Έρικ Δ΄ της Δανίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ερρίκος Δ΄ της Δανίας
Erik plovpenning.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Erik IV. (Δανικά)
Γέννηση1216
Κοπεγχάγη
Θάνατος10  Αυγούστου 1250
Schlei
Αιτία θανάτουαποκεφαλισμός
Συνθήκες θανάτουανθρωποκτονία
Τόπος ταφήςSt. Bendt's Church
Χώρα πολιτογράφησηςΔανία
ΘρησκείαΚαθολική Εκκλησία
Eορτασμός αγίου10 Αυγούστου
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΔανικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταμονάρχης
Οικογένεια
ΣύζυγοςΓιούττα της Σαξονίας
ΤέκναΣοφία της Δανίας
Ίνγκεμποργκ της Δανίας (Βασίλισσα της Νορβηγίας)
Γιούττα της Δανίας
Αγνή της Δανίας
ΓονείςΒάλντεμαρ Β΄ της Δανίας και Μπερενγκάρια της Πορτογαλίας
ΑδέλφιαΣοφία των Έστριντσεν της Δανίας
Άβελ της Δανίας
Χριστόφορος Α΄ της Δανίας
Canute, Duke of Estonia
Βάλντεμαρ ο Νέος
Niels, Count of Halland
ΟικογένειαΟίκος των Έστριντσεν
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΜονάρχης της Δανίας (1241–1250)
Θυρεός
National Coat of arms of Denmark no crown.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα
O Έρικ Δ΄ της Δανίας σε τοιχογραφία στην εκκλησία του Αγίου Μπεντ στο Ρίνγκστεντ.

Ο Έρικ Δ΄ της Δανίας (δαν.: Erik Plovpenning ή αυτός που φορολόγησε τα άροτρα, 1216 - 10 Αυγούστου 1250)[1], βασιλιάς της Δανίας (1241 - 1250) ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Βάλντεμαρ Β΄ της Δανίας και της δεύτερης συζύγου του Μπερενγκάριας της Πορτογαλίας, αδελφός των βασιλέων Άβελ της Δανίας και Χριστόφορου Α΄. Όταν ο μεγαλύτερος ετεροθαλής αδελφός του Βάλντεμαρ ο Νέος στέφθηκε συμβασιλέας της Δανίας (1218) ο πατέρας του δημιούργησε το δουκάτο του Σλέσβιχ στα σύνορα μεταξύ Δανίας και Γερμανίας το οποίο παραχώρησε στον Έρικ. Ο Βάλντεμαρ ο Νέος πέθανε σε ατύχημα (1231), στην συνέχεια στέφθηκε συμβασιλέας και διάδοχος του Δανικού θρόνου ο ίδιος ο Έρικ στον Καθεδρικό ναό του Λουντ στις 30 Μαΐου 1232. Το δουκάτο του Σλέσβιχ παραχωρήθηκε στον δεύτερο αδελφό του Άβελ, μετά τον θάνατο του πατέρα του (1241) παρέμεινε μόνος βασιλιάς.

Σύγκρουση με τους αγρότες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην βασιλεία του Έρικ κυριάρχησαν οι εμφύλιες διαμάχες ανάμεσα στον ίδιο και τα αδέλφια του ειδικά με τον Άβελ, δούκα του Σλέσβιχ ο οποίος απαιτούσε την ανεξαρτησία του δουκάτου του από τον θρόνο της Δανίας με την υποστήριξη των κομήτων του Χόλσταϊν. Συνάντησε σκληρές αντιδράσεις από τους αγρότες της Σκανίας για την πολύ ψηλή φορολογία. Ήταν ο Δανός βασιλιάς που φορολόγησε τα άροτρα γι'αυτό κάποιος άντρας αγρότης ο οποίος ζούσε μόνο από τα άροτρα και τα χρησιμοποιούσε για να μετρήσει την περιουσία του έδωσε στον Έρικ το προσωνύμιο Πλόβπεννι δηλαδή αυτός που φορολογεί τα άροτρα. Την επόμενη χρονιά (1242) ο Έρικ ξεκίνησε σκληρή εμφύλια σύγκρουση με τον αδελφό του Άβελ (1242- 1244), στην συνέχεια συμφιλιώθηκαν προσωρινά και έκλεισαν ειρήνη προκειμένου να συμμετέχουν μαζί σε Σταυροφορία στην Εσθονία (1244).

Ο Έρικ συνάντησε πολλά προβλήματα από τις θρησκευτικές ταραχές και από τους φόρους, τις πιο σκληρές αντιδράσεις συνάντησε όταν αποφάσισε να φορολογήσει την εκκλησιαστική περιουσία. Ο πάπας έστειλε επιστολή με την οποία ζητούσε συνάντηση του βασιλιά και των επισκόπων στο Όντενσε (1245), η απειλή του αφορισμού εκτοξεύτηκε εναντίον του οποιουδήποτε επιχειρήσει να θίξει τα προνόμια της εκκλησίας ανάμεσα στα οποία και το αφορολόγητο, η απειλή είχε στόχο απ'ευθείας τον ίδιο τον Έρικ. Ο Έρικ Δ΄ αντιμετώπισε την οργή του επισκόπου του Ρόσκιλντ Νίλς Στίγκσεν που δραπέτευσε από την Δανία την ίδια χρονιά, ο Έρικ έκανε κατάσχεση της περιουσίας του στην νήσο Σγιέλαν ανάμεσα στην οποία βρισκόταν και η πόλη της Κοπεγχάγης. Ο πάπας Ιννοκέντιος Δ΄ διέταξε αποκατάσταση του επισκόπου αλλά ο Νίλς Στίγκσεν πέθανε στην εξορία (1249) και η περιουσία του επανήλθε στην επισκοπή μετά τον θάνατο του Έρικ (1250).

Σύγκρουση με τον αδελφό του Άβελ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η σύγκρουση με τον αδελφό του Άβελ ξέσπασε ξανά (1246) όταν επιχείρησε εισβολή στο Χόλσταϊν, ο Άβελ παντρεύτηκε την Ματθίλδη του Χόλσταϊν κόρη του Αδόλφου Δ΄ Χόλσταϊν και έγινε κηδεμόνας των ανήλικων κουνιάδων του Ιωάννη Α΄ και Γεράρδου Α΄ δίνοντας σύνθημα στον αδελφό του Έρικ Δ΄ να εγκαταλείψει τις προσπάθειες του για την κατάκτηση της περιοχής. Τα επόμενα χρόνια ο Άβελ εισέβαλε και λεηλάτησε την Γιουτλάνδη και την Φιονία φθάνοντας ως την Ράντερς και την Όντενσε, ο Άβελ είχε την υποστήριξη του μικρότερου αδελφού τους Χριστόφορου και του ετεροθαλούς αδελφού τους Κνούτου, δούκα της Εσθονίας. O Έρικ Δ΄ ανακατέλαβε αμέσως την πόλη του Ριμπ, την πατρική πόλη του Σβέντμποργκ, κυρίευσε το κάστρο του Άρρεσκοβ στην Φιονία συλλαμβάνοντας αιχμάλωτους τον Χριστόφορο και τον Κνούτο ενώ με συνθήκη την οποία υπέγραψε με την αδελφή του Σοφία του Βρανδεμβούργου απέκτησε τον έλεγχο ολόκληρης της Δανίας. Ακολούθησε η εξέγερση των αγροτών λόγω των υψηλών φόρων, πραγματοποιήθηκε μεγάλος συνασπισμός εναντίον του βασιλιά με την συμμετοχή των αγροτών, του δούκα Άβελ και των κομήτων της νότιας Γιουτλάνδης .

Δολοφονία του Έρικ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Έρικ ετοίμασε στρατό για να επιτεθεί στην Εσθονία (1249), πέρασε αρχικά από το Χόλσταϊν για να καταλάβει το κάστρο του Ρέντσμπουργκ και να δώσει με αυτόν τον τρόπο μάθημα στους Γερμανούς κόμηδες ότι αυτός είναι ο κυρίαρχος της περιοχής (1250). Στο Σλέσβιχ συνάντησε τον αδελφό του Άβελ ο οποίος τον δέχτηκε και τον φιλοξένησε, είχε μακρά συνομιλία μαζί του όπου ο Άβελ του υπενθύμισε τις πολλές άδικες επιθέσεις που είχε δεχτεί από αυτόν τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του σε μια από τις οποίες παραλίγο να σκοτωθεί η κόρη του Σοφία ενώ ο Έρικ τον ειρωνεύτηκε. Μετά την συνομιλία ενώ ο Έρικ έπαιζε χαρτιά με Γερμανούς ευγενείς ο αρχιθαλαμηπόλος του Άβελ με μια ομάδα ανδρών τον συνέλαβε αιχμάλωτο, ο Έρικ Δ΄ κατάλαβε ότι ήρθε το τέλος του και ζήτησε εξομολόγηση από τον ιερές κάτι που έγινε αποδεκτό. Ο βασιλιάς αποκεφαλίστηκε με τσεκούρι, το σώμα του το έριξαν στον ποταμό Σλιέν όπου βρέθηκε το επόμενο πρωί από δυο ψαράδες και μεταφέρθηκε στο Δομηνικανό αβαείο του Σλέσβιχ και τάφηκε στον καθεδρικό ναό του Μπέντ (1257). Δεν είχε επιζήσει κανένας γιος του γι'αυτό τον διαδέχθηκε στον θρόνο ο Άβελ αφού πρώτα ορκίστηκε ότι δεν έχει καμιά σχέση με την δολοφονία αλλά οι περισσότεροι δεν τον είχαν πιστέψει. [2]

Κληρονόμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με την σύζυγο του Γιούττα της Σαξονίας (17 Νοεμβρίου 1239) παιδιά του ήταν : [3]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Erik IV Plovpenning Kendtes Gravsted
  2. Lucien Musset, Les Peuples scandinaves au Moyen Âge, Paris, Presses universitaires de France, 1951, 342 p. (OCLC 3005644), p. 189
  3. Europäische Stammtafeln Vittorio Klostermann, Gmbh Frankfurt am Main, 2004 (ISBN 3-465-03292-6), Die Könige von Dänemark 1157-1412. Volume III Tafel 100

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Lucien Musset, Les Peuples scandinaves au Moyen Âge, Paris, Presses universitaires de France, 1951, 342 p.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιογραφικό Λεξικό της Δανίας

Έρικ Δ΄ της Δανίας
Γέννηση: 1216 Θάνατος: 10 Αυγούστου 1250
Βασιλικοί τίτλοι
Προκάτοχος
Βάλντεμαρ ο Νικητής
Βασιλιάς της Δανίας
Flag of Denmark.svg

1241 - 1250
Διάδοχος
Άβελ της Δανίας
Δούκας του Σλέσβιχ
Coat of arms of Schleswig.svg
1216 - 1232
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Eric IV of Denmark της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).