Έγκερ
Συντεταγμένες: 47°53′56″N 20°22′29″E / 47.89902°N 20.37470°E
| Έγκερ | |||
|---|---|---|---|
| |||
| 47°53′56″N 20°22′29″E | |||
| Χώρα | Ουγγαρία | ||
| Διοικητική υπαγωγή | Eger District | ||
| Διοίκηση | |||
| • Δήμαρχος | Ákos Vágner (από 2024) | ||
| Έκταση | 92,24 km² | ||
| Υψόμετρο | 165 μέτρα | ||
| Πληθυσμός | 48.686 (1 Ιανουαρίου 2025) | ||
| Ταχ. κωδ. | 3300 και 3304 | ||
| Τηλ. κωδ. | 36 | ||
| Ιστότοπος | Επίσημος ιστότοπος | ||
Το Έγκερ (ουγγρικά: Eger) είναι η έδρα της κομητείας Χέβες, στην Ουγγαρία. Είναι πόλη με δικαιώματα κομητείας. Με περίπου 50.000 κατοίκους είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στη βόρεια Ουγγαρία, μετά το Μίσκολτς. Η πόλη είναι γνωστή για το μεσαιωνικό της κάστρο, τα θερμά λουτρά, τα μπαρόκ κτίρια, τον βορειότερο οθωμανικό μιναρέ και το κόκκινο κρασί. Η πόλη είναι κτισμένη σε κοιλάδα ανάμεσα στα βουνά Μάτρα και Μπουκ.
Ιστορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στην περιοχή υπάρχουν ίχνη κατοίκησης από την νεολιθική και την εποχή του σιδήρου. Με την ουγγρική κατάκτηση της λεκάνης των Καρπαθίων στο πρώτο μισό του 10ου αιώνα Ούγγροι εγκαταστάθηκαν και στην περιοχή του Έγκερ. Ο Στέφανος Α΄, πρώτος βασιλιάς της Ουγγαρίας, όρισε το Έγκερ ως έδρα επισκοπής.[1] Ο επίσκοπος Λιδουίνος εγκαταστάθηκε τον 11ο αιώνα στην κορυφή του λόφου που επιβλέπει την κοιλάδα, όπου βρισκόταν μια έπαυλη. Στα τέλη του 11ου και αρχές του 12ου αιώνα ξεκίνησε η κατασκευή ενός ρομανικού καθεδρικού με επισκοπικό παρεκκλήσι και μέγαρο δίπλα στη βασιλική έπαυλη. Ο βασιλιάς Ίμρε πέθανε στην πόλη το 1204 και τάφηκε στον ναό. Στις αρχές του 13ου αιώνα άρχισε η κατασκευή κάστρου δυτικά του καθεδρικού.[2]
Το 1241 οι Μογγόλοι-Τατάροι εισέβαλαν και έκαψαν την πόλη. Το 1248 ο βασιλιάς Μπέλα Δ΄ επέτρεψε την κατασκευή ενός νέου πέτρινου κάστρου.[1] Παράλληλα ξεκίνησε η ανακατασκευή του καθεδρικού, από τον επίσκοπο Λαμβέρτο, η οποία ολοκληρώθηκε στις αρχές του 14ου αιώνα. Το επισκοπικό μέγαρο κτίστηκε μέσα στο κάστρο.[2] Επίσης ξεκίνησε η καλλιέργεια αμπελιών στην περιοχή.[1] Στις επακόλουθες εμφύλιες συγκρούσεις τον 15ο και 16ο αιώνα το κάστρο επεκτάθηκε και εκσυγχρονίστηκε.[2]
Μετά την κατάκτηση της Βούδας από τους Οθωμανούς το 1541, ο Πέτερ Πέρενι κατέλαβε το κάστρο όμως προκλήθηκε καταστροφική φωτιά σε αυτό. Οι ζημιές επιδιορθώθηκαν και το 1548 επέστρεψε το κάστρο στον επίσκοπο Νικόλαο Όλαχους και τον βασιλιά Φερδινάνδο. Το 1552 το κάστρο πολιορκήθηκε ανεπιτυχώς από τους Οθωμανούς. Το κάστρο ακολούθως ενισχύθηκε όμως οι Οθωμανοί κατάφεραν να το κατακτήσουν το 1596. Το Έγκερ έγινε έδρα βιλαετιού. Η οθωμανική κυριαρχία διήρκησε μέχρι το 1687, όταν οι Χριστιανοί ανέκτησαν την πόλη.[2]
Το κάστρο κρίθηκε παρωχημένο και οι εξωτερικές του οχυρώσεις κατεδαφίστηκαν το 1702. Το κάστρο στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε τα επόμενα χρόνια κατά τη διάρκεια του πολέμου ανεξαρτησίας του Ράκοτσι. Οι αντι-Αψβούργοι Κούρουτς κατείχαν το κάστρο από το 1705 μέχρι το 1710. Με την αποχώρηση του στρατού το 1783 ξεκίνησε η κατεδάφιση του κάστρου και των κτιρίων σε αυτό, αλλά αυτή σταμάτησε μετά από παρέμβαση του αρχιεπισκόπου Γιάνους Λάσλο Πύρκερ.[2]
Το Έγκερ άρχισε να ακμάζει ως θρησκευτικό κέντρο τον 18ο αιώνα και έγινε γνωστό ως η «Ουγγρική Ρώμη». Το 1804 έγινε έδρα αρχιεπισκόπου.[3] Το 1774 ιδρύθηκε στην πόλη το Καθολικό Πανεπιστήμιο Εστερχάζι Κάρολι.
Αξιοθέατα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
- Το κάστρο του Έγκερ δεσπόζει πάνω από την πόλη. Τον 16ο αιώνα υπήρξε μέρος του δικτύου που αντιστάθηκε στους Οθωμανούς, απωθώντας την τουρκική επίθεση το 1552. Από το 1958 στεγάζει το μουσείο Ίστβαν Ντόντο, του οποίου οι συλλογές περιλαμβάνουν ευρήματα από τις ανασκαφές στο κάστρο, απολιθώματα και άλλα εκθέματα της κληρονομιάς της πόλης και της κομητείας Χέβες.[4]
- Ο οθωμανικός μιναρές ύψους 35 μέτρων[3] είναι ο βορειότερος σωζόμενος οθωμανικός μιναρές.
- Τα οθωμανικά λουτρά της πόλης
- Το δίκτυο σηράγγων της πόλης, το οποίο χρησίμευε ως καταφύγιο και στη συνέχεια ως κελάρια κρασιών.[3]
- Η μπαρόκ εκκλησία των Μινοριτών, του 1758-1771.
Αδελφοποιημένες πόλεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το Έγκερ έχει αδελφοποιηθεί με:[5]
Τσεμποκσάρι, Ρωσία
Ντόλνι Κουμπίν, Σλοβακία
Έσλινγκεν αμ Νέκαρ, Γερμανία
Γκεοργκένι, Ρουμανία
Ιεριχώ, Παλαιστίνη
Κουτνά Χόρα, Τσεχία
Μακόν, Γαλλία
Μουκάτσεβο, Ουκρανία
Πέγια, Κόσοβο
Πόρι, Φινλανδία
Πσέμισλ, Πολωνία
Σαρτζάνα, Ιταλία
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 «History of Eger». Eger turisztikai honlapja (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2026.
- 1 2 3 4 5 «A short history of Eger Castle». www.egrivar.hu (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2026.
- 1 2 3 «Eger | History & Facts | Britannica». Encyclopedia Britannica (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2026.
- ↑ «Introduction - István Dobó Castle Museum». www.egrivar.hu (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2026.
- ↑ «Testvérvárosok». eger.hu (στα Ουγγρικά). Eger. 2 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2021.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Επίσημος ιστότοπος
- Τουριστική πύλη της πόλης (Αγγλικά)
