk prinsessa och nordisk unionsdrottning (in Swedish). Stockholm: Santerus. pp. 341 & 434.
  • Gyldendal og Politikens Danmarkshistorie, book 6, 1400–1500, by Troels Dahlerup
  • Fratris Felicis Fabri Evagatorium in Terrae sanctae, Arabiae et Aegypti peregrinationem, Felix Fabri
  • Haug, Eldbjorg (2000), Margrete – den siste dronning i Sverre?tten (Oslo: Cappelen)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έρικ της Πομερανίας
Γέννηση: 1382 Θάνατος: 24 Σεπτεμβρίου 1459
Βασιλικοί τίτλοι
Προκάτοχος
Μαργαρίτα Α΄ της Δανίας
Βασιλιάς της Νορβηγίας
Flag of Norway.svg
1389-1442
Με την Μαργαρίτα Α΄ της Δανίας (1389-1412)
Διάδοχος
Χριστόφορος της Βαυαρίας
Βασιλιάς της Δανίας
Flag of Denmark.svg
1396-1439
Με την Μαργαρίτα Α΄ της Δανίας (1396-1412)
Βασιλιάς της Σουηδίας
Flag of Sweden.svg
1396-1434
Με την Μαργαρίτα Α΄ της Δανίας (1396-1412)
Διάδοχος
Θρόνος κενός (1439-1441)
Επόμενος μονάρχης Χριστόφορος της Βαυαρίας
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Eric of Pomerania της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).