Μετάβαση στο περιεχόμενο

Έλενα Βιρσαλάτζε

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Έλενα Βιρσαλάτζε
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
ელენე ვირსალაძე (Γεωργιανά)
Γέννηση29  Ιουνίου 1911
Τιφλίδα
Θάνατος11  Μαρτίου 1977
Χώρα πολιτογράφησηςΈνωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓεωργιανά
Ρωσικά
ΣπουδέςΠανεπιστήμιο της Τιφλίδας (έως 1930)
Institute for Philosophy, Literature and History in Leningrad (έως 1936)
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταλαογράφος
καθηγήτρια πανεπιστημίου
ΕργοδότηςShota Rustaveli Institute of Georgian Literature
Πανεπιστήμιο της Τιφλίδας
Οικογένεια
ΣύζυγοςShalva Khidasheli
ΤέκναManana Khidasheli
ΑδέλφιαTinatin Virsaladze
Σίμον Βιρσαλάντζε
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΤιμημένος επιστήμων της Ουκρανικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας (1965)
d:Q138714148 (1988)

Η Έλενα Βιρσαλάτζε, επίσης γνωστή ως Ε. Β. Βιρσαλάτζε (γεωργιανά: ელენე ვირსალაძე, 3 Ιανουαρίου 1911 – 1977) ήταν εξέχουσα Γεωργιανή λαογράφος, γνωστή για το εκτεταμένο γραπτό και το επιτόπιο έργο της[1]. Το έργο της έχει μεταφραστεί στα ρωσικά, γαλλικά, γερμανικά και αγγλικά[2].

Η Βιρσαλάτζε γεννήθηκε από τον οικονομολόγο Μπαγκράτ Βιρσαλάτζε και τη βοτανολόγο Έλενα Μουσχελιβίλι στις 3 Ιανουαρίου 1911[1][2]. Ήταν η μικρότερη από τρία παιδιά[1].

Όταν η Βιρσαλάτζε ήταν δέκα ετών, ο Κόκκινος Στρατός εισέβαλε στη Γεωργία. Ο πατέρας της ήθελε να καταφύγει στην Ευρώπη για να ξεφύγει από την κατοχή, καθώς στην Ευρώπη είχαν σπουδάσει τόσο αυτός όσο και η σύζυγός του. Ωστόσο, η σύζυγός του αρνήθηκε να εγκαταλείψει τη Γεωργία[1].

Η Βιρσαλάτζε αποφοίτησε από το λύκειο στη Γεωργία και συνέχισε τις σπουδές της στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Τιφλίδας, όπου ακολούθησε τις διδασκαλίες του λαογράφου Βαχτάνγκ Κοτετισβίλι[1]. Σπούδασε λαογραφία και φιλολογία και αποφοίτησε το 1930[1][2].

Το 1931, παντρεύτηκε τον Σάλβα Κιντασελί, ο οποίος αργότερα θα γινόταν γνωστός ως μελετητής της φιλοσοφίας[1]. Το 1935, αποφοίτησε από τη Σχολή Λογοτεχνίας, Γλώσσας και Φιλοσοφίας του Κρατικού Πανεπιστημίου του Λένινγκραντ στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας[2]. Υπερασπίστηκε την μεταπτυχιακή διατριβή της με τίτλο «Η Γένεση των Γεωργιανών Παραμυθιών» το 1936[1]. Την ίδια χρονιά, επέστρεψε στην Τιφλίδα για να εργαστεί στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Τιφλίδας δίνοντας διαλέξεις για την παγκόσμια λαογραφία, και συγκεκριμένα τη ρωσική λαογραφία[1][2]. Γέννησε επίσης το μοναχοπαίδι της, την Μανάνα[1].

Τόσο ο πατέρας της όσο και ο μέντοράς της, Κοτετισβίλι, εκτελέστηκαν το 1937. Η Βιρσαλάτζε εξορίστηκε στην Άπω Ανατολή μέχρι το 1943, όταν της επετράπη να επιστρέψει στη Γεωργία. Στάλθηκε στο Γκόρι, όπου παρέμεινε μέχρι το 1948, όταν της επετράπη να επιστρέψει στην Τιφλίδα. Εργάστηκε στο Ινστιτούτο Γεωργιανής Λογοτεχνίας Σότα Ρουσταβέλι και ολοκλήρωσε το διδακτορικό δίπλωμά της εκεί[1].

Η Βιρσαλάτζε έγινε καθηγήτρια στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Τιφλίδας λίγο μετά την απόκτηση του διδακτορικού της[1]. Το 1974, έγινε μέλος της Διεθνούς Εταιρείας Αφηγηματικής Λαογραφίας και συμμετείχε σε διεθνή συνέδρια[1][2]. Το 1976 διορίστηκε επικεφαλής του Τμήματος Λαογραφίας στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Τιφλίδας[1][2].

Πέθανε το 1977[2].

Ακαδημαϊκή σταδιοδρομία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Βιρσαλάτζε δημοσίευσε πάνω από εκατό έργα κατά τη διάρκεια της ακαδημαϊκής της σταδιοδρομίας[1]. Πραγματοποίησε επιτόπιες αποστολές καθ' όλη τη διάρκεια των δεκαετιών του '50, του '60 και του '70 συλλέγοντας και καταγράφοντας προφορικές παραδόσεις λαών σε όλη τη Γεωργία[1][3].

Το Ινστιτούτο Γεωργιανής Λογοτεχνίας Σότα Ρουσταβέλι διατηρεί μια συλλογή ηχογραφήσεων και μεταγραφών των πληροφοριών που συνέλεξε κατά τη διάρκεια των ταξιδιών της[1].

  • Η μοίρα των ορεινών λαών της Γεωργίας, 1958
  • Το έπος Αμιράνι και η γεωργιανή κυνηγετική εποχή, στο Acta Ethnographica Academiae Scientiarum Hungaricae, 1961
  • Οι κύριοι τύποι της γεωργιανής λαϊκής λογοτεχνίας, στο Literary Researches, 1974
  • Γεωργιανοί κυνηγετικοί μύθοι και ποίηση, 1976
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 Hunt, David (2017). «Biography of Elene Virsaladze». Στο: Khukhunaishvili-Tsiklauri, Mary, επιμ. Georgian hunting myths and poetry (PDF). Georgian National Academy of Sciences. σελίδες 7–8. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 12 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2019.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 «ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი». ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი (στα Γεωργιανά). Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2019.
  3. Davidson, Hilda Ellis; Chaudhri, Anna (1993). «The Hair and the Dog». Folklore 104 (1/2): 156. doi:10.1080/0015587X.1993.9715862. https://archive.org/details/sim_folklore_1993_104_1-2/page/156.