Μετάβαση στο περιεχόμενο

Έιμι Μάντιγκαν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Έιμι Μάντιγκαν
Η Μάντιγκαν το 2018
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα		Amy Madigan (Αγγλικά)
Γέννηση11 Σεπτεμβρίου 1950 (1950-09-11) (75 ετών)
Σικάγο
Χώρα πολιτογράφησηςΗνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΑγγλικά[1]
ΣπουδέςΠανεπιστήμιο Μαρκέτ
Ινστιτούτο Θεάτρου και Κινηματογράφου «Λι Στράσμπεργκ»
Πανεπιστήμιο Ρούσβελτ
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητατραγουδίστρια
ηθοποιός θεάτρου
ηθοποιός τηλεόρασης
ηθοποιός ταινιών
παραγωγός ταινιών[2]
τηλεοπτικός παραγωγός[3]
ηθοποιός[4]
Περίοδος ακμής1977
Οικογένεια
ΣύζυγοςΕντ Χάρις (ν. 1983)
Τέκνα1
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΠαγκόσμιο θεατρικό βραβείο (1987)[5]
βραβείο φεστιβάλ κινηματογράφου Σίτζες καλύτερης ηθοποιού (1984)
Χρυσή Σφαίρα καλύτερου Β' γυναικείου ρόλου σε σειρά, μίνι σειρά ή τηλεταινία (1989)
Broadcast Film Critics Association Award for Best Supporting Actress (4  Ιανουαρίου 2026)[6]
Screen Actors Guild Award for Outstanding Performance by a Female Actor in a Supporting Role (1  Μαρτίου 2026)[7]
Όσκαρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου (15  Μαρτίου 2026)[8]
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα

Η Έιμι Μαρί Μάντιγκαν[9] (Σικάγο, 11 Σεπτεμβρίου 1950) [10] είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Έχει λάβει βραβεία Golden Globe και Όσκαρ, όπως και μια υποψηφιότητα για βραβείο Emmy. Είναι παντρεμένη με τον ηθοποιό Εντ Χάρις από το 1983.

Η Μάντιγκαν έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στο δράμα Love Child (1982) για το οποίο υποψήφθηκε για τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Πρωτοεμφανιζόμενης Ηθοποιού. Για το ρόλο μιας γυναίκας σε ένα δύσκολο γάμο στην ταινία δράσης Twice in a Lifetime (1985), κέρδισε υποψηφιότητα για Βραβείο Όσκαρ και για Χρυσή Σφαίρα Β' Γυναικείου Ρόλου . Έχει επίσης παίξει στις ταινίες Love Letters (1984), Alamo Bay (1985), Nowhere to Hide (1987), Uncle Buck (1989), Field of Dreams (1989), Female Perversions (1996), Pollock (2000), και Gone Baby Gone (2007). Κέρδισε πρόσφατη προσοχή για την ερμηνεία της στην ταινία τρόμου Weapons (2025).

Στην τηλεόραση, η Μάντιγκαν υποδύθηκε τη Σάρα Γουέντινγκτον στην τηλεοπτική ταινία Ρο vs Γουέιντ (1989), για την οποία κέρδισε Χρυσή Σφαίρα και ήταν υποψήφια και για βραβείο Έμμυ. Είχε επίσης ρόλους στην σειρά HBO Carnivàle (2003-2005), Grey's Anatomy (2008-2009), και Fri009). Στο θέατρο, πρωταγωνίστησε στην παράσταση Off-Broadway, The Lucky Spot (1987), για την οποία προτάθηκε για το Drama Desk Award Α' Γυναικείου Ρόλου, αλλά και μια παράσταση του 1992 στο Broadway του A Streetcar Named Desire στο ρόλο της Stella Kowalski.

Πρώιμη ζωή και εκπαίδευση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Έιμι Μαρί Μάντιγκαν γεννήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1950 στο Σικάγο[11] από την Dolores (γεννημένη Hanlon; 1921-1992), μια διοικητική βοηθό και ερασιτέχνι ηθοποιό που έπαιζε στο κοινοτικό θέατρο,[12][13] και τον John J. Madigan (1918-2012), έναν δημοσιογράφο που δούλευε για το Newsweek και παρέσχε πολιτικά σχόλια σε προγράμματα όπως Meet the Press και Face the Nation. Πήρε συνεντεύξεις από πολλές πολιτικές προσωπικότητες, όπως τον Richard Nixon και τον Martin Luther King Jr., ενώ παρουσίαζε τη δική του εκπομπή στο WBBM (AM) .[14] Η Μάντιγκαν είναι Καθολική[15] και Ιρλανδο-Αμερικανίδα τρίτης γενιάς.[16] Έχει δύο αδέρφια, τον Τζακ και τον Τζιμ.[12]

Κατά τη διάρκεια του γυμνασίου, η Μάντιγκαν έπιαζε σε σχολικές παραστάσεις. [17] Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Marquette στο Μιλγουόκι του Ουισκόνσιν, όπου έλαβε Πτυχίο φιλοσοφίας το 1972.[18][19] Μετακόμισε στο Λος Άντζελες το 1974.[17] Αργότερα σπούδασε ηθοποιία στο Lee Strasberg Theatre and Film Institute.[20]

Καριέρα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1980-1989: Ντεμπούτο και άλλοι ρόλοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στη δεκαετία του 1980, η Μάντιγκαν πέρασε από μια καριέρα τραγουδίστριας στην ηθοποιία και σπούδασε στο Lee Strasberg Theatre and Film Institute.[20] Ο πρώτος της τηλεοπτικός ρόλος ήταν η Adele σε ένα επεισόδιο του Hart to Hart το 1981. Στη συνέχεια έπαιξε στην τηλεοπτική ταινία Crazy Times. Το επόμενο έτος έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο ως Τέρι Ζαν Μουρ στην ταινία "Love Child", για την οποία προτάθηκε για τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Πρωτοεμφανιζόμενης Ηθοποιού. Το 1983, πρωταγωνίτησε ως Alison Ransom στην τηλεοπτική ταινία The Day After.[21]

Το 1984, ενσάρκωσε την McCoy στην ταινία Streets of Fire, και ήταν στο βασικό καστ στο Places in the Heart. Το 1985 πρωταγωνίτησε στην τηλεοπτική ταινία The Laundromat, γραμμένη από την Marsha Norman, με την Κάρολ Μπέρνετ. Κέρδισε ένα Βραβείο CableACE για τον ρόλο της Deedee Johnson. Στη συνέχεια, πρωταγωνίτησε ως Glory Scheer, με τον σύζυγό της Εντ Χάρις, στο Alamo Bay, σε σκηνοθεσία του Λουί Μαλ. Επίσης το 1985, ένσαρκωσε την Σάνυ Μακένζι-Σομπέλ στην ταινία Twice in a Lifetime, για την οποία κέρδισε υποψηφιότητα για Βραβείο Όσκαρ και για Χρυσή Σφαίρα Β' Γυναικείου Ρόλου .

Η Μάντιγκαν (κέντρο) με την Χόλι Χάντερ στα 41α βραβεία Emmy του 1989

Η Μάντιγκαν έκανε το ντεμπούτο της εκτός Μπρόντγουεϊ το 1987, υποδυόμενη τη Σου Τζακ Τίλερ στο The Lucky Spot από την Μπεθ Χένλι, για το οποίο κέρδισε ένα βραβείο του Θέατρου του Κόσμου και για την οποία προτάθηκε για το Drama Desk Award Α' Γυναικείου Ρόλου. Το 1988, ήταν υποψήφια για το Independent Spirit Award για την καλύτερη υποστήριξη για την ηθοποιία της στο Πρίγκιπας της Πενσυλβανίας.[22] Εκείνο το έτος, εμφανίστηκε στο A Lie of the Mind στο Mark Taper Forum.[23] Το 1989 έπαιξε τη σύζυγο του Κέβιν Κόστνερ στο Field of Dreams. Επίσης το 1989, κέρδισε Χρυσή Σφαίρα και ήταν υποψήφια και για βραβείο Έμμυ για την ρόλο της ως Sarah Weddington στην τηλεοπική ταινία Roe vs. Wade.

1990-2009: Αλλαγές σταδιοδρομίας

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1990, η Μάντιγκαν πρωταγωνίτησε με την Πάουλα Κέλι στην ταινία Stevie Wants To Play The Blues του Έντουαρδο Μαχάδο, για την οποία κέρδισε ένα βραβείο Δράμα-Λογκό.[24] Το 1991, πρωταγωνίτησε με την Ολυμπία Δουκάκη στην τηλεοπτική ταινία Lucky Day που προτάθηκε για Emmy. Έκανε το ντεμπούτο της στο Μπρόντγουεϊ με τον ρόλο της Στέλλα Κοβάλσκι στο A Streetcar Named Desire το 1992, παράλληλα με την Τζέσικα Λανγκ και τον Άλεκ Μπάλντουιν, όπου ήταν υποψήφια για το βραβείο Outer Critics Circle. Η Μάντιγκαν εμφανίστηκε στη συνέχεια με τον Τίμοθι Χάτον στο The Dark Half (1993), μια ταινία προσαρμογής του μυθιστορήματος του Στίβεν Κινγκ με το ίδιο όνομα, με σκηνοθεσία τον Τζορτζ Α. Ρομέρο.[25]

Το 1996, η ίδια και ο Χάρις πρωταγωνίστησαν και ήταν παραγωγοί στην τηλεοπτική ταινία Riders of the Purple Sage. Στη συνέχεια πρωταγωνίτησε με την Τίλντα Σουίντον στην ταινία Female Perversions. Το 1997, υποψήφθηκε για το Independent Spirit Award Β' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της ως Brett Armerson στην ταινία Loved. Το 2000, ηθοποιούσε την Peggy Guggenheim στην ταινία Pollock, με πρωταγωνιστή, σκηνοθέτη και παραγωγό τον σύζυγό της. Το 2002 έπαιξε ως Ρέτζι Φλυτί, την αστυνομικό που ανταποκρίθηκε για να βοηθήσει τον πεθαμένο Μάθιου Σέπαρντ στην τηλεοπτική ταινία The Laramie Project. Το 2003-2005, η Μάντιγκαν έπαιξε τον ρόλο της Ίρις Κρόου/Ιρίνα, αδελφής του κακού Τζάστιν Κρόου, στην σειρά του HBO Carnivàle. Το 2005, πρωταγωνίστησε ως Lori Lansky στο Winter Passing, με σκηνοθέτη τον Adam Rapp.[26] Το επόμενο έτος, είχε ρόλο ως Πατρίτσια Κάρβερ, αναλυτή της CIA, στην τηλεοπτική ταινία The Path to 9/11. Το 2007, έπαιξε την νύφη της Έλεν (Έιμι Ράιαν), την Μπέατρις "Μπέι" ΜακΚρέιντ, στην ταινία Gone Baby Gone, σκηνοθετημένη από τον Μπεν Άφλεκ. Το 2008, η Μάντιγκαν έπαιξε την Δρ. Κάθριν Γουάιατ σε αρκετά επεισόδια της σειράς ιατρικής δράσης Grey's Anatomy της ABC. [27] Στη συνέχεια, πρωταγωνίστησε στην σειρά δράματος εγκλήματος της TNT Saving Grace ως Gretchen Lagardi.[28]

Όταν μίλησε για την καριέρα της σε μια συνέντευξη του 2010 στο Los Angeles Times, η δημοσιογράφος Σούζαν Κινγκ περιέγραψε την καριέρια της Μάντιγκαν γράφοντας: "Όπως και πολλές ηθοποιές άνω των 50 ετών, [είχε] δυσκολίες να βρει ουσιαστικούς ρόλους". Η Μάντιγκαν δήλωσε για την καριέρα της και την έλλειψη ρόλων για ηθοποιούς της ηλικίας της λέγοντας, "Ο σύζυγός μου εργάζεται πολύ περισσότερο από μένα... Ξέρεις ποια είναι η κατάσταση. Η πραγματικότητα είναι ότι πρέπει να κάνεις ειρήνη με αυτό μερικές φορές ακόμα και όταν έχεις μια κατάθλιψη, την οποία έχω ακόμα.”[29]

2010-έτος: Κατοπινά έργα και Weapons

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
H Μάντιγκαν το 1989

Το 2011, πρωταγωνίστησε στο τελευταίο επεισόδιο της σειράς Memphis Beat της TNT.[30] Ο Μάντιγκαν επέστρεψε στο θέατρο το 2015, σκηνοθετώντας μια σκηνική παραγωγή του Off the King's Road στο θέατρο Οδύσσεια στο Λος Άντζελες. [17] Το 2016, πρωταγωνίτησε ως Χάλι στην αναβίωση του έργου του Σαμ Σέπαρντ Buried Child στο Pershing Square Signature Center. Μετακόμισε στο Trafalgar Studios του West End τον Νοέμβριο του 2016, όπου η Madigan επανέλαβε τον ρόλο της.[31][32]

Το 2018, είχε ρόλο στο ανεξάρτητο δράμα American Woman με τη Σιένα Μίλερ,[33] ενώ το 2021, έπαιξε στη ταινία τρόμου του Scott Cooper Antlers (2021), στον ρόλο διευθυντριας σχολείου σε μια μικρή πόλη του Όρεγκον που βασανίζεται από μια υπερφυσική οντότητα.[34] Το 2024, η Μάντιγκαν πρωταγωνίστησε ως δικαστής Μότλεϊ στο ανεξάρτητο δράμα Bull Street, το οποίο έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Σαρασότα. [35] Το 2025, είχε τον κεντρικό ρόλο στην ταινία τρόμου του Zach Cregger Weapons, παίζοντας την εκκεντρική και μυστηριώδης θεία ενός νεαρού αγοριού του οποίου οι συμμαθητές του εξαφανίζονται στην μικρή κοινότητα, όπου ζει. [36]

Σε συνέντευξη του 2025 με την εφημερίδα The New York Times, η Μάντιγκαν μίλησε για την καριέρα της λέγοντας: "Οι ευκαιρίες [ως μεγαλύτερη σε ηλικία ηθοποιός] είναι λιγότερες και απλά ελπίζεις ότι κάτι θα σε βρει για να το βρεις".[37]

Προσωπική ζωή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Μάντιγκαν είναι παντρεμένη με τον ηθοποιό Έντ Χάρις από τις 21 Νοεμβρίου 1983. Έχουν μια κόρη.[38] Η Μάντιγκαν και ο Χάρις συνεργάζονται συχνά στη διάρκεια της καριέρας τους.

Η Μάντιγκαν έκανε περιοδεία στις Ηνωμένες Πολιτείες, εκτελώντας ως τραγουδίστρια σε διάφορα ροκ συγκροτήματα κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, πριν μετακομίσει στο Λος Άντζελες.[39][17] Επίσης, εμφανίστηκε ως σόλο τραγουδίστρια και πιανίστα στο Ντάλας του Τέξας στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και στις αρχές της δεκαέτης του 1980. Αναφερόμενη στην καριέρα της ως τραγουδίστρια σε μια συνέντευξη του 2015, η Μάντιγκαν είπε: "Εργαζόμουν στη μουσική για πολύ καιρό. Δεν είμαι στιχουργός, οπότε δεν δημιουργούσα προσωπικό υλικό για μένα. Απλά ένιωσα ότι χτυπούσα τον ίδιο τοίχο... Η μουσική μου λείπει κάθε μέρα. Είναι πολύ συναισθηματικό.[17]

Από το 2016, η Μάντιγκαν υπηρετεί στο συμβούλιο του στο Reed College.[18][40]

Φιλμογραφία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κινηματογράφος

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Έτος Φιλογραφία Ο ρόλος Σημειώσεις Ref.
1982 Love Child Τέρι Ζιν Μουρ [41]
1983 Love Letters Γουέντι [41]
1984 Μια θέση στην καρδιά Βιόλα Κέλσι [41]
1984 Streets of Fire ΜακΚόι [41]
1985 Alamo Bay Γκλόρι Σιρ [41]
1985 Twice in a Lifetime Σάνυ Μακένζι-Σομπελ [41]
1986 Zeisters Γυναίκα στην κηδεία
1987 Nowhere to Hide Μπάρμπαρα Κάτερ
1988 The Prince of Pennsylvania Κάρλα Χέντλι [41]
1989 Field of Dreams Άννι Κίνσελα [41]
1989 Uncle Buck Τσανίς Κόμπολφσκι [41]
1993 The Dark Half Λιζ Μπόμοντ [41]
1996 Γυναικείες Διαστροφές Maddie Stephens [41]
1997 Loved Μπρετ Αρμέρσον
1998 Με φίλους σαν κι αυτούς... Χάννα ΝτιΜαρτίνο [41]
2000 Pollock Πέγκυ Γκουγκένχαϊμ [21]
2002 A Time for Dancing Τζάκι Ράσελ [21]
2004 The Discontents Μπεθ Γουόκερ
2004 Admissions Μάρθα Μπράιτον [21]
2004 In the Land of Milk and Money Αρλίν
2005 Wintee Passing Λόρι Λάνσκι [41]
2007 Gone Baby Gone Μπι ΜακΚρέιντι [21]
2007 Doppelgänger μητέρα
2010 Once Fallen Ροζ Ράιαν Επίσης εκτελεστικός παραγωγός
2010 Βιρτζίνια Ροζάννα Τίπτον [41]
2011 That's What I Am Διευθυντής Evelyn Kelner
2012 Future Weather γιαγιά Γκρέτα [41]
2013 The Lifeguard Τζαστίν Λόντον
2013 Sweetwater Μαντάμ Μποβαρί
2014 Shirin in love Ρέιτσελ Χάρσον
2014 Frontera Ολίβια ΜακΝάρι [41]
2015 Gray Lady Λόλα [42]
2016 Sensitivity Training Νάνσυ Γουόλφ
2016 Rules don’t apply Κυρία Μπράνσφορντ
2017 Stuck Σου
2017 A Crooked Somebody Τζόις Βόουν
2018 American Woman Πέγκυ [33]
2019 The Last Full Measure Donna Burr
2020 The Hunt Μιράντα Μα
2021 Antlers Μπουθ [34]
2024 Οδός Μπουλ Η Μαίρη Άν
2025 Rebuilding Μπες
2025 Weapons Γκλάντις [36]

Τηλεόραση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Έτος Συζήτηση Ο ρόλος Σημειώσεις Ref.
1981 Hart to Hart Αδελίδα Εποχή: "Μαργά ναυάγιο για δολοφονία" [21]
1981 Τρελά Χρόνια Μαρίλιν Τελεοπτική ταινία
1981 ΚΑΠ Τζουέλ Μπέρνετ Εpisodio: "Finders Keepers" [21]
1982 The Ambush Murders Μόλι Σλάβιν Τελεοπτική ταινία [21]
1982 Θύματα Χλόη Μπρίλ Τελεοπτική ταινία
1983 The Day After Αλίσον Ράνσομ Τελεοπτική ταινία [21]
1983 Τράβις ΜακΓκί . Μπίλι Τζιν Μπέιλι Τελεοπτική ταινία
1984 Η Στόκα Eureka Σάρα Τζέιμισον 3 επεισόδια [21]
1985 The Laundromat Ντίντι Τζόνσον Τελεοπτική ταινία [21]
1988 Αμερικανική Πλαάχαουζ Σάρα Πεν Απεπίδραση: "Η εξέγερση της μητέρας" [21]
1989 Ρο vs Γουέιντ Σάρα Γουέντινγκτον Τελεοπτική ταινία
1991 Η Τυχερή Ημέρα Καρί Κέμπλ Τελεοπτική ταινία
1994 Και μετά υπήρχε ένας. Ρόξι Βεντόλα Τελεοπτική ταινία
1994 Φρέιζερ Μάγκι (φωνή) Εpisodio: "Το παιδί του φλούριου" [21]
1994 Παπούτσια κροκόδειλο Καρμέλ Κάντρελ 2 επεισόδια [21]
1995 Ροζάν Τερέζα Απεπίστοδος: "Πάθος και βαρετό" [21]
1996 Ιππότες του Πορφυλού Παιδιά Τζέιν Γουίστεν Τελεοπτική ταινία· επίσης εκτελεστικός παραγωγός
1998 A Bright Shining Lie Μαίρη Τζέιν Βαν Τελεοπτική ταινία
1999 Να έχουμε την γνώμη μας Έιμι Χιλ Χερθ Τελεοπτική ταινία
2000 Στο όνομα του Λαού Κόνι Μέρφι Τελεοπτική ταινία
2001 Πυροβολήθηκε στην καρδιά Μπέσι Γκίλμορ Τελεοπτική ταινία
2002 The Laramie Project Αστυνόμος Ρέτζι Φλάτι. Τελεοπτική ταινία [43]
2002 Μόνο ένα όνειρο Σίντι Γουάιλντερ Τελεοπτική ταινία
2003–2005 Κάρναβαλ Ιρίς Κρόου 22 επεισόδια [21]
2004 The Ranch Μαίρη Λάρκιν Τελεοπτική ταινία [21]
2006 Δολοφονία στο Pleasant Drive Η θεία Σέρι Ντέιβις Τελεοπτική ταινία [21]
2006 Ο Δρόμος προς το 9/11 Πατρίτσια Κάρβερ 2 επεισόδια [21]
2007 Εγκληματικές Ψυχές Τζέιν Χάνρατι 2 επεισόδια [21]
2008 Σώνοντας την Χάρη Γρητσεν Λαγκαρντί Απεπίστοδος: "Μια μικρή αγάπη στην πατρίδα" [21]
2008 Ζωντανό Αποδεικτικό Φραν Βίσκο Τελεοπτική ταινία
2008–2009 Η Ανατομία του Γκρέι Δρ. Κάθριν Γουάιατ 9 επεισόδια [21]
2009 Επείγοντα Μαίρη Ταγκάρτ 2 επεισόδια [21]
2010 Νόμος και Τάξη Η Έμιλι Ράιαν Εποχή: "Αθώα" [21]
2010–2011 Φραγκά Η Μαρίλιν Ντάνχαμ 3 επεισόδια [21]
2011 Μένφις Μπέιτ Κέιτ Μέρφι Εpisódio: "Η Φεβρή" [21]
2012 Το Πίνακα Φώτι Σανόρα Μπαμπ Εποχή: "Καλλιεργώντας τον Τραμπ" [21]
2016 Η Γκρέις και ο Φράνκι Η Ελέιν Μιλστάιν Εποχή: "Η Λούπα" [21]
2016 Πώς Να Αποφύγετε Το Φόνο Η Ιρίν Κρόουλι Απεπευθυνότητα: "Υπάρχουν χειρότερα πράγματα από τη δολοφονία" [21]
2018 Παγωτό Νταϊάν Πιρς 3 επεισόδια [21]
2020 Τρομακτικό Πένι: Πόλη Αγγέλων Αδελαΐδα Φινιστερ 8 επεισόδια [21]

Θέατρο

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Έτος Τίτλος Ο ρόλος Τοποθεσία Σημειώσεις Ref.
1987 The Lucky Spot Σου Τζακ Τίλερ Κέντρο της Νέας Υόρκης, εκτός ΜπρόντγουεϊOff-Broadway [44]
1990 Ο Στίβι θέλει να παίξει μπλουζ. Στιβί Κέντρο Θεάτρου Λος Άντζελες [45]
1992 A Streetcar Named Desire Στέλλα Κοβάλσκι Θέατρο Ethel Barrymore, Μπρόντγουεϊ [44]
2005 Τσάι το απόγευμα Τεάριο Κερκ, Off-Broadway [46]
2013 The Jacksonian Σούζαν Περτς Θέατρο Ρο, Off-Broadway [47]
2015 Από τον δρόμο του Βασιλιά N/A Θέατρο Οδύσσεια, Λος Άντζελες Διευθυντής [17]
2016 Θάφτηκε παιδί Χάλια Η Νέα Ομάδα, εκτός Μπρόντγουεϊ [31]
2016–2017 Τα στούντιο Trafalgar, στο Γουέστ Εντ [32]
2018 Καλό για τον Ότο. Εβαντζέλιν Ράιντερ Η Νέα Ομάδα, εκτός Μπρόντγουεϊ [48]

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ «Identifiants et Référentiels» (Γαλλικά) Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. 139421351. Ανακτήθηκε στις 5  Μαρτίου 2020.
  2. ↑ Ανακτήθηκε στις 22  Μαΐου 2019.
  3. ↑ Ανακτήθηκε στις 11  Δεκεμβρίου 2020.
  4. ↑ Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων. xx0193303. Ανακτήθηκε στις 16  Δεκεμβρίου 2022.
  5. ↑ www.theatreworldawards.org/past-recipients.html. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4  Οκτωβρίου 2015.
  6. ↑ x.com/CriticsChoice/status/2007993976289366153.
  7. ↑ x.com/theactorawards/status/2028303506462113998.
  8. ↑ www.oscars.org/oscars/ceremonies/2026.
  9. ↑ «Amy Madigan Actor, Musician». TV Guide. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις January 7, 2017. https://archive.today/20170107164736/http://www.tvguide.com/celebrities/amy-madigan/139410/. Ανακτήθηκε στις October 17, 2015.
  10. ↑ Willis, John (1993). Screen World 1993, Volume 44. New York City, New York: Applause Books. σελ. 250. ISBN 978-1-557-83175-0.
  11. ↑ Kilian, Michael (12 Ιουλίου 1992). «ONCE IN LOVE WITH ACTING: A passion to perform takes Chicago's Amy Madigan from school plays to club gigs to Hollywood and Broadway». Chicago Tribune Magazine. σελίδες 20, 24. ProQuest 1688646168. Born in Chicago, she lived in an apartment at 72nd Street and Yates Avenue until 1953, when her father took a job in Washington. After four years in suburban Chevy Chase, Md., the family moved back to Chicago, taking an apartment at 72nd Street and Louella Avenue. 'I remember it well,' she says. 'The IC tracks ran through 71st Street then.' templatestyles stripmarker in |id= at position 1 (βοήθεια)
  12. 1 2 Heise, Kenan (15 Σεπτεμβρίου 1992). «Teamsters' Dolores H. Madigan, 70». Chicago Tribune. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Αυγούστου 2025.
  13. ↑ «Mother of actress Amy Madigan dies of cancer». United Press International. 14 Σεπτεμβρίου 1992. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Αυγούστου 2025.
  14. ↑ Dizikes, Cynthia (7 Μαρτίου 2012). «John Madigan, Chicago newsman, dies at 94». Chicago Tribune. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2014.
  15. ↑ Stein, Ruthie (9 Ιανουαρίου 2000). «Ed Harris Has the Righteous Stuff, Too / Actor plays a particularly convincing priest in 'The Third Miracle'». San Francisco Chronicle. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιανουαρίου 2021.
  16. ↑ O'Connell, Brian (February 2006). «Harris Wrecks Cork». Irish America. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις January 10, 2022. https://archive.today/20220110213945/https://www.irishamerica.com/2006/02/harris-wrecks-cork/. Ανακτήθηκε στις January 10, 2022.
  17. 1 2 3 4 5 6 King, Susan (12 Ιουλίου 2015). «Classic Hollywood: Amy Madigan, stage lover, directs an L.A. play». Los Angeles Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιουλίου 2025.
  18. 1 2 Pelletier, Katie (Δεκεμβρίου 2016). «Reed Welcomes Two New Trustees». Reed Magazine. Portland, Oregon: Reed College. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Οκτωβρίου 2024.
  19. ↑ «Alumni Prizes, Awards, Distinctions, Offices in Professional Societies and Other Forms of Recognition» (PDF). Marquette University. Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 7 Σεπτεμβρίου 2019.
  20. 1 2 Rosenfeld, Megan (28 Απριλίου 1985). «Amy Madigan Gets The Right Parts But Glamor Isn't In Her Script». Orlando Sentinel. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Οκτωβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2015.
  21. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 «Amy Madigan Credits». TV Guide. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Δεκεμβρίου 2024.
  22. ↑ «Amy Madigan Biography (1950?-)». Film Reference. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2014.
  23. ↑ Sullivan, Dan (22 Ιανουαρίου 1988). «STAGE REVIEW: A Tale of Two Families in 'A Lie of the Mind'». Los Angeles Times. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2014.
  24. ↑ Drake, Sylvie (19 Φεβρουαρίου 1990). «STAGE REVIEW: 'Stevie' Has Jazz and Drama, but Lacks a Subtext». Los Angeles Times. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2014.
  25. ↑ «'Dark Half' Not Good, But Fun». Chicago Tribune. 7 Μαΐου 1993. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Αυγούστου 2025.
  26. ↑ Fleming, Michael (14 Σεπτεμβρίου 2003). «Thesp joins 'Winter' cast». Variety.
  27. ↑ Andreeva, Nellie (25 Μαρτίου 2008). «Amy Madigan joins 'Grey's Anatomy'». The Hollywood Reporter.
  28. ↑ Mitovich, Matt (June 24, 2008). «Scoop! "Brilliant" Amy Madigan Guests on Saving Grace». TV Guide. https://www.tvguide.com/news/scoop-brilliant-amy-11897/.
  29. ↑ «Classic Hollywood: Amy Madigan, stage lover, directs an L.A. play». The Los Angeles Times. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2025.
  30. ↑ «Amy Madigan to Appear on TNT's Memphis Beat». Broadway World. 5 Ιουλίου 2011.
  31. 1 2 Paulson, Michael (12 Μαΐου 2015). «Ed Harris and Amy Madigan Join New Group's 'Buried Child' Revival». The New York Times.
  32. 1 2 Willmott, Phil (2 Σεπτεμβρίου 2016). «An Exciting Autumn Line up at Trafalgar Studios». London Box Office.
  33. 1 2 Laffly, Tomris (14 Ιουνίου 2019). «American Woman». RogerEbert.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Αυγούστου 2025.
  34. 1 2 Tallerico, Brian (29 Οκτωβρίου 2021). «Antlers». RogerEbert.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Αυγούστου 2025.
  35. ↑ Morfoot, Addie (21 Μαρτίου 2024). «Sarasota Film Festival's 2024 Lineup Includes Sundance Favorites and Steve Buscemi's 'The Listener'». Variety. Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2025.
  36. 1 2 Nicholson, Amy (7 Αυγούστου 2025). «In the spellbinding mystery 'Weapons,' six characters reveal bloody slices of the truth». Los Angeles Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Αυγούστου 2025.
  37. ↑ «The Secret Weapon of 'Weapons': Amy Madigan». The New York Times. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2025.
  38. ↑ «Biography: Ed Harris». Lifetime. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2015.
  39. ↑ «Amy Madigan Biography». Turner Classic Movies. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2025.
  40. ↑ «President's Office: Board of Trustees». Reed College. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Αυγούστου 2025. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2025.
  41. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 «Amy Madigan». AFI Catalog of Feature Films. American Film Institute. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Μαρτίου 2023.
  42. ↑ Lowe, Justin (28 Απριλίου 2017). «'Grey Lady' Review». The Hollywood Reporter. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Αυγούστου 2025.
  43. ↑ Levy, Emanuel (22 Ιανουαρίου 2002). «The Laramie Project». Screen Daily. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Αυγούστου 2025.
  44. 1 2 «Amy Madigan (Performer)». Playbill. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Αυγούστου 2025.
  45. ↑ Drake, Sylvie (19 Φεβρουαρίου 1990). «STAGE REVIEW : 'Stevie' Has Jazz and Drama, but Lacks a Subtext». Los Angeles Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Δεκεμβρίου 2023.
  46. ↑ Gans, Andrew (22 Νοεμβρίου 2005). «Ed Harris and Amy Madigan to Premiere New Musical Afternoon Tea». Playbill. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Αυγούστου 2025.
  47. ↑ Hetrick, Adam (7 Νοεμβρίου 2013). «The Jacksonian, With Ed Harris, Amy Madigan and Bill Pullman, Opens Off-Broadway Nov. 7». Playbill. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Αυγούστου 2025.
  48. ↑ «Review: In 'Good for Otto,' a Case of Psychiatrist, Shrink Thyself (Published 2018)» (στα Αγγλικά). 9 Μαρτίου 2018. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2025.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Έιμι_Μάντιγκαν&oldid=11533455"