Έρικ ΣΤ΄ της Δανίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Έρικ ΣΤ΄ της Δανίας
Erik Menved (Sankt Bendts Kirke).jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1274
Δανία
Θάνατος 13  Νοεμβρίου 1319
Ροσκίλντε
Τόπος ταφής St. Bendt's Church
Χώρα πολιτογράφησης Δανία
Θρησκεία Χριστιανισμός
Οικογένεια
Σύζυγος Ίνγκεμποργκ Μάγκνουσνταττερ της Σουηδίας
Γονείς Έρικ Ε΄ της Δανίας και Αγνή του Βρανδεμβούργου
Αδέλφια Μάρθα της Δανίας
Ριχέζα της Δανίας
Χριστόφορος Β΄ της Δανίας
Ιωάννης Γ΄ του Χόλσταϊν-Πλεν
Οικογένεια Οίκος των Έστριντσεν
Θυρεός
National Coat of arms of Denmark no crown.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα
H σφραγίδα του Έρικ Μένβεντ.

Ο Έρικ ΣΤ΄ της Δανίας ή Έρικ ΣΤ΄ Μένβεντ (1274 - 13 Νοεμβρίου 1319), βασιλιάς της Δανίας (1286 - 1319) ήταν γιος και διάδοχος του βασιλιά Έρικ Ε΄ της Δανίας και της Αγνής του Βρανδεμβούργου, έγινε βασιλιάς με την δολοφονία του πατέρα του σε ηλικία 12 ετών υπο την κηδεμονία της μητέρας του έως το 1294. Η περίοδος της βασιλείας του Έρικ ΣΤ΄ ήταν περίοδος παρακμής για την Δανία όπου είχαν καθιερωθεί στην εξουσία οι συγγενείς της μητέρας του από την Γερμανία.

Διερεύνηση της δολοφονίας του πατέρα του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πρώτη του πράξη μετά την άνοδο του στον θρόνο ήταν η σύσταση ενός βασιλικού συμβουλίου με 27 επιφανείς δικαστές στο Νιμπόργκ (1287) το οποίο θα διερευνούσε τις συνθήκες της δολοφονίας του πατέρα του. Οι κατηγορούμενοι ήταν 7 ανάμεσα στους οποίους βρισκόταν ο Στίνγκ Άντερσεν Ιβίντ και ο Τζιάκομπ Νίλσεν κόμης του Άλλαντ, οι κατηγορούμενοι κρίθηκαν τελικά όλοι ένοχοι, έγινε κατάσχεση της περιουσίας τους και εξορίστηκαν από την Δανία με την ποινή του θανάτου. Η δικαστική ετυμηγορία θεωρήθηκε αμφισβητίσιμη επειδή για κανέναν από τους κατηγορούμενους δεν αποδείχθηκε ότι βρισκόταν σε άμεση επαφή με τον βασιλιά την ώρα που μαχαιρώθηκε, οι κατηγορούμενοι δεν είχαν δικαίωμα να ορκιστούν μπροστά στο δικαστήριο για την αθωότητα τους κάτι που είχαν το δικαίωμα να κάνουν από τον νόμο. Διάφοροι ιστορικοί όπως ο Έρικ Αρούπ και ο Ούγο Ίρβινγκ χαρακτήρισαν την δίκη αυτή ως σφαγή της δικαιοσύνης, ο φόνος θεωρείτο σαν αποτέλεσμα της διαμάχης μεταξύ του Μάρσκ Στίνγκ και του Βάλντεμαρ Δ΄, δούκας του Σλέσβιχ ο οποίος εξέπεσε της βασιλικής εμπιστοσύνης (1283) αλλά ανέβηκε ξανά (1288). Οι αμφισβητίες θεωρούν ότι ο Βάλντεμαρ και οι σύμμαχοι του συνωμότησαν να σκοτώσουν τον βασιλιά και να ρίξουν την ενοχή στους αντιπάλους τους, άλλοι ιστορικοί όπως ο Κάι Χόρμπι θεωρούν ότι η δολοφονία ήταν αποτέλεσμα της μακρόχρονης διαμάχης για την διαδοχή του θρόνου της Δανίας, τόσο ο βασιλιάς Έρικ Ε΄ όσο και οι Νορβηγοί βασιλείς Έιρικ Μάγκνουσσον και ο αδελφός και διάδοχος του Χάακων Ε΄ ήταν εγγονοί του Έρικ Δ΄ της Δανίας.

Σύγκρουση με τον αρχιεπίσκοπο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Στίνγκ Άντερσεν Ιβίντ και οι υπόλοιποι καταδικασθέντες δραπέτευσαν για την Νορβηγία στην οποία ο βασιλιάς Έιρικ έκανε δεκτούς με μεγάλη ευχαρίστηση όλους τους εχθρούς του στέμματος της Δανίας, ο Άντερσεν έγινε πειρατής ο οποίος λεηλατούσε τις ακτές της Δανίας για πολλές δεκαετίες όπου κανένα πλοίο δεν ήταν ασφαλές, οι χειρότερες καταστροφές έγιναν το 1289. Ο αντιβασιλιάς της Δανίας Βιζλώ Β του Ρουνγκέν χρησιμοποίησε τον στόλο των Σλάβων για να διώξει τον Άντερσεν ο οποίος για τέσσερις δεκαετίες τρομοκρατούσε συνεχώς την Δανία. Την ίδια στιγμή ξέσπασε σύγκρουση στους κόλπους της εκκλησίας με τον νέο αρχιεπίσκοπο του Λουντ Τζένς Γκράντ να υποστηρίζει τους υπόδικους παρά τον όρκο πίστης που έδωσε στον βασιλιά, μάλιστα ανέφερε "Δεν με ενδιαφέρει αν ο δούκας Βάλντεμαρ είναι Τούρκος, ή Ιουδαίος ή παγανιστής το μόνο βέβαιο είναι ότι έχει πολύ περισσότερα δικαιώματα στον θρόνο της Δανίας από τον Έρικ και τον αδελφό του Χριστόφορο" [1] O αρχιεπίσκοπος το προχώρησε ακόμα περισσότερο δίνοντας γη στους δραπέτες για να κτίσουν φρούριο, ο βασιλιάς Έρικ ΣΤ΄ δεν μπόρεσε να το ανεχτεί αυτό και διέταξε την σύλληψη του Τζένς (1294), ο αρχιεπίσκοπος αλυσοδεμένος μεταφέρθηκε στον σκοτεινό πύργο του Σόμποργκ, σε λίγους μήνες ο βασιλιάς του ζήτησε να ορκιστεί ότι δεν θα του πάρει εκδίκηση για να τον απελευθερώσει αλλά ο αρχιεπίσκοπος το αρνήθηκε. Ο Τζένς κατάφερε τελικά να δραπετεύσει ύστερα από δυο χρόνια αιχμαλωσίας για την Ρώμη όπου ζήτησε την βοήθεια του πάπα, ο πάπας Βονιφάτιος Η΄ αφόρισε τον Έρικ ΣΤ΄ και έθεσε το βασίλειο της Δανίας υπό απαγόρευση με πρόστιμο 49.000 ασημένιων μάρκων. Ο Έρικ ΣΤ΄ ζήτησε από τον πάπα δημόσια συγχώρηση και τον παρακάλεσε να μειώσει το πρόστιμο, τελικά ύστερα από σκληρή ταπείνωση μπροστά σε ολόκληρο τον λαό του ο πάπας συμφώνησε να μειώσει το πρόστιμο στο 80% της αρχικής του τιμής.

Σκληρή φορολογία με αντιδράσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Έρικ είχε μεγάλη αγάπη για τα τουρνουά σπαταλώντας πάρα πολλά χρήματα για τις ψυχαγωγικές του δραστηριότητες, σε ένα τουρνουά ευγενών στο Ροστόκ το κρασί, η μπύρα και το μέλι έρεαν άφθονα και ο οποιοσδήποτε μπορούσε να πιει όσο ήθελε, επιπλέον ο βασιλιάς συντηρούσε με δικά του έξοδα όλα τα ζώα κατά την διάρκεια του τουρνουά. Έβαλε νέους σκληρούς φόρους και όταν είδε ότι τα χρήματα δεν έφθαναν άρχισε να δανείζει την γη του βασιλείου της Δανίας στους Γερμανούς ευγενείς, προσπάθησε να πετύχει πολλές συμμαχίες με Γερμανούς ευγενείς ανάμεσα στους οποίους και ο δούκας του Μεκλενμπούργκ, επενέβη και στην Σουηδία για να υποστηρίξει τον πεθερό του στις διενέξεις τις οποίες είχε με την αντιπολίτευση (1305, 1307 - 1309). Το 1312 θέρισε την Δανία λιμός παρόλα αυτά ο Έρικ εξακολούθησε να έχει τους φόρους τόσο ψηλά όσο πριν κάτι που έφερε την εξέγερση των αγροτών τις Σγιέλαν, ο Έρικ ΣΤ κατέπνιξε την εξέγερση και κρέμασε εκατοντάδες αγρότες στην Κοπεγχάγη, την επόμενη χρονιά οι αγρότες και οι ευγενείς κήρυξαν ανοιχτά επανάσταση εναντίον του βασιλιά, ο Έρικ κρέμασε μπροστά στα σπίτια τους όλους όσους βοήθησαν τους επαναστάτες. Ο Έρικ κατάφερε τελικά να καταπνίξει την εξέγερση με την βοήθεια Γερμανών μισθοφόρων και έκτισε 4 ισχυρά φρούρια, ο Νίλς Μπρόκ εκτελέστηκε με την κατηγορία ότι έκρυψε τον Ράνε Τζόνσον ο οποίος είχε συμβάλει στην δολοφονία του πατέρα του. Ο βασιλιάς Έρικ παρέδωσε την περιουσία του στέμματος στην νότια Γιουτλάνδη στον δούκα με μετρητά (1313), το διάστημα (1315 - 1317) οι καρποί ξεράθηκαν ξανά, τα ταμεία ήταν άδεια και δεν είχε τίποτα να φορολογήσει, άρχισε να μοιράζει τα εδάφη της Δανίας στους Γερμανούς, το τελευταίο μεγάλο κτύπημα της υπερηφάνειας του ήταν όταν ο δούκας Ερρίκος του Μέκλενμπουργκ κατέλαβε το δανικό φρούριο στο Ρόστοκ. Τα 14 παιδιά του Έρικ ΣΤ΄ είχαν πεθάνει όλα πριν από αυτόν, τον διαδέχθηκε στον θρόνο της Δανίας ο αδελφός του Χριστόφορος Β΄ της Δανίας. [2]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Huitfeldt, Arild. Danmarks Riges Kronike
  2. (de) Europaische Stammtafeln Vittorio Klostermann, Gmbh, Francfort-sur-le-Main, 2004 (ISBN 3465032926), Die Konige von Danemark 1157-1412 Volume III Tafel 100.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Huitfeldt, Arild. Danmarks Riges Kronike
Έρικ ΣΤ΄ της Δανίας
Γέννηση: 1274 Θάνατος: 13 Νοεμβρίου 1319
Βασιλικοί τίτλοι
Προκάτοχος
Έρικ Κλίππινγκ
Βασιλιάς της Δανίας
Flag of Denmark.svg

1286-1319
Διάδοχος
Χριστόφορος Β΄
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Eric VI of Denmark της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).